In februari 2007 kijken de bewoners van de Donkerstraat in de enclave Baarle-Hertog hun ogen uit naar de enorme zandbulten die achter het huis van hun buurvrouw verschijnen. Er wordt diepgravend gezocht naar het lijk van de op raadselachtige wijze verdwenen drugscrimineel Onno Meijer. Het is al de tweede keer dat deze kavel doelwit is van een zoekactie, maar ook dit keer wordt er niks gevonden. De recherche lijkt er heilig van overtuigd dat Onno’s oude makker Toine van L. achter de moord zit: de woning aan de Donkerstraat behoort toe aan een vriendin van Toine. Het motief is ook duidelijk. Aktueel legde de hand op een getuigenverklaring waaruit blijkt dat de bendeleden Onno en Toine elkaar niet konden luchten of zien: "Die twee kwamen niet overeen."

Onno Meijer (41) was best een aardige vent. Leuke man om te zien, goeie babbel, hij was behoorlijk populair. Dat hij zijn geld niet met een kantoorbaantje had verdiend, wist iedereen ook wel: hij was gekend als lid van de Slagwerkbende, een groep Brabantse drugshandelaren die vanuit Marokko hasj naar Nederland, België en Engeland smokkelde. De bende werd zo genoemd omdat de achternaam van een van de verdachten iets met een muziekinstrument te maken heeft. De heren leefden er goed van: speedboten, dure auto’s, in totaal stroomde er een kleine twintig miljoen euro binnen.

In oktober 1997 kwam er een abrupt einde aan de pret toen de politie zes bendeleden in de kraag greep en achter de tralies stopte. Vervolgens begon er een uitermate slordig onderzoek: justitie hield stukken achter, treuzelde met van alles en nog wat, met als resultaat dat de verdachten allemaal vrijkwamen zonder dat het tot echte veroordelingen was gekomen. Zo werd topman Toine van L. uit Tilburg in december 2002 veroordeeld tot 28 maanden celstraf. Daarin was een strafkorting van 40 procent verwerkt omdat hij meer dan vijf jaar op zijn berechting had moeten wachten.

De andere topman, Onno M., was ook allang op vrije voeten. Hij was naar Malta verhuisd in afwachting van de behandeling in hoger beroep. Daar woonde zijn nieuwe vriendin. Justitie ontketende nog wel een actie in het kader van Pluk Ze, maar dat zette nog geen zoden aan de dijk: de heren leefden er nog altijd goed van.

De arrestaties in 1997 luidden het einde van de Slagwerkbende in, daarna kwam het niet meer goed. Hoofdoorzaak was dat ‘topman’ Onno Meijer en tweede man Toine van L. elkaar het licht in de ogen niet gunden. Zolang Onno op Malta zat, was er niks aan de hand, maar in september 2002 kwam hij voor een paar maanden naar Nederland. Samen met zijn Maltese vriendin Naomi F. verblijft hij eerst een tijdje in een hotel in het centrum van Utrecht, daarna huurt hij in Utrecht een appartement. Welk hotel en welk appartement is niet bekend. In Nederland rijdt hij in een groene Mercedes Benz, type 190, kenteken FJ-FT-32.

Op vrijdag 25 oktober is zijn zoon, uit een eerdere relatie, jarig. Die middag neemt hij Naomi en twee zoons mee naar eetcafé De Pomp aan de Singel in Baarle-Nassau. "Ik heb nog een afspraak; ik haal jullie over een half uur weer op." Met die woorden neemt hij afscheid. Het is het laatste dat ze van hem horen: Onno keert nimmer terug. Naomi en de kinderen wachten tevergeefs. Na ongeveer een uur worden zij bij het café opgehaald door een kennis van Onno, die hen terugbrengt. Er mogen geen vragen worden gesteld. Er wordt geen aangifte van vermissing gedaan, eigenlijk is direct al duidelijk dat het met Onno voorgoed afgelopen is.

In 2005 komt er bij de politie informatie binnen waaruit blijkt dat Onno Meijer dood is. Hij zou zeer kort na zijn verdwijning al zijn vermoord. Het hoe en wat wordt niet duidelijk: die informatie wordt niet vrijgegeven. Wel beginnen er vanaf die tijd grote zoekacties naar zijn lijk. Zo wordt er in maart 2005 in "De Put van Reef", het Wijckermeer in Gilze, gezocht. Er wordt niets gevonden. Later dat jaar volgt een eveneens vergeefse zoekactie in de buurt van motel Klein Zwitserland in Gilze.

In november 2006 pakt de politie Toine van L. en drie andere verdachten op. Onder hen bevindt zich Meijers ex-vriendin Brasilia S. Zij zou de politie op het spoor van Toine van L. hebben gezet, maar zelf ontkent Van L. iets met Meijers verdwijning te maken te hebben. Volgens zijn advocaat baseerde de politie zich op verhalen uit het Tilburgse roddelcircuit.

In november 2006 is er een nieuwe zoekactie, dit keer door de Belgische politie. Een schuur en een put bij een woning aan de Donkerstraat in Baarle-Hertog zijn het doelwit. De vriendin van Toine van L. woont hier. Er wordt niets gevonden, maar de politie laat het er niet bij zitten en in februari 2007 worden op dezelfde locatie de zaken echt grondig aangepakt. Wederom zonder resultaat. Op maandag 18 juni 2007 wordt er opnieuw gezocht, bij dezelfde woning.

Zoekacties in het buitengebied, bij een meer of in het bos, daar zullen de meeste mensen zich niet erg druk over maken. Maar als tot drie keer toe je hele tuin overhoop wordt gehaald, dat is toch andere koek. Kan dat zomaar, zonder dat er concrete aanwijzingen zijn? De advocaat van Toine van L., Cees Dekker uit Amsterdam, laat weten dat er bij de woning van de partner van zijn cliënt, in Baarle-Hertog, inderdaad nogal wat is vernield. "De Belgische speurders hebben een gesprek gehad met mevrouw over die schade. Hoewel ik niet de raadsman van mevrouw ben, heb ik begrepen dat er een bedrag is voldaan. Het is als het ware afgekocht. De hoogte van het bedrag weet ik niet."

Een van de verdachten bij wie ook huiszoeking is gedaan, is een zekere Van R. uit Tilburg. Hij ontkent elke betrokkenheid bij de verdwijning van Onno Meijer en beschouwt de huiszoeking als onrechtmatig. Zijn advocaat mr. Arthur van der Biezen is bezig met een civiele claim. Van der Biezen: "Er is veel schade aangericht. Elektra in de tuin is vernield, bewakingscamera’s zijn beschadigd."

GETUIGE: "ONNO EN TOINE WAS WATER EN VUUR"

Onno Meijer

Op 20 maart 2007 wordt in de mysterieuze verdwijningszaak van Onno Meijer de Nederlandse getuige R.P. verhoord die geld witwaste voor de Slagwerkbende. In dat onderzoek is hij overigens nooit gehoord, het gaat de recherche alleen om de moord op Meijer. In 2001 en 2002 woonde getuige P. op Malta. Hij kende Onno Meijer en diens vriendin Naomi F. goed. Meijer had een restaurant op Malta, dat door Naomi werd gerund en waar haar vader en broer ook werkten. Getuige P. ging zowel zakelijk als vriendschappelijk met hen om. Hij was adviseur en zakenuitvoerder voor Onno, voor het oprichten van firma’s, het openen van bankrekeningen, het regelen van vestigingsplaatsen, het huren van loodsen enzovoort.

Eind 2002 wordt getuige P. gebeld door Toine van L., de voormalige compagnon van Meijer uit de Slagwerkbende, voor een afspraak. Van L. vertelt hem dan dat hij op donderdag een afspraak had met Onno, in Breda. "Op een gegeven moment stopte er een auto met drie manspersonen aan boord die gekleed waren in het zwart en dragers van bivakmutsen. Ze stapten uit en sleurden Onno mee de auto in en reden weg." De getuige vindt het verhaal niet erg geloofwaardig.

Getuige P. weet ook dat Naomi in die tijd in een luxe flat in Utrecht verbleef. Hij was daar aanwezig toen een ander lid van de Slagwerkbende hooglopende ruzie maakte met Onno. Hij wist dat de relatie tussen Toine van L. en Onno "als water en vuur" was. Als Onno is verdwenen, neemt Toine onmiddellijk de leiding over. "Onno was voorheen mijn opdrachtgever, Toine nam de plaats van Onno zienderogen in en werd alzo mijn opdrachtgever. Toine zei me ook dat de zaken verder moesten gaan en dat er nieuwe projecten dienden te worden opgestart."

De getuige krijgt opdracht om Naomi kalm te houden. "Zeg tegen Naomi dat ze niet het ergste moet denken, maar dat Onno zeker ontvoerd is." Hij moet bij haar geld los zien te krijgen, desnoods door de verkoop van de boot van Onno, om eventueel losgeld te kunnen betalen. Naomi weigert dat: Onno zou boos worden als de boot weg was, als hij terug zou komen.

In maart 2003 wordt Toine van L. in België aangehouden en gevangen gezet. Kort daarna lokken overgebleven leden van de Slagwerkbende getuige P. in de val, hij wordt beroofd en in een kapperszaak in Turnhout gruwelijk mishandeld. Hij durft geen aangifte te doen. "Ik heb toen besloten mij volledig terug te trekken en heb nadien ook nooit meer enig contact met wie dan ook van deze bende gehad. Ik ben door deze mensen ook nooit meer benaderd."

Op de belangrijkste vraag die de rechercheurs hem stellen: of hij weet waar Onno Meijer begraven ligt, moet de getuige het antwoord schuldig blijven. "Nu mij het een en ander bekend is geworden waarin ik verzeild ben geraakt, zou ik het verteld hebben, maar ik weet het echt niet."