Op maandagavond 11 juli 2005 stapt kunststudente Anneke van der Stap (22) in Enschede op de trein naar Den Haag: de intercity van 21.27 uur. Ze is om 23.53 uur op Den Haag Centraal, waar beelden van de beveiligingscamera’s haar signaleren. Daarna loopt het spoor dood. Elf dagen later wordt haar lichaam gevonden aan het Jaagpad in Rijswijk. Hoe is ze daar in hemelsnaam terechtgekomen, is ze vermoord en zo ja: door wie?

Aan het Jaagpad in Rijswijk, op de plek waar Anneke’s lichaam is gevonden, legden vrienden en vriendinnen bloemen neer en hingen ze briefjes op

Anneke van der Stap is 22 jaar geleden geboren op Java. Ze wordt als baby geadopteerd door Harry van der Stap en zijn vrouw, uit Rijswijk. Het gezin heeft nog twee andere Indonesische adoptiekinderen: broer Harry en zus Marieke. Anneke is een goede studente: ze volgt een atheneum-opleiding en daarna gaat ze naar de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. In juli 2005 woont ze nog thuis. Het is voor het gezin een moeilijk jaar geweest: moeder is in de zomer van 2004 overleden aan een ernstige ziekte. Het plan is om een jaar later, in juli 2005, voor het eerst terug te gaan naar de ‘roots’ van de kinderen. De tickets zijn al geregeld, als op 11 juli Anneke ineens spoorloos is verdwenen. Ze zou die maandagavond thuiskomen en als dat niet gebeurt gaan de alarmbellen meteen rinkelen. Dit is niets voor Anneke: ze hield zich altijd aan haar afspraken en ze zou nooit zomaar wegblijven.

Er volgen dagen van martelende onzekerheid. Het eerste is: nagaan wie haar het laatst heeft gezien. Dat is niet zo moeilijk: ze is dat weekend bij een vriend in Enschede geweest. Ze was daar op zondag heengereisd. Ze hadden elkaar een half jaar daarvoor leren kennen via hun gezamenlijke hobby: de Japanse manga-strips. Aanvankelijk was het de bedoeling met een heel clubje manga-liefhebbers naar Enschede te gaan om daar de nieuwste films en strips te bekijken, maar uiteindelijk bleven er zo weinig over dat Anneke maar alleen was gegaan. Op maandagavond keert ze terug. De vriend zet haar op de trein naar Den Haag en dat is voor hem het laatste teken van leven van Anneke.

Anneke staat bekend als levenslustig en vrolijk en ze is erg populair. Behalve dat ze dol is op Japanse manga-strips heeft ze nog een bijzonder ‘kenmerk’: ze kan niet zonder haar lap-top: die draagt ze altijd bij zich. De eerste gedachte is dan ook: is het een van deze twee dingen die haar fataal zijn geworden? Maar zover is het nog niet direct: er wordt aanvankelijk geen spoor van haar gevonden, wel is duidelijk dat er iets ernstigs aan de hand moet zijn. Ze had een baantje bij de Hema, daar kwam ze niet opdagen. Er werd ook geen geld van haar rekening afgeschreven en haar mobiele telefoon was ook niet bereikbaar: allemaal verontrustende signalen. Zolang er geen lijk gevonden was, was er echter nog hoop.

Op 22 juli, een regenachtige dag, wordt de martelende onzekerheid van familie en vrienden nog extra gevoed: een wandelaar vindt een in verregaande staat van ontbinding verkerend lijk aan het Jaagpad, een weg langs een bosranden bij Rijswijk, aan het water en dichtbij een snelweg. Passanten hadden al enige tijd geklaagd over stank, maar niemand dacht dat er het lichaam van een mens zou liggen. Ook als de politie is gealarmeerd en het erop lijkt dat het om de stoffelijke resten van een menselijk lichaam gaat, is nog direct duidelijk wie het is. Het duurt nog twee dagen voor er via dna-onderzoek definitief kan worden vastgesteld dat het om Anneke van der Stap gaat. Dan ook wordt het spoor naar Enschede serieus onderzocht, maar dat levert weinig aanknopingspunten op. De vriend heeft haar op de trein gezet, er is geen enkele reden om te denken dat hij er verder iets mee te maken heeft.

Kan het zijn dat de manga-strips de sleutel tot de oplossing zijn? Via de Japanse internetclub van stripliefhebbers had Anneke die 25-jarige vriend uit Enschede leren kennen, maar misschien waren er wel meer manga-liefhebbers die een oogje op Anneke hadden. De liefhebbers van magastrips, Japanse, getekende poppetjes die zich kenmerken door grote ogen, chatten veel met elkaar via internet, onder een schuilnaam. Anneke had zich ’Your Kawaiiness’ genoemd: dat betekent ‘lief en klein.’ Die naam paste goed bij de frêle 1 meter 60 lange Anneke.

Mangastrips zijn er in alle soorten en maten. De meeste kennen een lichte vorm van erotiek, de meest vergaande is het zogenaamde hentai, dat in feite neerkomt op porno, maar daar hielden Anneke en haar manga-vrienden en vriendinnen zich niet mee bezig. Of was er toch ergens een manga-chatter die werkelijkheid en fantasie niet uit elkaar kon houden en die Anneke op die fatale maandagavond heeft ontmoet?

Anneke was op zondag naar haar manga-vriend in Enschede gereisd om films te bekijken. De vriend bracht haar maandagavond naar de trein. Dat is het laatste dat hij van haar heeft gehoord of gezien. Omdat vaststaat dat ze wel met de trein in Den Haag is aangekomen, is het meest waarschijnlijke dat ze de laatste tram van Den Haag naar Rijswijk, lijn 17, naar het Wateringse Veld, heeft genomen. De voorlaatste tram vertrok een minuut na aankomst van de intercity, waarschijnlijk had ze die net gemist. De laatste tram vertrok om 0.15 uur en zo haar om 0.30 uur dichtbij haar ouderlijk huis moeten hebben gebracht.

Waarom is Anneke niet uitgestapt? Of zat ze niet in die tram? De mogelijkheid bestaat dat ze er wél in zat, maar dat ze door de lange reis vanuit Enschede zo moe was dat ze in slaap is gevallen en een paar halten te ver is doorgereden. Er was geen mogelijkheid met de tram terug te keren, ze kan zijn uitgestapt om en het laatste eind naar huis te lopen. Ze had kunnen bellen: ze had haar telefoon bij zich, maar vermoedelijk vond ze dat niet de moeite waard en wilde ze haar vader geen overlast bezorgen.

De politie heeft overal oproepen gedaan om de laatste reis van Anneke te reconstrueren, maar is daar nog niet veel verder mee gekomen. Er zijn verschillende mogelijkheden. Iemand kan haar zijn gevolgd toen ze uit de tram stapte, het kan ook zijn dat een late automobilist met snode bedoelingen haar een lift heeft aangeboden of haar zag lopen en haar heeft overmeesterd. Omdat haar lichaam pas veel later is gevonden, zijn er weinig sporen veiliggesteld. Zo is het niet eens bekend of Anneke door geweld om het leven is gekomen en of ze seksueel is misbruikt. Het is ook niet zeker dat Anneke op de plek waar ze is gevonden, aan het Jaagpad, om het leven is gekomen of dat ze daar later is gedumpt. Het Jaagpad ligt ongeveer een kilometer van haar ouderlijk huis.

Een zedenmisdrijf of een roofmoord? Het kan allebei. Anneke had haar Acer-laptop bij zich. Als er iemand was die het daarop had gemunt, zou ze zich hevig hebben verzet: ze was zeer verknocht aan het apparaat.

Voor de reconstructie van Anneke’s laatste reis heeft de recherche de hulp van het publiek ingeroepen. Wie heeft Anneke die avond nog gezien? Ze had een lichtgekleurd, kort rokje aan en een licht T-shirt met een opdruk over mannen (‘men’). Ze droeg opvallende, halfhoge Booties-schoenen met bonte cartoonprint. De recherche wil ook weten wie haar in Amersfoort zag overstappen.

Anneke had twee opvallende tassen bij zich: een Monk tas met verschillende cartoons en een rode Puca tas, waarin haar laptop zat, van het merk Acer, type Aspire 1363. Ook had ze een mobiele telefoon met een rood frontje bij zich van het merk Alcatel. Net als een portemonnee en nog meer persoonlijke spullen, is alles nog zoek. Er is een beloning van 15.000 euro uitgeloofd voor de tip die leidt tot de oplossing van het misdrijf.