Een spoorloze verdwijning (1985) in de Haagse homoscene

Niet dat de hedendaagse criminaliteit mij geheel onberoerd laat, zeker niet, maar behalve met een paar dringende zaken ben ik even wat meer bezig met ‘van oude moorden, de dingen die voorbijgaan’. De afgelopen week vooral met de spoorloze verdwijning van de Haagse peuter Michelle Willard, in 1985, die ons onvermijdelijk in de Haagse homoscene doet belanden.

Omdat haar vader Dick daar nogal een vinger in de pap had. En om alleszins begrijpelijke redenen vaak wordt aangehaald als het gaat om de affaire met Joris Demmink. Dat die zich ook in deze kringen bewoog, is bepaald geen geheim, maar dat wil niet zeggen dat hij verantwoordelijk is voor alles waarvan hij later is beticht.

Er is een website over ‘al die geweldige (homo) tenten van toen. Een fragment:

“Ton Vos en Joop Zee waren niet de enigen met een bijnaam, zo had je Knaken Annie, die nooit meer dan tweeguldenvijftig bij zich had en zich voor de rest van de avond door een ander liet fêteren. Blonde Peter, John Patat, de gravin, Nico Plakhaar en heel bijzonder: de Russische gravin. Geen idee waarom deze zo genoemd werd, ik zou zijn echte naam niet weten, alleen dat hij een bril had met van die jampottenbodems. Omdat hij zo slecht zag, is hij nog eens naar beneden gevallen in de Triomf Bar toen er een nieuw vat bier werd aangeslagen, tot grote hilariteit van de aanwezigen natuurlijk en zonder ernstige gevolgen.”

Joop Zee: dat was niet zijn echte naam, hij had ooit gevaren, zodoende.

Een van de bekende bars, waar Demmink vermoedelijk het meest kwam omdat dit de meest sjieke was, was de Venice.  “Omdat er in die tijd geen specifieke nachtgelegenheden voor homo’s waren, werd de Romantica in de Lange Houstraat na sluitingstijd van de bars nogal eens aangedaan. Dit kwam mede doordat Jos Brink daar in die tijd diskjockey was. Als Charles Aznavour ‘Que c’est triste Venise’ zong, werd er steevast door de aanwezige homo’s meegezongen: ‘Het is zo triest in de Venice en de toiletten zijn er zo vies.’

Meer over ‘al die geweldige tenten van toen’ staat hier 

Uiteraard is de Crimesong van de dag die van Aznavour, maar dan in de Engelse versie: How sad Venice can be. Zie hier

3 Reacties

  1. RM
    6 september 2017 - 19:07

    Laat ik nou weten wie die “Russische gravin” is. Deze Haagse societyfiguur (nu in de 80) plakte de Russische (volgens mij Poolse, maar what’s in a name) meisjesnaam van zijn moeder achter zijn eigen achternaam. Dat kun je in bepaalde kringen in La Haye niet ongestraft doen. :-)

    Reply
  2. ton
    6 september 2017 - 21:31

    Vergeet vooral niet de homobar in de Pander passage niet,geschilderd en gedecoreerd door mijn persoon in de jaren 70.
    Ik heb in mijn hele leven in de bouw nog nooit zo.n put gehad met zoveel aardige mannen die kwamen kijken hoe het werk verliep.
    Je moet alles een keer hebben meegemaakt….

    Reply
  3. Mia
    7 september 2017 - 09:05

    Realistisch gezien is het natuurlijk best mogelijk dat vader Willard -gezien zijn “bezigheden” en milieu- Michelle inderdaad heeft weggeven om haar een veilige en liefdevolle toekomst te bieden.

    Reply

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.