Rechter: Yvonne N., die achter de bar in De Hallen werkte, verklaart: "Willem ging op Thomas af en gaf hem een harde klap op zijn achterhoofd." En later kreeg hij een klap in zijn gezicht, van u.

Holleeder: Ik heb hem nooit een klap gegeven.

Rechter: Carla Houtman zegt dat Van der Bijl in de zomer van 2005 in De Hallen twee klappen heeft gekregen van Willem Holleeder. Yvonne Houtman zegt dat ze gehoord heeft dat Van der Bijl klappen heeft gekregen en een blauw oog had. Ze hoorde van haar zus wat er was gebeurd.

Holleeder: Het is heel erg, heel vervelend, ik heb niemand een klap gegeven. Als het zo gemakkelijk gaat. Hij was altijd gewapend, zijn hele leven al. Ik vind het gewoon niet leuk. Dat zeg ik niet omdat ik er onderuit wil komen, het is gewoon niet gebeurd.

Rechter: En de mishandeling van Ad van Hout?

Holleeder: Ik vind het raar dat hij verder niet gehoord is. Ik ging op bezoek mij Maaike Dijkhuis, ik ben daar met mijn brommertje in gereden. Dan ga ik met de lift naar boven. Ik kijk altijd even uit het raam, dat is een automatisme. Zie ik Ad van Hout voor de deur. Hij woont in Alkmaar. Tweeënhalf uur later stond hij er nog. Dat vond ik raar. Ik zeg tegen hem: wat doe je hier? Hij zei: ik sta hier net een paar minuten te wachten op iemand, we gaan een ballonvaart maken. Toen heb ik hem een schop gegeven. ‘Je staat me af te leggen.’ Ik heb hem niet mishandeld, wel een schop gegeven. Als iemand in Alkmaar woont en zegt dat hij er pas twee minuten staat, bullshit, het is een kleptomaan, hij steelt van iedereen, misschien wilde hij wel gaan inbreken.

Rechter: ’s Middags bent u naar De Hallen gegaan om te vragen wat Adje bij u aan de deur deed.

Holleeder: Ja, maar ’t was niks.

Rechter(noemt wat getuigen die verklaren dat Ad van Hout is geschopt en geslagen door Holleeder. Holleeder: alleen geschopt): Hij had wel een excuus verwacht.

Holleeder: Ik had van hém een excuus verwacht, hij stond toch bij mij voor de deur? Als ik een uur bij iemand voor de deur ga staan, word ik gearresteerd. (daar moeten op de publieke tribune veel mensen erg om lachen)

Dit incident speelde zich af in september 2005. Vervolgens wil officier van justitie Koos Plooij een fragment laten horen van een gesprek tussen twee CIE-rechercheurs en Thomas van der Bijl. Advocaat Kuijpers wil weten waarom dat moet. Plooij zegt: Ik weet niet of ik verplicht ben daar uitleg van te geven. Kuijpers: "Ik heb het gevoel dat het voor de sfeer is." Er ontstaat een vrij langdurige discussie. Het hele gesprek duurde 51 minuten, als de verdediging het wil mag ook het hele gesprek worden afgedraaid. Holleeder: "Dat zou een beetje saai worden. Ik ken Thomas, dat gelul kennen we wel."

Het gesprek is slecht te verstaan, het is erg amateuristisch opgenomen, je hoort de hele tijd gerammel van kopjes en lepeltjes. Het gaat eerst over ‘een baas die in de politiek heeft gezeten, een kale man met een brilletje’ (Fred Teeven). Van der Bijl zegt dat hij en Cees Houtman een hechte band hadden, dat Cees werd afgeperst door ouwe vrienden, "die ene grote man. Ik heb een klap voor mijn kop gehad van hem, die gluiperd. Hij betaalt de mensen heel goed. Het geld is naar die jongens toegebracht door die Van D. en Sjors (Van Kleef). Kees was gewoon bang."

Er ontstaat een discussie over het stotteren van Van der Bijl. Advocaat Kuijpers wil dat iedereen met hem constateert dat Van der Bijl meer stottert als hij over Holleeder vertelt dan wanneer hij voor zichzelf iets probeert te regelen (hij had wat onverzekerde auto’s rondrijden). Holleeder: "Hij stottert het meest als-ie liegt."

Het verhoor van Holleeder gaat verder.

Rechter: Over de betaling en de verdeling van de één miljoen: Richard G. heeft in De Hallen gezegd dat hij 50.000 euro had gekregen. Maria heeft van haar man gehoord dat er 500.000 naar Willem Holleeder is gegaan, 250.000 naar George van Kleef en 200.000 naar Van D. De aanleiding was dat Cees Houtman samen met Peter P. een blokje huizen had aangekocht. De opbrengst daarvan zou naar Mieremet gaan en dat wilde De Neus niet: ‘Je moet met je fikken niet ergens aanzitten wat niet van jou is.’

Holleeder: Ik weet helemaal niets van onroerend-goed transacties van Mieremet en Houtman.

Rechter: Van der Bijl zegt: Cees Houtman en Peter P. kochten panden die in de BV Willem Endstra zaten.

Holleeder: Op het moment waarover we nu praten waren die panden allang niet meer van Endstra, die waren al verkocht.

Rechter: Verkocht aan wie?

Holleeder: Het was niet meer van Endstra. We praten over een benedenwinkeltje aan de Scheldestraat. Het hele blok had in een BV gezeten waar Mieremet wel aandeelhouder van was.

Rechter: "Cees liet het verbouwen. In mei kwamen ze bij hem in de strandtent Venice Beach. Flip (Cor van Hout) was vermoord. Het pand was van Endstra en Mieremet geweest. Die hadden Flip vermoord. Dan hoorde hij (Houtman) ook bij de moordenaars."

Holleeder: Endstra zat vaak samen met Klepper en Mieremet. Hij is wel 6000 keer langs dat pand gereden. De helft was van Mieremet, de helft van Endstra. Endstra zei dat hij het pakket had verkocht.

Rechter: Het is bekend dat u ruzie had met Mieremet. Houtman heeft het met verlies verkocht. Hij wilde er om een onduidelijke reden vanaf.

Holleeder: Het gaat over een winkeltje.

Rechter: Er is CIE-informatie over een bezoek aan het kantoor van mr. Moszkowicz in februari 2005. U was erbij, mr. Moszkowicz, Peter P. en Cees Houtman.

Holleeder: Dat was op verzoek van Houtman, hij vroeg mij of ik hem bij Moszkowicz wilde introduceren. Ik en Peter P. zijn niet bij dat gesprek geweest. Het ging over problemen met een vrachtwagen.

Rechter: Waarom was u daarbij?

Holleeder: Om Houtman te introduceren. Ik was er al, ik zat met Moszkowicz een kopje thee te drinken, toen kwamen zij.

Rechter: Was het de bedoeling dat Peter P. daar bij zat?

Holleeder: Nee, ik was ook verbaasd. Ik wist alleen dat een vrachtwagen van Houtman in Noord-Frankrijk was gepakt en dat hij een goeie advocaat wilde. Ik heb er verder met niemand over gesproken.

Rechter: Is dat niet vreemd?

Holleeder: Nee. Dat zou ik andersom ook gedaan hebben. Iedereen wist dat ik bij Moszkowicz zat, dat stond in alle kranten.

Rechter: Zijn er stukken getekend?

Holleeder: Absoluut niet.

Rechter: Bent u daar vaker samen geweest?

Holleeder: Nee, één keer met Houtman.

Rechter: "Het was een opzetje van Bram en De Neus."

Holleeder: Die panden waren niet van Endstra, dus het geld zou niet naar Mieremet gaan.

Rechter: Peter P. is erover gehoord, hij lijkt erg zenuwachtig, ook als hem de verklaring van Houtman wordt voorgehouden dat je je handen beter van bepaalde panden af kunt houden.

Holleeder: Is het de bedoeling dat ik Peter P. ook heb bedreiged? Ik heb nooit met meneer P. over dit onderwerp gesproken.

Rechter: Hij wil er zelf niets over zeggen, maar er was wel een gedragsverandering bij hem. Het bleef stil op de vraag wat er op dat kantoor besproken was.

Holleeder: Elke keer wordt meneer Moszkowicz door de stront gehaald. Het is absoluut niet zo dat Moszkowicz daaraan mee zou werken. Alle laster over Moszkowicz gaat over dingen die uit hun verband zijn getrokken. Moszkowicz had een brommer gekocht bij dezelfde winkel als ik (Jeroen de Rooij). Zijn vrouw was ermee gevallen, er stond nog maar 60 km op de teller, toen heeft hij hem ingeruild voor 1000 euro. Die dingen kosten nieuw 2800 euro. Voor duizend wilde ik hem wel hebben.

Rechter: Waarom had u meer brommers?

Holleeder: Ik had er één in Wassenaar en één in Amsterdam. Deze had ik er gewoon bij gekocht.

Rechter: Kan het zijn dat Cees Houtman deze gebeurtenis heeft gebruikt om een ander verhaal aan vast te knopen?

Holleeder: Ik kan alleen maar zeggen hoe het gegaan is. Cees heeft niks getekend.

Koos Plooij: Als meneer P hierover wordt ondervraagt zegt hij er – met het zweet op zijn voorhoofd – niks over.

Holleeder: Er is niks getekend. Ik ben ook niet met hem naar Peter P. geweest, zo langzamerhand krijg ik overal de schuld van.

Rechter: Maria Houtman zegt dat Richard G. begon met Cees Houtman om geld te vragen: "Je moet me helpen." Cees moest George van Kleef ook helpen, hij wimpelde dat af. Bij het voorval in De Hallen was Houtman er en u en een zus en een nicht.

Holleeder: Het was de eerste keer dat ik in De Hallen kwam.

Rechter: Cees Houtman zou met u willen samenwerken.

Holleeder: Cees Houtman doet in drugs, ik niet. (Woedende reacties op de tribune)

Van D.: Als ik in dat wereldje was geweest, had ik ook wat meer geld gehad. Cees stond wel vooraan in de rij met rondjes geven. Hij was heel gul.

Holleeder: Ik weet niet of hij veel geld had.

Rechter: Hij had zich uit het milieu teruggetrokken aan het begin van de liquidatiereeks, hij had zijn schaapjes op het droge. Van der Bijl zegt: Cees Houtman had een lijn met Richard G. en René van D. Bent u compagnons geweest?

Van D.: Op geen enkele manier. Van alles ging in de ronde. Als ik u alles moet zeggen wat de ronde doet, dan zit ik hier morgen nog. (Uit de zaal: Dat zit je ook!) Houtman, De Denkers, de Bende van Ellende, het is allemaal lariekoek. Ik ben 44 en ik ben nog nooit met de politie in aanraking geweest, ik heb geeneens een strafblad. (Uit de zaal: Nu wel!) Die Houtman-bende, dat is een uit de hand gelopen brommergroepje.

Rechter: Het voorstel te gaan samenwerken zegt u niets?

Holleeder: Nee. Had ik ook geen interesse in.

Rechter: Tot aan zijn dood toe is Houtman lastiggevallen, door u beiden en door Richard en Mark G. Met als doel u te dwingen samen te werken en mee te werken aan een nieuwe ontvoering.

Holleeder: (lacht smakelijk)

Rechter: Veel mensen zeggen dat u (Van D.) hoort bij de club-Holleeder.

Van D.: Ik heb een goeie relatie met het zusje van Wim, ik ben een familievriend, we komen elkaar wel eens tegen in de stad, dan drinken we een biertje.

Rechter: En Richard G.?

Van D.: Die zag ik ook heel weinig. Eén keer in de twee weken, spontaan.

Rechter: Met z’n allen naar Yab Yum?

Van D.: Nee, ik ben twee of drie keer van mijn leven naar Yab Yum geweest, één keer met G., na een uurtje hadden we ’t wel gezien. Ik ben wel een keer met Cees Houtman in Yab Yum geweest, tien jaar geleden, in de periode dat mijn kind was overleden.

Holleeder: Ik kwam wél in Yab Yum.

Van D.: Met Cees Houtman was het ook spontaan.

Rechter: En die loods in IJmuiden?

Van D.: Ik hielp daar met een verbouwing.

Rechter: Uw telefoon is afgeluisterd. November 2004. Had u veel contact met Houtman?

Van D.: Eén of twee keer in de week.

Rechter: Er zijn 22 gesprekken geweest en acht ontmoetingen, op initiatief van u.

Van D.: Dat ging over die loods. Misschien dat er iets zat aan te komen.

Rechter: Misschien één of twee gesprekken gaan over de loods.

Van D.: Hij wilde niks over de telefoon. Dat vond ik zelf ook vervelend.

Rechter: "Iemand wil je spreken." "Diegene is nu bij mij."

Van D.: Misschien mensen die gezamenlijk de loods wilden betrekken? Verder zou ik het niet weten. Ze doen altijd zo geheimzinnig. Mijn hoofd is als een vergiet.

Rechter: Kan het zijn dat ‘diegene’ meneer Holleeder is?

Van D.: Ik heb nog nooit een afspraak gemaakt met Holleeder.

Holleeder: Dat klopt.

Rechter: Hoe was uw contact met Cees Houtman?

Holleeder: Ik zag hem wel eens in de kroeg. Ik reed de hele dag op de brommer. Als ik in de Hallen zit en Cees Houtman vraagt: ga je mee naar Yab Yum, dan ga ik mee. Als ik zin had. Ik had altijd wel zin. Of als ik zei: ga je mee naar het Jordaantje, ging hij mee naar het Jordaantje. (Uit de zaal: "Hij móest mee!") Ik ben begonnen met die brommer, ik vind het leuk, die kun je voor de deur zetten, je loopt naar binnen, als er niks aan is ga ik weer weg.

Rechter: U had twee of drie Vespa’s. Speciale editie?

Holleeder: Je kan ze pimpen.

Rechter: "Iedereen kocht zijn eigen brommer, op Cees na, die heb ik hem gegeven."

Holleeder: Als we naar Yab Yum gingen en je wilde afrekenen, was het altijd: Cees heeft al betaald. Hij maakte er een sport van te betalen, dat deed hij bij iedereen. Dat vind ik vervelend. Hij wilde ook een Vespa, wilde beslist een blauwe. Heb ik voor hem geregeld, laten spuiten, die heb ik voor hem betaald.

Rechter: In Yab Yum, dat zullen ook gepeperde rekeningen zijn geweest.

Van D.: Ik ken mensen, die liggen in Yab Yum maar dan hebben ze de volgende dag niks te eten.

Holleeder: Ik ben ook niet rijk.

Rechter: Over die Nokia, waar we het vanmorgen over hadden.

Holleeder: Die was niet van mij!

Hierna volgt een schorsing, de rest van dit verhoor heb ik niet meegemaakt. In het logboek-Holleeder in de Volkskrant staat nog: "Verdachte René van D. bewees de anderen een slechte dienst door zichzelf tegen te spreken. Hij vertelde in lijzig, plat Amsterdams dat hij niet eens het telefoonnummer had van medeverdachte G. ‘Dat houdt-ie enkel voor zijn vrouwtjes en zijn moppies.’ Dat bleek onjuist; volgens het OM heeft hij G. diverse keren gebeld.’

In het Parool doet Paul Vugts verder verslag van het verhoor van de broers ‘Bolle Richard’ en Mark ‘Zuurkool’ G. Mark zei niks en verliet halverwege de behandeling van zijn zaak de Bunker.

Als de rechtbank hem voorhoudt dat de later geliquideerde kroegbaas Thomas van der Bijl de recherche vertelde dat Cees Houtman Yab Yum was vastgehouden door Holleeder en zijn clubje, terwijl René van D. naar café De Hallen was gegaan om Van der Bijl te belagen, zegt G.: ‘Is dat niet dezelfde verklaring waarin Van der Bijl zegt dat mijn vriend meneer Holleeder aan de overkant stond te kijken toen Van D. het café binnenging, terwijl diezelfde Holleeder op datzelfde moment ook Houtman zou hebben vastgehouden in de Yab Yum?’

Over zijn financiële positie zegt hij: ‘Ik heb een uitkering, eet veel bij mensen en mag twee keer in de week bij mijn ouders eten.’ En als hij met Holleeder uitging betaalde hij weinig. Holleeder had al verteld dat zijn vriend Richard G. weinig onkosten maakte. ‘Cor van Hout had het bij Richard altijd over de drie B’s: Bed, Bank, Bad: daar was Richard altijd te vinden.’

Op donderdagmiddag 27 september begint ook de behandeling van de afpersing van Willem Endstra. ‘U doet net of Endstra zielig was, maar hij wist precies wat-ie deed,’ zegt Holleeder. Hij liet opnames horen die Endstra bij leven stiekem maakte van gesprekken met derden. Volgens Holleeder blijkt uit deze ‘keuken-tapes’ wie Endstra werkelijk was: een schimmig figuur, die miljoenen witwaste voor drugscriminelen. En die, toen hij daardoor in problemen kwam, verzon dat hij door Holleeder werd afgeperst. Zo had hij een smoes om de criminelen niet te hoeven terugbetalen. Te horen was hoe hij samen met zakenman Harry Pen de situatie besprak na de dubbele moord in 2001 op de broers Driesen uit Breda, zakenpartners van Endstra. Zij waren de tussenpersonen voor een criminele groepering die 25 miljoen bij Endstra had belegd had. Die mensen wilden geld terug, maar Endstra betaalde nooit. ‘Maak je geen zorgen, alles komt goed’, zei hij. Drie dagen later waren ze dood.’

De suggestie van Holleeder dat Endstra direct te maken had met de dubbele moord op de Driesens, klopt overigens niet (zie hiervoor de reportage)

De Volkskrant tekende nog uit de mond van rechter Rino Verpalen op: ‘We gaan er niet van uit dat u niet de waarheid spreekt, meneer Holleeder, maar we houden er wel rekening mee.’