Steekpartij Purmerend (Dennis & Herman). De vergeten dood van Alex Walkier

De bijna dodelijke steekpartij van afgelopen weekend, in Purmerend, is al haast vergeten. Niemand schrijft erover. Wat is er precies gebeurd? Waarom troffen freefighter Herman R. en Dennis van der H. elkaar bij deze woning? Toeval? Was Herman zijn ex aan het stalken, was hij gelokt, van wie was het pistool, wie begon? Dat zal allemaal nog wel worden uitgezocht. Dennis is weer min of meer bij kennis. Hij is in het ziekenhuis aangehouden, maar de beperkingen zijn eraf en zijn hechtenis is geschorst. Maar hij ligt nog wel in het ziekenhuis. Is veel bloed verloren, zijn gezichtsvermogen was even helemaal weg.

So far so good. Maar we kunnen er niet omheen: Dennis heeft een verleden. Niet iedereen heeft alleen maar medelijden met hem. Gaan we even terug naar 19 mei 2001, naar café ’t Boemeltje aan de Waddenweg in Amsterdam-Noord. Een verslag uit Het Parool, van de rechtszitting.

“Dennis H. is niet te genieten als hij dronken is. Dat weet hij zelf ook. Toch zette hij het op 19 mei 2001 op een zuipen in café ’t Boemeltje in de Vogelbuurt in Noord. Dat kostte buurtgenoot Alex W. het leven. Gisteren stond Dennis voor de rechter.” 

Waarom Alex W. hier met zijn initiaal wordt genoemd is onduidelijk: hij was het slachtoffer.  Hij heet Walkier. Er is bijna nooit iets over hem geschreven. En Dennis is geen H. maar Van der H.; dat zal geen onopzettelijke fout zijn, Het Parool was erg van de privacy. Dennis was toen 29. 

ALex was die avond met een vriend in het café. Volgens het verslag drong Dennis zich op aan het tweetal en jende hij de vriend met pijnlijke vragen over een relatie. De vriend wilde weggaan, maar Alex liet zich niet wegjagen.

Dennis kreeg het ook aan de stok met de barman, omdat hij zijn bier weigerde te betalen. “Hij was genereus geweest, voor zichzelf en voor anderen – Dennis maakt zich graag geliefd. Even later vliegen barkrukken door de lucht en vallen klappen. Dennis wordt de tent uitgezet en Alex verspert hem de terugweg naar binnen. Daarmee richt de woede van Dennis zich op hem.”

Wat precies voor het café is gebeurd, is niet duidelijk. Hoeveel tijd zat er tussen dat Dennis ‘de tent uitgezet’ is en dat hij terugkwam en dat Alex hem de weg versperde? Er is een verhaal dat Dennis een ijzeren voorwerp had opgehaald en daarmee Alex te lijf is gegaan. In het rechtbankverslag staat daar niets over. “Alex valt na een klap of een schop van Dennis met zijn hoofd op straat en belandt met een hersenbloeding in het ziekenhuis. Als Dennis de ernst van de situatie inziet, hoort een omstander hem balen. ”Heb ik dat. Nu de zomer begint, moet ik vastzitten.” Alex raakt in coma en overlijdt drie maanden later. Hij is dan 32.”

De getuigenverklaringen waren wisselend.

“Een caféganger verklaart eerst dat Dennis Alex voor zijn hoofd heeft geschopt, maar neemt dit later terug. Ook een tweede getuige legt steeds minder belastende verklaringen af. Dennis zelf beweert dat hij zijn rivaal met een vuistslag tegen de grond heeft geslagen. Lijkschouwers concluderen dat Alex is overleden door de klap op de straatstenen.”

Dennis had een lange geschiedenis van alcoholmisbruik en was vaker veroordeeld voor agressief gedrag. Hij kwam de dag na de vechtpartij vrij, maar werd een paar dagen na de dood van Alex aangehouden toen hij met vakantie op Tenerife zat.

De rechtszaak is in de zomer van 2003. Dennis heeft dan al bijna twee jaar vastgezeten. De officier van justitie eist een celstraf van twee jaar plus tbs. Dat laatste is volgens de psychiater niet nodig: zijn opvliegende karakter speelde een ‘marginale’ rol, drank was de hoofdschuldige. Een behandeling bij de Jellinek zou voldoende zijn. “Met wat meer ‘structuur’ in zijn leven moet Dennis sterk genoeg zijn om zich in toom te houden en de fles te laten staan. Dwangverpleging kan zelfs averechts werken.” Aldus de psychiater. Daar was Dennis het helemaal mee eens: “Ik wil heel graag onder behandeling bij de Jellinek. Dat is al eens goed gegaan, totdat de discipline wat verwaterde.”

Hij ziet de toekomst rooskleurig in.  Geen drank meer, in de gevangenis heeft hij een middenstandsdiploma gehaald en hij wil zo snel mogelijk aan het werk, als koerier. “Hij gaat een rustig huisje buiten de stad zoeken met zijn vriendin.”

De familie van Alex had er minder vertrouwen in. “Een vriendin die hem zou stabiliseren? Nonsens. Ze heeft al een ander. Ze zat net puur voor de show in de rechtszaal.”

Als Dennis in zijn laatste woorden nederig spijt betuigt, ontploft de moeder van Alex. “Hij heeft mijn leven kapotgemaakt, die vuile viezerik. Ik heb niets meer, niets. Alex was mijn enige. En híj mag zijn moeder zometeen gedag zwaaien.”

De uitspraak was: 21 maanden met aftrek van voorarrest. In de tijd dat hij vrij was, vóór zijn aanhouding in Spanje, zou hij al weer betrokken zijn geweest bij een opstootje, maar toen was er geen aangifte gedaan. 

Het eerste bericht staat hier

Update staat hier

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.