
MELANIE’S DOOD IS NIEMANDS SCHULD
(reportage uit september 2006, Nieuwe Revu)
Politie en justitie hebben geen fouten gemaakt bij het onderzoek naar de moord op Melanie Sijbers(15) uit Geldrop, concluderen ze zelf. De familie denkt daar heel anders over: hoe kun je uitleggen dat de moordenaar – achteraf een tikkende tijdbom - een dag na zijn daad na een uurtje babbelen op het politiebureau zomaar weer kon vertrekken?
Op donderdagmiddag 7 september om kwart voor een krijgt Melanie Sijbers) een telefoontje van Peter (‘Peer’) H., de stiefvader van haar vriendin Sharon. Of ze met hem meegaat om een scooter te kopen voor Sharon. Melanie is dan nog op school, het Pleincollege in Nuenen. Een week eerder heeft Peter haar ook al gebeld. Toen was hij nog met zijn gezin op vakantie in de Dominicaanse Republiek. Melanie vindt het allemaal maar vreemd. Van Sharon weet ze dat er grote problemen zijn tussen stiefvader Peter en haar moeder, Henriëtte van Bakel. Peter is in januari het huis uitgegaan, maar in mei was het min of meer bijgelegd. Hij had ook al eens wat geprobeerd bij Sharon, maar toen haar moeder dat in de gaten kreeg wees ze hem doortastend terug in zijn hok. Vanaf dat moment zet hij zijn zinnen op Melanie.
(aanvulling: Henriëtte zegt dat dit niet klopt, dat ze nooit heeft gemerkt dat Peter iets bij Sharon zou hebben geprobeerd. Sharon zou dit wel hebben verteld aan haar vriendinnen)
Om tien voor half vijf, als Melanie thuis is, belt Peter opnieuw. Om van het gezeur af te zijn zegt ze dat ze wel even meegaat. Voor alle zekerheid vraagt ze een vriendin haar elk half uur even te bellen. "Pap, ik ga met Peer een cadeautje halen voor Sharon, ik ben over een halfuurtje weer thuis", roept ze tegen haar vader, John Sijbers. Hij is aan het eten koken. Melanie’s lievelingsgerecht, op haar verzoek: zuurkool. Als Melanie niet voor het eten terug is, gaat John op zoek, om zes uur staat hij bij Henriëtte op de stoep. Die krijgt meteen argwaan: Peter cadeautjes kopen? Dat doet hij nooit, hij heeft ook helemaal geen geld. Om zeven uur zit John op het politiebureau om aangifte te doen.
De politie neemt de zaak niet zwaar op: meisjes van vijftien zijn wel eens vaker even weg. Maar John is in paniek. Een goede vriend van hem helpt zoeken en schakelt Frans Bauer in, die de volgende dag actief meehelpt, maar van Melanie is geen spoor te vinden. Getuigen menen Melanie in een witte Opel Astra te hebben gezien, een auto met een sticker van een pitbull achterop. Peter H. rijdt in een witte Mercedes Vito. Vreemd genoeg heeft niemand hém die middag aan de Akert gezien, terwijl Melanie daar toch bij hem ingestapt moet zijn.
De politie gaat ervan uit dat Melanie ’s avonds tussen 9 en 10 uur is vermoord en in het bos bij Mierlo onder wat takken is gedumpt. Wat heeft Peter H. tussen half vijf en negen uur met Melanie gedaan? De wandelaars die haar lichaam hebben gezien, constateerden dat haar armen in een vreemde houding lagen, alsof ze gebroken waren. Van Peter H. is bekend dat hij eerdere slachtoffers met knuppels bewerkte. De officiële doodsoorzaak van Melanie is niet vrijgegeven, maar er worden er wel twee genoemd: inwendige bloedingen en verstikking. Heeft Melanie geprobeerd de klappen af te weren? Het staat ook vast dat ze is verkracht. Maar waar en hoe lang?
Om vijf uur had hij nog telefonisch contact met Henriëtte. "Ik werk hier nog even door," zegt hij, hij is met een klus bezig. Hij moet Melanie toen bij zich hebben gehad. Om negen belt Henriëtte hem opnieuw, nu klinkt hij heel onduidelijk. "Ik ben zo thuis," zegt hij. Om tien uur is hij thuis. Henriëtte vraagt hem meteen wat hij met Melanie heeft gedaan. Ze wist al langer dat hij een oogje op haar had. Peter ziet er normaal uit, hij heeft zijn werk-overall en werkschoenen aan. Wel vreemd is dat hij meteen douchen, dat doet hij anders nooit op dit tijdstip. Ze pakt zijn mobiele telefoon en ziet dat hij om kwart voor één met Melanie heeft gebeld. Als ze hem daarmee confronteert, krijgen ze slaande ruzie: "Vertrouw je mij soms niet? Denk je dat ik wat m,et haar verdwijning te maken heb?" roept Peter.
(Aanvulling: Henriëtte ontkent dat ze wist dat Peter een oogje had op Melanie)
De volgende morgen meldt hij zich vrijwillig op het politiebureau. Hij vertelt dat hij Melanie wel even heeft gesproken, maar gewoon heeft afgezet en dat hij niet waar ze is gebleven. Zelf was hij met vrienden gaan vissen. De politie neemt niet de moeite zijn doopceel te lichten.
Op vrijdagavond neemt Peter zijn kroegmaten Anton T. en Antony de H. mee naar Henriëtte om zijn alibi te bevestigen: hij zegt dat hij de vorige middag en avond in een wietkwekerij aan het werk is geweest. Vervolgens duiken de drie heren onder. De politie doet nog steeds niets. Dat verandert pas als er op zaterdag onder druk van Frans Bauer media-aandacht voor de vermissing komt. Waar Peter H. verblijft is niet bekend, wel dat hij Henriëtte een brief schrijft waarin hij meldt dat hij pas boven water komt als Melanie gevonden is. Daar houdt hij zich aan: Melanie wordt op vrijdagmorgen 22 september gevonden, op zaterdag meldt Peter zich bij de politie. Als zijn dna wordt aangetroffen op het lichaam van Melanie, legt hij op maandagmiddag een bekentenis af.
Achteraf stonden alle signalen op rood: in april was Peter H. aangehouden bij een inbraak in Mierlo, bij een alleenstaande vrouw. Hij had haar al enige tijd geobserveerd en was van plan haar te verkrachten. Doordat ze op tijd alarm sloeg bleef het formeel bij inbraak, maar op dat moment hadden bij alle betrokken instanties de alarmbellen moeten gaan rinkelen. Peter H. is een ‘jager’: iemand die een prooi uitkiest, dagen- of wekenlang observeert en de spanning opbouwt. Dit keer was het mislukt, maar elke deskundige kon het vervolg uittekenen: hij zou binnen afzienbare tijd opnieuw toeslaan. Maar er wordt geen deskundige geraadpleegd: formeel is Peter H. een gewone inbreker, zijn tbs-verleden speelt geen rol meer, juridisch gezien zijn er geen fouten gemaakt.
(Aanvulling: volgens Henriëtte was Peter niet van plan geweest de vrouw in Mierlo te verkrachten)
Zoals veel seksuele delinquenten volgt Peter H. een vast patroon. In 1987 dringt hij de woning van een goede vriend binnen. Hij weet dat zijn vrouw alleen thuis is, met een baby. Hij zegt de baby te vermoorden als ze niet doet wat hij wil, onder dreiging met een mes verkracht hij haar uiterst gewelddadig. Hij krijgt er één jaar celstraf voor. Als hij in 1988 vrijkomt, slaat hij een vrouw in elkaar en verkracht haar. Nu krijgt hij vier jaar plus tbs. In oktober 1995 ontsnapt hij bij zijn eerste proefverlof uit de Van Mesdagkliniek in Groningen. Momenteel wordt onderzocht of hij toen wellicht de 15-jarige Nicole van den Hurk uit Eindhoven heeft vermoord: haar lichaam werd net als dat van Melanie afgedekt met takken gevonden in de bossen bij Mierlo, ongeveer vijf kilometer van de plek waar Melanie lag.
(Aanvulling: uit nader onderzoek is inmiddels gebleken dat Peter H. niet wordt verdacht van deze moord, maar dat hij Nicole wel kende)
Hij vlucht in elk geval naar Joegoslavië, waar hij een meisje van 17 verkracht. Hij wordt opgepakt en keert terug in de Van Mesdagkliniek. Daar legt hij contact met een oude vlam, Henriëtte uit Geldrop. Hun eerste kind wordt in 2000 verwekt in de kliniek. Dankzij haar hulp en steun komt hij in 2001 vrij, tegen het advies van de psychiaters van de Van Mesdagkliniek. Het Gerechtshof in Arnhem baseert zich echter op een rapport dat door het Pieter Baan Centrum in Utrecht is opgemaakt, op verzoek van het Hof of van de advocaat van Peter H., dat is niet helemaal duidelijk. De ‘stabiele thuissituatie’ speelt daarbij een belangrijke rol en het gaat ook een paar jaar goed.
Samen met Henriëtte krijgt Peter twee kinderen, maar begin 2006 komt de relatie onder druk te staan door het toenemend alcoholgebruik van Peter. Henriëtte probeert hulp te krijgen via de reclassering, maar omdat de tbs-maatregel is opgeheven vindt ze nergens gehoor. Terwijl destijds de belangrijkste voorwaarde om uit tbs te komen was dat de reclassering hem zou volgen. Vanaf dat moment begint er een tijdbom te tikken, met Melanie als onontkoombaar slachtoffer.
Henriëtte is inmiddels ondergedoken: ze wordt bedreigd door mensen die haar kwalijk nemen dat die levensgevaarlijke tbs’er vrij kon komen. Henriëtte zelf vindt dat ze is misleid door de behandelaars van Peter: niemand heeft haar verteld dat hij veroordeeld was voor verkrachtingen, die stukken uit het dossier kreeg ze niet te lezen, ze kreeg alleen onder ogen wat Peter had goedgekeurd.
(Aanvulling: Henriëtte ontkent dat ze ondergedoken is geweest)
Aanvullingen
(dagboek 12 januari 2007)
"Ook die andere moordverdachte, Peter H. uit Geldrop, liegt veel, zo bleek deze week tijdens de pro-formazitting. Het vreemde is dat er tijdens de zitting zelf niets werd gezegd, de advocaat was daartoe niet gemachtigd en H. zelf was niet eens komen opdagen. Maar de advocaat gaf na de zitting wel een interview aan het Brabants Dagblad waarin hij vertelde dat de dood van Melanie een ongeluk was en met allerlei details kwam die justitie niet kent."
(dd. 10 januari 2007)
"Bij de pro-formazitting in Den Bosch is Peter H. vanmorgen niet verschenen en zijn advocaat - de bekende strafpleiter Henk van Dijk uit Den Bosch - was niet gerechtigd mededelingen te doen. H. wordt aangeklaagd voor vijf zaken: de wederrechtelijke vrijheidsberoving van Melanie Sijbers, de moord cq doodslag op haar, verkrachting en twee inbraken.

Op de publieke tribune zat alleen familie van Melanie, de vrouw van Peter H., Henriëtte, was niet komen opdagen. Zij zou van plan zijn te verhuizen en ook niets meer van H. moeten weten. Uit het dossier blijkt dat H. wel een soort bekentenis zou hebben afgelegd, maar dat hij ook erg veel liegt. Verder kende hij Nicole van den Hurk (foto links), hij kwam daar bij de familie over de vloer, maar hij ontkent het meisje te hebben vermoord. Eerdere berichten over deze zaak staan hier en daar"
|
Zie: ww.bepster.com
Ga naar: columns, scrol naar beneden.
Ga naar: Columns van H.J.Kortenaer.
Ga naar: Beste kindermoordenaar,.
Zie reactie`s.
Gegroet. Grimm
Geplaatst door: Broeder Grimm | 2 februari 2007 om 19:07