AFREKENING ONDER VRIENDEN
(reportage Nieuwe Revu 2002)

Op zondagmorgen 20 mei 2001 wordt in Breda de zakentweeling Rob en Erik Driesen doodgeschoten door hun boezemvriend Ron N. Het motief: wraak. Omdat de Driesens drie weken daarvoor hadden geprobeerd Ron en zijn vriendin met een autobom op te blazen. Toen dat mislukte, moest er wel een dramatische ontknoping volgen.

'Als ze nou gezegd hadden hoe 't in elkaar zat, dan was het waarschijnlijk heel anders afgelopen, maar ze zijn gaan liegen. Ze gaven de schuld aan iemand van wie Ron zéker wist dat die er niets mee te maken had. Toen is Ron gaan schieten.' Albert Lunenborg -'Lange Pim'- deed zaken met de tweelingbroers Rob en Erik Driesen. Hij leerde de joviale Brabanders kennen als aardige, vlotte personen voor wie het leven een feest was, maar hij zag ook de andere kant: dat ze leefden als een elastiek dat tot het uiterste was gerekt en wel móest knappen. Dat deed het op zondag 20 mei 2001, in de woning van Rob Driesen aan het Nieuw Asterd in Breda. Ze werden doodgeschoten door Ron N.(33), die zichzelf beschouwde als hun beste vriend.

Mega Sport

Rob en Erik Driesen, geboren op 17 januari 1957, waren actief in de onroerend-goedhandel. Hun mooiste en meest tot de verbeelding sprekende project was het 30 miljoen kostende Mega Sport in Breda, een kapitaal sport-, fitness- en horecabedrijf aan de Hambroeklaan. Het was hun droom, die binnen twee jaar al veranderde in een nachtmerrie, maar dat wist bijna niemand. De geldverslindende levensstijl van de broers zorgde ervoor dat het sportpaleis afkoerste op een onverbiddelijk faillissement. Met man en macht hadden ze geprobeerd de ergste gaten te dichten en daarbij veel vijanden gemaakt, maar er was geen houden meer aan. In hun wanhoop zagen ze nog maar één oplossing: hun grootste schuldeiser uit de weg te ruimen. Een dilemma. Want deze Ron N. was niet alleen een investeerder, maar ook hun beste vriend. Ron onderhuurder in Mega Sport, als eigenaar van het sportmanagementbureau Golden Glory, een verzamelpunt van freefighters.

Freefight

Ron organiseerde ook freefightgala's. De Driesens waren daar niet onverdeeld blij mee: rond de freefighters hangt een sfeer van criminaliteit, dat deed de reputatie van het ogenschijnlijk zo keurige Mega Sport geen goed. Bovendien had Ron zelf een verleden: hij was lid geweest van de beruchte Juliet-bende, die in de tweede helft van de jaren negentig Brabant teisterde. De bende, genoemd naar de initialen van hoofdverdachte John J., stond bekend om zijn gewelddadige manier van optreden in het drugsmilieu. Wie zich niet aan de regels hield, werd gegijzeld, gemarteld of ontvoerd. Daar wilde het keurige Mega Sport niet mee worden geassocieerd. Maar hoe keurig was Mega Sport? Al vóór het faillissement wist men in Breda te vertellen dat het hele complex was opgezet als één grote witwasmachine van crimineel geld. Dat zal moeilijk te bewijzen zijn, maar het staat wel vast dat er twee 'investeerders' bij betrokken waren die er geen geheim van maakten dat ze miljoenen in het complex hadden gestopt die niet in de boeken terug te vinden zijn: Ron N. en Goran S.

Geld

'Ze hadden het alleen maar over miljoenen, het ging werkelijk de héle dag over geld,' zegt Pim Lunenborg. Hij en zijn vrouw Moniek leerden de broers Driesen kennen in 1997. Lunenborg heeft een woningbureau in Amsterdam, dat bemiddelt bij de verhuur van onroerend goed. Lunenborg: 'Wij hadden een huis op Ibiza, dat we met 9 ton winst hadden verkocht. Achteraf denk ik dat ze daar lucht van hadden gekregen en dat alles wat er later is gebeurd alleen was bedoeld om dat geld in handen te krijgen, maar in het begin hadden we dat niet in de gaten. Ze kwamen bij mij met het verhaal dat ze twee panden konden kopen in Amsterdam. De vraag was of ik die appartementen voor hen wilde verhuren. Dat is toen niet doorgegaan, maar een half jaar later namen ze weer contact op. Of ik nog interesse had. We hebben een afspraak gemaakt, wat gebabbeld, en gegeten in een restaurant in de PC Hoofstraat. Zo heb ik hen leren kennen. Ik heb zelf in de horeca gezeten, ook restaurants gehad in Amsterdam, zij hadden een discotheek op Aruba waar ze problemen mee hadden. Ze vroegen of ik die van hen wilde overnemen.'

'Brother Ruud'

De discotheek heette de Havanna Beach Club. Ooit was het succesvol geweest, maar de omzet was drastisch teruggelopen. Lunenborg en zijn vrouw gaan samen met de Driesens kijken of het wat voor hen is. Pim en Moniek hebben jonge kinderen, er zit een mooi huis bij de discotheek, dit avontuur lijkt hen wel wat, maar ze gaan niet over één nacht ijs: ze zullen de zaak eerst een jaar pachten. Ze kijken wel hun ogen uit naar de levensstijl van de zakenbroers. 'Ze leefden op grote voet. Als zij naar Aruba gingen, namen ze een gezelschap van minstens 15 anderen mee, die allemaal businessclass vlogen en niets hoefden betalen. Het waren 'relaties': zakenmensen die in de watten gelegd werden.' Ook Ruud Benard, bekend van Big Brother, was zo'n relatie. Hij was met Kerst 2000 met zijn vriendin op Aruba. 'Ik kan het nog steeds niet geloven,' zegt hij, 'als ik dat sportcentrum binnenkom zie ik ze soms nog aan tafel zitten, ik mis ze nog steeds.' Ruud was als Bekende Nederlander een graag geziene gast bij Mega Sport. 'Ze vonden het leuk dat ik daar kwam, ik kon gebruikmaken van de mogelijkheden daar, lekker in de sauna, een beetje fitnessen. 't Waren goeie gasten, ik kende ze nog van school, van de Rijks-HBS, en van uitgaan, af en toe een biertje drinken. Het contact was vrij oppervlakkig, hun vrouwen kende ik amper, alleen een keer koffie mee gedronken. Ik ben ook niet op de begrafenis geweest.' Op Aruba waren de Driesens er zelf ook niet bij, maar dat vond Ruud niet erg. 'Het was beter om wat afstand te houden, ze hadden veel relaties met andere mensen, 't moest niet te ingewikkeld worden.'

Ferrari's

Mensen in de watten leggen, dure feesten geven, het is allemaal bedoeld om indruk te maken op zakenrelaties. Geld was er genoeg, zo leek het. Lunenborg: 'Ik ben ook wel eens met hen meegeweest naar de Auto-Rai. Dan bestelden ze in tien minuten tijd twee Ferrari's. Ze hadden een gouden babbel, dat was hun kracht. Privé waren het echt heel fijne mensen. Je kon met hen lachen, gezellig uit eten, dammen, zwemmen, lol maken, het kon niet op. Achteraf denk je: ze waren de hele tijd met een spelletje bezig.' List en bedrog hoorde bij dat spel. De discotheek op Aruba werkte met een computerprogramma dat de omzet bijhield. Dat was rond de 150.000 gulden per maand. Lunenborg: 'Achteraf bleek dat er met die computer geknoeid was, de omzet was amper 15.000 gulden. Maar iedereen zat in het complot, alle personeelsleden werkten mee aan het bedrog en dat begrijp ik ook wel: ze waren bang voor hun baan en ze hoopten dat het weer goed zou gaan. Er was één man bij waar ik af en toe goede informatie van kreeg, dat was een Jehova's Getuige, die mocht niet liegen.'

Lokkertje

De Driesens hebben een mooi lokkertje voor Lunenborg: er is een feest gepland van het Arubaanse elektriciteitsbedrijf, dat 120.000 gulden zal opleveren. Als hij gaat pachten heeft hij de eerste winst voor het grijpen. Lunenborg: 'Om de discotheek op onze naam te krijgen, moest er een n.v. worden opgericht. Dat zou drie maanden duren. Tot die tijd konden we geen bankrekening openen, maar het geld zou op een rekening van het Caribbean Town Hotel worden gestort. Dat was ook van de Driesens en daar kon ik het dan met een cheque afhalen.' Het feest gaat door, maar er zijn direct al problemen met de bevoorrading: leveranciers willen contant vooruit worden betaald. Of Lunenborg de 15.000 gulden even kan voorschieten. Dat doet hij: binnen een week zal de 120.000 gulden betaald worden. Als het feest voorbij is, gaat Lunenborg elke dag naar het hotel om te vragen of het geld al binnen is. Nee dus. Uiteindelijk neemt hij contact op met het elektriciteitsbedrijf en dan blijkt dat men allang betaald heeft, maar dat er bij het hotel beslag op is gelegd door de belastingdienst.

Katvangers

Lunenborg had de naam van de discotheek intussen veranderd in Pacha Discotheek. 'Ik kwam erachter dat er een smet op die discotheek lag. Op Aruba wilde niemand zaken doen met de Driesens, ze hadden overal schulden en problemen. Veel mensen dachten dat wij katvangers van Driesen waren en dus werden wij ook met de nek aangekeken. De handelwijze van de broers liep de spuigaten uit. Wij hadden in Nederland een nieuwe Cherokee gekocht, voor 140.000 gulden. Wij zouden de discotheek eerst een jaar pachten en daarna kopen. Als de koop doorging zouden zij de Cherokee van ons overnemen en het bedrag verrekenen met de koopprijs. We zaten nog geen twee weken op Aruba, toen hadden ze de auto al verkocht.' Het is de eerste echte aanvaring met de Driesens, Lunenborg maakt hen uit voor oplichters. Er wordt een afspraak gemaakt op Aruba, ze zullen de boel rechttrekken en betalen. Op de afgesproken dag blijken ze net te zijn teruggevlogen naar Nederland. Lunenborg, een kalme, bijna twee meter lange oersterke oud-karateleraar, legt dan een bezoekje af aan de manager van het Caribbean Town Hotel, Gijsbert Vervoorn. Lunenborg: 'Hij is ook door de Driesens opgelicht, maar wat ik hem kwalijk neem is dat hij tegen mij is gaan liegen, om de Driesens te helpen. Ik werd steeds aan het lijntje gehouden: de Driesens hadden hun voice-mail aan, ik kon ze niet bereiken en daar had ik genoeg van. Ik kwam bij Gijsbert het kantoor binnen en zei: "Nu is het gelieg over." Hij begon te schreeuwen. Mijn vrouw en kinderen waren erbij, ik zei: "Je gaat niet tegen mij schreeuwen waar mijn vrouw en kinderen bij zijn."

Aangifte

Hij begon nog harder te schreeuwen. Ik heb tegen mijn vrouw gezegd dat ze maar even naar buiten moesten gaan. Toen heb ik dat hele kantoor kort en klein geslagen. Gijsbert belde de politie, ze kwamen met acht man sterk, wij moesten mee naar bureau. Ik wist dat Gijsbert kort daarvoor contact had gehad met Rob of Eric, hij kon hen dus wel bereiken. Ik heb gezegd dat hij moest zorgen dat ik een van hen aan de lijn kreeg. Dat gebeurde ook. Ik heb gezegd: als die aangifte niet wordt ingetrokken, zal ik hier een boekje open doen over Rob en Erik Driesen. Ik gaf de telefoon door aan de politiecommandant, ze praatten even en toen ging de politie meteen weg.'
Zakendoen met de Driesens was vragen om problemen. In de loop der jaren veel mensen de dupe geworden. Dat bleek vooral na hun dood toen er heel wat lijken uit de kast kwamen rollen. Op Aruba hadden ze grote problemen met de belastingdienst. Lunenborg: 'Ze waren gaten aan het dichtstoppen, maar niet altijd even handig. Soms deden ze ontzettend eigenwijs en uit de hoogte. Op een gegeven moment moesten ze 175.000 Arubaanse guldens (nu 106.000 euro) belasting betalen, anders werd er beslag gelegd op het hotel. 'Dát zullen we wel even regelen,' zeiden ze. Ze zijn daar met grote mond naar toegegaan, met als gevolg dat 525.000 moesten betalen: het hele resterende bedrag plus een boete. Ik heb toen gezegd: stuur Gijsbert er nou heen, laat hem excuus aanbieden en zeggen dat jullie overspannen zijn, laat hem 10.000 gulden meenemen om te laten zien dat jullie wel wíllen betalen. Zo hebben ze dat gedaan en dat is toen goed afgelopen.'

Gênant

Na de eerste aanvaring met Lunenborg blijven de broers even weg van Aruba, maar ze komen terug. Er wordt een afspraak gemaakt dat de hele boel teruggedraaid zal worden en dat Lunenborg schadeloos zal worden gesteld. Het gezin Lunenborg zal teruggaan naar Nederland, maar eerst zal er een feest worden gegeven. De Driesens zullen ook de tickets betalen. Lunenborg: 'Dat was een gênante vertoning, in het KLM-kantoor. Ze hadden vier gold cards, maar er was er niet één bij waarmee ze 1800 dollar aan tickets konden betalen. Ze hebben wat geleend van een KLM-medewerker en we hebben zelf 1000 dollar bijbetaald.' Ook hier is de afspraak: alles wordt teruggedraaid en vergoed. In Nederland gaat Lunenborg met de Driesens naar de Auto-Rai, waar hij een auto mag uitzoeken ter compensatie van de Cherokee. Hij neemt een Jaguar van 135.000 gulden, maar na zes weken is de wagen nog niet afgeleverd. Uiteindelijk, na veel aandrang, komt hij toch nog. 'Ze hadden één BV'tje waar nog wel wat geld in zat, daar hebben ze 'm op kunnen leasen.'

Lexington

De schade voor Lunenborg was intussen opgelopen tot 300.000 gulden. Het zou worden terugbetaald met 100.000 per maand, maar ook dat gebeurt niet. 'Als we hadden afgesproken, kwamen ze niet opdagen. Dat gebeurde een keer of vier. Ik wist dat ze vaak in café Lexington in Amsterdam kwamen. Met de barkeeper had ik afgesproken: als ze komen, moet je mij even bellen. Toen dat telefoontje kwam, ging ik erheen. Ze zaten aan de champagne. Ik heb Erik meegenomen naar de wc en stevig aangepakt. Diezelfde middag heeft hij alvast 35.000 gulden betaald. Wat ik met hem gedaan heb, was niet leuk, maar het is ook geen geheim, de politie weet ervan.'

Bomaanslag

Alles zal goed komen, zeggen de broers, ze hebben een behoorlijke klapper gemaakt. In Rotterdam hebben ze een pand gekocht voor 9 miljoen, dat ze voor 13 miljoen hebben doorverkocht. Er worden transacties bedacht om Lunenborg schadeloos te stellen en daarbij wordt toegewerkt naar de week van 23 mei: dan wordt het pand in Rotterdam verkocht, komt de 4 miljoen beschikbaar en zijn alle problemen opgelost. Lunenborg: 'Ik ben zelf bij die besprekingen geweest, volgens mij klopte het. Toen we terugreden zei Rob tegen Eric: 'Dat is 4 miljoen winst.' Maar eerst gebeurt er nog iets anders. In de nacht van zondag 22 op maandag 23 april, om half één, wordt er een bomaanslag gepleegd op de auto waar Ron N. op dat moment gebruik van maakt: de door Erik Driesen geleasde Mercedes 500. Ron rijdt erin omdat Erik en Rob zelf in die week op cruise zijn. Ron en zijn vriendin Cindy P.(29) zijn die avond naar een freefightgala in Amsterdam geweest. De Mercedes heeft het grootste deel van de dag bij Mega Sport gestaan. Bijna direct nadat Ron is ingestapt, volgt er een ontploffing. Buurtbewoners horen iemand schreeuwen: "Neem me mee, laat me niet alleen! Klootzakken!" Als er iemand gaat kijken, is er niemand meer bij de auto.

Motorkap

Pas later wordt duidelijk wat er is gebeurd. Ron was nog met iemand aan het praten, toen hij al achter het stuur zat. De deur was nog open, Cindy zat al naast hem. De bom zat onder de motorkap. Ron brak vier tenen van zijn linkervoet, Cindy raakte lichtgewond. Het kan zijn dat de dader zich heeft vergist: Mercedessen van dit type zijn er bijna alleen in benzine-uitvoering, maar dit was een diesel, met een veel zwaardere motor. Wellicht had ook de tank moeten ontploffen, iets wat met diesel niet snel gebeurt. Aanvankelijk is onduidelijk tegen wie de aanslag gericht was: Ron of Eric. Onbekend is ook nog om wat voor bom het was en hoe hij is ontstoken. Er zijn drie methodes: via het contactslot, via een rolmechanisme dat reageert op beweging of middels afstandsbediening. Het laatste is het minst waarschijnlijk: de zendapparatuur is gevoelig en kan reageren op radiografisch bestuurbaar speelgoed. Bovendien moet degene die de aanslag pleegt zelf in de buurt zijn, wat de kans op ontdekking groot maakt. Bij de eerste opties moet er aan de auto gesleuteld zijn. De vraag is alleen: waar? Bij Mega Sport kan dat niet onopvallend zijn gebeurd. In de weken die volgen, gaat Ron zelf op zoek naar de antwoorden. Lunenborg: 'Op donderdag 16 mei wist hij het.'

Vreemd

In de periode tussen de bomaanslag en de moord op de tweeling, gebeurt er van alles in en om Mega Sport. De Driesens nemen afstand van Ron, ze willen dat hij met zijn freefighters uit het complex verdwijnt. De boodschap is duidelijk: bomaanslagen, crimineel milieu, dat past niet bij Mega Sport, dat is slecht voor het imago. Lunenborg: 'Eric deed er vreemd over. Ik vroeg of hij me wilde laten zien waar het gebeurd was. Hij liep met me naar buiten, maar deed net of hij het niet kon vinden. Toen ik het zelf aanwees, zei hij: "O ja, nou, dan moet het daar geweest zijn." Alsof het hem helemaal niet interesseerde. Wat ik zelf het meest opvallend vond was dat ze allebei precies in de week van de aanslag totaal onbereikbaar waren. Dat was nog nooit eerder gebeurd. Er waren altijd wel een paar vertrouwelingen die contact met hen hadden, maar dit keer waren ze echt voor niemand te bereiken.'

Brandstichting

Achteraf blijken ze in de buurt van Aruba op cruise te zijn geweest. Ze zijn ook nog op Aruba geweest om iets te regelen: ze betaalde een Arubaanse jongen, Humphrey S., 5000 Arubaanse guldens om de discotheek in brand te steken: het pand was goed verzekerd. Als het gelukt was, zou hij nog eens 5000 gulden krijgen. Maar Humphrey stak het geld in zijn zak en stichtte geen brand: hij mocht de Driesens niet en zijn zus werkte in het Caribbean Town hotel en had nog heel wat achterstallig salaris te goed. Bij Mega Sport wordt de sfeer er ook niet beter op. Vanaf maart komt er regelmatig een zekere Goran S., een Joegoslaaf uit Amsterdam, die tegen het personeel roept: "Weten jullie wel dat dit allemaal van mij is?" Hij beweert 3 miljoen gulden in de zaak te hebben gestoken en dat hij is opgelicht door de Driesens. Hij vertrekt altijd zonder betalen en wordt er ondanks zijn grote mond niet uitgezet. Rob en Erik komen bijna nooit meer in hun complex: ze zijn bang de Joegoslaaf tegen te komen.

Drugsjongetje

De vriendschap met Ron is ook sterk bekoeld. Lunenborg: 'Als Ron er niet bij was, praatten ze slecht over hem. Zo van: dat drugsjongetje? Dat lossen we wel op.' Dat drugsjongetje, dat sloeg dan op Ron's verleden in die Juliet-bende, maar daar weet ik verder niks van, toen kende ik hem nog niet. Ik zei: "Onderschat hem maar niet." Ron was de enige die het in gezelschap tegen Rob en Erik kon opnemen, die grapjes over hén kon maken. Alles was van Ron. Zelf hadden ze niks, al hun auto's waren geleased.' De Driesens hadden geen controle over Ron omdat ze financieel van hem afhankelijk waren, maar op papier is daar niets van terug te vinden. Net zo min als van de 'investeringen' van de Joegoslaaf. Curator F. van der Stap: 'Geen van deze beide heren heeft zich als debiteur gemeld. Bij Mega Sport gebeurde er heel veel mondeling, niet alles werd even stipt op papier gezet en niet alle financiële lijntjes zijn te zien.' Ook de 'klapper' in Rotterdam komt niet in de boeken voor. Lunenborg: 'Zo werkten ze. Ze hadden zelf niets, ze bemiddelden alleen, het was één grote luchtbel.' De curator drukt het wat diplomatieker uit: de boedel zit niet erg vol.

Failliet
Achter de schermen en buiten de stukken om, komt het conflict hierop neer: Ron had zelf, of als tussenpersoon, veel geïnvesteerd in Mega Sport. De Driesens gooiden het geld over de balk en koersten op een faillissement af. Terwijl ze geen geld hadden om Ron terug te betalen, waren ze achter zijn rug om wel bezig met andere grote projecten. Na drie weken speuren was Ron duidelijk geworden hoe de gebroeders dit hadden willen oplossen: door hun grootste schuldeiser uit de weg te laten ruimen. Erik had niet alleen een sleutel van zijn lease-Mercedes aan Ron verstrekt, maar ook één aan iemand uit het criminele milieu die de bomaanslag moest uitvoeren. De bekentenis over die tweede sleutel was niet zonder slag of stoot tot stand gekomen: de broers waren aardig toegetakeld, maar vier dagen vóór de moord op 20 mei wist Ron toen wel precies hoe het gegaan was. Lunenborg: 'Vanaf dat moment was hij helemaal van de kaart en heeft hij bijna niet geslapen. Hij voelde zich verraden en kon het eigenlijk niet geloven. Hij beschouwde hen als zijn beste vrienden, ze gingen dag en nacht met elkaar om.'

Veilig

Zondag 20 mei is de dag der wrake. Op verzoek van Ron wordt er een ontmoeting gearrangeerd. Dat gebeurt in de villa van Rob Driesen, aan de Nieuw Asterd 22 in Breda. De broers voelen zich hier veilig: in eigen huis, met vrouw en kinderen in de buurt. De vrouw van Erik is er niet bij: ze waren gescheiden. Erik had haar verteld dat dat handiger was omdat ze gemeenschap van goederen waren getrouwd, ze zouden opnieuw trouwen op huwelijkse voorwaarden, maar daar was het nog niet van gekomen. Erik had niet verteld dat hij op Aruba al geruime tijd een verhouding had met de 27-jarige Venezolaanse Gina, dat ontdekte ze kort voor de begrafenis en veroorzaakte veel extra verdriet en consternatie. Hoe dan ook, de zondagochtend begint rustig. Met hun gouden babbel zullen de broers Driesen het probleem Ron uit de wereld helpen, maar ze maken een fout. Lunenborg: 'Ze zijn gaan liegen. Als ze 't hadden toegegeven, was het misschien anders verlopen.'

Boezemvriend

De broers vertellen dat ze weten wie de aanslag op Ron heeft gepleegd: zijn boezemvriend Arie P. De Driesens willen Ron wel helpen, ze bieden hem zelfs protectie aan. Lunenborg: 'Ron wist dat het niet waar was. Hij heeft nog tegen hen gezegd: "Als jullie 't waren, zég het dan." Ron is even van de kaart. Hij wil dat zijn vriendin, Cindy P., erbij komt. Haar vader, Piet P., komt haar brengen, omdat ze zelf geen vervoer heeft. De vrouw van Rob serveert koffie en broodjes, Ron en Cindy lopen even naar buiten om te overleggen. De politie vermoedt dat de komst van Cindy en haar vader en het naar buiten lopen te maken heeft met het vuurwapen: Ron zou 's morgens nog niet gewapend zijn geweest. De spanning moet op dat moment al hoog zijn opgelopen: de vrouw van Rob en de kinderen zijn uit de woonkamer vertrokken. Als Ron en Cindy terugkeren, volgt meteen de schietpartij waarbij Rob en Erik omkomen. Ron gaat naar buiten en geeft zichzelf aan bij de politie. Dat valt nog niet mee: het politiebureau is gesloten en hij moet een half uur wachten voor er een wijkagent zo vriendelijk is hem mee te nemen. Tegen een man die samen met hem wacht op de politie vertelt Ron dat hij de broers heeft neergeschoten uit wraak, omdat ze een bomaanslag op hem hadden laten plegen.

Endstra

Vooral het ontrafelen van de financiële wirwar en het daarin schuilende motief kost veel tijd. Mega Sport wordt voortgezet door de eigenaar van het pand, de Amsterdamse onroerend-goedmagnaat Willem Endstra. Op Aruba is discotheek Pacha gesloten. Het Caribbean Town Hotel is nog open, omdat het anders helemaal niet meer te verkopen is. Eén verandering is er wel. De Driesens hadden een contract dat het hotel altijd vier ligstoelen op het strand voor hen en hun vrouwen gereserveerd moest hebben. Dat is niet meer nodig.