• apr23

     Pano Gwan Ong film Bruinsmas Bodyguard, de Porsche & de Angels; Badrs Briljante Biecht; Op cel met Zegerius; Bloedbaden in België

    Een beetje vertraging, heden. Ik probeer om negen uur ‘het nieuws van de dag’ online te krijgen, maar er komt weleens wat tussen. Telefoontjes vanuit de gevangenis die je niet zomaar kunt afkappen, en andere.

    In Panorama deze week het verhaal van Gwan Ong, de partner van Pascale Stoeltie (zus van Harrie). Samen met Eric de Bondt heb ik daar een reportage over gemaakt. Eric had het contact met Gwan, ik met Pascale. Zij geeft overigens weinig commentaar. Het is ook het verhaal van ‘de man achter het filmpje’: de spectaculaire achtervolging van een Porsche (met Gwan, dus).

    Klik op de afbeelding.

    De motormannen zijn dezer dagen toch al erg in het nieuws: Martin van de P. (‘Polletje’), laatstelijk bekend van ‘het bloedbad in Badhoevedorp’, wordt in De Telegraaf (op gezag van de politie) gezien als het criminele brein achter de vuurwerkactie van de Ajax-bende in de Kuip. En de Volkskrant meldt dat 30 procent van de leden van motorclubs criminelen zijn (veelplegers, vaker dan tien keer met justitie in aanraking gekomen).

    Vorig bericht over ‘Badhoevedorp’ staat hier (over ‘de laatste bezoeker’)

    En hier (over ‘Polletje’)

     

    scheidingsbalk3 Bruinsmas Bodyguard, de Porsche & de Angels; Badrs Briljante Biecht; Op cel met Zegerius; Bloedbaden in België

    Badr boek volkskrant kl Bruinsmas Bodyguard, de Porsche & de Angels; Badrs Briljante Biecht; Op cel met Zegerius; Bloedbaden in België

    Fragment uit het artikel in de Volkskrant van vandaag

    Degenen die gisteravond Badr Hari bij Humberto Tan hebben gezien, zullen vanmorgen met lichte verbijstering de verslagen van de boekpresentatie van Badr’s ‘Mijn verhaal’ hebben gelezen.

    In De Telegraaf en de Volkskrant. Op televisie was het een waar charme-offensief, waarbij Humberto de kritische vragen overigens bepaald niet uit de weg ging en de minder fraaie kanten ook pijnlijk werden belicht, in woord en beeld. Hier trok Badr het boetekleed tamelijk overtuigend en reëel aan. Badr for Minister! (van sport, in Marokko): als je ‘m zo hoorde zou het haast kunnen.

    Het lijkt erop dat hij het daar beter bij het kunnen laten, een goed optreden op televisie. Als je de recensies over het boek leest lijkt het of hij alles wat hij gisteravond heeft opgebouwd, in één klap (trap) onderuit haalt.

    De boekpresentatie was in het Americain op het Leidseplein. Waar ook RTL Late Night wordt opgenomen. Niet alle journalisten waren welkom, schreef De Telegraaf vooraf al. Er dreigde een vervelend incident: een autoverhuurder wilde voor 5800 euro beslag laten leggen vanwege verkeersboetes in door Badr gehuurde auto’s (“Ik reed in de mooiste auto’s,” zei hij bij Humberto. En menigeen zal erbij gedacht hebben: “En op de mooiste vrouwen…” Doch dit terzijde).

    Dat financiële probleempje werd net op tijd opgelost.

    Overigens leek het interview niet zo ‘late night’ als anders. Alsof het van tevoren was opgenomen (het was buiten nogal licht). Maar misschien is dit ook wel aangekondigd, ik had het begin gemist.

    De Telegraaf meldt dat journalist Frits Barend en advocate Bénédicte Ficq wel behoorden tot het kransje uitverkorenen om bij de presentatie aanwezig te mogen zijn. “Sterker nog, strafpleiter Ficq liet zich gretig voor de camera’s vereeuwigen met haar cliënt, die nog altijd moet vrezen de gevangenis in te draaien voor onder meer de mishandeling van Koen Everink. De blijvend invalide geschopte zakenman wordt saillant genoeg door Badr Hari in zijn biografie voor ’vette leugenaar’ uitgemaakt.”

    Dat besprak Humberto ook met Badr. Toen nam hij flink wat gas terug en was hij zo aimabel als het maar kan. Everink had niet moeten suggereren dat Badr hem ook had geschopt. Dat van die ene klap kon hij niet ontkennen.

    Bij de boekpresentatie ging het heel anders: “De vechtsporter liet zijn publiek een kwartier wachten, gaf bij voorbaat aan het niet te interesseren wat de lezers van zijn verhaal vinden en blikte kort terug op het schrijfproces: „Ik liet Maarten Bax de hele wereld over reizen om me te spreken, kwam echter zelf vaak te laat of kwam helemaal niet opdagen, regelmatig zonder af te zeggen.”

    De schrijver van het boek, Maarten Bax, zei dat hij alle vragen had mogen stellen, “maar wie het boek leest komt er al vrij snel achter dat de waarheid van de omstreden vechtsporter wel erg eenzijdig is.”

    Ik heb zo ‘t idee dat het boek van Jens Olde Kalter over Badr niet alleen een stuk interessanter is, maar ook heel wat werkelijkheidsgetrouwer dan dit boek en het beeld dat achterblijft van het televisie-interview.

     

    scheidingsbalk3 Bruinsmas Bodyguard, de Porsche & de Angels; Badrs Briljante Biecht; Op cel met Zegerius; Bloedbaden in België

     Wezet HLN Bruinsmas Bodyguard, de Porsche & de Angels; Badrs Briljante Biecht; Op cel met Zegerius; Bloedbaden in België

    Een stapje over de grens. In de buurt van Visé (omgeving Luik) zijn vrijdag een echtpaar en een kind doodgeschoten. Het leek een liquidatie in het criminele milieu, maar het lijkt er inmiddels meer op dat het een gefrustreerde man was die het had voorzien op de bankdirecteur die hem onheus zou hebben bejegend. En doelbewust niet alleen de man wilde raken, maar ook zijn gezin. Lijkt me iets dat opgelost gaat worden.

    Met dit soort op afrekeningen en liquidaties lijkende acties duurt het vaak even voor duidelijk wordt wat er aan de hand is. Gisteren hadden we ‘t hier over ‘de Turtles’ uit Antwerpen en hun betrokkenheid bij de liquidaties in het kader van de Mocro-maffia. De schrijver van dat artikel in De Morgen (Douglas De Koninck) lijkt zich nogal te hebben laten inspireren door een uitvoerige reportage van Joris van der Aa in Humo (zie hier)

    Daarin komt een opmerkelijke passage voor over de bij de Mocro-maffia horende Gwenette Martha en zijn ‘Surinaamse moordbrigade’.

    “Vermoed wordt dat de Surinaamse moordbrigade ook verantwoordelijk is voor een ander staaltje van uitzinnig geweld. Begin april 2012 werden in een deelgemeente van Sint-Niklaas de lijken aangetroffen van een Roma-koppel, een autohandelaar en zijn vrouw, een zigeunerin uit het kampersmilieu in Eindhoven. Ze waren van dichtbij geliquideerd met een aantal schoten, maar er waren ook sporen van afgrijselijke foltering. Onderzoek bracht aan het licht dat de man contacten had met de El Yousfi’s. En dus opende de politie het denkspoor dat ook het koppel het slachtoffer van de Surinamers is geworden. Maar daar zijn vooralsnog geen bewijzen voor op tafel gekomen.”

    Aldus Humo.

    Hoe serieus de politie dat denkspoor opende is moeilijk te zeggen, maar het lijkt inmiddels een doodlopend spoor. Volgens Omroep Brabant zijn deze Zyra Weiss (25) uit Nuenen en haar verloofde Nikki Lafertin (23) vermoord door mensen uit Roma-kringen. De familie Weiss is een bekende naam in de Sinti-gemeenschap in Nuenen.  Er stond een groot verlovingsfeest op stapel. Een van de aanknopingspunten in het onderzoek was dat de gouden ketting van Nikki sinds het misdrijf spoorloos was. Er speelde niet zoiets als ‘eerwraak’ of iets anders op familiegebied: Zyra had toestemming gekregen om met Nikki te trouwen en er was geen sprake was van vijandigheid tussen de twee families.

    Nikki was een bekende van de politie. Hij had een strafblad, net als zijn vader. Samen hadden ze een handel in tweedehandsauto’s.”

    Aldus Omroep Brabant.

    Het zal toch niet net zoiets zijn als in Wezet? Een gefrustreerde klant?

    scheidingsbalk4 Bruinsmas Bodyguard, de Porsche & de Angels; Badrs Briljante Biecht; Op cel met Zegerius; Bloedbaden in België

    Koen Panorama Bruinsmas Bodyguard, de Porsche & de Angels; Badrs Briljante Biecht; Op cel met Zegerius; Bloedbaden in België

     Over de vorige Panorama zal achter menig scherm nog wat nasudderen. Ik kreeg nog een verhaal van iemand die tegelijk met Rob Zegerius in de gevangenis heeft gezeten. Het lijkt erop dat Zegerius in contacten met verschillende ‘medemensen’ nogal de regie heeft gehad en manipulatieve spelletjes heeft gespeeld die ook achteraf niet door ieder op waarde zijn geschat. Men begrijpt: ik houd het diplomatiek, hij is bij nogal wat zaken betrokken geweest.

     Onze ‘ervaringsdeskundige correspondent’ meldt dat Zegerius een half jaar lang zijn buurman is geweest in PI Lelystad in 1997.

    “Het was in de periode dat Johan ‘de Hakkelaar’ Verhoek en Gilbert Rommy ook nog in Lelystad zaten.  Zegerius heeft wel aanleg om in problemen te komen. Ik weet nog dat er een ruzietje was met ene Willem uit Amsterdam die op een andere afdeling zat en Rob een verrader had genoemd tijdens een potje kaarten. Die Willem was een collega van me op de houtbewerking en met luchten liepen we regelmatig samen onze rondjes.

    Het ging over een bewaarder die Rob Zegerius kende uit een eerdere detentie,  die hij met behulp van Peter R. de Vries in een motel erin had geluisd toen die hem een pistool en een Rolex-horloge kwam leveren.  Dat is toen ook opgenomen met verborgen camera’s.  Dat Rob verrader werd genoemd op de werkzaal werd aan hem doorverteld door één van zijn bajesmaatjes die daar ook bij was.

    Buiten op de luchtplaats sprak Rob die Willem daar toen op aan, van: “Wat hoor ik nou jongen, noem jij mij een verrader?” , Een beetje gedreig van: “Je moet uitkijken met mij”, vingertje wijzen en weet ik wat allemaal. Maar Willem was niet zo onder de indruk van Rob Zegerius. Integendeel, hij lachte schamperig: “Uitkijken… met jou? Wat moet jij nou? Je hebt die bewaarder toch ook een dolk in zijn rug gestoken voor de camera van Peter R. de Vries? Ben je dan geen verrader? Hoe wou je dat anders noemen dan?” Of woorden van die strekking.

    Rob droop af en kon verder ook weinig doen, anders zou hij wellicht zijn baantje als reiniger kwijtgeraakt zijn. Overal stonden natuurlijk bewaarders op de luchtplaats. Een paar dagen later stuurde Rob om zijn gezicht te redden wel een maatje van hem, een breed gebouwd Indonesisch vechterbaasje, op Willem af.

    Ik liep die lucht weer samen rondjes met  Willem. Rob was zelf wijselijk met de ‘halve lucht’ al naar binnen gegaan. Dat ging  wel vaker zo omdat hij de etenskarren op moest halen bij de keuken. Plotseling zei Willem tegen me: “Doe zo even een stapje opzij, want er gaat misschien wat gebeuren”. Ik keek voor me en zag het gevaar toen ook. 

    Die Indo liep in tegengestelde richting tegen de rij wandelende gedetineerden in en kwam met een verbeten blik op zijn gezicht recht op ons af lopen. Die was zeker wat van plan bij Willem. Ik deed maar een stapje opzij, meneer de Indo versnelde zijn laatste  paar passen, deed een poging Willem te slaan, maar Willem had zwarte band Judo, dus dat liep heel anders af. Hij ontweek de klap behendig en de vechtersbaas vloog voor ik het in de gaten had met een mooie heupworp paar meter door de lucht en kwam precies op zijn rug op het betonnen middenstuk van de luchtplaats terecht.

    Uitgeteld… 

    Natuurlijk kwamen er meteen bewaarders op af en er werd groot alarm geslagen. Een hele rits bewaarders stormden via de getraliede sluis  uit de koepel de luchtplaats op en die twee werden daarna in de ISO gegooit. Willem kreeg  vijf dagen, die Indo tien. Verder bleef het daarna rustig in de B-koepel. Rob en zijn maten hadden zich natuurlijk zwaar vergist in deze Willem.

    Rob Zegerius zat toen inderdaad in detentie omdat hij verdacht werd van moord op een Afrikaan tijdens een ripdeal in Amsterdam-Oost, vlakbij bij de Schellingwouderbrug. Dat ging overigens om een rippartijtje van paar kilo bruin (heroïne),  geen coke voor zover ik weet. Tenminste dat vertelde Rob me toen zelf. Daar liep hij ook doodleuk beetje groots over te doen op de afdeling. Die ‘Boy’, dat jongere maatje van Rob, is waarschijnlijk geliquideerd omdat hij een los eindje was.

    Of Rob die jongen zelf heeft omgelegd, durf ik niet te zeggen, maar Rob’s grijnzende kop, z’n blikken, knipoogjes en andere lichaamstaal lieten meestal niet vaak veel te raden over als hij het weer eens over ‘zijn zaak’ had . Maar hij was wel zo slim om nooit het achterste van zijn tong te laten zien daarover. Hij kent de klappen van de zweep natuurlijk als geen ander.

    Op zich had ik persoonlijk trouwens geen hekel aan Rob, dat moet ik er eerlijk bij zeggen. Maar dat is dus ook zijn handelsmerk, z’n charme. Hij weet inderdaad veel mensen om zijn vingers te winden. Mij in principe ook.  Hij leende me de eerste avond op de H heel aardig een trainingsbroek, T-shirt en badslippers. Die gaf hij aan me omdat ik paar dagen op het bureau Marnixstraat had geslapen in dezelfde  kleding. “Je zult je vast wel even willen opfrissen? Kom straks maar even bij mijn cel, dan geef ik je wat schone kleding.”

    Hij waste die avond meteen de  kleding die ik al een paar dagen droeg omdat hij de reiniger was en de was voor de hele afdeling deed.  De reiniger mocht als enige de wasmachine  bedienen. Toen ik de spullen terug kwam brengen twee dagen later, zei-ie: ‘Hou maar, die badslippers mag ik toch niet op lopen. Ik ben de enige die toestemming van de medische dienst heeft om op klompen te mogen lopen, want met het duwen van die zware etens- karren krijg ik anders last van mijn voeten’.

    Hoe dan ook, ik vond dat toch wel aardig  van hem.  Zijn cel ging als ‘s morgens als eerste open, bleef de hele dag open en ging ook als laatste weer dicht. Daarna maakte ik regelmatig praatjes met Rob. De Schellingwouderbrug-rip heeft hij mij ook over verteld. Ik kon aardig babbelen met hem, kan niet anders zeggen. Hij gedroeg zich vaak wel een beetje dominant ten opzichte van andere gedetineerden, alsof hij de leiding had over de afdeling. Maar goed, dat heb je wel vaker met reinigers. Om die eigenschap worden ze ook vaak gekozen door bewaarders. 

    Mijn indruk is, dat Rob een deal á la Peter la Serpe wel kan vergeten en betwijfel of Justitie daar wel oren naar zou hebben. Ten eerste is de bedoeling van zo’n deal om met een kleinere vis  een hele  school grotere vissen te vangen, en niet met een walvis een paar haringen.”

     

  • apr22

    hurricane echte verhaal Hurricane Carter: over de dode niets dan goeds (maar weinig feiten)

    Update 16.30 uur:

    In de Nederlandse kranten zijn de schrijvers van de necrologieën van bokser Rubin ‘Hurricane’ Carter (zie eerder bericht vandaag) nogal overtuigd van zijn onschuld. De Telegraaf en Het Parool besteden er helemaal geen aandacht aan; het Algemeen Dagblad en de Volkskrant gaan voor ‘toaal onschuldig, zonder een zweem van twijfel of zelfs maar het vermelden van de twijfels, ook van Bob Dylan zelf;  NRC heeft het in een bijzin over mensen die toch nog twijfelen, maar concludeert ook ‘onschuldig’.

    Dat is, als je de zaak zelf een beetje kent, toch tamelijk merkwaardig. De film over het leven van Carter sloeg sowieso nergens op: dat was een sprookje.  Voor de paar mensen die af en toe in een feitje hier en daar zijn geïnteresseerd: klik eens op de afbeelding hierboven.

     

     

  • apr22

     

    hurricane dylan1 Hurricane: dood en herlevend; Henk Rommy wil getuigen; Antwerpse Turtles & onze mocromaffia

    Bokser Rubin Carter ( ‘But one time, he could have been the champion of the world’) is dood. Hij is vooral bekend geworden door Bob Dylan die een van de mooiste protestsongs uit de popgeschiedenis over hem schreef (‘The Hurricane’, de bijnaam van Carter).

    hurricane ad Hurricane: dood en herlevend; Henk Rommy wil getuigen; Antwerpse Turtles & onze mocromaffia

    Het Algemeen Dagblad stelt dat Carter 20 jaar onschuldig vastzat. Het kan zijn dat de schrijver van dat bericht over andere informatie beschikt maar de gangbare mening is al sinds ettelijke decennia dat de veroordeling zeer waarschijnlijk wel terecht was. Ook Bob Dylan leek tot die overtuiging te zijn gekomen, wat niet wegneemt dat het een mooi lied is. Zag overigens net dat de Volkskrant ook erg overtuigd is van de onschuld van Carter.

    Het valt niet mee er een fatsoenlijke uitvoering op youtube van te vinden.  Ik heb een live-uitvoering op dvd, met een violiste, tijdens een televisieshow uit de jaren zestig, maar die kan ik op youtube niet vinden. (Inmiddels, dankzij een zoekende reageerder, wel: klik hier)

    Bovenstaande (klik op de afbeelding) is ook goed, maar je krijgt eerst wel een irritant reclamefilmpje.

    Bij de meeste  zoekopdrachten krijg je beelden uit de film voorgeschoteld. Geen beste film, eigenlijk, inhoudelijk gezien.

    carla graf1 325 Hurricane: dood en herlevend; Henk Rommy wil getuigen; Antwerpse Turtles & onze mocromaffia

    Een andere ‘hurricane’, kickbokser Peter Smit, is ook weer in het nieuws. Een hoofdstuk uit het boek ‘Rotterdamse Penoze’ van Gerhardt Mulder gaat over hem. Ik heb die zaak zelf goed gevolgd, maar er staatn in het boek toch nog wel wat aardige details die ik niet kende.

    Een paar fragmenten:

    “Tijdens de detentie kickt hij af. Als hij vrij is ontmoet hij in een brasserie de 21-jarige Carla Roovers. Met haar komt hij op het goede pad. Peter gaat karateles geven, start een beveiligingsbedrijfje voor de horeca, een glazenwasbedrijf en hij is mede-exploitant van tattooshops. Alles lijkt goed te gaan, tot hij in juni 2005 in café Havana in Schiedam samen met zijn vriend Bart in aanraking komt met twee beruchte criminelen: Cor P., alias De Paling, en Melfrim S. De Paling is een jonge Hindoestaanse crimineel met lang, zwart, achterovergekamd haar, die al vaak is opgepakt voor tal van delicten. Melfrim is een Antilliaanse zware jongen uit een beruchte Schiedamse criminele familie, bekend van vele geweldsmisdrijven en moorden.”

     ”Vriend Bart is een kleine vis in het criminele vijvertje van Schiedam. Bart wordt gevraagd om een monster van xtc-pillen te regelen voor Cor P., maar dat lukt hem niet. P. is daar woedend over, blijkt die bewuste avond in het café. Hij claimt dat hij daardoor zo’n twintigduizend euro in de schuld staat bij een mogelijke afnemer en die moet Bart vergoeden, en wel onmiddellijk. Onder dwang gaat de Bart mee naar buiten. Daar krijgt hij van P. een vuurwapen tegen zijn hoofd gezet en Bart moet zijn Rolex en telefoon afgeven. Die krijgt hij terug wanneer hij die twintigduizend regelt en aan P. geeft. Zijn telefoon krijgt hij direct al terug, omdat de crimineel zich realiseert dat Bart anders slecht bereikbaar zou zijn. Maar de Rolex, nieuwwaarde zo’n 17.000 euro, blijft bij P.”

    Cover Rotterdamse Penoze web Hurricane: dood en herlevend; Henk Rommy wil getuigen; Antwerpse Turtles & onze mocromaffia

    “Op 27 juni 2005 doet Bart aangifte bij de politie van de afpersing. Bart vertelt het ook aan zijn vriend Peter Smit. Die vindt dat hij Bart nog wel wat verschuldigd is. Bart heeft hem financieel gesteund en een auto voor hem geregeld toen hij vrijkwam uit de bajes. Voor Peter is het een erezaak om de Rolex terug te halen. Peter belt Melfrim en dreigt een neefje te ontvoeren en dat hij, voor elke dag dat hij het horloge niet terugkrijgt, een vinger van de jongen zal breken.”

    “Ze spreken af in een café. De dreigementen vliegen over en weer. Begin augustus wordt er een nieuwe afspraak gemaakt. Een zekere Louis, een kompaan van Cor P., wordt op Peter afgestuurd. Het is een behoorlijk grote kerel, maar die krijgt zo’n pak slaag van Peter dat hij om zijn moeder roept. Peter belt daarna opnieuw met de groep van P. en meldt dat ze wie en van welk formaat ook op hem af kunnen sturen, maar dat hij hen rauw lust, opvreet en daarna als gehakt uitspuugt. De Rolex moet terug, anders escaleert het nog meer. Peter kan niet meer terug. Hij wil geen gezichtsverlies en wil resultaat.”

    De eerste huurmoordenaar die op hem af wordt gestuurd, is een Joegoslaaf, maar na een goed gesprek kiest deze de kant van Peter. Peter belt Cor: “Je ziet het, een Joego op me afsturen werkt ook niet. Ik kom met meer terug. Wees nou verstandig en geef de Rolex terug.”

    “Op maandag 15 augustus 2005 gaat iets over half zes de telefoon in het appartement van Carla en Peter in de Jensiusstraat in het Oude Noorden. Peter neemt op, luistert even en gaat weg zonder iets te zeggen. Hij stapt in de auto en scheurt weg. Vlak om de hoek pikt hij Cor P. op, die daar staat te wachten. Ze rijden naar de Mei- doornsingel in Rotterdam-Noord. ‘Stop hier even bij dat paadje, dan zal ik het klokkie halen,’ zegt P.”

    De rest is geschiedenis

    scheidingsbalk3 Hurricane: dood en herlevend; Henk Rommy wil getuigen; Antwerpse Turtles & onze mocromaffia

    rommy 2 Hurricane: dood en herlevend; Henk Rommy wil getuigen; Antwerpse Turtles & onze mocromaffia

    In het liquidatieproces vertelde getuige Harrie W. vorige week dat Henk Rommy de opdrachtgever is van een dubbele liquidatie in Antwerpen in 1993 en de liquidatie van sportschoolhouder Tonnie van Maurik.

    Dat is geen nieuws, die gedachte is al jarenlang bekend. Of het klopt, is een ander verhaal. Volgens Henk Rommy natuurlijk niet, die heeft er een andere visie op. Hij wil daar best wat over komen vertellen en wil graag als getuige wordden opgeroepen. Is hij meteen eens even weg uit de VS, waar hij 20 jaar celstraf uitzit nadat hij er door de DEA (en wat ouwe vrienden) in is geluisd. Maar tot nu toe vindt eigenlijk niemand het echt nodig om hem hierover te horen. De kans lijkt groter dat, mocht hij ooit in Nederland terugkeren, ze hem alsnog voor die moorden gaan vervolgen.

     Meer hierover staat hier

    scheidingsbalk3 Hurricane: dood en herlevend; Henk Rommy wil getuigen; Antwerpse Turtles & onze mocromaffia 

    najib belgie Hurricane: dood en herlevend; Henk Rommy wil getuigen; Antwerpse Turtles & onze mocromaffia

     

    De Belgische krant De Morgen heeft een reportage van Douglas De Coninck, over de Turtles. De Marokkaanse smokkelfamilie die wij kennen vanwege de connectie met de vele liquidaties in het kader van de Mocro-maffia.

    Er zitten wat elementen in waar wij wat anders tegenaan kijken, maar het is een soepel geschreven overzicht van gebeurtenissen. Die in elk geval een inkijkje geven in ‘de Familie Turtle’.

    Een paar fragmenten neem ik hier mee, voor het hele verhaal: klik hier

    Nergens is cocaïne zo goedkoop als in België, en dat heeft een reden. Drie lijken, een huurmoordenaar die Borgerhoutse jongelui uit de clan van de Turtles achternareist tot in Marokko en het geluid van kalasjnikovs vanuit wegscheurende Golfjes. Momentopname van de Antwerpse cokeoorlog.

     De Turtles verkochten al hun coke onder de prijs. Dat was al vaker gebeurd, maar nog nooit op zo’n schaal.

    Turtles deden alles traag. Ze reden traag, praatten traag, aten traag. Ook denken deden ze over het algemeen traag. Helaas.

    Turtle Hakim en Turtle Ismael hadden een briljant plan. Het was februari 2012, en in de haven had de politie 570 kilo cocaïne onderschept. Verstopt in vaten met zonnebloemolie, in een schip uit Paraguay, zeiden de sites. Hakim en Ismael kenden de haven goed. Ze waren uithalers. “Veel van deze gasten hebben broers of ooms die in de haven werken”, zegt een bron in het milieu van de Turtles. “Die kijken de andere kant op als ze met een sporttas op de kade verschijnen.”

    Wat de Turtles niet wisten, of onvoldoende hadden begrepen, is dat de Colombiaanse kartels elke partij coke merken met onzichtbare tekens. Een van hun 200 onder de prijs doorverkochte pakken was in Amsterdam terechtgekomen bij Colombianen. Die hadden de kwestie aangekaart bij topcrimineel Gwenette Martha. Hij was de verbindingsman tussen het kartel en het klein grut, de Turtles.

     (…)

    Martha, die opgroeide in de Amsterdamse Pijp, verloor op z’n achttiende zijn broer bij een schietpartij. Hij had toen al gezworen dat de schutter, eenmaal vrij uit de gevangenis, niet ver zou lopen. De man werd vermoord in 2003, maar het zou het Nederlandse gerecht nooit lukken iets te bewijzen. Martha kreeg wel een vermogensonderzoek over zich heen, belandde in de gevangenis. Zag in dat het in de bijna hermetisch afgesloten haven van Rotterdam steeds lastiger wordt om drugs te importeren en besloot uit te wijken naar Antwerpen.

     Daar bouwde zijn rechterhand-boezemvriend Najib Bouhbouh een netwerkje van uithalers uit rond de Turtles. Dat is in oorsprong de Borgerhoutse familie E.Y., die Marokkaanse hasj importeerde en de opbrengst witwaste in vastgoed in het Marokkaanse Nador of een wokrestaurant aan de Turnhoutsebaan. “De Turtles werden te groot, oncontroleerbaar”, zegt de bron. “Hakim en Ismael reden kort na hun rip in de Waaslandhaven rond in een Porsche en een Mercedes. Ze hadden al hun coke onder de prijs verkocht. Dat was wel vaker al gebeurd, maar nooit op zo’n schaal. De opbrengt hebben ze opgefeest.”

     

  • apr21

    Pec Ajax 2 Vuurwerk in de Kuip: een geslaagde actie; getuige tegen Lau (Venray): Judas W.

    Natuurlijk, iedereen is boos en verontwaardigd. Maar in eigen gelederen wordt de vuurwerkactie van Pasen ongetwijfeld als een uiterste geslaagde topprestatie beschouwd waar men nog tot in lengte van jaren op kan teren.

    Hier doe je ‘t allemaal voor. Het knappe is dat dit binnen het stadion kon gebeuren en dat je internationaal geschiedenis schrijft: een half uur oponthoud. Als er onder de hooligans internationaal een top-tien wordt bijgehouden staat deze zeker in de top-drie.

    Toevallig ben ik de laatste jaren wat met het hooliganisme in aanraking geweest. Op beschaafde wijze: de ergste raddraaiers kunnen in het dagelijks leven vrij normaal zijn.

    Een veel voorkomend misverstand is dat mensen denken dat dit supporters zijn, met clubliefde of die nog iets met voetbal hebben. Daar gaat het helemaal niet om. Zag je destijds ook bij Sven Westendorp: die volgde het voetbalgedeelte van Ajax amper. De echte harde kern komt sowieso geen stadion meer in: hun wedstrijden spelen zich buiten de arena’s af.

    Daarom was dit zo geslaagd: kennelijk had men voldoende sympathisanten weten over te halen om wél de actie binnen uit te voeren. Het hoofddoel zal zijn geweest het vernielen van de grasmat van de grootste vijand. Die kon meteen worden afgestreept: actie geslaagd.

    Ajax-bonzen schreeuwen moord en brand, maar de grootste fout ligt natuurlijk bij henzelf: ze hebben totaal geen grip op deze groep en zijn er in werkelijkheid doodsbang voor. Anders is niet te verklaren hoe deze personen het stadion binnen zijn gekomen: dat kun je de beveiliging waarschijnlijk maar zeer ten dele kwalijk nemen.

    Afgezien van dit alles was het waarschijnlijk de spannendste Nederlandse voetbalwedstrijd van dit jaar: het is de vraag of het in Brazilië zo bloedstollend wordt.

    scheidingsbalk3 Vuurwerk in de Kuip: een geslaagde actie; getuige tegen Lau (Venray): Judas W.

      

    Wetzels Vuurwerk in de Kuip: een geslaagde actie; getuige tegen Lau (Venray): Judas W. 

    De raddraaiers van Ajax zullen waarschijnlijk alleen veroordeeld kunnen worden (als iemand het al nodig vindt iets van vervolging in te stellen) als er ‘getuigen’ zijn. Heb je vaak nodig, in rechtszaken. In dit geval zullen die getuigen er stellig niet zijn: dan kun je beter meteen verhuizen.

    In een zaak met andere ‘bandieten’ speelt ene getuige W. een belangrijke rol. Dat gaat over de dubbele moord op twee jongens uit Venray die de hennepkwekerij van Lau G. ripten en van wie bijna al hun bloed op de plaats delict is gevonden, de rest van de lichamen niet. Lau is nu al voor de derde keer hiervoor aangehouden. Net toen hij president van het chapter Venlo van No Surrender zou worden.

    Jos Emonts, van De Limburger, had er een bericht over – dat door de landelijke media zonder bronvermelding werd overgenomen. Dat doen ze met Limburgse kranten. Het bericht was dat Lau Geeraets (52) eind 2012 in de gevangenis van Düsseldorf-Ratingen uitgebreid met een Nederlandse crimineel had gepraat over zijn rol bij de moord op die twee Marokkanen in 2006 in Venray. Deze medegevangene is naar de po­litie gestapt.

    Van de getuige is alleen het initiaal van de achternaam bekend: W.

    Doorgaans is er met dit soort getuigen wat aan de hand. Of het zijn infiltranten, of het zijn bekende verklikkers die te pas en te onpas in verschillende strafzaken opduiken. Hun verhalen deugen zelden, maar dat is voor justitie niet echt belangrijk: zo’n verklaring kan wel een mooi ‘bewijsmiddel’ zijn. Het is anders haast ondoenlijk om een opdrachtgever veroordeeld te krijgen.

    Een voor de hand liggende gedachte is dat deze W. dezelfde is als die Limburgse getuige (afkomstig uit Sittard) die in de strafzaak tegen Louis Hagemann een prominente rol speelde. B. Wetzels. Dat is waarschijnlijk niet het geval. Wat niet wegneemt dat het interessant blijft te weten wie het wél is.

    We zouden een lijstje moeten maken met dit soort verklikkers, die altijd en overal in misdaadprogramma’s en in de processen opduiken. Fantaserende judassen. Ze zullen het soms best bij het rechte eind hebben, alleen is het wat onwaarschijnlijk dat ze het uit de mond van een betrokkene zelf hebben gehoord.

    Vorig bericht staat hier 

     

     

     

  • apr20

    PEC beker Vuurwerkgooiers Pec Ajax: hooligans of debielen?

    Als geboren en getogen Overijsselnaar doet de overwinning van PEC op Ajax mij uiteraard deugd, al zou ik mezelf niet direct een PEC-fan noemen. De schaarse keren dat ik een voetbalwedstrijd live heb bijgewoond weerhouden me ervan ooit ‘supporter’ van zoiets te worden. De agressie, de eencellige domheid, het schelden, het is meer dan verschrikkelijk. Als het kon en mocht – en ik zou een wapen bij me hebben – had ik het liefst zeer korte metten gemaakt met de ‘supporters’.  

    Crimineel gezien interessanter: het lijkt erop dat het gooien van het vuurwerk – vooral na het weergaloze doelpunt van Ajax – de Amsterdammers psychisch heeft geknakt. Het lijdt weinig twijfel dat het vuurwerk uit het Ajax-kamp kwam.

    Wat mij – waarschijnlijk als enige – interesseert: wie zijn de gooiers? Gewoon dronken debielen, of ‘hooligans’. Zoals we die de laatste jaren hebben leren kennen. Jongens – meestal volwassen mannen – die totaal niet geïnteresseerd zijn in voetbal, maar alleen in de oorlog eromheen. Ze mogen sowieso geen stadion meer binnen.

    Als dit soort jongens gewond – desnoods dodelijk – raken, hoeft niemand daar medelijden mee te hebben. Ze zoeken het zelf op, het is hun oorlog, in een oorlog vallen slachtoffers.

    De vraag is of de vuurwerkgooiers connecties hebben met dit soort criminelen (want dat zijn het natuurlijk wel). Of door hen worden gestuurd. Of dat het pure eencellige domheid is, waarmee ze hun eigen club vooral duperen.

    Voor zover ik me kan herinneren is er ooit maar één persoon voor dit soort geweld veroordeeld: de staafgooier. Ik heb zo ‘t idee dat deze vuurwerkgooiers er zonder kleerscheuren vanaf komen. Misschien moet Ajax een financiële claim bij die gasten leggen. En dan een incassobureau uit ‘onze sector’ inschakelen. Dan ben je in elk geval verzekerd van resultaat.