Een lijk op het strand is een baken in zee

Oud spreekwoord: een schip op het strand is een baken in zee. Dat geldt zeker voor het drama dat zich deze week afspeelde aan het strand van Koraal Tabak op Curaçao, waar vier lichamen van Venezolaanse bootvluchtelingen aanspoelden. Met een bootje de oversteek gewaagd. Waren ze maar met z’n vieren of met meer en hebben de anderen het wel overleefd?

 

Normaal gesproken worden deze reizen gemaakt met rond de tien personen aan boord. Het is niet de eerste keer dat het fout gaat. Nog niet zo lang geleden spoelden er drie lichamen aan op een kust bij Aruba, maar daar zijn geen foto’s van en daar hoorde je niemand over. In december was ik daar nog, op dat strand bij Aruba, waar je in de verte Venezuela kunt zien liggen. Ziet er zo nog aardig uit, met dat groen, maar beneden is het steil en rotsachtig, daar wil je niet het water in.

Ik heb ook met zo’n Venezolaanse gesproken die naar de Antillen was gekomen, maar zij nam ‘de koninklijke route’: met het vliegtuig. Is een heel systeem met tussenpersonen en een minimale hoeveelheid contant geld dat je bij je moet hebben als je op de luchthaven aankomt.

Vriendinnen van haar kwamen wel met de boot. Ze moeten sowieso het laatste eind zwemmen, en als ze niet kunnen zwemmen, moeten ze met een zwemvest aan land zien te komen. Ze kunnen niks meenemen dan de kleren die ze aanhebben en daarna moeten ze zich ook nog maar zien te redden.

Van alle vier zijn foto’s. Niet allemaal geschikt voor publicatie. De foto’s circuleren op Facebook. Ik heb het gezicht van dit slachtoffer onherkenbaar gemaakt: haar familie weet waarschijnlijk nog van niks.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.