De bankroof van de eeuw: een ijdeltuit op de koffie

“De rechtbank in Nice gaat zich vanaf vandaag weer bezighouden met wat in Frankrijk ‘de bankroof van de eeuw’ heet. Hebben we het over de leeghalen van de kluizen van de bank Société Générale in Nice, in het weekeinde van 16-18 juli 1976. Spectaculaire roof, er moet weken (of nog langer) via de riolen van de stad aan een tunnel gewerkt zijn die precies onder de kluisruimte van de bank uitkwam. Niet in alle rust (er is springstof gebruikt) maar wel onder het genot van een hapje en drankje verwisselden de daar verborgen schatten van bezitter.”
 
Men begrijpt het al, onze Zuid-Franse correspondent meldt zich. Wat in Engeland de Grote Treinroof was, bij ons de Heinekenontvoering, dat was in Frankrijk deze. 
 
” De buit bedroeg 50 miljoen francs (zou nu – inflatie meegerekend- iets van 29 miljoen euro zijn), maar ga er gerust vanuit dat het om een hoger bedrag ging. Om voor de hand liggende, meestal fiscale redenen hebben destijds lang niet alle huurders van zo’n kluis aangifte gedaan. Er is nooit 1 franc teruggevonden.
De rovers lieten een briefje achter waarvan de tekst beroemd is geworden: “Sans arme, ni haine, ni violence”(geen wapen, geen haat, geen geweld). En de zaak kreeg nog meer allure door de ontsnapping van hoofdverdachte Albert Spaggiari (1932-1989) die tijdens een verhoor bij de rechter-commissaris uit een raam sprong. In 1979 bij verstek tot levenslang veroordeeld, maar geen dag vast gezeten, ofschoon vrij algemeen bekend was dat hij in Italië, min of meer om de hoek bij Nice, een ontspannen bestaantje leidde. Het verhaal van de roof en de ontsnapping is een aantal malen verfilmd.
Tot zover de geschiedenis.
Die bankroof is verjaard, Spaggiari (foto boven) overleden, maar het gaat bij de rechtbank toch weer over die roemruchte affaire. De verdachte is de inmiddels 75-jarige Corsicaan Jacques Cassandri. In 2010 publiceerde hij onder de schuilnaam Amigo een boek over zijn rol in de bankroof, waarin hij betoogt dat niet Spaggiari maar hij het brein is geweest. Het kostte justitie niet veel moeite te achterhalen dat hij de auteur van het boek is, het manuscript werd ook op z’n computer aangetroffen.
IJdelheid, dat boek?
Volgens Jacques Peyrat, ex-burgemeester van Nice en toenmalige advocaat van Spaggiari, is het allemaal flauwekul wat Cassandri beweert.
 
Wie weet, maar hij heeft vast spijt van zijn boek. Justitie ging eens verder kijken. Voor zijn eventuele rol in de bankroof kon hij niet meer vervolgd worden, maar hoe is deze Corsicaanse investeerder (panden in Zuid-Frankrijk, grond op Corsica, een nertsfarm, betalingen in baar goud) aan zijn startkapitaal gekomen? Een aantal miljoenen van de Société Générale? Cassandri heeft al geen beste naam, hij zou in de jaren zeventig een rolletje hebben gespeeld in The French Connection (niet in de film, maar in die drugshandel) en samen met zijn vrouw werd hij veroordeeld wegens souteneurschap.
Nu wordt hij (samen met zijn kinderen) beschuldigd van witwassen, bouwfraude op Corsica en uitkeringsfraude in Frankrijk. Volgens justitie heeft Cassandri nog nooit een dag gewerkt, hij noemt zich een keurige zakenman. Die misschien geen boek had moeten schrijven.”              

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.