Een ondraaglijk leven met een moordbroer in de familie

“Ik begrijp jammer genoeg niet alle onderdelen in het boek. Ik heb heel veel respect voor zijn familie om dit boek te publiceren. Zelf heb ik een gelijkwaardige jeugd meegemaakt, jammer genoeg.” Een reactie van iemand op het boek Judas van Astrid Holleeder. “Uit een gezin van tien kinderen is mijn oudste broer de tiran van de familie. Na de moord op mijn moeder, kwam hij op vrije voeten na negen jaar. Ons hele gezin is uit elkaar gevallen uit angst om elkaar te vertrouwen. Zijn hele leven wordt beheerst door het opzoeken van broers en zusters die allen als de dood voor hem zijn. Als ik aangifte wilde doen van zijn bedreigingen aan mijn gezin, wilde de politie hier niet aan meewerken. Hun antwoord was standaard: je wil toch niet nog meer problemen met hem?”

Dit gaat over een anonieme familie, al zal er wel iets over in kranten zijn verschenen, vanwege de moord op de moeder.

“Door heel Nederland staan we ingeschreven bij diverse woningbouwverenigingen. Samen met mijn gezin heb ik er al 27 verhuizingen op zitten. En dan maar te zwijgen over ABJ (Ambulant Bureau Jeugdzorg) die je komen bezoeken door je verhuisgedrag in verband met je eigen veiligheid en dat van je gezin.

Samen met je gezin doorloop je een heel traject om maar niet gevonden te worden. Je kinderen krijgen training. Hoe om te gaan met social media om vooral geen namen achter te laten. Je bent continu op je hoede en bang voor wat komen gaat. Hoe lang kunnen we hier blijven wonen? Enzovoort.

Alles moet je zelf aanvechten bij de rechtbank omdat het in de familiaire sfeer ligt. Zonder moeite kregen wij een andere achternaam. Ook die kosten moet jezelf betalen. Jammer genoeg heeft mijn man na de zoveelste bedreiging aan het adres van zijn ouders door mijn broer, de keuze moeten maken voor zijn gezin. Mensen denken dat dit soort zaken snel opgelost zijn door een simpele aangifte of er even een knokploeg op af te sturen.

In het boek mis ik bepaalde scenario’s. Zoals dat je in het echt afgewezen wordt door justitie, als familie zijnde. Vaste woorden van justitie zijn:  ‘Mocht het zo ver zijn, dan vinden wij hem vanzelf wel.’ In al die jaren dat ik afgezonderd leef in de totale anonimiteit met mijn gezin, heb ik nog nooit het gevoel gehad begrepen te worden door justitie. Ik wens het niemand toe om op deze wijze te leven. Persoonlijk gezien ga je er echt aan onder door. Vooral de kinderen die zich iedere keer opnieuw moeten voorstellen op een nieuwe school. Een persoonlijk alarm voor je hele gezin en ga zo maar door.

En niet te vergeten alle kosten van verhuizing na verhuizing. Mijn man en ik hebben beiden een baan waardoor je overal zelf voor moet opdraaien. En dan nog het pijnlijkste: alle moeilijke vragen van je kinderen die je niet altijd kunt beantwoorden.

 Je absolute geheimhouding tegenover buitenstaanders.

Het onbegrip van schoonfamilie, die niet begrijpt waarom je akkoord gaat met het aannemen van een andere achternaam.

Het niet bekend mogen maken van je nieuwe achternaam aan je eigen schoonfamilie. Iedere drie maanden een nieuwe simkaart, zodat je schoonouders je kunnen bereiken.

Nooit kunnen vertellen waar of in welke regio je woont.

En dan niet te vergeten: de momenten dat de politie weer aan de deur staat om je te vertellen dat hij in de omgeving actief is. Waarna je vervolgens meestal weer op zoek moet met hulpverlening naar een andere woonplaats.

Persoonlijk zou ik het voor families en aanverwanten van zulke mensen niet verkeerd vinden als justitie hier meer mee zou doen.

Sorry voor mijn lange verhaal.”

11 Reacties

  1. Arend-Jan
    13 februari 2017 - 09:42

    Intrigerend verhaal. De laatste zin (sorry) is nergens voor nodig. Sterke, voorspoed en gerechtigheid gewenst voor jullie gezin!!

    Reply
  2. Corleone
    13 februari 2017 - 14:22

    Triest verhaal, het boek van Astrid en Sonja is wel voor 80% aan elkaar gelogen. (Zeker Astrid die eigenlijk Wim zn “consigliere” was), maar ook Sonja is niet helemaal eerlijk in het boek. Willem kan best irritant zijn en weet graag alles maar hij wordt in het boek neergezet als een psychopaat. Terwijl volgens mij Astrid meer psychopaat is dan Willem. Zij gaan er met zn centen vandoor als hun plannetje lukt en dat is altijd al de bedoeling geweest. (Ik denk wel niet dat hun plannetje gaat lukken).

    Reply
    • Chris
      14 februari 2017 - 07:26

      Zal me niks verwonderen dat zij ervandoor gaan met zijn geld

      Reply
    • Judas astrid
      14 februari 2017 - 10:45

      Ja joh dat boek is een grote leugen .
      Ze heeft daar wel een paar miljoen aan verdient op de rug van haar eigen broer.
      en zo nog 100 andere dingen dat niet klopt

      Reply
  3. Josip
    13 februari 2017 - 17:54

    Lekkere vergelijking met het boek Judas???
    Er is nooit enig bewijs gevonden dat Holleeder zelf heeft gemoord en al helemaal niet een ouder. Die zussen van Wim hebben jaren op hem lopen teren en van alles meegeprofiteerd.
    Die zussen hebben gewacht tot t moment dat hij weer veel macht kreeg.
    Holleeder was een flinke jongen aan het worden in de drugs.
    De Joegoslaven zullen hebben veel respect voor Wim en wij zullen je niet vergeten, in Vught of buiten.

    Reply
  4. 13 februari 2017 - 22:07

    juiste titel voor de groep criminelen , organisatie Judas.
    Laten we duidelijk zijn dat de mensen achter dit boek verkapte criminelen zijn die met nonsens en bassie en adriaan niveau mensen proberen zwart – kapot te maken. Enige doel ; Financien.

    Daarbij is denk ik juridisch door het boek en de persoon Astrid meer bewijs van strafbare feiten dan tegen haar bloed eigen broer die ze verlinkte hahaha. Dom he

    En Peter zei nog ¨ nee Neus krijgt levenslang hahahah ¨

    Reply
    • Mark
      14 februari 2017 - 08:31

      Noem eens één van die strafbare feiten tegen Astrid dan, want ik heb er waarschijnlijk overheen gelezen…

      Reply
  5. Trollz
    13 februari 2017 - 23:10

    Welke centjes?,daar is iemand anders al mee vandoor,haha
    Genaamd Marco P, die zit met 200 miljoen in Brazil en denkt dikke mik:)

    Reply
  6. joop020
    14 februari 2017 - 00:21

    Schrijnend verhaal maar met alle respect.
    Waarom heeft betrokkene geen straat of contactverbod geëist?
    Met zo’n voorgeschiedenis van eindeloos verhuizen moet dit geen probleem zijn imho.

    Van het internet:
    U kunt in een kort geding een straatverbod en/of contactverbod eisen. Bij een straatverbod krijgt de gedaagde partij een verbod zich in een bepaald gebied op te houden. Dit gebied kan bestaan uit bepaalde straten, een park of zelfs een hele gemeente.

    Reply
  7. JuarezMike
    14 februari 2017 - 01:31

    Politie en Justitie zijn niet in het leven geroepen om jou het leven makkelijker te maken. Die komen altijd na een oproep van een acute situatie van gevaar. Standaard komen ze daarom dus ALTIJD te laat en standaard heeft de crimineel altijd een stapje voor op de blauwe pet. Dat is niet altijd hun schuld, daarom is het ook niet jouw schuld als jij voorbereidt bent om die persoon die jou en jouw familie het leven zuur maakt zijn kop eraf te knallen met een dubbelloops jachtgeweer, PUNT!!
    Als je echt zover wil gaan om 27 keer te verhuizen VOOR DIE ENE PERSOON dan ben je nu op het punt om er een keer een punt achter te zetten. Dan ben je niet crimineel, dan ben je gewoon een persoon van vlees en bloed die moet doen wat ie moet doen!

    Reply
  8. NN
    14 februari 2017 - 09:46

    Beetje raar dat nu echt overal te lezen is en overal weer gehypt wordt dat ‘Astrid Holleeder wil getuigen’.
    Sterker nog: Ze MOET getuigen. En als ze niet komt, halen ze haar gewoon op met een bevel medebrenging. U dacht toch niet dat je met een boek van 571 pagina’s je broer kunt belasteren en vervolgens zelf beslist dat je nu wel even “wil” getuigen. Nogmaals: ze zal wel moeten.

    Reply

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.