Michael P. uit Zeewolde: nu een moord die uitkwam?

Michael P. (27) uit Zeewolde was ‘trots’ op het zedendelict dat hij op 1 mei 2010 pleegde. Hij dwong twee meisjes van 16 en 17 jaar de bosjes in waar hij hen onder bedreiging met een nepvuurwapen dwong tot seksuele handelingen met elkaar en met hem. Zijn commentaar, nadat hij was aangehouden: dit was een droom die uitkwam. Hij was er trots op.

Nu wordt hij verdacht van moord op Anne Faber. Officieel: betrokkenheid bij haar vermissing. Mogelijk kwam de politie hem op het spoor door dna-sporen op de gevonden spullen van Anne, maar het kan evengoed een tip zijn geweest. Hij was overigens niet veroordeeld tot tbs: hij weigerde mee te werken aan psychiatrisch onderzoek. Een succesvolle manoeuvre. Zal een goede advocaat hebben gehad.

Het vorige bericht over Michael P. meldde dat het Openbaar Ministerie in Arnhem tegen een 21-jarige man uit Zeewolde een gevangenisstraf had geëist van 15 jaar voor onder meer verkrachting van twee meisjes in Nijkerk op 1 mei 2010 en tegen een 25-jarige man uit Zeewolde 10 jaar. “De 21-jarige man wordt ervan verdacht dat hij op 1 mei 2010 in Nijkerk twee meisjes onder bedreiging van een pistool meermalen heeft verkracht. Na de verkrachting heeft de 21-jarige samen met de 25-jarige in Voorthuizen een man beroofd tijdens het pinnen. Tevens worden beide mannen verdachte van afpersing van twee personen op 9 april 2010 in Nijkerk, waarbij een portemonnee, een geldbedrag en een GSM worden buitgemaakt. Ook op 13 april 2010 maken beide verdachten zich schuldig aan afpersing (GSM, ID-kaart en fietssleutel), wederom in Nijkerk. Op 24 april 2010 bedraagt de buit € 20,- bij een afpersing in Nijkerk. Beide mannen worden ook verdacht van een poging overval op 5 juni 2010 in Harderwijk en het voorhanden hebben van een vuurwapen.”

De 25-jarige werd daarnaast ook nog verdacht van een bedreiging op 16 juni 2010 en brandstichtingen bij twee auto’s in ‘t Harde op 23 en 24 juli 2009.

Michael P. is een koelbloedig type. Hij dwong de twee meisjes van 16 en 17 met een vuurwapen de bosjes in, waar ze zich moesten uitkleden en ze seksuele handelingen met hem en met elkaar moesten verrichten. Toen er feestgangers naderden moesten ze  zich weer aankleden, maar even later dwong hij hen opnieuw tot seks. Tijdens zijn rechtszaak toonde hij geen enkele spijt.

De rechtbank veroordeelde hem tot 16 jaar cel, in hoger beroep werd het twaalf jaar. Aangezien er nergens staat dat hij ontsnapt was,  was hij dus na zo’n zeven jaar al weer deels op vrije voeten (misschien al veel eerder). Je zou kunnen denken: als die rechters in hoger beroep niet zo soepel waren geweest, had Anne nog geleefd. Maar als je iemand die 12 jaar moet zitten na 7 jaar al weer vrijlaat, is natuurlijk alles mogelijk.

Hij zal zich nu wel op zijn zwijgrecht beroepen. Hoeft hij niet te zeggen daar Anne is. Een verdachte hoeft niet meewerken aan zijn eigen veroordeling. 

 

13 Reacties

  1. Ada de Graaf
    9 oktober 2017 - 21:39

    On and off Topic… Ik vind al tijden dat evaluatie van iemand’s ziel, denken en manier van doen niet onderhevig zou mogen zijn aan de weigering het Pieter Baan centrum in te gaan. TE GEK voor woorden dat dit door de kneus in kwestie geweigerd mag worden. Nog los van het feit of hij iets te maken heeft met de vermissing van Anne, hij was in de rechtbank TROTS op wat hij die meisjes heeft laten doen. Godsamme, belachelijk!!!!

    Reply
  2. Schuinsmarcheerder
    9 oktober 2017 - 21:58

    Een weigering van een opgelegd psychiatrisch onderzoek zou onmiddellijk moeten inhouden dat na veroordeling de gehele straf moet worden uitgezeten zonder kans op vervroegde vrijlating en verlof.
    Een taak voor onze volgende minister van Justitie om de wet in die zin te wijzigen.

    Reply
  3. Siem
    9 oktober 2017 - 22:03

    @Ada 21.39

    Volledig mee eens. Het komt er op neer dat daders van zwaar gestoorde (zeden)delicten de vrijheid hebben om nader onderzoek naar hun geestelijke gesteldheid te weigeren. Een gestoorde verdachte bepaalt en de rechters doen het daarmee. Straffen opleggen zonder gedwongen behandeling is het resultaat. En deze gestoorde heeft het heel slim aangepakt: zich na de veroordeling vrijwillig aangemeld voor behandeling. Waardoor hij zo snel uit de bak kwam en opnieuw kon toeslaan. Tijd voor een wetswijziging! Echt ongelofelijk, die achterlijke regelgeving.
    Een overspannen man of vrouw die doorgedraaid meubilair vanuit de woning de straat op gooit kan binnen no-time via een rechterlijke machtiging of IBS worden opgenomen en gedwongen worden tot behandeling, terwijl een zwaar gestoorde verkrachter en groot gevaar voor de maatschappij de regie over wat hij wel of niet wil kan blijven behouden. Achterlijk rechtssysteem!!!

    Reply
  4. J.Claude Batista
    9 oktober 2017 - 22:39

    Te gek voor woorden dat zo een dader kan weigeren aan een psychiatrisch onderzoek mee te doen om zodoende TBS te ontlopen.
    Wel of geen medewerking, gewoon TBS opleggen zou veel rechtvaardiger zijn.
    Dit gebeuren laat weer zien hoe de rechtspraak faalt.

    Reply
  5. Floris
    10 oktober 2017 - 00:28

    Kunnen de rechters die deze zaak behandelen gewoon eens een keer verstandig zijn en levenslang opleggen? Ik snap best dat je als rechter iedereen een tweede kans wilt geven, maar voor sommige mensen zal het risico op herhaling altijd zo groot blijven dat het beter is om ze blijvend uit te samenleving te verwijderen.

    Reply
    • Guido
      10 oktober 2017 - 12:22

      Erger nog: de rechtbank oordeelde dat de samenleving zo lang mogelijk moest worden beschermd tegen Michael, en legde daarom 16 jaar op. Desalniettemin kon hij zich nu al vrij rond bewegen! Met andere woorden: in ieder geval in dit geval, is er niet eens naar de rechter geluisterd door Justitie en Reclassering…

      Reply
  6. Arend Hoegen
    10 oktober 2017 - 20:13

    Misschien bevindt Anne Faber zich helemaal niet meer in het gebied, waar ze nu zoeken.
    Misschien had die mafkees wel de beschikking over een auto en hebben ze het lijk heel ergens anders gedumpt. Gewoon middeleeuwse methoden toepassen om deze gast aan het praten te krijgen. Hoeft niemand te zien.

    Reply
    • A. de Jong
      11 oktober 2017 - 01:16

      “… en hebben ze het…”
      Hoezo “ze”?

      Reply
  7. Ada de Graaf
    10 oktober 2017 - 21:49

    Even samenvattend: er is geen spoor van Anne gevonden in zijn huis of tuin. Ik ga er nog maar vanuit dat de eventuele DNA sporen nog niet bekend zijn maar haar telefoon, verdere kleding en schoeisel zijn dus niet gevonden bij deze Michael P.
    Daarbij neem ik aan dat naast alle speurtochten van zowel het leger als de politie alsmede de vrijwilligers, er ook nog een klein legertje aan rechercheurs werkzaam zijn, die ook andere scenario’s bekijken.
    Want hoe laat zou ze thuis kunnen zijn gekomen? Verregend of niet? Rond een uur of 20- 20.30 max?? Dan zit er dus wel een aantal uurtjes tussen dit feit en het moment waarop de familie alarm sloeg. ( de familie die buiten beschouwing mag worden gelaten als het gaat om daderschap!) De vriend maakte het duidelijk in zijn eerste FB post hierover; de familie vond het noodzakelijk direct aandacht te genereren voor haar vermissing rond middernacht; hij kennelijk niet of iig minder. Daarbij noemde hij precies de items die inmiddels zijn teruggevonden, plus dat hij eindigt met ‘groetjes’. Nauwelijks woorden van iemand die zijn vriendin had thuisverwacht maar die wegbleef. Bezorgheid kennelijk vooral (of alleen) bij de ouders.

    Reply
  8. Arend Hoegen
    11 oktober 2017 - 10:56

    Omdat ik denk, dat wie het ook op zijn geweten heeft dit niet alleen heeft gedaan.

    Reply

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.