Header image  
logo2
logo3
 
 

De hel van Vught

Ebi
(reportage voor Esquire in 2002; zie dagboek van vrijdag 24 maart 2006)

Uit de Extra Beveiligde Inrichting is nog nooit iemand ontsnapt. Is de prijs daarvoor alleen niet te hoog? Het strenge regime zou gedetineerden tot wanhoop drijven. "Ik ken grote, sterke kerels die trillen als een rietje als je het over Vught hebt."

Als ik me aan de poort van gevangenis Nieuw Vosseveld in Vught meld, kom ik in een soort Big Brother-huis terecht. Camera's volgen me stap voor stap, zware deuren klikken open en dicht, ik moet door detectiepoorten en bewakers controleren mijn identiteit nauwgezet. Als ik een strafblad had gehad, was ik sowieso niet binnengekomen.

"Ik ken grote, sterke kerels die nog beginnen te trillen als een rietje als je het over hun verblijf in Vught hebt", heeft Jan-Hein Kuijpers me al verteld. Hij heeft op dit moment een cliënt in de Extra Beveiligde Inrichting (EBI). De inrichting is bestemd voor de echte zware jongens: leiders van misdaadorganisaties, criminelen met ellenlange strafbladen en mannen die al verschillende ontsnappingen op hun naam hebben staan. Kindermoordenaars en psychopaten tref je er niet aan. Zij zitten in tbs-klinieken.

"Dit zijn juist vaak vrije jongens", zei Kuijpers. "Communicatief ingestelde, stabiele mannen. Toch komen ze gebroken uit de EBI." Nadat Justitie te vaak in het nieuws was gekomen door ontsnappingen van gevaarlijke criminelen, is in 1993 de EBI opgericht. Die maakt deel uit van het gevangeniscomplex Nieuwe Vosseveld in Vught. Omgeven door een 2,3 kilometer lange muur is het een van de grootste penitentiaire inrichtingen van Nederland. Met slechts 24 cellen is de EBI daarvan een klein onderdeel. Een verblijf duurt er minimaal 6 maanden. Een afdeling telt maximaal zes gedetineerden en nooit komen er dan vier tegelijk bij elkaar in één ruimte. Dat maakt ingrijpen bij conflicten gemakkelijker.

Op dit moment zitten hier vooral buitenlanders. Van de 24 cellen zijn er maar dertien bezet, waarvan tien door Colombianen, voornamelijk leden van het Medellin-kartel. Je kunt spreken van een succes: tot nu toe is nog niemand ontsnapt. Een groot verschil met een gewone gevangenis is dat de EBI-bezoeker een dubbele ontvangst krijgt.

Als ik de sluizen van de gewone gevangenis doorben, krijg ik een rondrit van enkele minuten in een geblindeerd busje ter desoriëntatie waarna ik door de entree van de Extra Beveiligde Inrichting moet. Weer met detectiepoorten en verschillende sluizen. De bezoekruimte is de enige plek waar geel en blauw elkaar ontmoeten. Alle gangen en kamers waar bezoekers kunnen komen, zijn geel van kleur. Alle afdelingen waar bewaarders en gedetineerden zich mogen bevinden, zijn blauw. Ook de sportinstructeurs, geestelijk verzorgers en advocaten doen hun werk achter glas.

"Een wreed, onmenselijk regime", zo betitelde een geestelijk verzorger de toestand in de EBI, waarbij hij vooral kritiek had op het gebrek aan normaal menselijk contact. Koos R., een grote jongen uit de organisatie van De Hakkelaar, spande een proces aan omdat hij zijn jarige zoontje wilde knuffelen. Het Hof in Amsterdam had er geen bezwaar tegen, de directie in Vught wél. Bij een volgende zitting deed Koos hierover zijn beklag, waarop het Hof zijn strafmaat met een half jaar verkortte. Maar het zoontje werd niet geknuffeld.

Een andere zware jongen, Cees H., wilde zijn oude moeder nog een keer aanraken voor haar dood. Ook dat werd, ondanks een kort geding, geweigerd. Het bleef bij een ontmoeting achter glas en conversatie via de intercom. Volgens de huidige directie dateert die laatste klacht van jaren geleden, nu zou dat zeker worden toegestaan.

Directeur Bart Molenkamp: "Het knuffelen van kinderen is een ander verhaal. Dat is in veel gevangenissen in Europa verboden. Ook een jarig zoontje kan gebruikt worden voor een ontsnappingspoging. Over de EBI worden vaak klinkklare nonsens verkondigd. Zo werd er in januari 2002 voor de poorten van Nieuw Vosseveld een demonstratie gehouden voor de in Amsterdam opgepakte ETA-activist Juan Ramon Rodriguez Fernandez, uit protest tegen diens plaatsing in de EBI. Terwijl die man hier helemaal niet zat! Bovendien zouden deze gedetineerden in een gewone gevangenis veelal in beperking zitten als de EBI er niet was. Dat is zwaarder en ingrijpender dan het verblijf hier."

Voor het menselijk contact zijn de gedetineerden voornamelijk aangewezen op de bewaarders, meestal aangeduid als PIW'ers (penintentiair inrichtings werker). Ook voor hen gelden andere regels dan voor hun collega's in gewone gevangenissen. Hun echte namen geven ze niet prijs en vaak weet niemand in hun kennissenkring dat ze in de EBI werken. "We zijn ons er altijd van bewust dat er geprobeerd zal worden ons te manipuleren", vertelt Frank me. "De gedetineerden proberen vaak bewaarders of medegedetineerden tegen elkaar uit te spelen. Daarom zijn we altijd met z'n tweeën, er kan nooit een gesprek zijn tussen één bewaarder en één gedetineerde."

De bewaarders weten wat voor vlees ze in de kuip hebben, dankzij uitvoerige bestudering van de dossiers. "Maar," zegt Frank, "we zullen ons altijd zo neutraal mogelijk opstellen." Wat het werken in de EBI bijzonder maakt, is vooral de aandacht van de buitenwereld en het teamwerk. Het personeel vormt een hechte groep. Bovendien worden ook de EBI-medewerkers zelf, van directeur tot klusjesman, streng gecontroleerd als ze in de blauwe zone zijn. Ook voor hen gelden de detectiepoorten.

Molenkamp: "Een ketting is zo sterk als de zwakste schakel, daarom valt ook het personeel onder het controlesysteem." Met succes. Niet alleen ontsnapt er niemand, de EBI is ook de enige gevangenis waar geen drugs binnenkomen. Een gesprek met een gedetineerde is niet toegestaan. Wel vind ik later Karel P. (44) bereid te vertellen over zijn ervaringen. Hij heeft van 7 maart 1994 tot 9 september 1998 in de EBI gezeten. In totaal is hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van 33 jaar, "voor liquidatie en zo. Ik word verdacht van een aantal moorden en daar zijn nog wat strafjes bijgekomen".

Kuijpers
Jan-Hein Kuijpers

Van die 33 jaar moet hij er 22 effectief uitzitten. In 2008 komt hij vrij, maar zijn advocaat Jan-Hein Kuijpers is bezig met een gratieverzoek. Karel P. zit op dit moment in de BGG in Krimpen aan de IJssel. Dat hij in de EBI terechtkwam, ligt voor de hand. "Ik was al een paar keer ontsnapt. In Haarlem ben ik over de muur gegaan met een pistool, in Leeuwarden ben ik na een gijzeling ontsnapt. Ook zat ik bij de zes van Sittard, de ontsnapping uit de gevangenis De Geerhorst in Sittard, in 1993."

Een van de beruchtste strafmethodes van de EBI is het 'handboeienregime', dat andere gevangenissen overigens ook toepassen. Volgens de huidige directie is het al twee jaar geleden dat dit middel werd ingezet. Karel P. had er vaak mee te maken. "Elke keer als je uit je cel gaat, moet je je handen door het luikje steken. Je krijgt handboeien om en pas dan gaat de deur open. Je wordt gefouilleerd en met twee man weggebracht, naar de sportzaal of de werkzaal. Daar gaan de handboeien af. Terug hetzelfde liedje."

Eén keer in de maand mogen gedetineerden een bezoeker de hand schudden. Karel P.: "Dat moest je van tevoren aanvragen en dat gold alleen voor familieleden in de eerste graad. Vooraf kreeg je een speciale overall aan. Zelf heb ik dat nooit gedaan, dat schiet niet op, het is nog frustrerender dan bezoek achter glas. Veel gedetineerden zagen er vanaf. Het is ook een paar keer voorgekomen dat mensen probeerden elkaar een kus te geven, dan konden ze meteen in de isolatie."

De andere bezoeken vinden uitsluitend plaats achter glas, de conversatie verloopt via intercom en wordt op band opgenomen. Bovendien observeren bewaarders de ontmoeting vanachter een spiegelwand. Dat blijkt niet overbodig. Zo slaagde een bezoekster er pas nog in een boodschap door te geven. Zij hield een briefje tegen de glaswand en slikte dat meteen daarna door.

Karel P. verbleef in de EBI in het illustere gezelschap van mannen als Johan Verhoek en Koos R. ('Octopus'), Cees H. ('Coral Sea'), Kobus L., Appie A. (van de drievoudige moord in het AH-filiaal in Oosterbeek), de Britten Curtis W. en Steven M. en verder wat Marokkanen en Colombiaanse cocaïnejongens.

"Ik zit zelf al drie jaar in de BGG, in een kleinere setting met een lichter regime. Na de EBI moet je afbouwen, je gaat nooit direct naar een algemeen regime. Je krijgt eerst een jaar een 'cooling down'. Dat heeft te maken met het EBI-syndroom. Wat dat is? Je voelt je vreemd, weg van de wereld. Je raakt in paniek, hebt last van paranoia. Je ziet niemand. Je hoort niemand. Ook gedetineerden die al weer vrij zijn hebben er vaak nog last van, het is pure ellende en narigheid. Ik heb zelf twee jaar bij een psycholoog gelopen. Ik kon niet meer slapen."

Karel P. is in 2000 in de gevangenis getrouwd. Hij heeft vier kinderen, met wie hij in zijn EBI-tijd nauwelijks contact heeft gehad. "Mijn jongste dochter is er helemaal nooit op bezoek geweest, die heb ik bijna vier jaar lang niet gezien, alleen op foto's. Ik wilde de kleine kinderen daar niet op bezoek, dat is allemaal ellende. Vrienden konden niet komen en zelfs mijn zus werd geweigerd, zogenaamd omdat ze vuurwapengevaarlijk was, ook al had ze geen strafblad. Maar dat was omdat haar vriend ook in de EBI heeft gezeten en een bewaarder zeven hechtingen in zijn gezicht heeft geslagen."

Volgens de directie hebben de gedetineerden in de EBI meer mogelijkheden voor sport dan in andere gevangenissen, maar in de tijd dat Karel P. er verbleef, was dat in zijn ogen zeker niet zo. "Van een uurtje sport bleef haast niets over doordat ze de mensen één voor één ophalen. Je loopt dus eerst met die twee bewakers vijf minuten door de gangen, dan sta je alleen in de sportzaal, vervolgens gaan ze de anderen halen. Voor je met z'n vieren bent, ben je twintig minuten verder. En terug gaat het net zo. Je voelt je als een dier behandeld. Er waren jongens die zo de schurft hadden aan de bewaarders dat ze helemaal geen contact wilden; ze hielden alleen een bordje omhoog met 'ja' of 'nee'. Als je met 40 graden koorts op bed lag, moest je er toch uit voor de celcontrole: elke dag twintig minuten. Je weet dat bezoekers eerst worden rondgereden ter desoriëntatie. Nou, mijn moeder van tachtig hebben ze twintig minuten in de brandende zon gezet in zo'n bloedheet busje."

Klopt het dan niet wat de directie stelt? Is een verblijf in de EBI niet minder erg dan beperking in een gewone gevangenis? Karel P.: "Ik heb in totaal ook een jaar of twee in beperking gezeten, maar dan weet je dat 't een maand of drie, vier duurt. Die EBI is uitzichtloos. Mij zien ze daar nooit meer terug. Ik zal goed op mijn tellen passen. Ik heb mijn leven nu anders ingericht. Als ik had gewild was ik al weggeweest, maar ik ben nu bezig met gratie. Ik hoop dat mijn einddatum iets dichterbij gehaald kan worden."

Met de andere gedetineerden in de EBI heeft Karel P. niet veel problemen gehad. "Ik ben zelf in het algemeen vrij conflictloos, tenminste met medegedetineerden. Ik had meer problemen met het beleid. Ik heb veel klachten ingediend. Bij nummer tweehonderd ben ik ermee opgehouden, maar je moet wel wat doen anders kom je er nooit uit. Ze proberen het verblijf echt te rekken want ze zijn bang dat ze anders de tent moeten sluiten. Ze maken mij niet wijs dat ze aanwijzingen hebben dat de Colombianen die er nu zitten allemaal vluchtgevaarlijk zijn."

Hoe dan ook, de bezettingsgraad is dramatisch laag. Van de 24 cellen zijn er zoals gezegd maar 13 bezet. De toelatingseisen zouden versoepeld kunnen worden, maar dat is niet echt een goede oplossing: een bezette cel in de EBI kost per dag zo'n 500 euro, tegen 150 in een gewone gevangenis. Een eenvoudige rekensom leert dat de tien Colombiaanse drugsjongens de Nederlandse staat op deze manier al 1,8 miljoen euro per jaar kosten, bedenk ik me als ik weer in het geblindeerde busje zit.

Watjekauwen en VU-Rolex

Sinds november 2001 onderzoekt de Vrije Universiteit Amsterdam het effect van een strikt regime op gedetineerden. De wetenschappers vergelijken een verblijf in een BGG - een veel lichter regime - en in de EBI. De onderzoekers gebruiken een neuropsychologische testbatterij. De gedetineerden doen op de pc testen die kijken naar vaardigheden als aandacht, concentratie en geheugen. Ook wordt een interview afgenomen om te horen hoe zij de detentie ervaren. Verder doen de wetenschappers dossieronderzoek en maken ze gebruik van twee fysiologische meetinstrumenten: een cortisolmeting (het 'watje-kauwen') en de actometer.

Uit een analyse van het gekauwde watje blijkt hoeveel stresshormoon in het speeksel zit. De actometer, een zeer kostbaar apparaatje dat wel iets van een horloge heeft, is inmiddels omgedoopt tot de 'VU-rolex'. De deelnemende gedetineerden dragen hem een week, dag en nacht. Het horloge meet het slaap-waakritme en vertelt hoe actief de gedetineerde is en of hij voldoende nachtrust krijgt. Slaaptekort kan namelijk van invloed zijn op de testprestaties. Het onderzoek in de BGG is afgerond, op dit moment worden de gedetineerden in de EBI onderzocht.

Inmiddels is aangetoond dat een beperkende omgeving een negatief effect kán hebben op het welbevinden van mensen. Naast depressieve gevoelens of niet lekker in je vel zitten, kunnen daar ook bepaalde vaardigheden door beïnvloed worden, zoals het geheugen, het concentratie- of het probleemoplossend vermogen. Wie is wie in de EBI? Kobus L. Over Kobus L., alias de Zigeunerkoning, wisselen waarheid en mythe elkaar af. Zo zouden zijn polsen zo dik zijn dat gewone handboeien er niet omheen passen. En hij zou zo sterk zijn dat ze hem alleen maar met vier man in bedwang kunnen houden.

In november 1999 ging Kobus L. vijf dagen in hongerstaking, om overplaatsing naar een minder streng regime af te dwingen. Buiten de poort demonstreerden zijn familieleden, maar het haalde niets uit. De meeste ophef ontstond ruim een maand later, rond de millenniumwisseling, toen er een enorme politiemacht op de been werd gebracht rond de EBI. Het verhaal ging dat de Joegoslavische bendeleider Arkan een poging zou doen Kobus L. met groot geweld te bevrijden.

Dat is in elk geval niet doorgegaan: Arkan is in januari 2000 geliquideerd, waarbij het onduidelijk bleef of het om een politieke moord ging of om een afrekening in het maffiamilieu. Kobus L. probeerde daarna via diplomatieke weg uit de EBI te komen of op z'n minst een wat humaner regime af te dwingen. Hij diende een aanklacht in bij de Europese Commissie waarin hij stelt dat vooral het ontberen van elke vorm van intimiteit met vrouw en kinderen zijn geestelijke en lichamelijke gezondheid ernstig heeft aangetast.

Als de klachten worden gehonoreerd, zal dit ongetwijfeld gevolgen hebben voor het regime in de EBI. De eerste uitspraak hierover wordt omstreeks juni 2002 verwacht. Stefan Kröger Hij hoefde geen paloma blanca, de beroemde witte duif uit het gevangenislied van George Baker, een parkietje was genoeg. De levensgevaarlijke supergangster Stefan Kröger wilde in zijn cel in de EBI een vogeltje om toch contact te houden met een levend wezen, maar dat mocht niet. De Duitser had een weinig aanlokkelijke toekomst. In zijn geboorteland was hij tot levenslang veroordeeld voor de roofmoord op een advocaat, die hij in diens woning in een kist opsloot waarna hij het huis in brand stak.

In 1989 gijzelde hij in Nederland de Apeldoornse Landmachtkolonel K. van der Kieft. Hij eiste een miljoen gulden en honderd gram heroïne. De gijzeling kwam tot een einde toen een scherpschutter van de politie de gegijzelde kolonel doodschoot. In 1990 werd Kröger in Nederland tot vijftien jaar gevangenisstraf veroordeeld. Daarna zou hij aan Duitsland worden uitgeleverd. Kröger speelde de zaak met het parkietje hoog op en ging in hongerstaking. Toen hij nagenoeg bewusteloos was, werd hij overgebracht naar het penitentiair ziekenhuis in Scheveningen waar hij een infuus kreeg. Zeer tegen de zin van de directie in Vught hoefde hij, na persoonlijke tussenkomst van minister Sorgdrager, niet terug.

Daarmee is Kröger een van de weinigen die erin slaagden uit de EBI te komen. In Duitsland had hij via hongerstaking gevangenisdirecties ook al op deze manier onder druk gezet en zijn zin gekregen. Hij kreeg het nu voor elkaar in de Van Mesdagkliniek in Groningen te worden geplaatst. Daar boezemde hij met zijn indrukwekkende gestalte patiënten en bewakers grote angst in. In oktober 1997 wist hij te ontsnappen, samen met de Nederlandse crimineel Johannes van Tamelen. Vermoedelijk had een vrouwelijk personeelslid hen geholpen, waarna ze via de buizen van de airconditioning naar buiten kropen. Hij was zo vrij als een bird in the sky.

Nederland was in rep en roer, omdat beide mannen als extreem vuurwapengevaarlijk bekend stonden. De politie joeg met veertig rechercheurs achter hen aan, uiteindelijk werden ze in België aangehouden na een roofoverval op een ziekenfondskantoor. Kröger is nooit meer in de EBI teruggekeerd: begin juni 1998 slaagde hij erin zich aan de tralies in zijn cel in Antwerpen op te hangen, ondanks dat hij om de tien minuten werd gecontroleerd door bewakers. Hij was 42 jaar.

Curtis W.

De Engelse crimineel Curtis W. werd in 1998 veroordeeld tot een gevangenisstraf van twaalf jaar, en moest ook nog eens ruim 26 miljoen gulden aan de Nederlandse staat betalen. Hij kreeg nog vier jaar extra straf kreeg voor de dood van Cemal G., met wie hij het in 1999 in de EBI aan de stok had gekregen. De meervoudige moordenaar Cemal viel Curtis aan. De Engelsman gaf de Turk een paar rake klappen en schoppen waarna die met zijn hoofd op de grond viel. Later overleed hij in het ziekenhuis.

Directeur Molenkamp: "Advocaat Oscar Hammerstein beweerde toen, als voorzitter van de Coornhertliga (de vereniging voor strafrechthervorming), dat het twintig minuten heeft geduurd voor Cemal G. hulp was geboden en dat het personeel minutenlang via monitoren heeft zitten toekijken zonder iets te doen. Zulke leugens mogen vrijelijk worden verkondigd en worden ook nooit rechtgezet. Terwijl uit de feiten zonder enig misverstand blijkt dat er binnen twee minuten hulp aanwezig was en dat er op de monitoren helemaal niets te zien was. Maar advocaten en geestelijk verzorgers mogen graag de mythe instandhouden."

Martin H.

De enige min of meer bekende Nederlandse crimineel in de EBI is Martin H. (35), de man die in maart 2000 in het Limburgse Helden een boerengezin gijzelde en veroordeeld werd tot een gevangenisstraf van 20 jaar. Volgens de rechtbank had Martin H. in Helden in een tijdsbestek van nog geen 24 uur zeven uitzonderlijk gewelddadige feiten gepleegd, waaronder een 'extreem walgelijke verkrachting'. Martin H. had al een gijzeling met dodelijke afloop op zijn kerfstok. De advocaat-generaal vond dat de straf die aan H. moest worden opgelegd hoger zou moeten uitvallen dan de wet toestaat, maar, zo concludeerde hij: "Dat is helaas onmogelijk".

Aanvulling:

Een nadere studie over de EBI in Vught is te vinden op de site van de uitpers. Het is geschreven door Astrid Essed.

heey mijn vriend heeft ook in vught gezeten van 23januari tot 14 maart... het zijn egt teringlijers daar.. maar als je gewoon een goed gedrag hebt is er eigenlijk niets aan de hand.... hij zat vast door een of andere mongool die heeft lope liege tege de woute... hij zegt dat ie mishandelt is terwijl hij degene was die aanviel... die teringlijer moete ze opsluite!!!!!!!!!!!

Geplaatst door: kim | 13 april 2006 om 7:47

Vroeger had je directeur Koehorst, een echte kampbeul.
Als je bij hem moest komen voor een rapport-afhandeling , stonden er 4 bewaarders om hem heen, en twee achter je.
Later kwam uit dat hij belangen had in de gevangenis-winkel, een oude SRV-bus die van gebouw naar gebouw reed. Op 1 of andere manier had ie iemand het alleenrecht gegeven op de verkoop van vaak veel te dure artikelen, het scheelde stukken met de supermarkt buiten de gevangenis. Ook liet hij een zwembad bouwen voor de bewaarders onder het mom van "kunstwerk", daarvoor is een bepaald budget uitgetrokken per Justitiële Inrichting. Ik kan me de rel nog herinneren.
:P

Geplaatst door: Eric de B | 15 april 2006 om 12:09

slechte laan "Lunnettenlaan"........bad energie

Geplaatst door: angelique | 27 april 2006 om 13:57

Ik snap nog steeds niet dat er mensen zijn die daar willen werken.

Geplaatst door: @ngelique | 27 april 2006 om 13:58

Stefan. Ha, mooie jongen. Not. Over Brendan werd geschreven dat hij zo link was. Uut betrouwbare bron weet ik dat de echte bajesbikkels noem ik ze maar even (hij noemt ze in zijn boek allemaal screws volgens mij) hebben nooit probbies met Brendan gehad. Die zgn topcrimi's weten snel genoeg wie ze kunnen piepelen.
Goed, Stefan. Heeft ook in het draaideursysteem gezeten en zat wel eens bij een paar screws in 020.
Weet je wat hij zei?
Die kolonel werd doodgeschoten omdat een van de BBE-ers niet durfde te schieten zodat er een andere BBE-er was die vanuit een ongunstigere positie de trekker, op commando overigens, overhaalde en toen notabene die kolonel doodschoot. Dat is later intern ook door andere BBE-ers bevestigd. Maar ja, dat mag nooit naar buiten worden gebracht. Vandaar dat ik niet weet of het wel is gebeurd. Misschien dat Peter R. daar eens een programma over kan maken. Misschien dat ik hem daar wel bij wil helpen. Vat je 'm?

Geplaatst door: Snorretje | 1 mei 2006 om 15:26

Wie is Brendan?

Geplaatst door: YM | 3 mei 2006 om 12:12

Brendan Quinn, de man die volgens het boek extreem vluchtgevaarlijk de politie tot wanhoop dreef.
Een overvaller van onder andere de C1000 in 1992 wat uitliep in een gijzeling.

Geplaatst door: mary-ann | 3 mei 2006 om 14:11

Ook geen fijne jongen dus.
Hoe zijn die medellin kartel gasten eigenlijk ooit in de EBI Vught terechtgekomen?

Geplaatst door: YM | 3 mei 2006 om 16:20

cor van hout heeft het zwembad gefinancieerd!! Dat is in de doofpot gestopt.

Geplaatst door: ik | 8 mei 2006 om 15:11

@ ik

Kun je nagaan wat er gebeurt is met het geld van de subsidie.......

Geplaatst door: Eric de B | 8 mei 2006 om 17:21

wat is het postadres van de ebi in vught?

Geplaatst door: Pieter | 25 augustus 2006 om 17:21

ik ken een daar een turk die daar de baas is van de bajes zware man niemand kan wat doen zelfs die directeur wordt geperst door zijn mannen

Geplaatst door: hassan | 25 september 2006 om 15:08

Mooi om te lezen dat er in NL ook een echte gevangenis bestaat, waar die schooiers en criminelen hard worden aangepakt. Want je zou nog bijna medelijden krijgen met dat tuig ook, als je dit verhaal zo leest. Zo erg is het allemaal niet trouwens: een doorsnee gevangenis in Japan is 10 x heftiger. Laat ze maar boeten voor wat ze hebben gedaan, van mij mogen ze ook aan de hoogste boom, die smerige moordenaars die achteraf lopen te janken dat ze zo hard worden behandeld. If you can't do the time, don't do the crime, motherfuckers!

Geplaatst door: Conrad | 26 september 2006 om 12:55

@ Hassan

Bazen van bajessen heb je in Columbia, mischien ook in Marokko, maar niet in Nederland, vriend...

Geplaatst door: Eric de B | 26 september 2006 om 13:52

Kim zwets niet geit

Geplaatst door: hahahahah | 26 september 2006 om 22:30

Me dushii zit daar KEEP YA HEAD UP see ya soon babiej (L) !! FUCK DIE MENSEN DIE ONZIN komen lullen op dese site ..

Geplaatst door: M.B | 27 september 2006 om 2:28

Bedankt voor dit blog en deze informatie.

Geplaatst door: Airco - Airconditioning | 1 oktober 2006 om 19:26

De bredase topcrimineel (18) P.E (naar de initialen van Pablo Escobar) Pablo Enrique is weer vrij sinds 09/08/06.
Om 07.45u gingen voor hem de poorten weer open. Men is benieud wat men van hem gaat horen, hij is veelvuldig in de binnenstad van Breda gesignaleerd en trekt de aandacht van politie en justitie. Duidelijk is dat hij voorlopig nog gesetteld is in Breda. Er gaan geluiden dat hij al enige tijd in de belangstelling staat van W.Holleeder. Wellicht gaat hier op; eens een crimineel.... of jong geleerd.......

Geplaatst door: betreffende Pablo Enrique (Colombia) P.E | 17 oktober 2006 om 1:30

De bredase topcrimineel (18) P.E (naar de initialen van Pablo Escobar) Pablo Enrique is weer vrij sinds 09/08/06.
Om 07.45u gingen voor hem de poorten weer open. Men is benieud wat men van hem gaat horen, hij is veelvuldig in de binnenstad van Breda gesignaleerd en trekt de aandacht van politie en justitie. Duidelijk is dat hij voorlopig nog gesetteld is in Breda. Er gaan geluiden dat hij al enige tijd in de belangstelling staat van W.Holleeder. Wellicht gaat hier op; eens een crimineel.... of jong geleerd.......

Geplaatst door: betreffende Pablo Enrique (Colombia) P.E | 20 oktober 2006 om 3:39

zwembad in veenhuizen Norgerhaven,is gefinancierd door V.Hout en Holleerder,na afbraak van t eerste bad en midgetgolfbaan welk waren betaald door de nijmegenaar ,,bolle van Hoorn,,. Wat betreft Kobus L.die heeft 6,5 jaar in de Ebi gezeten en heeft hiervoor n korting gehad op z,n 15 jaar van ongeveer 7 maanden.Deze man kwam normmal uit de Ebi en heeft lange tyd geschoffeld in ,,buiten 2,,van maashegge,in Grave N.Brabant.Wat betreft het personeel de baas van de piwi,s in de EBI is verwey,z,n zoon is piwi in overloon,op paviljoen 4 en heet Hans,met het zelfde sop overgoten als die ouwe van hem,Beide hufters in meervoud.

Geplaatst door: boy | 31 oktober 2006 om 23:33

heb zelf in japan 4jaar en 7 maanden voor helemaal niks mogen verblijven .hier in nederland is het zo slecht nog niet het geen plezier maar in japan was het een echte hel onmenselijk alleen werken wijnig te eten en de jap hadt altijd gelijk een proces alleen 00.1% zijn gelijk krijgt de rest is gewoon schuldig maakt hun niet uit .gaijin buitenlander dus rascistme worden beloont en dat merk je. en voor mij was het de eerste keer dat ik uberhaupt in de gevangenis was. en in japan spreken zo als weet japans en heel wijnig een andere taal en als je verstaan dan doen ze of je gek bent en dit blijft mijn hele leven bij mij als je over hardt praat mijn moeder en zuster overleed in de tijd dat ik was er was en er werdt gelachen en ik bestraft om dat nietik kon werken

Geplaatst door: george | 3 februari 2007 om 13:55

Goed dat er een EBI is.
Hoe slechter het met gevangen gaat,hoe beter het met ons land gaat.
Zal graag willen dat gevangenen in Nederland worden behandeld zoals gevangen in Thailand.
Gevangen zijn rioolratten die geen rechten zouden mogen hebben.

Mark.

Geplaatst door: M van Valen | 4 februari 2007 om 17:23

ik heb daar maar 2 weken gezeten in de jeugd afdeling en daar valt het wel mee het is niet leuk zeker niet leuk maar het is wel uit te houden alleen raar dat ze in de middag eten

Geplaatst door: g-boy | 28 februari 2007 om 0:35


Geachte heer Korterink,

Ik heb uw artikel tav de detentieomstandigheden in met name EBI Vught met belangstelling gelezen

In dit verband is het voor u en uw lezers wellicht interessant, kennis te nemen van mijn artikel tav de EBI Vught en de TA [terroristenafdeling] Vught

Na een overzicht van de geschiedenis van de PI Vught concentreer ik mij op deze twee afdelingen, waarbij mijn insteek is, dat de in de EBI Vught en TA Vught genomen detentie en veiligheidsmaatregelen, in strijd zijn met de Nederlandse en internationale standaarden betreffende de behandeling van gedetineerden

Naar mijn mening heeft iedere gedetineerde recht op een humane behandeling, ongeacht de strafbaarstelling of de veroordelingsgrond

Het onderstaande artikel is eveneens gepubliceerd in het januarinummer van de Uitpers [www.uitpers.be]

Vriendelijke groeten
Astrid Essed

Bij dezen het artikel

EBI Vught: Detentiecentrum of veredeld concentratiekamp
door Astrid Essed
''Lasciate ogne speranza, voi ch'intrate.'' Vertaald uit het Italiaans: ''Laat alle hoop maar varen, gij die hier binnentreedt'' Citaat uit La Divina Commedia [Dante].

Deze woorden werden uitgesproken bij de door Dante in zijn Divina Commedia beschreven intrede in de hel, waar hij werd geconfronteerd met een serie imaginaire verschrikkingen. In dit door hem geschreven meesterwerk was zijn verblijf aldaar echter van zeer tijdelijke aard en was hij ongetwijfeld opgelucht dit ''oord van wanhoop'' weer te kunnen verlaten.

Hoewel de beschrijving van de in deze ''hel'' voorkomende verschrikkingen op fictie gebaseerd is, zijn er helaas in de contemporaine geschiedenis voorbeelden te over, die met dergelijke verschrikkingen overeenkomsten vertonen. Een berucht voorbeeld is uiteraard de Duitse concentratie- en vernietigingskampen en de concentratiekampen in het voormalige Joegoslavië bestemd voor zowel Serviërs, moslims, als andere etnisch-religieuze
groeperingen.
Een eveneens berucht voorbeeld is het Amerikaanse gevangenkamp voor echte of vermeende terreurverdachten, Guantanamo Bay, waar sinds 2001 gedetineerden vastzitten zonder enige vorm van proces en sprake is van ernstige mensenrechtenschendingen.

Zoals bekend heeft Nederland zich er altijd op laten voorstaan, niet alleen te functioneren als ''gidsland'' in het verdedigen van het Internationaal Recht, maar eveneens in eigen land de mensenrechten te handhaven. In eerdere artikelen heb ik echter trachten aan te tonen, dat de mensenrechten met name tav asielzoekers in belangrijke mate worden geschonden, zowel qua het reguliere asielbeleid, de detentieomstandigheden in detentie en uitzetcentra als Zestienhoven en de Rotterdamse bajesboten, als de detentiepraktijk van minderjarige asielkinderen, hetgeen nog afgezien van de inhumaniteit, in strijd is met belangrijke aspecten van het Kinderrechtenverdrag.

In onderstaande wil ik de aandacht vestigen op de detentieomstandigheden in de EBI [Extra Beveiligde Inrichting] Vught, waar zowel ernstige criminelen als terreurverdachten en veroordeelden zijn gedetineerd, alsmede Mohammed B, die dd november 2004 de cineast en columnist de heer T van Gogh om het leven heeft gebracht.

Reis naar de hel: EBI Vught

Voorgeschiedenis:

Het huidige EBI Vught, dat deel uitmaakt van de PI [Penitentiaire Inrichting] ''Nieuw Vosseveld'', is gebouwd op het terrein van het voormalige door de Duitse bezetter dd 1942 opgerichte concentratiekamp Vught. Het concentratiekamp was aanvankelijk verdeeld in twee gedeelten. Het eerste deel bestond was een zogenaamd transitokamp voor Joden, die waren bestemd voor deportatie naar Polen, hetgeen meestal werd gerealiseerd via het doorgangskamp Westerbork. In het tweede gedeelte werden Nederlandse en Belgische politieke gevangenen gedetineerd. In 1943 werden hieraan een vrouwenkamp en een kamp voor gijzelaars toegevoegd, van wie een aantal werd geëxecuteerd als represaillemaatregelen voor sabotage of liquidatieacties van het Nederlandse verzet.
Over het algemeen waren de omstandigheden zeer barbaars en waren folteringen en buitengerechtelijke executies dagelijks voorkomende praktijken.

Na de Tweede Wereldoorlog:

Na de Tweede Wereldoorlog fungeerde het kamp als interneringsplaats voor politieke gevangenen onder gezag van het Directoraat Generaal voor de Bijzondere Rechtspleging.
Deze politieke gevangenen waren veelal gewezen NSB-ers. Hoewel er doorgaans weinig ruchtbaarheid aan is gegeven in de Nederlandse samenleving, dient vermeld te worden, dat over het algemeen zowel de detentieomstandigheden als de behandeling van gedetineerde ex NSB-ers inhumaan was en in een aantal opzichten overeenkwam met omstandigheden in Duitse concentratiekampen. Met name interneringsplaats Vught was berucht
Na de opheffing van deze interneringsplaats werd in 1953 een deel van het terrein in gebruik genomen als gevangenis voor jeugdige veroordeelden met een lange gevangenisstraf. In 1971 wijzigde de bestemming van het detentiecentrum in een gevangenis voor kortgestrafte jeugdigen.
Vanaf 1986 tot 1995 werd het detentiecentrum uitgebreid met een aantal nieuwe cellencomplexen, waaronder het 96 cellen tellende Huis van Bewaring De Leij. Tenslotte kwam in 1999 kwam de bouw gereed van de Individuele Begeleidingsafdeling, een complex met 48 cellen voor gedetineerden met een psychische stoornis.

EBI Vught:

Vooraf dient gezegd te worden, dat delen van de cellencomplexen in de PI ''Nieuw Vosseveld'' gaandeweg een detentiecentrum waren geworden voor ernstige en vluchtgevaarlijke criminelen. Naar aanleiding van een groot aantal ontsnappingen vanuit genoemde sociaal-maatschappelijke groep begin jaren '90, die in een aantal gevallen gepaard gingen met geweld en gijzeling van personeel, werd in 1993 de TEBI [Tijdelijke Extra Beveiligde Inrichting] in gebruik genomen, die in 1997 werd herbouwd tot de EBI Vught.

Tot voor de detinering van Mohammed B in EBI Vught en de oprichting van de terroristenafdeling in 2006 werd EBI Vught dan ook slechts door de genoemde groep ernstige criminelen bevolkt. De afdeling voor ernstige criminelen bestond uit een 25 cellen tellend
complex. Deze groep werd en wordt als extreem vluchtgevaarlijk beschouwd. Als kanttekening dient vermeld te worden, dat sinds de bouw van de TEBI, zich geen gijzelingen en ontsnappingen hebben voorgedaan.


Veiligheidsmaatregelen versus mensenrechten:


''Niemand mag worden onderworpen aan folteringen of aan onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen. ''

Artikel 3, EVRM [EUROPEES VERDRAG TOT BESCHERMING VAN DE RECHTEN VAN DE MENS EN DE FUNDAMENTELE VRIJHEDEN ]

In zowel de internationale mensenrechtenverdragen als het Europese Mensenrechtenverdrag, die door Nederland mede zijn ondertekend, is een vrijwaring van marteling en een vernederende en inhumane behandeling een fundamenteel mensenrecht. Uit de in EBI Vught genomen veiligheidsmaatregelen valt af te leiden, dat deze niet alleen op gespannen voet staan met het recht op een humane behandeling ''in overeenstemming met de menselijke waardigheid'', maar er in ernstige mate mee in strijd zijn.

De noodzaak van veiligheidsmaatregelen:

Het is evident, dat er een noodzaak is tot het nemen van uitgebreide veiligheidsmaatregelen tav ernstige criminelen, die zich in het verleden veelal hebben schuldig gemaakt aan al dan niet geslaagde gijzelings- en ontsnappingspogingen. Echter dienen de genomen maatregelen in balans te zijn met de mensenrechtenregels.

Beveiliging EBI Vught:

In de eerste plaats is er in de EBI reeds sprake van zeer uitgebreide veiligheidsmaatregelen.
Zo hangen door het gehele gevangeniscomplex camera's, die door het gehele complex door de gedetineerde volgen, behalve in hun gewone cellen. Voor het overige is er camerabewaking aanwezig in de isolatieruimte, de bezoekersruimte en de luchtplaatsen. Een observatieruimte geeft via een glazen wand uitzicht op de luchtplaatsen en daarbij is eveneens sprake van een intercom.
Verder is de uitgang van een luchtplaats geen gewone uitgang maar een sluis voorzien van G‑deuren die vanuit een centraal punt elektronisch worden vergrendeld.. Onder geen enkele omstandigheid, ook niet bij eventueel geweld van een gedetineerde tav een bewaker, gaan deze deuren open, waardoor een ontsnapping ten enenmale onmogelijk is. Daarenboven wordt eventueel geweld van een gedetineerde tav een bewaker bemoeilijkt door het feit, dat de bewakers altijd numeriek in de meerderheid zijn.
De luchtplaats is aan de bovenkant afgeschermd met helikopterwering [in verband met ontsnappingspogingen van buitenaf] en verdeeld in compartimenten. De gedetineerden worden over deze compartimenten verspreid, vier man luchten maximaal tegelijk.

Tav het bezoek gelden eveneens strenge controleregels: Een bezoeker wordt vanaf het moment van zijn of haar aankomst begeleid door camera's, gaat door een aantal detectiepoorten en wordt nauwgezet door bewakers gecontroleerd. Bezoekers met een strafblad worden niet toegelaten.
Eveneens is er sprake van een in tegenstelling tot de reguliere gevangenis plaatsvindende ''dubbele ontvangst'' aangezien deze een ''rondrit'' in een geblindeerd busje van enige tijd krijgt, hetgeen als desoriëntatie is bedoeld. Daarna is er opnieuw sprake van strenge controles door middel van detectiepoorten en sluizen.
Tijdens het bezoek is er niet alleen sprake van voortdurend cameratoezicht, waardoor alle privacy ontbreekt, maar worden eveneens alle gesprekken meebeluisterd door de bewakers en worden zij daarenboven opgenomen.

Veiligheidsmaatregelen tav de gedetineerden:

Hoewel zij elkaar in een aantal opzichten overlappen, wil ik hier een onderscheid maken tussen de detentieomstandigheden en de veiligheidsmaatregelen tegen de gedetineerden met een ernstige criminele achtergrond en de gedetineerden met een terreurstempel, die verblijven in de dd 2006 in het leven geroepen TA [tereurafdeling]. In beide gevallen is er echter mijns inziens sprake van een ernstige overschrijding van de internationale en Europese mensenrechtenregels.

1 Gedetineerden met een ernstige criminele achtergrond:
Zoals reeds opgemerkt was het aanvankelijke doel van de oprichting van EBI Vught het voorkomen van gijzelings- en ontsnappingspogingen van gedetineerden met een ernstige criminele achtergrond. Hierbij kon sprake zijn van criminelen uit de drugswereld, hetzij andere takken van de ernstige crimilmaliteit, die zich met name schuldig gemaakt hebben aan liquidaties, afpersingen, ontvoeringen en andere ernstige misdrijven. Veelal zijn en waren zij vlucht en wapengevaarlijk. Het is dan ook evident, dat ter detentie van deze groep extra veiligheidsmaatregelen dienden te worden genomen, waarbij echter mijns inziens bovenstaande veiligheidsmaatregelen volstaan.
Hoewel er eveneens kritiekpunten mogelijk zijn, met name betreffende het uitsluiten van bezoek van mensen met een strafblad [waarmee eventueel naaste familieleden toegang kan worden ontzegd, hetgeen in het verleden reeds is gebeurd] en het geheel ontbreken van privacy tijdens het bezoek [hetgeen eventuele klachten over de behandeling door bewakers voor de gedetineerden riskant kan maken] balanceert een en ander nog op het reeds wankele
circuskoord van beveiligingsmaatregelen in verband met eventuele ontsnappingen.
Een en ander geldt mijns inziens echter niet voor de volgende veiligheidsmaatregelen tav gevangenen:

A Het veelvuldig boeien en blinddoeken van gevangenen
B De veelvuldige visitaties
C De ernstige beperking van lichamelijk contact met het bezoek
D De ernstige beperking van communicatief contact met de advocaat,
geestelijke verzorger en andere de gedetineerde ten dienste staande
deskundigen

C en D: De ernstige beperking van het contact met de buitenwereld

Een van de meest voor gedetineerden aangrijpende veiligheidsmaatregelen zijn de ernstige beperkingen van het contact met het bezoek. Zo vindt het contact tijdens bezoekuur plaats achter een wand van glas, waardoor de mogelijkheid afwezig is, elkaar aan te raken. De communicatie vindt via een Intercom plaats. In de praktijk impliceert een en ander, dat een man zijn vrouw en een vader zijn kind niet mag omhelzen.
Mede gezien de duur van het verblijf in EBI Vught, die tot een aantal jaren kan oplopen, is een dergelijke maatregel in hoge mate inhumaan. Wel kan er op schriftelijke aanvraag in zoverre van afgeweken worden, dat de gedetineerde het bezoek [alleen naaste familie] eens in de maand een handdruk mag geven, maar het mag duidelijk zijn, dat dit wellicht nog frustrerender is dan de gehele afwezigheid van contact.
Er zijn extreme gevallen bekend van een gedetineerde, die zijn oude terminale moeder nog een keer wilde aanraken en hem dit, ondanks het aanspannen van een kort geding, werd geweigerd.


Contact met de advocaat

Eveneens is er sprake van een praktisch en juridisch probleem. Aangezien ook het contact met de advocaat via een glazen wand plaatsvindt, kan hierdoor een goede voorbereiding van de rechtszaak worden belemmerd. Er zijn gevallen bekend van advocaten, die vanwege de slecht functionerende akoestiek, zich schreeuwend verstaanbaar moesten maken. Een dergelijke situatie is uiteraard in strijd met het recht van iedere gedetineerde op een goede en gedegen voorbereiding van zijn of haar rechtszaak.
Terecht heeft dan ook de heer Holleeder, vermeend topcrimineel, hiertegen door middel van een hongerstaking geprotesteerd, met als resultaat, dat hij periodiek met zijn advocaat Moszkowicz mag overleggen, zonder dat er sprake is van een glazen wand. Wel worden er strenge veiligheidsmaatregelen genomen. Of een en ander ook consequenties heeft voor gedetineerden in een vergelijkbare situatie, is nog niet bekend.

Contact met geestelijk verzorger:

Eveneens heeft volgens artikel 41, Penitentiaire Beginselenwet, iedere gedetineerde het recht op het persoonlijk contact met een geestelijke verzorger van zijn keuze. Het is evident, dat contact achter een glazen wand niet bevorderlijk is voor het creëren van een vertrouwensband, die zo onontbeerlijk is voor geestelijke begeleiding en verzorging, juist vanwege het intieme karakter hiervan.

A en B

Het veelvuldig boeien en blinddoeken, in combinatie met de veelvuldige visitaties. Niet alleen inhumaan, maar eveneens vernederend is het veelvuldig boeien en blinddoeken van gedetineerden, in combinatie met veelvuldige visitaties, vaak zelfs anaal. Kan men zich het boeien van de gevangenen, die naar een andere ruimte worden gebracht, in sommige gevallen nog eventueel voorstellen, het blinddoeken heeft niets uitstaande met eventueel te gebruiken geweld en is derhalve inhumaan. Terecht heeft de heer Holleeder dan ook als een van de bijkomende redenen voor zijn hongerstaking aangevoerd, het feit, dat hij geblinddoekt naar zijn tandarts werd vervoerd. Eveneens is er vaak sprake van veelvuldige visitaties, eveneens anaal, zonder dat er sprake is geweest van enig contact met de buitenwereld.

Met name tav het veelvuldig boeien en blinddoeken, in combinatie met de veelvuldige visitaties, heeft het Europese Hof voor de Rechten van de Mens het EBI detentieregime dd 2003 veroordeeld, als zijnde in strijd met artikel 3, EVRM en wel het verbod op ''onmenselijke en vernederende behandeling''. Dat hier sprake zou zijn van foltering, achtte het Hof niet bewezen. [Het gehele artikel luidt: ''Niemand mag worden onderworpen aan folteringen of aan onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen. '']

Het is evident, dat als gevolg van deze opeenstapeling van mijns inziens inhumane maatregelen, vele EBI Vught gedetineerden ernstige psychische problemen krijgen, waarvoor veelal langdurige psychische begeleiding vereist is.

Kritiek ivm met de psychische gevolgen voor de gedetineerden:

Vooral het jarenlang aan gedetineerden onthouden van ieder normaal menselijk contact met de buitenwereld is vanuit diverse maatschappelijke kringen onderwerp van kritiek geweest.
"Langdurige isolatie levert psychologische en lichamelijke klachten op zoals emotionele verwarring, concentratieverlies, niet meer na kunnen denken, verlies van realiteitsbesef, neurosen, slaapstoornissen, hoofdpijn, duizeligheid, lage bloeddruk en darmstoornissen", concluderen de geestelijk verzorgers bij de Inrichtingen van Justitie in een rapport van 1995.
Er is volgens hen sprake van "een buitensporige controle" waardoor "zelfs emoties worden gecontroleerd".
Advocaat Max Moszkowicz sr. heeft dezelfde klacht. "Het regime is klinisch wetenschappelijk, ijzingwekkend. Het maakt mensen bajesmaf. Ik heb een cliënt die in de EBI in een robot is veranderd."
Ook heeft een onderzoek van de Afdeling Klinische Psychologie aan de Vrije Universiteit dd 2003 uitgewezen, dat het EBI regime negatieve psychische effecten heeft op de EBI gedetineerden.

Argumentatie directie:

Bovenstaande kritiek wordt op de volgende wijze weerlegd door de directeur, de heer Molenkamp: "Het knuffelen van kinderen is een ander verhaal. [Als reactie op zijn
verwerping van het feit, dat reeds eerder genoemde gedetineerde contact met
zijn terminale moeder werd geweigerd, mijn opmerking] Dat is in veel gevangenissen in Europa verboden. Ook een jarig zoontje kan gebruikt worden voor een ontsnappingspoging. Over de EBI worden vaak klinkklare nonsens verkondigd. Zo werd er in januari 2002 voor de poorten van Nieuw Vosseveld een demonstratie gehouden voor de in Amsterdam opgepakte
ETA-activist Juan Ramon Rodriguez Fernandez, uit protest tegen diens plaatsing in de EBI. Terwijl die man hier helemaal niet zat! Bovendien zouden deze gedetineerden in een gewone gevangenis veelal in beperking zitten als de EBI er niet was. Dat is zwaarder en ingrijpender dan het verblijf hier."
Mijns inziens gaat de directeur hier voorbij aan twee belangrijke aspecten:

Tav het knuffelverbod:

In de eerste plaats zijn er reeds genoeg getroffen veiligheidsmaatregelen ter voorkoming van ontsnappingen en kunnen de bewakers, die numeriek in de meerderheid zijn, zich op strategische punten opstellen om een ontsnapping te voorkomen. In de tweede plaats dienen veiligheidsmaatregelen niet strijdig te zijn met het fundamentele recht op menselijk contact, zeker tussen een vader en zijn kind en een man en zijn vrouw. In de tweede plaats verliest hij uit het oog, dat hoe ernstig contactbeperkend beperkingen ook kunnen zijn, deze altijd voor een bepaalde tijd zijn, terwijl gevangenen jaren in EBI Vught kunnen verblijven.

Detentiefasering:

Vanwege de buitengewoon strenge regels is er niet alleen sprake van een herbeoordeling, na een half jaar, of het verblijf van een gedetineerde in EBI Vught verlengd wordt, maar eveneens is er een detentiefasering, hetgeen inhoudt, dat de psycho-emotionele gevolgen van het verblijf in Vught worden afgebouwd door plaatsing in een mildere strafinrichting.
Mijns inziens een impliciete erkenning van het feit, dat de combinatie van veiligheidsmaatregelen in EBI Vught buitenproportioneel streng zijn en als zodanig in strijd met de mensenrechtenregels.

2 Gedetineerden met een terreurstempel

De oprichting van de Terroristenafdeling in Vught:

Tot nu toe heb ik een beschrijving gegeven van de detentieomstandigheden in de EBI Vught, als detentiecentrum voor ernstige criminelen, veelal afkomstig uit de zogenaamde onderwereld, die veelal veroordeeld waren voor ontvoeringen, liquidaties, afpersingen en meer van dergelijke zeer ernstige misdrijven en daarenboven vlucht en wapengevaarlijk waren.

Echter, sinds vorig jaar 2006 is er, als onderdeel van de gevangenis ''Nieuw Vosseveld'' in Vught, eveneens sprake van een speciale zogenaamde ''terroristenafdeling'' , die is bestemd voor zowel terreurveroordeelden als verdachten, waarvan het regime in belangrijke mate te vergelijken is met dat van EBI Vught, al zijn er eveneens aanscherpende verschillen.

Algemeen:

Alvorens nader in te gaan op de behandeling, detentieomstandigheden en genomen veiligheidsmaatregelen, wil ik eerst enkele bezwaren in algemene zin uiten. In de eerste plaats ben ik van mening, dat een terroristenafdeling, in welke gevangenis dan ook, onacceptabel is, omdat een en ander een stigmatiserend effect heeft. In de tweede plaats acht ik het bestaan van een dergelijke afdeling gevaarlijk, aangezien, zeker gezien het huidige vanuit de politiek, delen van de media en publieke opinie zich verhardende standpunt tav gedetineerden
met een terreurstempel, mensenrechtenschendingen tegenover deze groep in de
hand gewerkt kunnen worden.



Overeenkomsten met het detentieregime in EBI Vught:

Zo is er zowel bij de TA als EBI Vught zowel sprake van zowel strenge logistieke beveiligingsmaatregelen, als van strenge veiligheidsmaatregelen tav de gedetineerden
Er is echter sprake van een aantal verzwarende maatregelen in TA Vught, die hieronder aan de orde komen


Veiligheidsmaatregelen tav de gedetineerden:

De tegenover de gedetineerden genomen veiligheidsmaatregelen komen grotendeels overeen met die tav de ernstige criminelen. Zo is er eveneens sprake van veelvuldige visitaties, dagelijkse celinspecties en een beperking van fysiek contact met het bezoek. Het bezoek zit hier niet achter glas, maar achter een wandschot en een knuffel per bezoekkeer is toegestaan.

Kinderen mogen niet op schoot

Wanneer er tegen de regels wordt ingegaan, kan hetzij het bezoek worden afgelast, hetzij de volgende keer glas tussen het bezoek en gedetineerde geplaatst worden. Het spreken van de eigen taal [Arabisch] is verboden en kan leiden tot isolatiemaatregelen. Eveneens worden de gesprekken tussen bezoek en gedetineerden meegeluisterd door de bewakers en worden deze opgenomen.
Het is evident, dat er ook hier sprake is van veiligheids- en bijzondere maatregelen, die in belangrijke mate in strijd zijn met de mensenrechtenregels.


Verschillen:

Eveneens is er echter in de TA sprake van een aantal byzondere en aanscherpende maatregelen, die niet alleen in belangrijke mate inhumaan zijn en schadelijk zijn voor het geestelijk welzijn van de aldaar aanwezige gedetineerden, maar eveneens in een aantal opzichten strijdig zijn met de internationale mensenrechtenverdragen

Gezamenlijke detentie verdachten/veroordeelden en jeugdigen/volwassenen:

Zo heeft de Raad van Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming in haar dd 25-9-2006 aan het Ministerie van Justitie gegeven advies erop aangedrongen, de inmiddels in werking zijnde terroristenafdeling niet in gebruik te nemen. Niet alleen maakte zij bezwaren tegen de wijze van detentie [het gezamenlijk detineren van volwassenen en minderjarigen en het gezamenlijk detineren van verdachten en veroordeelden], daarenboven was zij van mening dat de in de
regeling opgenomen nagestreefde mogelijkheid van een individueel regime [het onthouden van contacten met medegevangenen] niet alleen bij langdurige voortzetting kan leiden tot ernstige psychische problemen [isolatiefolter], maar eveneens de gedetineerde verder kan vervreemden van de samenleving. Bovendien kan juist een streng veiligheidsregime verdere verbittering en radicalisering versterken.
Ik deel deze conclusies, maar wil met name de nadruk leggen op de mensenrechtelijke kant van deze detentie.

Schendingen van internationale rechtsverdragen:

In de huidige terroristenafdeling is sprake van het gezamenlijk detineren van verdachten en veroordeelden, hetgeen een schending is van artikel 10, 1 a, BuPo verdrag. Eveneens is het gezamenlijk detineren van volwassenen en minderjarigen in strijd met artikel 37,c Kinderrechtenverdrag. Daarenboven is er eveneens sprake geweest van het gezamenlijk detineren van mannen en vrouwen, een reden voor de terreurveroordeelde Samir A om in hongerstaking te gaan. Hoewel door politiek en media gesteld werd, dat zijn motieven religieus waren, hetgeen ook het geval was, werd er niet gerefereerd aan het feit, dat deze gemengde detentie in strijd was met artikel 11, lid 1, Penitentiaire Beginselenwet. Ook de in deze wet genoemde uitzonderingsclausule [zie artikel 14] was hier niet van toepassing.
Inmiddels zijn de twee betreffende vrouwen [een terreurveroordeelde en verdachte] overgebracht naar de speciale ''terroristenvleugel'' voor vrouwen in de Rotterdamse gevangenis de Schie.

Individueel regime:

Het is niet geheel duidelijk, in hoeverre de gedetineerden momenteel contact met elkaar mogen hebben. Wel staat vast, dat zeker twee gedetineerden, van wie er een inmiddels
ex-gedetineerde is, een tijdlang in een individueel regime hebben gezeten. Om iemand in een individueel regime te plaatsen, dienen duidelijke criteria te zijn aangegeven. Tot nu toe betroffen deze criteria de persoonlijkheid van de gedetineerde, maar bij de nieuwe regeling betreft het de aard van het delict of een verdenking daarvan.
Terecht heeft de Raad daartegen geprotesteerd, aangezien een en ander niet alleen een schending is van het gelijkheidsprincipe [deze regeling geldt namelijk alleen misdrijven met een terroristisch karakter], maar een en ander alleen op grond van het delict, leidt tot een onacceptabele strafverzwaring.
Een en ander kan bovendien leiden tot willekeur en aantasting van de rechten van de gedetineerden met een terreurstempel.


Herbeoordeling:


Een ander verontrustend feit is, dat hoewel om het half jaar gekeken wordt, of het verblijf in EBI Vught verlengd dient te worden, deze regeling bij gedetineerden met een terreurstempel is verlengd tot een jaar, hetgeen niet alleen rechtsongelijkheid inhoudt tav andere gedetineerden met een ander delict, maar eveneens leidt tot strafverzwaring.

Recht op studie en arbeid:

Eveneens ontbreekt op de terroristenafdeling het recht op studie en arbeid. Ook hier geldt, dat een en ander een recht van de gedetineerden is en dat hiervan alleen kan worden afgeweken, als een en ander met duidelijke redenen is omkleed. Dat ontbreekt hier echter eveneens en is mijns inziens een gevaarlijke ontwikkeling.


3 Mohammed B

Een bijzondere situatie wil ik nog aan de orde stellen en dat is de detentiesituatie van Mohammed B, die dd november 2004 de cineast en columnist de heer T van Gogh om het leven heeft gebracht. Hij is toen veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf en overgebracht naar EBI Vught. Aldaar heeft hij een individueel regime opgelegd gekregen [dus het geheel
ontbreken van contact met medegevangenen], dat weliswaar om de zes weken herbekeken wordt, maar nog steeds van kracht is.
Hoewel een individueel regime gekoppeld is aan de persoonlijkheid van de gedetineerde, is het noch vanuit humanitair, noch vanuit internationaal-rechtelijk standpunt acceptabel, dat een individueel regime te lang voortduurt. Het risico op isolatiefolter is dan levensgroot aanwezig.
Ook deze wijze van detentie is mijns inziens een ernstige schending van de mensenrechten.

Epiloog:

Aan het begin van mijn artikel heb ik de vraag opgeworpen, of EBI Vught een detentiecentrum of ''veredeld'' concentratiekamp is. Uiteraard is een en ander in zekere zin overdrachtelijk bedoeld en is het, gelukkig, geen concentratiekamp in de klassieke zin van het woord. Niettemin heeft het er elementen van:

Zo tref ik in de Dikke van Dale als definitie van een concentratiekamp aan: ''afgesloten kamp waar politiek gevaarlijk geachte of gestrafte personen gevangen gehouden worden''.

Hieraan kan zo nodig toegevoegd worden, dat de behandeling strijdig is met de mensenrechtenregels. Betreffende het ''politiek gevaarlijk'' geachte karakter is een en ander zeker van toepassing op terreurverdachten en veroordeelden.

Natuurlijk zitten de veroordeelden in de TA aldaar op grond van een vonnis, waarin de beschuldigde misdrijven als bewezen worden geacht, maar eveneens stelt de nieuwe terecht door de Raad van Strafrechtstoepassing afgewezen regeling tav ''de byzondere opvang voor terroristen'', dat gedetineerden, die voor of tijdens hun detentie ''radicale boodschappen'' hebben verspreid, in een terroristenafdeling geplaatst kunnen worden.

Dit riekt mijns inziens niet alleen naar willekeur [de definitie ''radicaal'' wordt nergens duidelijk omschreven], maar eveneens is bij het verspreiden van een dergelijke boodschap nog geen bijkomende strafbare handeling gepleegd. Dergelijke regelingen leiden mijns inziens in extremis tot gevangenkampen in landen met een niet-democratisch karakter.

Het lijkt mij dan ook zaak, de detentie en veiligheidsmaatregelen in EBI Vught tav alle gedetineerden, alsmede dergelijke ''regelingen'' tav afzonderlijke afdelingen voor gedetineerden met een terreurstempel, verdachten en veroordeelden, zo snel mogelijk te beëindigen.

Veiligheidsmaatregelen zijn soms onontbeerljk, maar dienen niet strijdig te zijn met mensenrechtenregels.

Wanneer de veiligheidsmaatregelen ongewijzigd blijven, is de hel van Dante niet meer imaginair.


(Uitpers, nr. 83, 8ste jg., februari 2007)


Bronmateriaal:

Concentratiekamp Vught

http://www.cympm.com/vughtdutch.html

Behandeling politieke gevangenen na de Tweede Wereldoorlog [zie passage over
Vught

http://www.nationaalarchief.nl/images/3_9564.pdf

Informatie PI Vught

http://www.pivught.nl/geschiedenis.html

Behandeling gedetineerden EBI Vught:

http://www.nrc.nl/W2/Nieuws/1999/10/16/Vp/z.html

http://www.bndestem.nl/binnenland/article791257.ece

http://www.nos.nl/nosjournaal/artikelen/2006/11/10/101106_holleeder_hongerstaking.html

http://www.ravagedigitaal.org/archief2000/0001ar4.htm

Veroordeling EBI door Europees Hof voor de Rechten van de Mens dd 2003

http://www.echr.coe.int/Eng/Press/2003/feb/VanderVen&Lorsejudseng.htm

VU onderzoek tav psychische conditie gedetineerden EBI Vught en afdeling
beperkt gemeenschapsgeschikte gedetineerden

http://www.wodc.nl/images/ewb03ebi_Volledige%20tekst_tcm11-7383.pdf

Advies Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming inzake instelling
terroristenafdeling

http://www.volkskrant.com/bijlagen/Adviesterroristen.pdf


Penitentiaire Beginselenwet:

http://www.st-ab.nl/wetten/0230_Penitentiaire_beginselenwet_Pbw.htm

EVRM

http://users.skynet.be/historia/EVRM.htm

BuPo-verdrag

http://www.diversiteit.be/CNTR/NL/discrimination/legislation/BUPO/



Geplaatst door: Astrid Essed | 12 maart 2007 om 16:57

ebi wordt instand gehouden om gefrustreerde politieagenten de gelegeheid te geven hun gram te halen op niet meewerkende verdachten,door middel van zogenaamde CIE informatie,dat verdachten bezig is met een ontsnapping te organiseren.deze info is altijd betrouwbaar gevonden word gezegd en overplaatsing naar de Ebi is noodzakelijk

Geplaatst door: boy | 7 april 2007 om 23:35

Jullie in Nederland zijn ook zo'n stel ongelooflijke mieten. Ik hoorde dat Holleeder het zelfs 'marteling' noemde dat hij om drie uur 's nachts opmoest. Ik heb hier in de VS gewerkt als Correctional Officer (bewaakster) en raad eens: de gevangenen staan om drie uur op voor het ontbijt en gaan dan naarbuiten om in 35-40 graden (in de zomer) op het land te werken.
Op Administratieve Afzondering (zeg maar de EBI), die vrijwel elke gevangenis heeft, zitten de gevangenen 23 uur per dag in hun cel. En dat is niet zo'n Ikea-cel met tv als in Nederland, maar een kooi, waar de temperatuur in de zomer kan oplopen tot 40-45 graden.
Een uur per dag gaan ze eruit voor recreatie in een eenpersoonskooi buiten. Ze verlaten de cel alleen geboeid. Sommigen blijven hun hele straf of zelfs hun hele leven in Afzondering. Er zijn nu ook Supermaxgevangenissen onder de grond.
Ik ben het hier allemaal totaal niet mee eens, maar Nederlandse gevangenen moeten eens ophouden met hun geklaag en gezemel. Voordat je besluit iemand te vermoorden of een drugkartel te gaan leiden omdat je van een modaal salaris geen dure auto's kunt rijden, moet je misschien eens nadenken. Ook over je ouders, je gezin en je kinderen, die je dan niet meer kunt knuffelen, laat staan opvoeden.

Geplaatst door: Bosslady | 22 april 2007 om 18:42

Ook onder de mensen die er werken, zijn verknipte figuren.
Iemand uit mijn omgeving werd bedreigd door een medewerker bij wie ze op bezoek waren. De EBI medewerker haalde een geweer te voorschijn en onder bedreiging van dat geweer moesten ze het bezoek afbreken.

Is het normaal dat medewerkers van een ebi, thuis vuurwapens hebben?
Deze medewerker maakt een heel labiele indruk, is dat normaal voor mensen die in een EBI werken?

Dit bericht is verstuurd van een anoniem ip adres...

Geplaatst door: anoniem | 18 mei 2007 om 12:47

Uiteenlopende reacties geven aan dat het er in Vught uitstekend bij staat. Althans voor het rechtsgevoel van de dit alles betalende burger. Wat de zuchtende crimineel hiervan vindt, is volstrekt irrelevant. Die zit hier namelijk omdat hij een voortdurend gevaar voor zijn omgeving blijkt te zijn. Willens en wetens.

Geplaatst door: willem | 3 juni 2007 om 13:11

Ik heb zelf in Vosseveld gezeten tijdens het Koehorst-regime (deze man had in de oorlogsjaren zijn hart kunnen ophalen, een regelrechte sadist) .
Welliswaar heb ik niet in de ebi gezeten, maar ook op de ''gewone'' afdelingen stond Vught al bekend om zijn bizarre regime .
Zo was het bijvoorbeeld zo dat als je bij Koehorst op rapport moest komen, je bij voorbaat al zeker wist dat je naar de strafgang moest.
Dit gebeurde in veel gevallen om het minste of geringste.
Op de binnenterreinen het gras betreden was bijvoorbeeld al genoeg voor 1 tot 2 weken strafgang, in discussie treden met een bewaarder was ook uit den boze>rapport>strafgang.

Het gebeurde ook dat een supporter van een bepaalde voetbalclub in zijn eentje werd geplaatst op een afdeling waar meerdere suporters zaten van een rivaliserende club.
Deze persoon moest vrezen voor zijn veiligheid en heeft meerdere malen beklag gedaan over deze situatie.
Op een gegeven moment gebeurde het onvermijdelijke, hij werd aangevallen en verdedigde zichzelf .
Resultaat; strafgang voor hem, niet voor zijn aanvallers.
Bij zijn terugkomst op de afdeling, gebeurde het meteen weer, hij kon op dezelfde dag weer terug naar de strafcel.
Dit proces heeft zich een aantal malen herhaald, waardoor deze persoon het grootste gedeelte van zijn verbijf in Vught in de strafcel gezeten heeft.
Dit alles was onnodig, men had hem makkelijk naar een ander paviljoen kunnen plaatsen, dan was dit niet nodig geweest.
Bovendien kun je je afvragen wat maanden(!!) aaneengesloten strafcel (met tussenpozen van hooguit een dag) met een mens doet.
Deze persoon werd door het regime gedwongen zijn mannetje te staan, dit deed hij om vervolgens door datzelfde regime te worden bestraft.
Voor alle duidelijkheid, strafcel betekend ; geen post, geen boeken , (meestal)geen bezoek, overdags geen matras, kou (je draagt een papieren overall met niets eronder, kooiluchten in je eentje.

Dit zijn slechts een paar voorbeelden, maar wat ik nog een treffend voorbeeld vond was het zwembad.

Dit was een ''kunstwerk'' en er mocht derhalve niet in gezwommen worden.
Wie het tijdens een hete zomerdag toch waagde in dat zwembad te springen, kon meteen 2 weken naar de strafgang.
Leg dat ding dan niet aan, gewoon pure pesterij, er mocht in die tijd sowiezo NOOIT in gezwommen worden door gedetineerden.

Zelf klagen bij Koehorst was ook niet aan te raden, ten eeste werden deze klachten in 99,9%van de gevallen ongegrond verklaard, wat vaak ook weer resulteerde in een verblijf in de strafcel.
Ik kan me herinneren dat Koehorst heel demonstratief een enorme stapel van die ongegronde klachten op zijn bureau had liggen.
Gelukkig heeft de heer Koehorst het veld moeten ruimen na onderzoeken van onder andere P.R.de Vries.
Zijn ''straf'' is dat hij nog steeds in een kogel en bomvrije wagen moet rondrijden en de rest van zijn leven over zijn schouders moet kijken.

Nu zijn er ongetwijfeld mensen die roepen ;als je iets uithaald, moet je ook op de blaren zitten.
Hier ben ik wel mee eens, alleen gaan deze mensen er vaak aan voorbij dat de feitelijke straf het ontnemen van je vrijheid is.
Dus niet allerlei pesterijen van bewaarders en directie.

De gevangenis is bedoeld voor rehabilitatie en niet voor het harden of breken van gedetineerden.

Ik heb in mijn ''wilde'' jaren in diverse gevangenissen door het hele land gezeten.Ook in gevangenissen die als pittig bekend stonden kwa regime.Nergens heb ik in de sraf/isoleercel gezeten (in Vught ruim een derde van mijn straf).Nergens heb ik de behoefte gehad klachten in te dienen.

In een gevangenis zitten is nooit een pretje, maar Vught sprong er in mijn tijd al echt uit kwa regime en daar is volgens mij niet veel aan veranderd, behalve het feit dat Koehorst er niet meer is.

Nogmaals een straf is een straf, maar mensen doelbewust proberen te breken lijkt mij niet de bedoeling, bovendien kun je jezelf afvragen
hoe mensen terugkeren in de maatschappij.

Geplaatst door: j | 29 juni 2007 om 14:02

Eindelijk eens iemand die dat verhaal met dat zwembad bevestigd.
(zie bovenaan bij de reacties:
Geplaatst door: Eric de B | 15 april 2006 om 12:09)
Dit was wel het meest pesterige wat ik mee heb gemaakt daar, van de treiterijen van Koehorst, dat zwembad waar je alleen naar mocht kijken bij 31 graden in de schaduw. Die man was echt ziek.
En als ie de pik op je had, had je echt geen leven daar.

quote: "Zijn ''straf'' is dat hij nog steeds in een kogel en bomvrije wagen moet rondrijden en de rest van zijn leven over zijn schouders moet kijken.

Dat verbaast me niks. Hij heeft erom gevraagd.

Geplaatst door: Eric de B | 1 juli 2007 om 14:46

wat een bulshit allemaal. de grootste hufter is schotman

Geplaatst door: toetie | 26 oktober 2007 om 17:23

Heb er in de tijd van Koehorst gezeten(49maanden)In die tijd was het nog de T.E.B.I Het was er een hel. Zat ook nog in de tijd dat het pas open was(november 1993).De tijd samen met Karel P. Sephan Kroger(*) Martin hoogland(*) Jacobus L. Koos R. Bandon Q.Johan V. etc. etc. IK ben op zoek naar ex-gedetineerden van de T.E.B. Om te bekijken of hen ook psychische of lichamelijke schade is toegebracht door het T.E.B.I.-regime.

Geplaatst door: ex-T.E.B.I.-gedetineerde | 26 oktober 2007 om 17:56

Deze mensen moeten ze gewoon hun gang laten gaan dat ze zichzelf maar onderling kapot maken

Geplaatst door: Wesly | 27 oktober 2007 om 12:16

Inderdaad Wesly, maar het is wel beter om ze euthenasiepillen ter beschikking te stellen.
Ze hoeven wat mij betreft niet de verschrikkelijke dood of enorme psychische schade te ondervinden, die hun slachtoffers ondervonden.
Mij doet het goed, te weten dat Mohammed B nog heel lang mag dromen van zijn 72 maagden, die zijn pedoprofeet voor hem heeft gereserveerd.
Hopelijk blijft ie zolang in de hel van Vught dat ie t.z.t. zo oud is, dat ie er geen gebruik meer van kan maken.

Geplaatst door: Een echte held (gebruikt geen geweld) | 27 oktober 2007 om 17:37

Stelletje klootzakken, motherfuckers die van de e.b.i.!!!
Dit gaat in de toekomst echt verkeerd, reken maar op mijn woorden.

Vroeg of laat ontsnapt of ontsnappen er toch gedetineerden.

Thuglife
Eazy-E

Geplaatst door: Eazy-E | 8 november 2007 om 23:37

Hallo iedereen..,,

Wat een verhalen zeg als je dat zo leest..lijkt me verschikkelijk om in een gevangenis te zitten'...:S

Wil graag wat informatie over iemand hopelijk kunnen jullie mij daar bij helpen hoop het wel...

zoek informatie over Ümit Koç die heeft daar ook vast gezetten..!

Vriendelijke groet.

PS. laat aub wat weten als je die persoon kent of wat dan ook alle kleine beetjes helpen..!!

Geplaatst door: Anoniempje.. | 17 november 2007 om 14:47

ik ken hem die umit goede jongen was het we waren daar dikke matties maar heb hem ook lang niet meer gesproken moest langer zitten vandaar

Geplaatst door: | 29 november 2007 om 0:09

wie zegt dat de de profeet een pedo is je vader is een pedo en je vader hoort in de ebi en wordt hij lekker verwent daar door de echt mannen

Geplaatst door: john | 29 november 2007 om 0:13

haaaaaaaay


zag dat iemand Umit kent..dikke mattiess en blabla...oke uhmm hb je misschien e-mailadres?

groetjes.


Geplaatst door: Anoniempje.. | 12 december 2007 om 22:50

Haaaaaaaayyy....Nee, dat heb ik niet. Kijk maar in het emailadressen-boek

Geplaatst door: Piet Plezier | 13 december 2007 om 16:41

sterke bijdrage john

Geplaatst door: SM | 13 december 2007 om 18:20

oke.. jammer...hb je nog wel contact met hem of helemaal niet meer...??


xxx

Geplaatst door: Anoniempje.. | 14 december 2007 om 16:05

heb een Vraagj.

ik zoek ook iemand die daar al een paar keer heeft gezeten. Mirza een vriend van hem zit/zat daar ook.
degene die ik zoek heet Francois Hij zit vast maar ik weet niet waar, al heb ik een vermoede dat hij weer in Vught zit..
Iemand laat asjebliefd iets weten..Hoop hem echt te vinden!

Erg bedankt alvast!

xxx

Geplaatst door: Cootje | 14 januari 2008 om 11:02

hostName = '.web-log.nl';