Profiel van advocaat Jillis Roelse

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA 

 

Jillis Roelse (Schiedam 1975) is advocaat sinds 1999 en is gespecialiseerd in “de zwaardere jongens, zaken die langer lopen. Dikke dossiers, grote belangen.”

Bij die metersdikke dossiers gaat het soms meer om wat er níet in staat. Welke stukken zijn weggelaten. En hoe er is omgegaan met belastende getuigen. “Je ziet steeds vaker dat zo iemand al vier of vijf keer met de recherche heeft gesproken voordat het verhoor begint. Van die voorgesprekken is geen verslag gemaakt. Daar weet de rechter niks van, en wij ook niet, maar dan blijkt ineens dat er vier keer op een geheime locatie ergens in een bos is gesproken. Of hij krijgt gebakken eieren in een Van der Valk-hotel. Daar krijg je met heel veel moeite soms een vinger achter. Het probleem is dat zo iemand niet meer onbevangen is op het moment dat hij officieel wordt gehoord.”

Waarom doet justitie dit zo?

“In die grote zaken zijn de belangen heel groot voor justitie. Alleen vraag ik mij af waarom hun belangen zoveel zwaarder zouden moeten wegen dan die van de verdachte en de verdediging. Is het prestige, de drang om te winnen, zoveel groter? Misschien is de carrière van een officier van justitie belangrijker dan waarheidsvinding. Dat gaat steeds verder. Als iemand van begin af aan alles ontkent en beweert dat een getuige liegt, verwacht je dat de officier dat gaat uitzoeken. Maar vaak gebeurt precies het tegenovergestelde: dat zo’n officier er helemaal vóór gaat liggen, met z’n hele team en vooral géén onderzoek doet. Ook niet de mensen eromheen wil horen. Dat verbaast me nog het meest. Vooral in zaken van het landelijk parket reageren officieren fel als je zegt dat je mensen wil horen in het kader van waarheidsvinding. Als dat op een zitting ter sprake komt reageren ze woest, bijna allergisch.”

En de rechter?

“Rechters hebben in het begin vaak de neiging veel onderzoek over te laten aan justitie. Pas als het lang gaat duren worden ze iets kritischer. Voor ons is het van belang dat een rechter bijtijds inziet dat wat een getuige beweert soms helemaal tegenstrijdig is met wat er in andere verklaringen staat. Daarom probeer ik ook om een rechter vanaf het begin erbij betrekken. Dat een rechter zich ook afvraagt: hoe zit het nou echt?’

Hoe doe je dat?

“Bijvoorbeeld door veel herrie te maken op zitting. Niet bang zijn en je verhaal goed onderbouwen met vragen. Het gaat erom dat je de rechter zover krijgt dat hij zelf denkt: ‘Ik heb hier nu wel het politiedossier, maar dat zit toch vreemd in elkaar, ik heb eigenlijk dezelfde vragen als de advocaat.’ Soms gaat het helemaal niet meer om wat er is gebeurd en ben je alleen maar bezig met de officier die absoluut niet wil dat je gaat wroeten in de geschiedenis van zo’n belastende getuige. Ik vind dat volkomen raar. Bijvoorbeeld: er is drugs gesmokkeld.

De recherche vraagt: ‘Wie is daarvoor verantwoordelijk?’

De belastende getuige verklaart eerst dat het kampers zijn.

In een volgende verklaring: ‘Surinamers.’

In de derde: ‘Antillianen’. In de vierde verklaring noemt hij alle motorclubs die er bestaan.

Wat moet je daar dan mee? Als de cliënt bij een van die vier groepen hoort moet je dat verder zelf maar uitzoeken, terwijl hij vast blijft zitten. Dat is vooral bedoeld als signaal naar de buitenwereld. Om te laten zien dat ze bezig zijn zware criminaliteit aan te pakken.”

Hoe is de verhouding tussen officieren en advocaten?

“De goede officieren spelen het hard in de zittingszaal, maar na afloop schud je elkaar de hand. Tegenwoordig zie je in grote zaken vaak officieren die het allemaal heel persoonlijk nemen en de advocaten als de vijand zien. Die worden soms echt woedend tijdens een zitting, of heel emotioneel, wat al helemaal niet goed is. Dat is alleen maar te verklaren als ze een slappe zaak hebben. Als ze weten dat het niet klopt en dat ze stukken hebben achtergehouden. Ik denk dat heel veel officieren, als ze ’s avonds in de spiegel kijken, heel veel in zichzelf zullen herkennen van mijn cliënten. Maar dat zullen ze nooit toegeven.”

De maatschappij en de politiek roepen om bezuinigingen en zwaardere straffen.

“Daar maakt iedereen – rechter, officier en advocaat – zich zorgen over. Bij het OM zie je dat ervaren mensen die een ondersteunende functie hebben, niet meer de kans hebben om officier te worden. Een parketsecretaris met veel ervaring kon normaal gesproken promotie krijgen en officier van justitie worden. Dat mag nu niet meer, vanwege de bezuinigingen. Het gevolg is dat veel ervaren mensen op straat komen te staan. Of neem de wetboeken. Voor ons zijn dat bijbels. Er is in de regio Midden-Nederland, Utrecht, geld voor één nieuw exemplaar, voor het hele parket. Bizar. Ze moeten niet bezuinigen, ze moeten het gewoon anders organiseren. Een minister die laat merken dat hij de rechter wantrouwt ondermijnt het fundament van onze rechtsstaat. Je ziet het aan al die rechters die op tv hun beklag doen over het huidige klimaat. Dat is echt heel opmerkelijk.”

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hoe komt dat?

“In de politiek is het een kwestie van hard brullen. De kwaliteit van de wetgeving is heel slecht. Teeven negeert gewoon bijna alle adviezen die hij krijgt van de Raad van State of de Raad van Strafrechtspleging. Ieder wetsvoorstel dat hij indient krijgt een advies van de Raad, maar daar doet hij zelden iets mee. Er is een enorm wantrouwen vanuit de politiek naar rechters toe. Dat vind ik zorgelijk. Nederlandse rechters doen het vergeleken met andere Europese rechters helemaal niet verkeerd. De minister doet alsof rechters een soort uitschot zijn. Het is goedkope scoringsdrift. Daar wordt ‘op de werkvloer’ heel veel over gepraat. Door rechters, officieren, advocaten-generaal: de ergernis over het gebrek aan vertrouwen is heel breed. Dat is echt iets van de laatste jaren, sinds Teeven.”

Hoe zou je zoiets kunnen veranderen?

“Ze zouden een keer langs kunnen komen. Het zomerreces duurt drie maanden. Ze zouden eens een maand moeten meelopen. Bij een rechtbank. Een advocatenkantoor, of bij het OM. Toen de rechtbank in Amsterdam werd beschoten met een raketwerper zag je niemand. Ja, Opstelten, op televisie: ‘Aanslag op rechtsstaat! Blabla.’ Maar niemand die persoonlijk langs komt om de mensen een hart onder de riem te steken en laat zien: ‘Kom niet aan dit gebouw en aan deze mensen!’ Ze komen alleen als er een receptie is.”

Waarin ligt jouw kracht als advocaat: in het juridische verhaal of in de overtuigingskracht in de rechtszaal?

“Een combinatie. De ene rechter vindt je te fel, de ander kan dat wel waarderen. Het gaat erom dat je in die koppen komt, dat je doordringt. Ze hebben nóg honderd zaken liggen. Je moet ze meenemen en wakker schudden in een verhaal van alternatieven en dat het anders kan zijn gegaan. De rechter die mij te fel vond was vooral heel tevreden met zichzelf, die kan niet zo goed tegen kritiek. Het is belangrijk dat een rechter wakker blijft. Ik heb meegemaakt dat een ‘bijzitter’ deed alsof hij stukken zat te lezen, terwijl hij gewoon de krant voor zich had. Dat zag ik toen ik naar voren moest komen om iets af te geven. Als ik het zie, ziet mijn cliënt het ook. Daar zeg ik dan wel wat van. Meestal pakt dat goed uit, soms niet.”

Voor sommige verdachten moet het verschijnen voor een rechtbank een vreemde gewaarwording zijn.

“Ja. Als je kijkt naar het Hof Leeuwarden, dat is een ontzettend mooi gebouw. Een van de mooiste zalen van Nederland. Maar je moet je cliënt daar wel op voorbereiden. De rechter zit heel hoog, de verdachte moet de hele tijd omhoog kijken. Het is heel klassiek en kan heel intimiderend zijn voor iemand die dat niet gewend is. Als advocaat zit je dan nog weer drie meter daarachter. Niet iedereen is zich daar altijd van bewust. Goede rechters stellen zich voor: ‘Ik ben de voorzitter, dit zijn die en die, dat is de officier van justitie.’ Maar lang niet iedereen doet dat. Ik heb een keer meegemaakt dat een medeverdachte na 2,5 uur zitting aan mij vroeg: ‘Wie bént u? Bent u degene die alles opschrijft?’ Dat lijkt me niet de bedoeling. In Rotterdam doen ze dat goed: daar proberen ze echt het gesprek aan te gaan tussen verdachte en de rechter.”

Wat is jouw belangrijkste drijfveer als advocaat?

“De combinatie van politiek en actualiteit sprak me aan, maar ook de moeite die ik heb met het gegeven: ‘Met z’n allen tegen één.’ De macht van de overheid ten opzichte van het individu. Dat heeft voor mij wel de doorslag gegeven om advocaat te worden. Dat is nog altijd zo: je moet niet bang zijn om tegen heilige huisjes aan te schoppen. Je ziet soms advocaten die vooral veel babbels hebben buiten de zittingszaal, maar als ze dan naar binnen gaan en voor de rechtbank staan, helemaal dichtklappen. Zorg dat je altijd een goed verhaal hebt en wees niet bang om mensen wakker te schudden.

(interview: Anna Korterink)

 

Meer informatie:

Jillis Roelse, Strafadvocatuur. Weteringschans 126, 1017XV Amsterdam
Telefoon: 020-2600134; 06.55.55.52.88
E-mail: info@jillisroelse.nl

8 Reacties

  1. A.S
    18 januari 2009 - 19:24

    HJK,
    Compliment prachtig stuk goed geschreven helder geeft een goed beeld van de advocatuur. Kan me vinden in zijn uitspraken dat wetgever eens moet ophouden met slakkenwetgeving, cellenbouw, en vlegelarij van jochies achter de PC zo serieus te nemen. Vooruitkijken naar de toekomst is een betere manier standje wegwezen en netjes naar school diploma’s halen. Prima beeld van de advocatuur die je maakt.

    Reply
  2. ed
    15 februari 2009 - 13:19

    Mooi stukje, de laatste paragraaf is me uit het hart gegrepen

    Reply
  3. 14 mei 2010 - 12:50

    Ik Zou Wel Precies Willen Weten hoe hij die meneer met die 228 kilo heroine vrij heeft weten te krijgen ???

    Reply
  4. peter
    28 november 2014 - 17:41

    Mooi interview. Ik ben het helemaal met de man eens. Vooral bij grotere zaken gaat het nit meer om de waarheid maar om ego’s, voornamelijk die van de OvJ, AG.
    De politie is ook al helemaal niet geinteresseerd in waarheidsvinding. Er wordt een theorie opgesteld en daar een verdachte bijgezocht. Als die niet wil bekennen dan moet er gewoon meer bewijs bijgezocht of gemaakt worden. Is er ontlastend bewijs dan wordt dat verzwegen. Alles wordt uit de kast gehaald om iemand die men in het vizier heeft veroordeeld te krijgen.

    Het OM kan verhoen wie z eil en onderzoek laten doen wat ze wil. De verdediging moet daar toestemming voor vragen en dan kan het OM daar zelfs nog tegen in gaan. te dol voor woorden

    Reply
  5. Dibor
    30 juli 2015 - 21:51

    Veel advocaten heb ik gezien. of waren mijn advocaat, maar voor mij meester Roelse is echt de beste. Hij is er altijd voor je, hij geeft je altijd hoop. Dat is zo belangrijk. Wat het meest bzijondere is, hij maakt alles wat ie zegt ook gewoon echt waar. Ik heb nog nog nooit zo iemand ontmoet die zoveel doet voor jou als je in problemen bent. Deze man maakt rechters stil als hij praat. Hij is echt heel bijzonder iemand.

    Reply
    • 20 december 2016 - 22:30

      dibor heb ik niet dankzij jou advocaat roelse ‘gekregen’ in de bijlmer, zo ja groeten van die lange je weet vast nog wel als jij dat bent mail me als je zin heb groet.
      Overigens kan ik alles bevestigen. De heer Roelse is een zeer bijzonder slimme en sociale advocaat en daarnaast ook nog de beste.

      Reply
  6. 11 januari 2016 - 07:24

    Duidelijkheid verhelderend moedig en hartverwarmend en natuurlijke oprechtigheid.
    Ik zou zo graag door U benadert willen worden,
    Vriendelijk verzoek om mij te mailen
    Mvrgr Johan

    Beste Johan,

    Dan moet u mij even een mailtje sturen. Of een werkend mailadres achterlaten.

    Hendrik Jan

    Reply
  7. olifantje
    5 januari 2017 - 21:50

    Ik ben geen ‘zware jongen’ maar een vrouw. Ik vecht voor mijn recht tegen onrecht. Is deze advocaat, alleen beschikbaar voor ‘zware jongens’ met centjes? Ik heb iemand nodig die mij helpt tegen een belangensverstengeling, waarin een vervalst verslag wordt gebruikt, als onvervalst. Gegeven is aan derde, waardoor ik de zaak heb verloren.
    Tevens onrechtmatig opgevraagd. Mijn vertrouwen in de overheid en politie is zo geschaad. Dat dit in Nederland kan is heel gevaarlijk. Het is onmenselijk zwaar om de waarheid boven tafel te krijgen. Ik heb hulp nodig want ik heb de kracht niet meer, om te strijden tegen hoge mensen, die elkaar de hand boven het hoofd te houden.

    Reply

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.