mei18
De Telegraaf meldt dat de politie gistermiddag op camping het Rietveen in Landsmeer het stoffelijk overschot van een vrouw opgegraven. “Het is niet bekend of er verdachten zijn aangehouden.”
Collega Henk Strootman dook er even in en kwam uit bij de vijftien jaar geleden vermiste Petra Vintrová. Maar het zal nog wel even duren voor de politie die conclusie wereldkundig maakt.
mei18
Kroongetuige Peter La Serpe komt binnenkort vrij, vertelt zijn advocaat Jan Peter van Schaik aan John van den Heuvel. Aardig detail uit het interview:
“Ook probeerden medeverdachten hem de moord op drugshandelaar Gerrie Bethlehem in de schoenen te schuiven. Ineens werden door de verdediging anonieme getuigen (met de codenamen F1 en F3, JvdH) uit het criminele milieu naar voren geschoven, die daarvoor het bewijs moesten leveren. Van hun verklaringen bleef niets over.”
Een van de getuigen bleek in contact te staan met Greg R. de vader van hoofdverdachte Jesse en een van de kopstukken uit de Amsterdamse onderwereld. „Onvoorstelbaar”, vindt Van Schaik. „De inzet van deze ’koopgetuigen’ ging veel te ver. Inderdaad, La Serpe krijgt ook geld, maar dat is voor zijn broodnodige bescherming. Bij de andere getuigen ging het om gekochte verklaringen, niets meer en niets minder.”
Aldus de interessante ‘Passage’.
Ik ben er niet altijd bij geweest, maar heb de gedetailleerde verslagen van Bondtehond wel gevolgd. Dat er getuigen zijn ‘gekocht’ is voor mij nieuw en het lijkt mij onwaarschijnlijk. Er zullen zich getuigen hebben gemeld in het kader van ‘vriendendienst’, maar dat is wat anders.
Wat ik nooit goed heb begrepen is dat de advocaten en getuigen zich kennelijk zo duidelijk hebben gericht op de betrokkenheid van La Serpe bij de moord op Gerrie Bethlehem. Die zaak ken ik toevallig nogal goed, de mensen die echt van de hoed en de rand weten geloven zeker niet dat La Serpe hierbij betrokken was. Veel serieuzer is zijn rol bij de moordaanslag op Arjan K., maar die was misschien minder interessant omdat hij mislukte.
De vraag is nu: gaat La Serpe een boek schrijven en wanneer?
De eerste tijd heeft hij nog geen geld nodig, justitie zorgt nog wel even voor hem, maar dat gaat natuurlijk binnen de kortste keren fout, de man is een wandelend ongeluk. Dus als hij nu nog de boot afhoudt, dan komt hij straks met hangende pootjes aankloppen voor een boek. Waarbij dan weer de vraag is: hoe interessant kan dat nog zijn? Hij heeft alles toch al verteld? En: hoe betrouwbaar wordt dat verhaal?
Met collega Henk Strootman had ik het dezer dagen even over de aanhoudingen voor de moord op Gerard Lamers. Er waren zoveel andere criminele dingen dat we die al bijna weer vergeten waren.
Terwijl het wel om een bijzondere zaak gaat. Een boekhouder die gekneveld in een vijver wordt gevonden. Was hij betrokken bij een duistere affaire? Een afrekening? Henk heeft een tamelijk feilloze intuïtie voor dit soort zaken, hij vermoedt een verwikkeling in de relatiesfeer. De tijd zal het spoedig leren.
Vorig bericht staat hier. Waarin overigens ook al de conclusie wordt getrokken dat het vermoedelijk niet om ‘georganiseerde misdaad’ gaat, ook door de vreemde gang van zaken bij de vermissing en het aangifte doen.
mei17
Flip E., verdacht van betrokkenheid bij de’fietsmoord’ op Gideon Ritmeester in Dordrecht, is van de week nogal onopgemerkt vrijgelaten.
Alleen op zijn facebook staat er iets over, de politie hield het een beetje onder de pet. Geen persbericht, geen ruchtbaarheid. Hij blijft overigens wel verdachte, maar de rechter-commissaris vond het niet nodig zijn voorlopige hechtenis te verlengen. Veel bewijs zal er niet zijn. In sommige zaken kun je dan nog denken aan den truc: dat zo’n verdachte met opzet wordt vrijgelaten zodat ze ‘m kunnen tappen en observeren en dat hij zich dan door de mand laat vallen. Dat zal hier niet het geval zijn.
Bondehond heeft het eerste deel van zijn verslagen uit de Bunker klaar. Voor de liefhebbers. En dat zijn wij bijna allemaal, toch? Ik kwam ook nog in een requisitoir voor. Ging over getuige Rob de Wit, in de zaak van Gerrie Bethlehem. De Wit kende ‘vieze Gerrie’ heel goed. De officier van justitie meende wat verschil te bespeuren tussen wat De Wit jaren geleden tegen mij had verteld over de gang van zaken en zijn verklaring als getuige bij de rechtbank. Daar is wel iets voor te zeggen. Staat overigens niet in dit verslag, zó belangrijk was dat nou ook weer niet. Bovendien is Bondtehond nog niet toe aan ‘de zaak-Bethlehem’.
Het verslag staat hier
Deze week was in Den Haag het hoger beroep voor de moord op Milly Boele. Tijdens de zitting las de advocaat-generaal een brief voor van de advocaat van de familie van Milly, Frank van Ardenne. Dit is die brief.
“Edelgrootachtbare heer,
Met het oog op de behandeling van het hoger beroep in de strafzaak tegen de heer V. hebt u mij in mijn hoedanigheid van advocaat van de familie Boele benaderd met het verzoek te beschrijven wat voor de ouders van Milly de impact van de gewelddadige dood van hun dochter is geweest en nog steeds is. Aan dit verzoek voldoe ik gaarne.
Het verlies van een kind is op zich zelf al het ergste wat je als ouder kan overkomen. Wat het verlies van een kind door een geweldsmisdrijf teweegbrengt bij de ouders, laat zich met geen pen beschrijven. Fred en Tineke Boele kunnen getuigen dat de gewelddadige dood van Milly een alles verwoestend effect op hen heeft gehad.
Het verdriet is peilloos.
De pijn onmetelijk.
De leegte grenzeloos.
Milly is weg en komt nooit meer terug.
Een roos geknakt in de bloei van haar leven.
Haar lach wordt niet meer gehoord.
Haar verjaardag niet meer gevierd.
Kerstmis, Vaderdag, Moederdag – het zal allemaal nooit meer hetzelfde zijn.
Gevoelens van machteloosheid, woede en onbegrip strijden met elkaar om de voorrang.
En bepaalde vragen blijven zich opdringen.
Waarom is onze lieve dochter op deze gruwelijke manier aan haar einde gekomen?
Wat heeft V. het arme kind allemaal aangedaan?
V. zal toch niet wegkomen met zijn geveinsde geheugenverlies?
Zal V. ooit nog andere slachtoffers maken?
De dood van Milly heeft de Nederlandse samenleving diep geschokt. Een ieder vroeg zich af hoe het mogelijk is dat Milly uitgerekend door V. om het leven is gebracht – niet alleen haar buurman, maar ook een politieagent, een persoon dus waarop je blind moet kunnen vertrouwen en van wie je bescherming mag verwachten.
Een politieagent die zijn buurmeisje misbruikt, vermoordt en in zijn achtertuin begraaft.
V. heeft in de gehele maatschappij gevoelens van angst, wantrouwen, onzekerheid en onveiligheid veroorzaakt.
Massaal en hartverwarmend waren de woorden en gebaren van troost aan het adres van Fred en Tineke Boele. Zij zijn ongevraagd bekende Nederlanders geworden. Waar ze ook komen in ons land, ze worden altijd herkend en ze ontvangen nog steeds blijken van medeleven.
Dit is uiteraard heel goed bedoeld en bijzonder sympathiek, maar het leidt er wel toe dat er voor Fred en Tineke Boele nauwelijks rust en ruimte is voor de verwerking van hun verdriet. Dit wordt versterkt door het feit dat de naam van hun dochter nog immer in de media opduikt als zich een min of meer vergelijkbare zaak voordoet. Aangenaam is natuurlijk anders, maar Fred en Tineke Boele begrijpen en accepteren het wel.
Fred en Tineke Boele willen doen wat in hun vermogen ligt om te voorkomen dat andere kinderen overkomt wat Milly heeft moeten doormaken. Mede hierom hebben zij meegewerkt aan het evaluatierapport dat is opgesteld naar aanleiding van de vragen die zijn gerezen omtrent het optreden van justitie bij aanvang van het onderzoek naar de verdwijning van Milly.
Bijvoorbeeld de vraag waarom er gezien de feiten en omstandigheden niet onmiddellijk is besloten tot een huiszoeking bij V.
De strijd die Fred en Tineke Boele nog steeds strijden, is hoe om te gaan met het verdriet, de pijn en de leegte. Verder doen zij er alles aan om hun twee andere kinderen Tibby en Pascal in de gelegenheid te stellen een zo normaal mogelijk leven te leiden. Daar hebben Tibby en Pascal per slot van rekening recht op.
Fred en Tineke Boele moeten erkennen dat zij met wraakgevoelens jegens V. worstelen. Zij proberen deze gevoelens te onderdrukken, al is het maar omdat zij V. geen deel willen laten uitmaken van hun verdere leven. Bovendien hebben zij het volste vertrouwen in ons rechtssysteem. Zij zijn ervan overtuigd dat recht zal geschieden en dat V., in hun ogen een wandelende tijdbom, zo lang mogelijk uit onze samenleving zal worden verbannen. V. mag geen nieuwe slachtoffers maken.”
mei16
Update 15.45 uur:
Een 26-jarige vrouw en een 45-jarige man uit Rheden zijn dinsdag aangehouden voor de moord op Gerard Lamers uit Schijndel. Het lichaam van de 60-jarige boekhouder werd eind maart gevonden in een vijver in Oosterbeek. Hij was sinds 1 maart vermist. Zijn auto werd 4 maart gevonden bij Lent, de auto was ook in Rheden was gezien.
Over de relatie tussen de verdachten en het slachtoffer is nog niets naar buiten gebracht, maar dat zal vast niet lang meer duren en dan is het motief meteen ook bekend.
Toen Lamers werd gevonden was hij geboeid aan handen en voeten. Er was overduidelijk sprake van een misdrijf. In 2009 begon Lamers aan huis met administratiekantoor MKB Totaal. Een eenmanszaak, gericht op belastingaangiften van particulieren. Buurtbewoners omschrijven hem als een ‘rustige, lieve man’. Hij was op 1 maart vertrokken met de mededeling dat hij enkele klanten ging bezoeken. Toen hij niet thuiskwam gaf zijn familie hem op als vermist. Hi woonde met zijn vrouw en twee dochters in een dubbel huis. In het andere deel woont een broer van zijn echtgenote.
mei16
Update 12.00 uur:
Manuel van V. (25) uit Tilburg bekent dat hij makelaar Gunther Haagen (38) uit Poppel met messteken heeft afgemaakt. Dat gebeurde op 19 oktober vorig jaar. Het slachtoffer werd naar een woning aan Nonnenbos in Weelde gelokt. Manuel en zijn toenmalige vriendin Teuna waren zogenaamd geïnteresseerd.
Manuel hield tot nu toe vol dat hij met de moord op zich niets te maken had. Teuna had bekend dat er plannen waren om de Range Rover van Haagen te stelen, maar van het moordplan was ze niet op de hoogte.
Op de foto boven Manuel onder prettiger omstandigheden, op facebook. Hoe het met Teuna verder gaat is nog niet bekend. Ze is op een bepaalde manier medeplichtig, maar in hoeverre haar dat wordt aangerekend moet nog blijken.
mei16
Bij het Hof in Den Haag is deze week het proces tegen Sander V. voortgezet, voor de moord op Milly Boele. Vandaag wordt de eis bekend. Veel nieuws was er niet te verwachten.
Het enige dat had gekund: dat Sander V. inmiddels wat gaten in zijn geheugen zou hebben gedicht, maar dat bleek niet het geval. Integendeel.
Deskundigen…
Het kan heel verfrissend zijn af en toe te praten met iemand die met ‘gezond boerenverstand’ in het Pieter Baan Centrum de zeven weken ‘observatie’ heeft meegemaakt. Ik weet precies wat die zou zeggen bij het verhaal van de deskundige over het geheugenverlies van Sander V.: “Rot op!”
Een stukje uit het verslag in De Telegraaf:
“Hoe het heeft kunnen gebeuren, wat er is voorgevallen, ik zou het niet meer weten”, aldus V. gisteren. Volgens psychiater J. Offermans en psychologe B. Roelofs-van Bon is het geheugenverlies van Sander V. niet gespeeld. Hij zou leiden aan een persoonlijkheidsstoornis die maakt dat hij slecht kan omgaan met emoties. Roelofs: “Hij ontwijkt ze, zoekt niet naar oplossingen en steekt zijn kop in het zand.”
Tja.
Is er behalve deze deskundigen iemand op de wereld die denkt dat Sander écht niet meer weet wat hij met Milly heeft gedaan? Een gaatje in het geheugen hier en daar, dat is best voor te stellen, maar toch niet juist op het cruciale moment? Hij heeft er geen baat bij daar meer over te vertellen: dat kan hem alleen maar meer woede en straf opleveren, iedereen begrijpt waarom hij op dit punt zwijgt.
Het Algemeen Dagblad heeft er vandaag niet alleen een heel uitvoerig verslag van, ook een van de mooiste rechtbanktekeningen die ik dit jaar heb gezien, van Petra Urban. Rechts ontwaren we de advocaten Onno de Jong en Willem-Jan Ausma, van: Ausma & De Jong
We wachten nog op Bondtehond, voor het verslag van de zitting in de Bunker, waar de officieren van justitie al dagenlang met het requisitoir bezig zijn. Als het goed is komt er vandaag het een en ander online.
Gisteren kwam de rol van Henk Rommy, alias de Zwarte Cobra, aan de orde. Als hij in 2021 uit de Amerikaanse gevangenis vrijkomt, loopt hij de kans in Nederland nog te worden vervolgd voor de moorden op de Libanese drugshandelaar Henie Shamel en diens vriendin Anne de Witte.
Ze werden op 8 mei 1993 in Antwerpen geliquideerd. Officier van justitie Sabine Tammes ziet Rommy als opdrachtgever, omdat hij een fikse schuld had bij Shamel. Jesse Remmers en Moppie R. zouden bij de organisatie betrokken zijn, Siegfried S. zou een van de schutters zijn geweest. De andere vermoedelijke schutter is inmiddels dood (Bert Schilder wordt genoemd, zie hier, maar ook de later bij een auto-ongeluk omgekomen Kenny Rampenburg)
Meer achtergrond: de column van advocaat Jillis Roelse, op crimesite
Het gerechtshof in Amsterdam bepaalt vanmiddag of zakenman Jan Dirk Paarlberg de cel in moet. Het Openbaar Ministerie eiste in hoger beroep 4 jaar celstraf, onder meer voor het witwassen van miljoenen euro’s die Willem Holleeder zou hebben afgeperst van Willem Endstra.
Holleeder is weliswaar veroordeeld voor die afpersing, maar veel vrienden en vijanden vinden dat die zaak erg rammelt. Het is volstrekt onduidelijk wat er met de 17 miljoen euro die in het geding is, is gebeurd. Justitie liet de oren erg hangen naar de verhalen van super-intrigant Willem Endstra.
Het zou nog steeds erg interessant zijn meer onderzoek te doen. Crimesite kwam met de theorie dat het geld werd weggesluisd via Joop van den Ende. Een van mijn bronnen meent dat een tot nu toe minder naar voren gekomen persoon er wellicht mee te maken heeft. Zie vorig bericht
mei15
Marie-Anne van Wijnen tijdens de presentatie van mijn boek 'Bom in de Laurierstraat'
“Uitgever Marie-Anne van Wijnen heeft besloten Nieuw Amsterdam Uitgevers per 1 juni 2012 te verlaten wegens een verschil van inzicht over het beleid. Dit melden Van Wijnen en directeur Lidewijde Paris in een gezamenlijk schrijven.”
Wat is er aan de hand bij ‘mijn uitgeverij’? Het ‘speeltje’ van Derk Sauer? Welingelichte kringen fluisteren dat de uitgeverij te koop staat, voor één euro: Derk Sauer zou het te druk hebben met NRC en er wel vanaf willen. Weliswaar is Nieuw Amsterdam een mooie uitgeverij met een goede naam en tal van bekende auteurs, heel veel winst is er nooit gemaakt. Hoefde ook niet, met suikeroom Derk, maar in de boekenbranche zijn het barre tijden en dat gaat ook deze deur van het prachtige pand naast het Van Gogh-museum niet geheel en al voorbij en als Derk er geen zin meer in heeft, dan houdt het een keer op.
Marie-Anne van Wijnen is ‘het gezicht’ van de misdaadboeken in Nederland. Te beginnen met die van Bart Middelburg, toen nog bij uitgeverij Veen. Toen in 2005 Nieuw Amsterdam begon, meldden heel wat misdaadauteurs zich bij haar. Het eerste boek van mij dat bij Nieuw Amsterdam werd uitgegeven was ‘Bom in de Laurierstraat’, het laatste ‘Echte mannen eten wél kaas’.
Rijst de vraag: waarom? Als je de verklaring leest, is het niet zo moeilijk te raden:
“In december vorig jaar vertrok Carla de Jong bij Nieuw Amsterdam. Zij vormde toen enige maanden samen met Lidewijde Paris de directie. Ailantus, de door Paris opgerichte uitgeverij, was per september door Nieuw Amsterdam overgenomen.”
Het is duidelijk dat Lidewijde Paris bij de uitgeverij als nieuwe directrice is neergezet om de kar te gaan trekken en dat De Jong en Van Wijnen daar ondergeschikt aan waren. Kan niet anders dan een bewuste keus van strateeg Sauer zijn geweest, tenzij hij de weg kwijt is en daar zijn verder geen aanwijzingen voor. De tijd zal leren of het een goede zet is geweest.
Officieel gaat Marie-Anne per 1 juni weg, maar haar mail-adres bij de uitgeverij werkt nu al niet meer.
Ook afscheid, binnenkort: van topambtenaar Joris Demmink. Jarenlang de hoogste ambtenaar bij justitie, maar ook de meest omstreden man: door de geruchten over misbruik van jongens.
De aanklachten die er zijn geweest hebben nooit tot vervolging geleid. ‘Waar rook is is vuur’ is het gemeenste en meest misbruikte gezegde, in veel gevallen, maar bij Demmink kan niemand zich aan de indruk onttrekken dat er wel iets aan de hand is geweest. Het vervelende is dat zoveel complotdenkers zich ermee hebben bemoeid dat het zich op de werkelijkheid totaal vertroebeld is.
Feit is dat concrete feiten ontbreken. Als iemand mij vraagt: wat denk jij dat er echt is gebeurd, zou ik zeggen: er was een tijd dat seks met amper meerderjarige jongens nauwelijks een probleem was. Ik denk dat er zich op die scheidslijn van meer- en minderjarigheid mogelijk het een en ander heeft afgespeeld. Bij de complotverhalen heb ik grote vraagtekens. Je kunt het niet uitsluiten, maar zonder bewijs kun je er niks mee.
Gisteren ging het hier even over de Deventer Moordzaak, met de recensie van Reindert Brongers. In een reactie wees iemand naar het weblog van Skepsis: daar zou de echte serieuze discussie worden gevoerd.
Ik heb daar nu pas naar gekeken, maar als dit van hetzelfde Skepsis is dat korte metten maakt met piskijkers en aanverwant, dan ben ik zeer teleurgesteld. Hier is een diep-gelovige aan het woord, die met een schijn van wetenschappelijkheid de grootst mogelijke onzin te berde brengt.
Wat een afgang.
Oordeel zelf
mei14
De uitzending van Peter de Vries over de moord op Wilma Bres liet mij in enige vertwijfeling achter.
Voor mij werd duidelijker dat er waarschijnlijk geen relatie was tussen haar rol in de musical en haar dood: daarvoor zat er te veel tijd tussen het eind van de musical, het vertrek van Wilma bij die locatie en het tijdstip van de moord.
De politie blijkt een serieuze verdachte op de korrel te hebben gehad, ene Jaco, die vreemde dingen zou hebben geroepen over de moord op Wilma. Leek ‘guilty as hell’, maar de politie meent dna te hebben van de dader, is dat de reden dat deze Jaco door Peter de Vries met hele zachte handschoentjes werd aangepakt?
Toen leek de aap uit de mouw te komen. Een serieus lijkende tip uit 2001, over een Spaanse verdachte. Nu komt het, denk je dan.
Maar er kwam niks.
Was dit toch geen al te serieus spoor of was er geen tijd meer om het uit te zoeken?
Het wachten is op tips.
Wat dat betreft heeft ‘Van God los’ het gemakkelijker: daar kan men er zelf een draai aan geven als de zaak niet duidelijk is. Hoe ‘waarheidsgetrouw’ de aflevering van gisteravond was, over de moord op Pieter Hoefnagels, weet ik niet, daarvoor ken ik de zaak niet goed, maar het was wel een fascinerende uitzending. Ben benieuwd hoe de familie hiernaar heeft gekeken.
Buren in de Wognumerstraat in Amsterdam-Noord zien de zelfmoord van de 34-jarige ‘Ben’ als bekentenis voor zijn betrokkenheid bij de moorden in Purmerland.
Lijkt mij ook, maar het blijft nog een raadsel wat het verband is tussen deze man en de andere verdachte en de slachtoffers. De buren kennen zijn achternaam niet, in De Telegraaf wordt nu voor het eerst een voornaam genoemd: Ben.
Dat komt overeen met de naam die ik vrijdag doorkreeg. Daar was ook een achternaam bij, die overeen komt met die van een van de slachtoffers. Maar ik krijg dat nog niet bevestigd. Het lijkt niet te kloppen: volgens de buren zou deze Ben van Pakistaanse afkomst zijn, de achternaam die ik doorkreeg was Nederlands.
Ben was vader van een 7-jarig jongetje. Hij stond in de buurt bekend als een rustige man die kwakkelde met zijn gezondheid en dol was op zijn kind.
Een buurman vindt het machtsvertoon van de politie “buitensporig. Hij liet drie keer per dag zijn hond uit, had hem dan op straat aangehouden, in plaats van zijn hele familie de stuipen op het lijf te jagen.”
Dat was inderdaad heel wat verstandiger geweest.
Bovendien was dan de kans groot dat hij het had overleefd en nog iets had verteld. De politie zal het erop gooien dat men wist dat de man een wapen had, maar dan nog. Het lijkt er soms op dat die arrestatieteams wel erg gretig worden ingezet.
Ben had zich vrijdag op een zolderkamer verschanst. Er was telefonisch contact met een vriend en een jongere broer. Die mochten hem komen halen, maar dat vond de politie niet goed. Duidelijk is dat Ben erg bang was voor het politiegeweld.
Wat ook weer onzin is: als hij zich gewoon had overgegeven en dat had gemeld was er heus niet geschoten.
Freelance journalist Reindert Brongers kondigde enige tijd geleden op deze site aan dat hij het boek van Ton Derksen over de Deventer moordzaak zou gaan lezen.
“Dat heb ik inmiddels gedaan. Ook Derksen overtuigt mij niet, al heeft hij er werk van gemaakt. Ik kon het niet laten om er iets over op papier te zetten en het is een hele recensie geworden.
Hierbij bied ik het aan voor jouw website. Doe ermee wat je wilt!”
Het staat hier
mei13
“Weet alles maar eens achteraf.” Is bij ons een gevleugelde uitdrukking. Waarbij veel mensen zeggen: je bedoelt: van te voren.
Tja.
Maar ook achteraf kun je bij sommige zaken met veel vragen blijven zitten.
Voornamelijk bij onopgeloste zaken.
De moord op Wilma Bres, in de nacht van 15 op 16 juli 1989 in Delft, heeft bizarre trekjes, doordat ze van een toneelvoorstelling kwam. En omdat ze zo dicht bij huis met messteken werd omgebracht.
Het is een zaak die vandaag de dag waarschijnlijk binnen een dag was opgelost. Ex-vriendje, stalker? Wat dna-sporen, camerabeelden, afgetapte telefoon en klaar is kees.
Er kan natuurlijk een mysterieus complot of een legendarisch toeval achter zitten, dat te maken heeft met de musical, maar misschien is het allemaal wel heel simpel en is de dader alleen niet aangehouden omdat het bewijs niet rond te krijgen was.
Overigens ken ik de zaak niet heel goed, ik zie nergens dat er een verdachte in beeld is geweest, maar dat zou mij toch ernstig verbazen. Het lijkt in niets op een aanval door een willekeurige dader.
Een andere theorie is: verband met de moord op Anneke van der Stap, in Rijswijk.
In juli 2006 besteedde ik op deze site aandacht aan de moord op Anneke en toen meldde iemand in een reactie dat er misschien wel verband was met de moord op Wilma Bres: hemelsbreed maar zo’n 700 meter uit de buurt.
Kan, natuurlijk.
Maar ik geloof toch meer in een ‘relatiegerelateerde’ moord. Al sluit het één het ander niet helemaal uit.
Peter de Vries behandelt de moord op Wilma vanavond (SBS6, half tien).
mei12
Update 19.45 uur:
Er komen wat tips binnen over de identiteit van de vroegtijdig gesneefde verdachte in de zaak van de drievoudige moorden in Purmerland, maar ik krijg nog niks bevestigd.
Heel moeilijk kan het niet zijn: het adres waar de man zou worden aangehouden en waar hij zelfmoord pleegde, is bij veel mensen – ook journalisten – bekend. De naam die ik doorkrijg lijkt een grap: een combinatie van de voornaam van één van de drie slachtoffers en een achternaam van een van de andere twee. Zou dan haast denken dat het ook een familiekwestie kan zijn. Wat weer klopt met het feit dat de politie al vrij snel terugkwam op de aanvankelijk opgeld doende theorie dat het om een afrekening in het criminele drugsmilieu ging. Maar het kan ook toeval zijn. Of niet waar.
Aanvulling 21.30 uur:
“De man in kwestie was werkzaam op het Leidseplein als portier.”
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Processing your request, Please wait....