“Als zijn vader overlijdt verwacht Kamiel dat zijn moeder een lange rouwperiode in acht zal nemen. Ze heeft echter al snel weer interesse in andere mannen. Kamiel vindt dat hij in moet grijpen.”
Morgenavond (20.25, Nederland 3) in ‘Van God los’. Een serie die in ‘onze kringen’ breed wordt gevolgd, merk ik. Er gaat bij mij nog geen lampje branden, bij deze aankondiging, maar er is vast wel iemand die het wél herkent. Het zijn altijd bekende, geruchtmakende zaken.
Er zijn van die liedjes die je heel toevallig eens ergens tegenkomt en waar dan een ‘verhaal’ achter blijkt te zitten. Zo had ik tot voor een aantal jaren geleden nooit van Jesse Winchester gehoord, totdat hij in een nachtelijk liveprogramma (Elvis Costello die uiteenlopende zingende gasten ontvangt) bijgaand lied zong.
Mooi, om te onthouden. Even later, in gesprek met een goede vriend, blijkt de beste man geregeld in Nederland te hebben opgetreden en blijkt de goede vriend zijn zoon naar de man nee hebben vernoemd. Nee, niet Greg Remmers. Over wie gisteren bekend werd dat hij 46 maanden moet zitten voor de ‘Brazilië-zaak’. Ik ben bij een zitting geweest, heb later nog wat mensen gesproken, ik moet daar nog iets mee doen, is een leuk verhaal (behalve voor de veroordeelden). In het gisteren toevallig aangehaald boek ‘Bij de rechtbank’ staat ook een hoofdstuk over een van deze zittingen.
Eerder bericht over deze zaak, met een deel van het verslag over de ‘Benidorm Bastards in Brazilië’, staat hier
Jesse, dus.
En Winchester.
Twee ‘criminele namen’. Uit de cowboystrips en – boeken van weleer (van de Rawhide Kid tot Conny Coll) herinner ik mij dat er geregeld met een Winchester werd geschoten.
Nu ja, zie maar. Eén klik op de foto en hij speelt.
Opmerkelijke rectificatie deze week in de Volkskrant. In het kader van: met zulke vrienden heb je geen vijand nodig.
De krant moet bepaalde uitlatingen over het belbedrijf Pretium terugnemen (ik had hier bijna een bijvoeglijk naamwoord voor gezet, maar straks krijg ik ook nog een proces aan mijn broek. Dat doen we dus maar niet. Wie dat wil mag hier gerust voor zichzelf ‘keurige’ en ‘te goeder naam en faam bekendstaande’ voor invullen, met dien verstande dat ik daar dan anders over denk).
Dat bedrijf dus.
Zou er nou iemand zijn die dit leest die denkt: o, dan stap ik maar eens over op Pretium? Goeie zaak!
Als ik een nietsvermoedende tevreden klant was, zou ik na het lezen van deze rectificatie meteen mijn biezen pakken. Een gewaarschuwd mens telt voor twee.
Dat is het kenmerkende met een bepaald soort mensen waar we hier vaak mee te maken krijgen. Ik noem de term niet, straks krijg ik ook nog… etc.
Dat ze zelf niet doorhebben hoe dom ze zijn.
Bij een eenling kun je dat nog begrijpen. Bij een bedrijf denk je: zit daar op de juridische afdeling, of bij voorlichting, niemand die even nadenkt? Of: het bedrijf heeft gewoon heel veel pech. Dat ze ‘t allemaal goed bedoelen, maar dat journalisten om de een of andere reden er de pik op hebben. Dan is het zielig, dan moet daar maar eens een echte onderzoeksjournalist in duiken, om dit tweede Chipshol-schandaal aan de kaak te stellen.
In elk geval, naast al het andere: ook erg grappig. Voor een krant zijn rectificaties niet leuk, maar van zo eentje als deze hoef je niet wakker te liggen, daar mag je trots op zijn.
Onderstaand twee eerdere rectificaties. In De Telegraaf en bij Geenstijl
Komt er nog meer?
Processing your request, Please wait....
