Meer informatie bij Nieuwsuur. Klik op de afbeelding

Nieuwsuur volgde het cold-caseteam van de Rotterdamse politie, dat onderzoekt of er verband is tussen vijf moorden op prostituees. Het gaat om Beppie Michels, Mientje van Balkom, Berendina Stijger, Francis Garcia-Hofland en Jeanet Sip.

Beppie Michels: vermoord op 15 april 1989, 35 jaar oud. Tippelde aan de G.J. de Jonghweg. Vermoord op een bouwterrein aan de Lieve Verschuierstraat, een afwerkplek. Vervolgens gedeeltelijk begraven.

Mientje van Balkom: vermoord 2 november 1989, 31 jaar oud. Zelfde tippelzone. Vermoord op afwerkplek bij Coolhaven.

Berendina Stijger: vermoord 9 september 1990, 45 jaar oud. Dakloos, vermoord bij de Willemsbrug.

Francis Garcia-Hofland: vermoord 19 juni 1991, 22 jaar. Tippelde bij Centraal Station. Vermoord op het talud van de Westzeedijk.

Jeanet Sip: vermoord op 13 juni 1999, 26 jaar. Tippelde bij de Keileweg. Aangetroffen achter een pand aan de Vierhavenstraat, een bekende afwerkplek.

Er is vaker sprake geweest van ‘een seriemoordenaar aan de Maas’. Omdat er zoveel moorden zijn gepleegd op tippelaarsters in Rotterdam, maar in de meeste gevallen bleek de modus operandi toch nogal erg af te wijken. Bovendien zijn veel moorden opgelost. Niet dat ze altijd tot een veroordeling hebben geleid, maar dan was wel bekend in welke hoek het gezocht moest worden. Van dit vijftal komt vooral de naam van Mientje van Balkom mij bekend voor.

Het komt vaak voor dat (serie)moordenaars hun prooi zoeken op of bij tippelzones: niets is gemakkelijker dan daar een vrouw oppikken en er ongemerkt mee wegkomen. Het gaat seriemoordenaars niet om de persoon van het slachtoffer, maar om de daad. Macht, seks, lust. 

Op crimesite staat een boek aangekondigd over seriemoordenaars in Nederland. Dat zouden er ‘meer dan twintig’ zijn.

Ik ben benieuwd.

Wellicht is het begrip wat opgerekt. De FBI ziet iemand als seriemoordenaar als hij tenminste drie willekeurige slachtoffers heeft gemaakt gedurende een langere periode, met behoorlijke tussenpozen. De bekendste in Nederland zijn de Haagse nachtportier Koos Hertogs, de Belgische vrachtwagenchauffeur Michel Stockx en Willem van E., ‘het beest van Harkstede’; de meeste andere voldoen niet erg aan de definitie.

Ik zag in de aankondiging van het boek bijvoorbeeld ook Aalt M. staan. Die hoort daar normaal gesproken niet bij. Een van de slachtoffers was zijn eigen zoon.Bij ‘echte seriemoordenaars’ zijn de slachtoffers willekeurige personen en is er vooraf geen band tussen dader en slachtoffer. En gaat het om ‘het plezier van het moorden’, niet om verknipte figuren die in een opwelling handelen.

Ik kan overigens wel een heel rijtje namen bedenken van mensen die op dezelfde manier handelden en gedreven werden als seriemoordenaars, maar die na één of twee moorden werden opgepakt.

Zoeken naar wapens na de aanslag in de Staatsliedenbuurt

Opsporing Verzocht kwam gisteravond toch wel opzienbarend nieuws over de aanslag in de Staatsliedenbuurt op 29 december. Toevallig heb ik voor Nieuwe Revu een reportage gemaakt waarin dezelfde hoofdpersoon figureert, zij het in een bijrol.

Mijn verhaal gaat over de aanslag op Aran de Jong, ‘de Klaas Bruinsma van Brabant’ (of Eindhoven, wat men wil). Daarin komt Benaouf A. ook aan de orde: hij komt oorspronkelijk uit Eindhoven. Volgens mijn zegspersonen is het maar goed dat hij naar Amsterdam was verhuisd (gevlucht), anders hadden ze ‘m in Eindhoven vermoord.

Volgens Opsporing Verzocht was de aanslag in de Staatsliedenbuurt gericht op deze Benaouf. Dat was geen nieuws, wel dat er twee groepen/partijen met verschillende motieven zouden hebben samengewerkt bij deze aanslag. Waarbij overigens twee mensen om het leven kwamen die alleen de pech hadden dat ze op dat moment in die auto zaten. 

[!] Opmerkingen aan redactie?

Processing your request, Please wait....

Report as:	Vraag Suggestie Niet publieke commentaar
Write in Words: (Optional)

Het komt dus meer voor, maar de Nederlandse variant trok nog wat meer belangstelling. Commentatoren in kranten en burgemeesters wijzen naar de hulpverlening, maar de schreeuwers aan de zijlijn die het nu allemaal zo goed weten moeten zich afvragen wat de mogelijkheden waren.

Er waren geen signalen dat Jeroen Denis zichzelf en/of zijn kinderen of zijn ex wilde vermoorden, de echtscheidingsproblemen waren niet veel ernstiger en heftiger dan in duizenden andere zaken die ook op dit moment spelen. Wie had wát moeten of kunnen doen? Was er iemand die vader Jeroen het recht kon ontzeggen zijn kinderen mee te nemen? 

Cothen Tweede Pinksterdag. Het laatste zoeken naar sporen. Klik op de afbeelding voor vergroting

Een paar andere vragen nog. Wat was de reden dat Jeroen zo’n enorme omweg maakte bij zijn morbide dodenrit? Alleen om het zoekgebied te vergroten en de kans op ontdekking te verkleinen?

Van Siem kwam nog een reactie over een opmerking van mij:  “Het ging er moordvader Jeroen blijkbaar niet om de kinderen voor eeuwig spoorloos te laten verdwijnen, ze mochten eventueel wel gevonden worden.”

Siem:

“Ik denk dat het beslist niet de bedoeling was van de moordvader (scherpe woordspeling HJK) dat de kinderen al zo snel (relatief) gevonden zouden worden. Daar waren de voorbereidingen te gedegen voor. Ik vrees dat tijdens de persconferentie de opmerking ‘uiterst complex onderzoek’ meer te betekenen had dan enkel de staat waarin de lichaampjes verkeerden. Misschien bizar, maar ik denk dat de moordvader de kinderen heeft ‘gezekerd’. Juist om te voorkomen dat ze te makkelijk uit de buis zouden kunnen glijden. Daarbij denk ik aan het gebruik van de spanbanden en het ontbrekende deel van de sleepkabel. Afwateringsbuizen zijn meestal aan één kant voorzien van een rooster, vandaar die gedachte.

“De vraag is of de thermometer in de hel dan een graadje lager moet of juist hoger.”

De voorbereidingen, spullen kopen, locatie zoeken, afscheidsbrief tikken terwijl de jongens bij hem zijn en aan een vakantieuitstapje denken, de rit richting het beloofde met de tassen van de kinderen ingepakt, het sneaky telefoontje naar zijn vriendin (zgn. aangekomen in motel), het via een andere route terugrijden om achterdocht bij de kinderen te vermijden? Of heeft hij ze na zijn ‘motel-telefoontje’ dat hij buiten de auto zal hebben gepleegd wijsgemaakt dat er iets aan de hand was en dat hij ze terug ging brengen? GSM uitgezet, richting doel gereden.

Kinderen, ook van die leeftijd, voelen heel goed aan wanneer er iets niet klopt. Je mag voor hun hopen dat de moordvader de kinderen met een middeltje in een drankje vooraf in een toestand van geen bewustzijn meer heeft gebracht. Maar ook over dat laatste heb ik mijn ernstige twijfels.

Letterlijk alles duidt op een ongekende wraakactie waarbij gevoel geen enkele rol meer speelt. Het doel heiligt de middelen, letterlijk over  de ruggen van zijn kinderen heen. Zijn ‘slotstuk’, de GSM weer aan na zijn klus en zich verhangen aan een klimrek op een toegankelijk speelterrein om zo snel mogelijk gevonden te worden geeft aan dat de man stond te popelen om zijn genadeklappen uit te delen. Got you!

Ook de manier waarop hij zijn kinderen heeft achtergelaten zegt alles over de inborst van deze man. Zelfs een fatsoenlijk graf voor ze graven zat er niet in. Achtergelaten in een rioolbuis, waarschijnlijk aangetast en verminkt door ongedierte waardoor het afscheid nemen voor de moeder nog onmogelijker werd gemaakt. Nee, geen graadje lager op de thermometer in de hel.

“Misschien heeft hij iets gezien wat hij niet had mogen zien.” Zegt de verslaggeefster van Omroep Brabant (klik op afbeelding).

Door de aandacht voor de vermissing van Ruben en Julian raakte een andere intrigerende zaak de afgelopen dagen wat in de vergetelheid.De laatste berichten over de moord op Ger Duijf dateren van drie en vier dagen geleden, terwijl daar net zo veel raadsels zijn.

Willekeurig slachtoffer van een samenloop van omstandigheden of een goed geplande en berekende moord? Die naar het lijkt zeker niet in een crimineel milieu speelt. Ben benieuwd of daar deze week nog wat meer over naar buiten komt.

Vorig bericht staat hier

[!] Opmerkingen aan redactie?

Processing your request, Please wait....

Report as:	Vraag Suggestie Niet publieke commentaar
Write in Words: (Optional)

Cothen Tweede Pinksterdag. Het laatste zoeken naar sporen. Klik op de afbeelding voor vergroting

Update 20.00 uur:

Met het ramptoerisme in Cothen viel het mee. Er was ook niks te zien: mensen die daar niets te zoeken hadden werden op grote afstand al tegengehouden. Er was alleen een behoorlijke groep cameraploegen en fotografen. Ook uit België (VTM). Ik was er rond vier uur, toen was er voor het eerst van redelijk dichtbij wat te zien van het zoeken.

Duidelijk is wel dat met een normale gerichte zoekactie de lijken niet snel zouden zijn ontdekt: de duiker waarin ze zijn gevonden is in wat je niet meer dan een sloot kunt noemen.

Reageerder Siem merkt op dat door de regenval van de laatste dagen de boel is gaan schuiven. Lijkt me een logische verklaring. Dat iemand dan op een gegeven moment iets ziet is niet zo heel vreemd: het is wel een rustig gebied, maar niet echt afgelegen. Het ging er moordvader Jeroen blijkbaar niet om de kinderen voor eeuwig spoorloos te laten verdwijnen, ze mochten eventueel wel gevonden worden.

De vraag is of de thermometer in de hel dan een graadje lager moet of juist hoger.

[!] Opmerkingen aan redactie?

Processing your request, Please wait....

Report as:	Vraag Suggestie Niet publieke commentaar
Write in Words: (Optional)

“Ik werk als vrijwilliger bij de GGZ en kom daar cliënten tegen die ideeën hebben zoals de vader uit Zeist. Er wordt van alles gedaan om dit soort tragedies te voorkomen maar in 80 procent werken cliënten niet mee of houden hun mond omdat ze anders een RM kunnen krijgen. Mensen daar vertellen mij veel omdat ik geen arts ben en ook omdat ik een geheimhoudingsplicht heb. Ik kan je wel zeggen dat er vanuit de GGZ alles aan wordt gedaan om dit soort zaken te voorkomen. Ik wilde je dit graag nog even laten weten.”

Er komen natuurlijk meer reacties binnen. Ook een aantal die ik niet doorlaat. Van – waarschijnlijk – gefrustreerde vaders die ook problemen hebben met een omgangsregeling en de verantwoordelijkheid bij de moeder leggen. Een RM is overigens een Rechterlijke Machtiging (voor gedwongen opname). Gebeurt zelden.

Waar twee scheiden hebben twee schuld.

Wordt gezegd.

Dat is het beroerde met gezegden: mensen lijken daar soms bepaalde waarheden aan te ontlenen.

‘Waar rook is, is vuur’.

Ja, vaak wel.

Maar niet altijd. In sommige gevallen kan dat buitengewoon smakeloos, onjuist en misplaatst zijn.

Zo ook bij echtscheidingsdrama’s. Soms ligt de schuld heel sterk bij één persoon. Die dat zelf overigens meestal niet inziet. Ik denk dat uit die hoek reacties komen die de plank volledig misslaan. Er is maar één persoon verantwoordelijk voor en schuldig aan de moord op twee onschuldige kinderen: de vader. Laffer en verwerpelijker kun je het niet maken.

Tweede Pinksterdag.

Gisteren moest de politie al heel veel moeite doen om nieuwsgierigen op afstand te houden. Ik ben bang dat er vandaag ook heel wat zich vervelende goedbedoelende sensatiezoekers richting Cothen gaan. Zal vanavond wel weer een item zijn in een actualiteitenprogramma. Je wil er toch iets aan doen en dan ligt een straatinterview – in dit geval dan meer een slootinterview – nogal voor de hand.

Ik heb nog niet uit de berichten kunnen opmaken of Ruben en Julian zijn vermoord op de plek waar ze gevonden zijn en of ze de hele tijd al hier zichtbaar waren, of dat ze door stroming en andere omstandigheden letterlijk boven kwamen drijven.

Lichamen die in het water worden gegooid worden vaak na een paar weken gevonden, bij lichamen die begraven zijn duurt het vaak langer.

Een ander ‘Pinksterdrama’: gistermorgen reed een Pool met zijn BMW in het Limburgse Meijel een opa en oma en hun driejarig kleinkind dood. 

Het lijkt erop dat de automobilist zeer veel te hard reed en in een flauwe bocht de macht over het stuur verloor en op het naast de weg gelegen fietspad terechtkwam. Roekeloos of dronken, veel andere opties zijn er niet.

Onze Amsterdamse correspondent, verdwaald in het Gooi, kwam bij Het Bonte Paard in Laren (schijnt ook een museum in de buurt te zijn) dit bord tegen. De vraag is: wordt dit na elke diefstal aangepast?

Over Het Bonte Paard gesproken: de laatste keer dat ik daar was, had ik een afspraak met iemand die nogal erg door de politie in de gaten werd gehouden, er hing een compleet observatieteam omheen.

Ik moet hier even iets rechtzetten.

Dat OT zal het idee hebben gehad dat ik heel slim en achterdochtig, of gek ben. Toen ik daar was, was ter plaatse de weg opgebroken. Was even zoeken. En de afspraak met diegene was ook niet in Het Bonte Paard zelf, maar ergens in de buurt, op straat. Je loopt dan zo wat rond en dan ga je ergens zitten.

Toen ik – alleen – terugliep, heb ik een omweg gemaakt van minstens tien minuten. De OT’ers hebben dat wellicht als afleidingsmanoeuvre gezien – ook al was daar van mijn kant natuurlijk geen enkele reden voor. Waarom zouden ze mij moeten volgen?

Het geval wil dat ik gewoon een beetje verdwaald was: ik kon mijn auto niet terugvinden.

Nog een tip van onze Amsterdamse correspondent: een andere optie om de Tweede Pinksterdag verantwoord te besteden. Mag men eerst zelf even puzzelen waar dit is (en wat)

[!] Opmerkingen aan redactie?

Processing your request, Please wait....

Report as:	Vraag Suggestie Niet publieke commentaar
Write in Words: (Optional)

Update 20.30 uur:

Het lijdt weinig twijfel dat de lichamen die vandaag gevonden zijn bij Cothen die van de vermiste Ruben en Julian zijn. Als het niet zo is, valt de politie heel veel te verwijten, maar de kans dat het om anderen gaat is vrijwel uitgesloten.

Toch houdt men de spanning er nog zo lang mogelijk in. Is gebruikelijk. In andere gevallen is het soms omdat er niemand van de familie gevonden kan worden voor de identificatie. Dat is hier natuurlijk niet aan de orde, maar de stoffelijke overschotten zullen zodanig onherkenbaar zijn dat men hier niet meteen iemand van de familie mee wil confronteren. Waarschijnlijk wordt er gewacht op een dna- of gebitsonderzoek. Formeel zal dat zo moeten, daar zijn procedures voor en het zou nog veel erger zijn als die ene procent kans dat ze het toch niet zijn, inderdaad dit keer toe zou slaan.

Wat misschien beter zou zijn, om het geen interessantdoenerij te laten lijken: aangeven dat er een sterk vermoeden is dat het om deze jongens gaat, maar dat er nog wat formele procedures moeten worden afgewikkeld. Dit komt allemaal wat kneuterig en bureaucratisch over.

[!] Opmerkingen aan redactie?

Processing your request, Please wait....

Report as:	Vraag Suggestie Niet publieke commentaar
Write in Words: (Optional)