‘Op de vlucht’ uit Colombia (naar ‘douanegate’ in Rotterdam)

Als het een beetje meezit ben ik op het moment dat dit online komt ergens boven een of andere oceaan, op de terugweg van Colombia. De afgelopen week ben ik Barranquilla geweest, een havenstad in Colombia (waar ik overigens nog nooit eerder van had gehoord, maar het schijnt een van de belangrijkste drugshavens in het Caribisch gebied te zijn). Waar ik gesprekken had met Paul, de informant in de Rotterdamse ‘douanegate’, die in samenwerking met de TCI (‘Sectie Stiekem’) gesprekken had met Gerrit G., de corrupte douanier.

Ik had filmapparatuur meegenomen, het is de bedoeling er – tegelijk met een reportage in Panorama – er een documentaire-achtig iets van te maken. Waar dat te zien zal zijn, is nog niet helemaal duidelijk, maar het komt wel ergens en het is bijzonder interessant, al zeg ik het zelf.

Vandaag is in Rotterdam het verhoor van Gerrit G., die opnieuw is aangehouden door het gedoe met Paul. Daar kan ik niet bij zijn: ik kom pas in de loop van de middag aan. Misschien morgen, als ‘niet-informant Mustafa B.’ wordt gehoord.

Ik kan niet teveel vooruitlopen op dingen, maar er zullen er zijn die afgelopen vrijdag de uitzending van EenVandaag hebben gezien. Grappig detail: bij EenVandaag gebruiken ze als beeld zo’n container van Hamburg Süd. Donderdag ben ik een hele tijd met Paul bij de haven in Barranquilla geweest, waar het net als in Rotterdam een komen en gaan is van containers. Maar dan anders. Toevallig staat zo’n vrachtwagen op een van de korte filmpjes die ik daar heb gemaakt (filmpje staat onder dit bericht).

In EenVandaag draaide het om Paul. Hij werd telefonisch geïnterviewd. Was te horen met vervormde stem. Het is voor mij als insider lastig objectief te beoordelen, maar ik vraag me af hoe de gemiddelde kijker dit heeft ervaren. Het ging er vooral om of er onjuiste middelen waren gebruikt, met goedkeuring van de TCI (het Team Criminele Inlichtingen, de eenheid die v aker van naam verandert dan Madonna van onderbroek) om deze zaak aan te pakken. Door het inzetten van ‘burgerinfiltrant’ Paul.

Eerlijk gezegd: mij is dat volstrekte worst. En menig burger ook. Het is een advocatending. Proberen een zaak stuk te maken door aan te tonen dat er onjuist is gehandeld, waardoor de verdachten (men leze: cliënten) vrijuit gaan.

Waar het mij om gaat is dat er in deze douanezaak doden zijn gevallen. Eén volkomen onschuldige: Rob Zweekhorst, nieuwjaarsdag 2014. Bedoeld voor een van de hoofdfiguren, Dennis van den Berg, zijn buurman. Vervolgens Rinus Moerer. Smokkelaar. Ten onrechte verantwoordelijk gehouden, maar niet zo onschuldig als Zweekhorst.

Was dit te voorkomen geweest?

Misschien.

In juli 2013 is er een poging tot liquidatie geweest op Wim Ken Aalten in Barranquilla. Zakenpartner van ‘de Rotterdamse groep’ met als hoofdpersoon René F., Dennis van den Berg en boekhouder Sjef H.

Het Colombiaanse dossier over die moordaanslag, die Wim Ken als door een wonder overleefde, zij het dat hij de rest van zijn leven op een rolstoel is aangewezen, was ruim voordat ‘douanegate Rotterdam’ begon, in het bezit van de TCI. Daarin staat dat René F. de opdracht heeft gegeven voor de aanslag. Omdat Wim Ken ongelooflijk veel miljoenen van hem tegoed had. Onzin, zegt René F. en er is inderdaad nog iemand met een motief: de Colombiaanse vrouw van Wim Ken. Ik ben zaterdag met Paul op de plaats delict geweest (foto boven). Wim Ken was op de dag van de aanslag aan het voetballen. Zijn vrouw haalde hem altijd op: hij wilde daar niet lopend over straat. Dit keer had ze hem niet opgehaald. Volgens de verhalen wilde ze dat niet. Ik had haar graag om wederhoor gevraagd, maar pogingen haar te bereiken verliepen nogal desastreus.

Dat was in Colombia nog wel even een dingetje. Toen ik vrijdag Paul aan het interviewen was, kreeg hij een telefoontje van zijn vrouw. Dat er mannen bij haar – en hun jonge kinderen – waren die hem dringend wilden spreken. Terwijl vrijwel niemand zijn echte naam kent en zeker niet zijn adres, waren ze bij haar. En ze wisten dat Paul op dat moment bij mij was. In het hotel waar ik was en ze wisten mijn kamernummer (met een beetje geld is het personeel van zo’n hotel graag bereid tot nadere informatie).

Paul werd bij zijn huis opgewacht door een stuk of twaalf heren in geblindeerde auto’s. Gewapend, en boos.

Wat wil het geval? De vorige dag waren we bij het nieuwe appartement van Wim Ken Aalten geweest. Op stand. Zou nu zo’n 350.000 tot 400.000 euro moeten opbrengen. Dat is zeker in die contreien heel erg veel.

De weduwe lijkt dat huis te hebben verkocht aan een hele zware jongen uit Cali, maar het was de vraag of ze daar zelf nog woonde. En of degene die er nu woont, anders haar adres wist. Ter plekke was men niet blij met ons bezoek en ons filmen daar. Zou nog een heleboel over te zeggen zijn. Bijvoorbeeld over hoe ze aan de gegevens van Paul (en mij) kwamen. En dat ze dachten dat ik de broer van Wim Ken Aalten was. En dat ze niet dol zijn op journalisten.

Na ampele raadplegingen hier en daar (o.a. ambassade) leek het mij verstandig het hotel te verlaten en elders onderkomen te zoeken. Wat toch nog wel even spannend was, wellicht geheel ten onrechte. Maar bij het verlaten van het hotel stond er een hele tijd een auto met geblindeerde ramen pal voor de ingang. Ik heb toch maar even gewacht tot die vertrok. Zonder dat er iemand was in- of uitgestapt.

Daarna leek de kust geheel en al veilig, al heb ik in de taxi nog wel een paar keer – net als in de film – achterom gekeken. Niks verdachts.

Dus dan denk je: alles onder controle. Rij je even later met Paul en een zekere functionaris naar een ander hotel, zegt Paul dat onze vriend (nogal hoog bij de politie) een extra rondje rijdt om er zeker van te zijn dat we niet worden gevolgd. Terwijl ik al dacht dat elk gevaar geweken was.  Inmiddels is Paul aan het verhuizen. Doch dit terzijde.

Wat interessanter is: dat dossier over die aanslag op Wim Ken, waarin René F. als hoofdverdachte wordt genoemd, was in november naar de TCI gestuurd. Daar is het spoorloos verdwenen. Ook in Colombia was het spoorloos, maar inmiddels is het boven water.

Het spoorloos in Colombia is – naar mijn inschatting – het gevolg van het langs elkaar heen werken van verschillende politiediensten. Slordigheid, baasje spelen.

Het spoorloos verdwenen in Nederland is eigenlijk niet veel anders. Paul had contact met de nationale TCI. Daar moet men dat dossier hebben gekregen, daar was het contact mee over ‘Gerrit de douanier’. De nationale TCI heeft die informatie nooit gedeeld met de TCI van Rotterdam. En ook niet met justitie. In Rotterdam is men daar nu zo pissig over dat de officier van justitie erover denkt de echte naam van Paul – die verder bij vrijwel niemand bekend is – te onthullen. Uit wraak, omdat men niet is geïnformeerd door de landelijke TCI.

Er is nog veel over te zeggen. Bijvoorbeeld dat de landelijke TCI de Fiod wél informeerde over de drugstransporten, naar aanleiding van de tips van Paul. Waardoor de Fiod Gerrit de douanier ‘corrigeerde’ en lampjes die hij op groen had gezet, voor het doorlaten van containers, op oranje of rood zette (ik ben de kleur even kwijt).

De meeste transporten vonden plaats met als deklading tropisch fruit. Colombia schijnt een vruchtbaar land te zijn, al heb ik er de afgelopen niet één boomgaard gezien.

Of het een republiek is en of er veel bananen groeien weet ik niet, maar één ding is mij de afgelopen dagen wel duidelijk geworden: als het over politie en justitie gaat, is er niet zoveel verschil tussen Colombia en Nederland.

Aanvulling: dit bericht was geagendeerd voor vanmorgen negen uur, maar er ging iets mis. Ik had het in Parijs (tussenstop) eerder kunnen herstellen, ware het niet dat de Franse douane het erg verdacht vond: alleenreizende man uit Bogota. Heenreis via Curaçao. En verder nog wat vluchten naar andere landen die ze niet begrepen. En iemand interviewen in Colombia van wie je de naam niet wil noemen? Dus: koffer eruit, urinemonster, alles uitgekamd. Om half één klaar. Toen had het vliegtuig al weg moeten zijn. Maar gelukkig: vertraging. Ik zit net. Na ongeveer een kilometer op topsnelheid door Charles de Gaulle (of die andere, wat dondert het)

9 Reacties

  1. 9 januari 2017 - 15:03

    Is de werkelijke naam van informant/infiltrant Paul niet toevallig
    Kees Hellman? De man waar Fred Teeven de deal mee sloot
    en waarvan het bonnetje zoek raakten!
    Hellman is immers ook naar Columbia verhuisd, en zou met een
    Columbiaanse getrouwd zijn.

    Beste Antonio,

    Nee. Cees H. zit daar inderdaad, ik meen zelfs in de buurt waar ik was, maar ik heb hem daar niet gesproken.

    Hendrik Jan

    Reply
  2. dartjan
    9 januari 2017 - 16:47

    Nondeju HJ , waar begin je in godsnaam nog aan ?
    Niks dan geklaag over de strenge controles , is ook weer niet goed , waar was je al die tijd?
    Journalist of niet , zelfs voor jou is er niets verandert.
    Ik hoop dat het allemaal waard is geweest voor jou.

    Reply
  3. Hans worst
    9 januari 2017 - 17:06

    Is er al wat bekend over de moord op Martin kok? Of dit wellicht met deze zaak te maken had of andere zaak??

    Reply
  4. de Vries
    9 januari 2017 - 17:31

    Nu al een mooie reportage HJK, het lijkt me wel dat deze “Paul” moet vrezen voor zijn leven dus om welke reden steekt hij zo zijn nek uit ? Zo maakt hij geen vrienden, zowel in het criminele circuit als bij justitie niet. Kan toch niet alleen zijn omdat justitie hem geen tip geld heeft betaald ?
    En dat die gasten uit Cali weten waar je verblijft is niet zo ingewikkeld hoor, hotels sturen elke dag lijsten door van hun klanten aan de (corrupte) politie,volgende keer beter particulier een appartement huren is goedkoper en anoniem.

    Reply
  5. Mark
    9 januari 2017 - 18:01

    Mooi stukkie, smaakt naar meer, ben benieuwd!!

    Reply
  6. JM
    9 januari 2017 - 19:38

    Kan me toch niet voorstellen dat zo’n man zoals Paul praat met Justitie en dan blijft wonen in Colombia. De criminelen met wie hij samenwerkte weten dan toch makkelijk te achterhalen waar hij zit.

    Waarom zit deze man niet veilig ondergedoken? Vind het een merkwaardig verhaal “de Paul”

    Reply
  7. Archangel Lucifer
    9 januari 2017 - 22:55

    Hendrik Jan, je weet niets van Barranquila ??

    Laat mij degeen zijn die hiermee een tipje van de sluier oplicht voor je over Barranquila tradities LOL

    https://youtu.be/_VKWLC87Uzw

    Reply
  8. Janssen
    9 januari 2017 - 23:15

    Was dit niet het gene waar martin mee bezig was?

    Reply
  9. Trollz
    10 januari 2017 - 01:02

    Je kan je natuurlijk afvragen hoe martin met Paul in kontakt gekomen is?HJK? Hoe komt het dat een misdaad journalist kontakten onderhoud met “informantt” Paul,je kan je afvragen,wie is HJK??
    Wie betaald zijn reisjes nou eigelijk?
    Niet goed,dat is wel duudelijk.
    Btw hamburg sud levert z’n kontainers bij voorbaat af in bremen of hamburg daarna gaan ze na gekontroleerd te zijn via de weg naar Rotterdam,snappen doe ik dit niet
    Alle landen in zuid amerika gebruiken feeders voor de hub in jamaica,waarna het naar europa vervoert word,kans dat container direct in antwerpen of rotterdam komt,is minimaal,Bremen,Hamburg is logischer.
    Maar dan moet je wel weten waarover je het over hebt.
    Waarom wordt iemand als PAUL informant voor nederland,tis gek,DEA zou logischer zijn geweest en betalen beter en beschermen beter,nederlandse TCI zijn amateurs

    Reply

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.