“Toen ik negen jaar was, wist ik wat ik wilde worden: notaris of advocaat.” Het leven van Serge Weening, geboren in 1975 in Hoensbroek, vertoont twee rode draden die af en toe bij elkaar komen: onroerend goed en strafrecht. Soms trekt de ene draad iets meer, soms de andere, maar ze zijn er altijd, allebei. Dat komt zo: zijn vader handelde in onroerend goed en de kleine Serge maakte dat van dichtbij mee en vond het allemaal erg interessant.

Serge Weening studeerde rechten in Maastricht. Hij was de laatste stagiair van mr. Max Moszkowicz senior, vanaf juli 2002. In 2004 werd Weening beëdigd als advocaat en begon hij voor zichzelf. Hij trad op in tal van zaken die landelijk bekend zijn, zoals de pantoffelmoord in Brunssum, de kofferbakmoord in Schinveld, de dodelijke schietpartij in café ’t Huukske in Den Bosch, de Geleense cafémoord, de maïsmoord in Chaam, de babyvergiftiging in Lichtenvoorde, de maïsmoord in Nijswiller, de diamantroof op Schiphol en de nieuwe Limburgse bouwfraude. Het kantoor van Weening is gevestigd in Maastricht, maar hij profileert zich nadrukkelijk als landelijk opererend strafpleiter.

Na de middelbare school in Heerlen ging hij in Maastricht rechten studeren. Hij deed er lang over. Kwam door het onroerend goed. “Daar was ik de eerste vijf jaar meer mee bezig dan met de studie, ik vond dat veel interessanter. Ik was op mijn twintigste zelf actief in die handel gegaan, ik had huizen gekocht, toen ik 25 was had ik vijftien panden.” Dat was ook het moment waarop de studie in een stroomversnelling kwam, door omstandigheden van buitenaf. “Ik had een pand verhuurd, op een gegeven moment word ik gebeld door de politie dat ik onmiddellijk naar dat pand moest komen, daar was iets aan de hand. Ik erheen, was het een hele toestand, met politie en brandweer. ‘We hebben hem!’ hoorde ik toen ik uit de auto stapte. Bleek dat er in het pand het een en ander speelde op het gebied van drugs.”

Vleugels

Het liep met een betrekkelijke sisser af, het was wel het moment waarop ‘de eeuwige student’ besloot vaart te zetten achter zijn studie en te kiezen voor het strafrecht, uit overtuiging. In anderhalf jaar tijd weet hij de strafrechtblokken af te ronden. “Toen wist ik wat ik wilde, die motivatie geeft je vleugels. Al bleef daarnaast wel altijd dat onroerend goed een belangrijke rol spelen. Dat is nog steeds zo: daar leef ik van, het werk als advocaat doe ik omdat ik het interessant vind, niet voor het geld. Mijn cliënten weten dat. Als ik hun zaak neem, doe ik dat niet uit financiële motieven maar omdat ik denk dat ik iets voor iemand kan betekenen.”

Maastricht is in de advocatuur het episch centrum van het strafrecht, dankzij ‘de moeder van de advocatenkantoren’ van de nog altijd zeer gerespecteerde Max Moszkowicz senior. Serge Weening was de laatste stagiair van de oude meester, vanaf juli 2002. Eerst anderhalf jaar als voluntair. Nadat hij in 2004 was beëdigd als advocaat en voor zichzelf begon, bleef Moszkowicz senior nog enige tijd zijn (buiten)patroon. Enkele jaren later begon Weening zijn eigen praktijk vanuit een monumentaal pand schuin tegenover dat van Moszkowicz.

Uit de periode onder de vleugels van Moszkowicz senior staat Weening vooral de zaak bij van de Arnhemse officier van justitie die over de bekende ‘zigeunerfamilie’ de uitspraak had gedaan: “Alle zigeuners zijn crimineel”. Toen hij met zijn eigen kantoor begon volgde er een scala aan zaken die niet alleen in Limburg, maar ook landelijk veel aandacht trokken:

-de pantoffelmoord in Brunssum

-de kofferbakmoord in Schinveld;

-de dodelijke schietpartij in café ’t Huukske in Den Bosch

-de dubbele moord in de Bikostraat in Den Bosch

-de Geleense cafémoord

-de maïsmoord in Chaam;

-de babyvergiftiging in Lichtenvoorde

-de maïsmoord in Nijswiller

-de diamantroof op Schiphol

-het gestolen collier van de Tefaf

-de moord op Pierre Colette

-de nieuwe Limburgse bouwfraude

Serge Weening: “Ik wil mij de komende tijd zeker ook meer richten op fraudezaken en ‘witteboordencriminaliteit’. Om die reden verdiep ik mij nu ook in fiscaal recht.”

De strafrechtadvocatuur en tal van perikelen bij het Openbaar Ministerie vragen de laatste tijd nogal om aandacht. Er is van alles te doen over afgeluisterde gesprekken met ‘geheimhouders’ en grote rechtszaken die daardoor stukgaan. Dat is op een gegeven moment een punt geworden en tegenwoordig lees je niet anders meer. Overdreven?

Weening: “Jaren geleden ben ik ook wel eens een tapgesprek van mijzelf in een dossier tegengekomen. Toen was het nog niet zo’n issue. De officier van justitie verontschuldigde zich en soit, dat was het. Nu zou dat niet zo gemakkelijk meer gaan. Het is goed dat er maatregelen worden getroffen. Het publiek reageert verontwaardigd als er door dit soort vormfouten criminelen vrijkomen, maar dat zie ik anders. Justitie heeft heel veel dwangmiddelen tot haar beschikking. Als ze die gewoon inzet zoals ze bedoeld zijn, kan ze haar werk goed genoeg doen. Als justitie zelf de wet overtreedt, moet je dat niet belonen, dan is het einde zoek. Het is terecht dat justitie wordt afgestraft voor blunders. Als je de politie ongebreideld haar gang laat gaan, gaat ze steeds verder. Dat zie je met de inbreuk die er tegenwoordig wordt gemaakt op je privacy. Dat wil je niet hebben, privacy is het hoogste goed, er moet een heel goede reden zijn om dat fundamenteel aan te tasten. Veel mensen zeggen: ‘Ik heb niets te verbergen, als je niks fout doet hoef je nergens bang voor te zijn’ maar vraag diezelfde mensen: ‘Laat mij je laatste sms’je dan eens zien?’ of ‘Mag iedereen weten wat je precies in je slaapkamer doet?’ Dan is het een heel ander verhaal. Iedereen is – terecht – gesteld op privacy, ook al doen ze er gemakkelijk over. Door de angst voor terrorisme zijn mensen steeds meer bereid privacy in te leveren, tot ze er zelf mee worden geconfronteerd. Als ze een uur in de rij moeten staan op het vliegveld, als een kudde schapen, dan hoor je diezelfde mensen wél klagen.”

Meer informatie: www.strafrechtadvocaten.nl

[!] Opmerkingen aan redactie?

Processing your request, Please wait....

Report as:	Vraag Suggestie Niet publieke commentaar
Write in Words: (Optional)