(reportage uit juli 2007, uit Nieuwe Revu. Dit is een langere versie dan wat er is gepubliceerd, vooral het verhaal over de moeder van Serge is veel uitvoeriger. De naam Rosanne is niet de echte naam, na publicatie meldde 'de echte' zich, ze was nogal verontwaardigd dat ze in het artikel voorkwam zonder dat ze daarover vooraf door mij was benaderd)

In de zomer van 2006 heeft Davina Reid (28) uit Purmerend eindelijk tijd om eens wat aan een relatie te doen, de laatste keer dat ze min of meer serieus iets had was al ruim tien jaar geleden. Ze had het te druk met haar paard Samaranch (‘Sammy’). Maar nu is Sammy geblesseerd, hij moet revalideren. Ze schrijft zich voor drie maanden in op relatieplanet, dat moet genoeg zijn om een andere ‘hengst’ te vinden. Inderdaad. Alleen kost deze haar veel meer dan haar trouwe viervoeter: ze valt in de armen van een charmante oplichter, die het niet alleen om geld en seks te doen is, maar die een ernstig probleem heeft met vrouwen. Hij laat ze verliefd worden, dan wil hij hen alleen nog maar pijn doen, vernederen. Is iets uit zijn jeugd: zijn moeder had ‘m liever niet gewild. Hij vluchtte als kind al in een droomwereld. Als volwassen man leeft hij ook in een sprookje, totdat de bedrogen dames ontdekken dat hij geen prins is op een wit paard, maar op een nachtmerrie. Davina laat het er niet bij zitten. Veel hoop dat ze haar geld terugkrijgt heeft ze niet, maar ze is wel een kruistocht begonnen om Serge zó aan de paal te nagelen dat hij niet nog meer slachtoffers maakt.

‘Leuke sportieve meid, op zoek naar iemand om een beetje lol mee te hebben.’ Zo omschrijft Davina Reid (28) uit Purmerend zich als ze zich via relatieplanet op de koppelmarkt begeeft, onder de nickname Sammy. Er komen wel wat reacties op, er volgen wat dates, maar niet iets blijvends. In augustus, als haar abonnement al bijna is afgelopen, komt er op de valreep een mailtje van Serge van der Wulp (32). Haar paard is al bijna hersteld, Davina heeft het eigenlijk wel gehad met haar dates, maar dit lijkt haar nog wel wat. "Hij schreef dat ik er leuk uitzag, hij zat zelf in het vastgoed en in de paarden. Vooral dat laatste trok mij: het is toch leuker als je allebei dezelfde interesses hebt. Ik heb gereageerd dat ik één paard wel voldoende vond. Daarna zijn we gaan msn’en."

Serge zegt dat hij in Eindhoven woont, maar dat vindt Davina geen probleem: "Wat je ver haalt is lekker." Hij nodigt haar uit voor een veulenveiling in Deurne, op een vrijdagavond in augustus. Het is kort dag, Davina kan niet. "Toen nodigde hij me meteen uit voor een concert van Robbie Williams in Duitsland. Een vriend had VIP-kaarten geregeld. Twee dagen, met hotel. Maar ik ga niet op stel en sprong naar het buitenland met iemand die ik niet ken, dus daar ben ik ook niet op ingegaan."

Zijn volgende voorstel is een bezoek aan een veulenveiling in Borculo, op donderdag 31 augustus. "Ik was op zoek naar een andere baan, hij had gezegd: ‘Je moet in de paarden gaan werken, ik kan je wel helpen’. Dus dat leek me wel wat."

Serge verblijft het theaterhotel van Van der Valk in Almelo. "Als ik vroeg kwam, konden we nog samen ontbijten, ’s morgens om half negen. Ik sms’te voor de grap dat ik dan beter de avond te voren kon komen, maar hij boekte meteen een kamer voor mij, toen ben ik er heengegaan. Ik had een paar vriendinnen ingeseind en ik was met de auto: als het me niet beviel kon ik zo terug. Die avond heb ik hem voor het eerst ontmoet. Hij was er met een vriend, ene Harry, ook een oplichter, die zit nu vast in Duitsland, en een man uit België. Het was gezellig, we hebben in de lobby gezeten. De Belg en Harry gingen naar bed, wij hebben tot half drie ’s nachts zitten praten, het was heel leuk. Hij had me snel door. Wat ik wilde met mijn leven. Je kon goed met hem praten."

Serge is niet opdringerig, die eerste avond blijft het bij praten. "Ik vond hem al vrij snel erg leuk. Ik was net op mijn kamer toen hij een sms’je stuurde: ‘Je bent erg leuk, je moet niet onzeker zijn, ik help je wel.’ Ik dacht: deze man is geweldig."

Op de veulenveiling voelt Serge zich als een vis in het water: hij heeft veel connecties. "Ik doe zelf aan dressuur met mijn paard. Ik moest maar een goeie trainer zoeken, hij kende wel iemand, dat kon hij wel regelen." Hij noemde Imke Bartels. Ik heb het haar later een keer gevraagd, zij kende hem helemaal niet."

Op de veiling hebben ze VIP-plaatsen. Dat heeft Serge geregeld. Niet betaald, zo blijkt achteraf, maar dat weet Davina dan nog niet. Ze ontmoet wel wat mensen die later ook blijken te zijn opgelicht, voor 40 of 50.000 euro. "Hij bood een paar keer mee op een veulen, maar hij heeft niks gekocht. Er was wel iemand die een veulen kocht voor 60.000 euro. Met zo’n man stond hij dan te praten. Hij vroeg de hele tijd: waarom blijf je niet nog een nachtje? Kon ik met hem mee naar Duitsland. Hij vroeg het wel tien keer. Toen ik in de auto stapte, zei hij nog: ‘Je wíl wel blijven!’ Maar ik kon niet, ik had mijn werk, ik moest gaan. ‘Stuur een sms’je als je thuis bent!’, zei hij. Dat vond ik wel attent, het is wel fijn als een man dat vraagt. Dus dat heb ik gedaan. De volgende avond kreeg ik een berichtje: ‘Heb je nog wel aan mij gedacht?’ Ik sms’te terug: ‘Ik dacht dat ik niet zoveel moest denken.’ Hij weer: ‘Heb je mij nog gevoeld dan?’ Dat was naar aanleiding van de gesprekken die we hadden gehad, ik moest meer voelen en minder denken. Volgens hem."

Anderhalve week later, op zondag, gaat Davina bij hem op bezoek in Eindhoven. "We hebben eerst op een terrasje gezeten, het was heerlijk weer. We hebben lekker gegeten, hij vroeg of ik wilde blijven. Ik zat ‘m een beetje te plagen, maar ik was er al vanuit gegaan. Het huis waar hij woonde bleek hij te huren. Het was ‘een vrijgezellending’: het noodzakelijke plus de rotzooi. Ik ben blijven slapen, maandag ging ik weer naar huis, ik was in de zevende hemel. Helemaal gelukkig."

Er zijn een paar signalen die wat te denken geven. In de woning in Eindhoven hangen gouden platen aan de muur van dj. Tiësto. "Zijn broer was met hem bevriend, zei hij. En toen we door Eindhoven reden was het elke keer: ‘Dat huis is van mij’. Een beetje opschepperig. Hij vertelde wel erg snel wat hij allemaal had. Een penthouse in Almere, had hij voor weinig kunnen kopen, 1,2 miljoen. Ik nam het met een korreltje zout."

Bij de eerste ontmoeting rijdt Serge nog in een Citroën Xantia, bij de tweede heeft hij geen auto: die was gestolen, met alle spullen erin. "Ik was ’s nachts nog bang dat mijn auto daar ook gestolen zou worden." Daar blijft het voorlopig bij: Davina kan hem later niet meer bereiken, zijn telefoon is afgesloten. "Ik vond het wel raar. Ik heb nog een paar keer een mailtje gestuurd, maar er kwam geen reactie. Ik voelde me wel gekwetst. Ik was intussen weer bezig met mijn paard en per 1 november had ik een nieuwe baan gekregen. Half november belde hij ineens. Op een zondagavond. Ik was helemaal in shock. Hij vertelde dat hij zes weken in het VU-ziekenhuis had gelegen, hij was ziek geweest. Hij had me al verteld dat hij lymfeklierkanker had gehad. Hij was onderweg naar Friesland en vroeg of hij bij mij langs mocht komen. Met 20 minuten was hij er al. Ik vond het heel vreemd. Aan de ene kant was ik blij, aan de andere kant: wat moet je ervan denken?"

Serge blijft slapen, de volgende morgen moet hij naar Friesland. Hij rijdt in een dure auto, een Volvo XC90. Later in de week komt hij terug voor één nacht, de zaterdag erop komt en hij weer "en toen is hij niet meer weggegaan." Hij rijdt dan in een kleine Subaru, van een of ander bedrijf. Als dat autootje een paar dagen later stuk gaat, gebruikt hij de auto van Davina, die zelf met de bus naar haar werk gaat. Serge vertelt dat hij dat hij getrouwd is geweest en was gescheiden. "Ik vroeg: ‘Heb je ook nog kinderen?’ Hij zei: ‘Misschien wel, hij wist het niet zeker, hij moest nog een dna-test doen, die had hij afgedwongen. Twee dagen later, met een big smile, was het: ja! Hij was vader van een tweeling, in Harlingen. Dat klopte wel, die vrouw – Rosanne(27) - is een van de andere slachtoffers. Dat hij bij zijn eerste vrouw - Alexandra (33) - ook twee kinderen heeft, heeft hij nooit verteld. Alexandra kwam net als hij uit Breda. Hij had haar leren kennen via haar broertje, dat in een in psychiatrische inrichting had gezeten. Serge had zich daar op eigen initiatief laten opnemen als ‘ontoerekeningsvatbaar’, omdat hij allerlei schulden had."

Het samenwonen gaat aanvankelijk goed. In de weekends is Serge bij zijn ex Rosanne in Harlingen, door de week bij Davina. Al snel klaagt Serge dat Davina te weinig tijd voor hem heeft: overdag werkt ze, ’s avonds is ze met haar paard bezig. Hij wordt narrig, belt veel, ook naar haar werk. In januari begint ze hem zat te worden. "Hij deed alsof hij heel erg ziek was, hij probeerde mij schuldgevoelens aan te praten. Ik had hem geld geleend, dat kreeg ik niet terug , maar ik moest niet zo zeuren, ik was er nooit voor hem, ik was altijd maar met die rotknol bezig, die kon ik beter wegdoen, ik was egoïstisch. Het was allemaal mijn schuld, ik hield niet genoeg van hem." En hij had altijd geld nodig: handgeld voor een paard. Daarna geld voor Rosanne, geld voor benzine, hij had alleen maar groot geld. De auto komt altijd met een lege tank terug. Het vervelendst is dat hij de terreinwagen van Davina kapot rijdt. "Gewoon opgeblazen, over de toeren gejaagd. Volgens hem was het mijn schuld omdat ik de auto niet goed had onderhouden, Dat was dus niet waar. Het gevolg was wel dat ik niet meer met mijn paard naar de trainingen en wedstrijden kon. Alles bij elkaar heel vervelend en een flinke strop. Ik had al paar keer tegen hem gezegd: ga lekker weer naar huis. Hij zei: ‘Ik moet iemand regelmatig zien, anders ben ik iemand die op iemand anders afstapt.’

Uiteindelijk vertrekt hij, maar hij komt nog wel een paar keer in de week langs. "Nee, niet voor seks, daar deed hij al niet meer aan. Hij had een huurauto, die stond op mijn naam, hij wilde dat ik het contract verlengde." Dat wordt een heel drama. Hij begint te dreigen: hij kent wel mannetjes. Uiteindelijk doet Davina aangifte van diefstal. "Toen is alles gaan rollen en vielen mij de schellen van de ogen. Mensen in mijn omgeving hadden allang in de gaten dat het niet goed zat. Toen hij mijn auto kapot had gemaakt heeft mijn vader een onderzoek gedaan, daar is wel uitgekomen dat hij mensen had opgelicht. Daar heb ik hem mee geconfronteerd. Hij ontkende het niet, maar het was niet helemaal zo gegaan, hij was er wel mee bezig wat te betalen. Ik heb hem geloofd. Hij probeerde je van alles te isoleren. Als ik met vriendinnen uit was, ging hij steeds bellen. En:‘Je moet met mij samenleven, niet met je ouders.’"

Veel slachtoffers die op zo’n manier zijn bedrogen, kruipen in hun schulp. Ze schamen zich, vinden dat ze dom zijn geweest en nemen de financiële schade op de koop toe: er is toch niets meer aan te veranderen. Davina is uit ander hout gesneden en dat zal Serge nog merken. Strijdlustig meldt ze zich aan voor ‘de ex-wivesclub’, een programma van Sylvana Simons, dat in de eerste helft van 2007 is uitgezonden. Zo komt ze in aanraking met andere slachtoffers. Rosanne, met haar tweeling, zit voor 60.000 euro in de schuld en zal nog jarenlang van een minimumbedrag moeten zien rond te komen. Davina moet ook nog jaren bloeden: haar schadepost is 30.000 euro. In totaal moet Serge zo’n 300.000 euro terugbetalen. Het zijn allemaal schrijnende verhalen. Rosanne, met haar tweeling, zit het meest in de put, maar Davina mobiliseert de anderen en zo komt er een uitzending tot stand van ‘Opgelicht’, waarin Serge flink aan de schandpaal wordt genageld. De verslaggever weet hem in Duitsland te traceren en confronteert hem voor de camera met al zijn leugens. Serge probeert zich eruit te redden met allerlei smoesjes, maar dat lukt hem niet. Wel blijft hij op vrije voeten: de politie doet niks en laat hem gewoon lopen. Maar zo gemakkelijk komt hij er niet vanaf: Davina is op oorlogspad en doet er alles aan om te voorkomen dat hij nog meer slachtoffers maakt. "Je wordt wel aan alle kanten tegengewerkt. Zo wilde ik op het politiebureau in Purmerend aangifte doen van oplichting, maar dat wilden ze niet opnemen. Heel frustrerend. Ik heb uiteindelijk in Harlingen aangifte gedaan."

Davina onderhoudt de contacten met de andere slachtoffers: samen staan ze sterker. Ze heeft een bevriende advocaat ingeschakeld (toevallig die van Willem Holleeder...) en als Serge wordt aangehouden zullen ze hun uiterste best doen hem zo lang mogelijk achter de tralies te krijgen.

Een van de vragen waar de bedrogen en vernederde vrouwen mee worstelen is: waarom? Het gaat niet alleen om geld en seks, hij lijkt ervan te genieten vrouwen pijn te doen.

Davina: "Hij heeft zoveel méé. Hij heeft charisma, hij zou een goede verkoper zijn, maar ik denk dat het nooit meer goed komt met hem." Opvallend is dat de slachtoffers allemaal op elkaar lijken. Knap, slank, blond. "En allemaal met een onzeker deel in hun leven." Ook is het bij iedereen hetzelfde stramien: de slachtoffers worden opgezadeld met een schuldgevoel en gekleineerd: de fout ligt altijd bij de vrouwen, nooit bij hem.

Na de uitzending van ‘Opgelicht’ belde Serge. "Hij wilde mij geld teruggeven, maar dan moest ik tegen Rosanne zeggen dat ik alles had gelogen. Het was mijn schuld dat hij de tweeling niet meer mocht zien." Hij stuurt ook mailtjes uit naam van bijvoorbeeld de niet-bestaande Janneke Winkel:

"Bij deze wil U namens mijn opdrachtgever, de heer S van der Wulp, nogmaals en tevens voor de laatste maal het voorstel doen;

-10.000 euro contant tegen finale kwijting

-intrekken van alle aanklachten

-op geen enkele wijze contact meer, in welke vorm dan ook, met relaties van de heer van der Wulp

Voor de goede orde deel ik U tevens mede, al hetgeen U t.a.v de heer van der Wulp te melden heeft, aan mij te richten, aangezien hij zich bij U niet meer zal en zeker niet hoeft te melden."

Davina: "Dat is net als met die huurauto: van alles beloven, maar niks doen. Elke keer weer een beetje hoop geven en je dan keihard de grond intrappen. Zo zal het met dat geld ook wel gaan. Daarom heb ik ook gezegd dat hij me met rust moet laten. Ik wil niet elke keer weer hoop krijgen en dan weer een trap na krijgen."

Het laatste telefonisch contact dateert van juni. Hij belt Davina en zegt een hele tijd niks. Dan fluistert hij: "Slachtoffertje..."

SERGE HAAT BLONDE VROUWEN

Waarom wil oplichter Serge van der Wulp vrouwen onnodig pijn doen? Tegen Davina vertelt hij dat hij en zijn broer en zus geestelijk en lichamelijk zijn mishandeld door de vriendin van zijn moeder, die na de dood van zijn vader zo’n beetje het heft in handen zou hebben genomen. Zij is blond, net als zijn slachtoffers. Maar hoe erg is het?

Vader John van der Wulp overlijdt in 1987 aan longkanker. Moeder Ineke (‘Ien’) blijft achter met drie kinderen. Serge is de oudste, hij is dan acht jaar. Hij heeft een zusje van vijf en een broertje van drie. Moeder Ien had al een drankprobleem, dat wordt na de dood van haar man nog veel erger. Marianne Maas werkte bij de huisarts toen John ziek werd en had veel contact met het gezin. "Toen John overleden was, kreeg Ien weinig steun van haar familie. De kinderen werden tegen haar opgezet, vooral door haar ouders, maar ook door haar broer. Haar vader was ingenieur, de familie heeft het nogal hoog in de bol. Ien was de oudste dochter. Toen vier jaar na haar een zoon werd geboren, werd zij helemaal afgeschreven: zoon Hans was alles."

Na John’s overlijden zet Ien zijn bedrijfje voort, een vertegenwoordiging in drukwerk. Marianne neemt de zorg voor het jonge gezin op zich. Opa en oma reageren jaloers, maar hebben zelf weinig trek in het opvoeden van de kleintjes en willen alleen ‘leuke dingen’ doen. "Als de familie over de vloer kwam vochten ze elkaar de keet uit," zegt Marianne.

Zoals Ien het zwarte schaap was van haar ouders, zo is Serge háár zwarte schaap. "Ze is getrouwd omdat ze uit huis wilde, maar Serge was geen gewenst kind, hij kwam veel te vroeg, zij wilde werken, carrière maken." Op z’n zestiende loopt Serge van huis weg, hij heeft altijd ruzie met zijn moeder. Jeugdzorg brengt hem terug, daarna gaat hij naar een internaat. Op school voert hij niks uit: hij spijbelt, heeft nullen op zijn rapport. Na verloop van tijd gaat Ien bij Marianne wonen. In november 1998 overlijdt Ien, na drie maagbloedingen als gevolg van drankmisbruik, op haar 47-ste. Haar familie wil het niet weten. De crematie is een drama. Ien had gezegd dat er niemand van de familie bij mocht zijn, ook haar ouders en kinderen niet, maar de begrafenisondernemer zegt dat hij verplicht is hen uit te nodigen. De twee groepen keuren elkaar geen blik waardig.

Het verbaast Marianne niet dat het met Serge fout is gegaan. "Hij was altijd aan het sjoemelen en oplichten. Als kind had hij dat al, dat mensen kleineren en beledigen. Die jongen weet niet wat-ie wil. Hij wilde vroeger al niks, er zat niks in. Als hij geen zin had, deed hij het niet, maar dat hij zo diep zou zakken had ik niet verwacht. Als kind had hij niks met paarden, alleen met vogeltjes, daar had hij de hele tuin mee vol staan. Toen was het ook al een fantast. Dan was hij zogenaamd een tentoonstelling aan het opbouwen met tropische vogels. Maar die had hij helemaal niet. Hij bouwde luchtkastelen."