Naar aanleiding van het dagboek van dinsdag 24 oktober (zie hier ) een gedeelte uit het boekje 'Epe, het proces' over de zaak Jolanda van B.

Een citaat uit een verklaring van Jolanda, over de geboorte van 'Patrick' (een van de baby's die kort na de geboorte zouden zijn gedood).

"Aangeefster ziet dat zij bevallen is van een jongetje, dat op dat moment leeft. Vervolgens wordt aangeefster geblinddoekt met een zogenaamde sm-blinddoek van leer. Dit terwijl de baby nog steeds op bed ligt tussen de benen van aangeefster. Vervolgens hoort zij dat haar moeder zegt dat ze bij de vingertjes zal beginnen. Vervolgens verklaart zij dat ze de baby hoort gillen. Op dat ogenblik wordt de blinddoek door Dinie (moeder van Jolanda, HJK) verwijderd en ziet Jolanda de baby tegen de deur hangen, waarbij zij opmerkt dat de baby een vingertje mist. Arie (vader van Jolanda, HJK)  kleedt zich aan en gaat uitbeenmessen halen; met deze messen snijdt H.(een van de verdachten in de vorige zaak, die toen is vrijgesproken en die nu niet tot de verdachten behoort, HJK) de baby open en wordt Jolanda door Wouter (man v an Jolanda, HJK) gedwongen toe te kijken.

Vervolgens houdt H. haar vast en snijdt Wouter een stuk van het vlees af, dat Jolanda wordt gedwongen door te slikken. Hierna worden de resten opgeruimd door Arie en Dinie." Mr. Voors (advocaat van een van de verdachten, HJK): 'Bij de rechter-commissaris geeft Jolanda aan dat ze vanaf het begin geblinddoekt was. In haar eerdere verklaring werd ze pas geblinddoekt nadat Wouter de navelstreng had doorgeknipt. Blijkbaar realiseert ze zich dat, want ze corrigeert haar verklaring door aan te geven dat zij het ophangen en afsnijden 'van horen zeggen' heeft. Bij de rechter-commissaris geeft Jolanda aan dat de baby heel zacht heeft gehuild. In een andere verklaring geeft het eerst geen enkel geluid, maar krijst het vervolgens uit als het duimpje wordt afgesneden. Bij de rechter-commissaris verklaart Jolanda dat Dinie een duimpje afsnijdt. Dit corrigeert ze en maakt ervan dat Dinie ook de andere vingertjes heeft afgesneden. Het is overigens onbegrijpelijk hoe Jolanda weet dat Dinie éérst het duimpje heeft afgesneden en later de andere vingertjes.'

'Over de door Jolanda aangebrachte correcties wil ik u nog voorhouden dat die zijn aangebracht nadat Jolanda zich, samen met de door de rechter-commissaris gedicteerde tekst en in gezelschap van de heer Brinkhuis (verbalisant, HJK), in een aparte kamer terugtrok. Je krijgt het onaangename gevoel dat de actieve rol van de politie ook daar aanwezig is geweest.'

"Het is ook allemaal zo ongeloofwaardig. U moet zich voorstellen: na de geboorte van Danny(ook een van de vermoorde baby's, dit keer een mongooltje, HJK), waarbij huisarts Wiarda overigens aanwezig zou zijn geweest, maar waarvan uiteraard niets valt terug te vinden in de medische gegevens, wordt Jolanda twee dagen en nachten op een stoel vastgebonden in de slaapkamer van haar ouders. De stoel werd vervolgens omgetrokken en Jolanda heeft dus twee dagen, vastgebonden op een stoel, naakt, in de slaapkamer van haar ouders gelegen. Er zou zijn afgesproken dat de anderen het toilet niet meer zouden gebruiken, maar hun urine en uitwerpselen in de mond van Jolanda zouden doen.'

'Een bevalling van Jaimy en Melanie(een van de twee vermoorde tweelingen, HJK) waarvan de beschrijving zoals Jolanda die heeft gegeven, medisch gezien door Dr. Bruinse(de ingeschakelde deskundige, hoofd verloskunde van het academisch ziekenhuis in Utrecht, HJK) eveneens wordt gekraakt, kan onmogelijk hebben plaatsgevonden op het door haar genoemde tijdstip. Daarbij merk ik op dat Evelien (zus van Jolanda, HJK) op 23 november 1993 alsnog een extra verklaring aflegt waarin zij vertelt over haar aanwezigheid bij deze gebeurtenissen. Gebeurtenissen die dus niet plaats kunnen hebben gevonden.'

'Zowel voor Arie als voor Dinie geldt dat zij beiden op grote schaal bekennende verklaringen hebben afgelegd over feiten die medisch gezien uitgesloten zijn. Het thans ontkennen van feiten die ook helemaal niet gebeurd kunnen zijn, komt op mij geloofwaardiger over dan het bekennen van onmogelijke feiten.'

Jonkheer mr. W.L.F. Prisse, advocaat van Dinie.

'Eén ding heeft Jolanda goed gezien. Als Jolanda iets heeft beleefd en Evelien krijgt er lucht van, dan zál Evelien het minstens zo sterk hebben meegemaakt. Jolanda's angst dat "Evelien het onderzoek naar de kloten zal helpen" is begrijpelijk. Evelien dikt de gruwelen nog met 100% aan door te zeggen dat het mongooltje Danny en zijn nog onbenoemde zusje enkele dagen in een kast hebben opgeborgen gezeten. Voorts projecteert zij de wreedheden die Jolanda eerder had ondergaan, nu op zichzelf. De medische mogelijkheid tot het krijgen van nu in totaal drie tweelingen laat ik onbesproken.'

'Jolanda had hetzij door verbloeding, hetzij door infectie al tienmaal dood moeten zijn, gezien de -zoals beweerd- gebruikte middelen. En waarom mochten de drie kinderen die in leven wél geboren worden.'

'De fantasiewereld van Jolanda is omvangrijk. Met betrekking tot de aangifte in 1982 zegt moeder: "Zo, heb je alles weer uit je duim gezogen?" De achterzijde van het intake-formulier van de Marcus Nijlandschool vermeldt: "Overspannen, fantasieverhalen" en "Afgezien van haar fantasie normale leerling."'

'Het overwicht van Jolanda. Ze had lange tijd eigenlijk de leiding van het onderzoek in handen. Zij weet politiemensen zover te krijgen dat die haar helpen het verhaal kloppend te maken. De verdediging heeft respect voor de verbalisanten Brinkhuis en Deelman. Zij zijn echter naast verbalisant ook adviseurs van Jolanda geworden. Kennelijk is zij in staat door haar persoon mensen kritiekloos voor haar kar te spannen. Op het moment dat zij kritisch zijn of haar niet onmiddellijk serieus nemen worden hulpverleners afgedankt en politiemensen aangeklaagd.'

Meer over het proces: zie hier