De treinverkrachter (meisje van twaalf) is spoorloos

Er zijn veel verhalen waarbij je denkt, als je ze hoort: te mooi om waar te zijn. En dat is dan ook vaak zo. Er zijn ook verhalen waarbij je denkt: te lelijk om waar te zijn. Die kloppen vaak wel. Neem het verhaal over treinverkrachter Adam V.B. (23). Stond eind vorige week in De Stentor  Ik had het even laten liggen: als het landelijk wordt opgepikt en ik er verder weinig aan toe te voegen heb, laat ik het passeren. Maar ik zag er verder niks over.

Op  6 mei 2015 lokt de Spaanse Adam een 12-jarig meisje naar het station in Zwolle, voor een eenmalige klus, waar ze snel geld mee kan verdienen. Het meisje gaat naar de afspraak: wat kan er nou op een druk station gebeuren? Maar zodra ze op het station in Zwolle aankomt, duwt hij haar in een trein en in een toilet misbruikt hij haar terwijl hij haar met een mes bedreigt.

Het meisje doet aangifte en Adam wordt opgepakt. Veertien dagen. De rechter laat hem dan gaan. Er was wel voldoende bewijs,  maar onvoldoende grond om hem vast te houden. Volgens zijn advocaat omdat de rechter dacht dat er wellicht onvoldoende bewijs zou zijn voor een veroordeling. Er was alleen een verklaring van het slachtoffer, de verdachte ontkende uiteraard.

In januari van dit jaar was de eerste zitting. Adam kwam niet opdagen: hij had geen geld voor een treinreis naar Zwolle. De zitting gaat niet door, de rechter wil dat hij voor de volgende zitting – op 30 maart – “kortstondig” wordt opgepakt. Dat gebeurt: hij had nog een celstraf openstaan van tien dagen voor een diefstal. Maar na die tien dagen – en dat is dus nog vóór de zitting – laten ze hem gewoon gaan. Het Openbaar Ministerie was vergeten de gevangenis te vertellen dat ze hem vast moesten houden.

Tijdens de zitting, op 30 maart, is iedereen in de zaal er weer klaar voor, maar hij komt uiteraard niet opdagen.

Op 17 mei is de nieuwe zitting, Dan is hij er wel. Hij ontkent de verkrachting. Er waren wel seksuele handelingen geweest in de trein, maar daar was geen dwang bij geweest. De officier twijfelt of verkrachting te bewijzen is, laat deze verdachtmaking vallen en eist twee jaar cel voor ontucht: seks met een minderjarige. De officier is nog wel zo kien om te vragen de verdachte direct op te sluiten: hij was nu eenmaal niet de trouwste opdager geweest, maar de rechter voorziet geen vluchtrisico.

Op 31 mei is de uitspraak. De rechter wil de zaak heropenen om te kijken of er toch sprake is geweest van verkrachting, ook al zijn er geen blauwe plekken, schrammen of andere verwondingen gevonden. Het OM moet een reconstructie maken.

Op 2 november is de laatste inhoudelijke behandeling. De ouders van het slachtoffer zijn er weer, de rechters, de advocaat, de officier van justitie, de griffiers, de bodes. Alleen de verdachte niet. Die had besloten zijn vader in Spanje te bezoeken en voorlopig niet terug te komen. Hij heeft ook nog familie in Marokko, die hij ook nog wil bezoeken. 

Tijdens de zitting vertelt een deskundige dat het goed kan dat het meisje geen letsel opliep bij de penetratie, terwijl ze verkracht werd. De eis dit keer: vijf jaar. Zo lang hij in Spanje of Marokko geen meisjes van twaalf jaar in treintoiletten misbruikt (zonder dwang) kunnen we in Nederland alleen maar naar hem fluiten. Zoals de stoomfluit in de Duquesne Whistle van Bob Dylan. Zie hier

 

3 Reacties

  1. Dylan Leijten
    6 december 2017 - 10:03

    Welkom in Nederland. Diep en diep triest.

    Moge het slachtoffer 100% genezen van het leed wat haar is aangedaan.

    Moge de dader rotten in hel

    Reply
  2. Siem
    6 december 2017 - 11:49

    Tjonge, wat een vakwerk weer van het OM.

    Reply
  3. J.Claude Batista
    6 december 2017 - 20:53

    Eigenlijk zouden die mensen van het OM nu ook gevangenisstraf moeten krijgen voor zoveel prutswerk plus oneervol ontslag.

    Reply

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.