Na het succes van het Amerikaanse medium Char als doorgeefluik van het hiernamaals, stortten ook RTL en Talpa zich op het bovennatuurlijke. Robbert van den Broeke gleed uit over een tikfout in een stamboom (de ‘genverbrander’ miste een e’tje), maar Talpa toverde een nieuwe mol uit de hoge hoed: medium Sarina uit Almere, die samen met Caroline Tensen de geesten uit het dodenrijk optrommelt om de levende zielen te troosten. Maar: medium Sarina? Die zit toch in Lelystad en zuchtte zij jaren geleden niet in een Marokkaanse gevangenis?

"Kon hij vloeken?"

"Ben jij heel erg met de natuur? Ze laat me de maan zien."

"Ben jij gek op tassen?"

"Heeft het met jouw moeder te maken?"

"Ik was zo nerveus hier, er hangt zoveel spanning hier, had hij last van stress?"

"Zullen wij lekker aan de gang gaan? Hij heeft een heleboel te vertellen. Ja kom d’r ook bij, dat is lekker voor hem."

Nederland heeft de Amerikaanse Char met haar woordspelletjes helemaal niet nodig: medium Sarina Bruens uit Almere weet met haar Amsterdamse accent ook meteen hoe de geesten erbij hangen als ze met nabestaanden in contact komt. Soms moet er wat getuned worden: er zit wel eens wat ruis op de kabel, maar als een vraag niet aanslaat, schakelt ze over op een ander kanaal. Je ogen goed de kost geven in de woning kan ook helpen: "Heb jij iets met handdoeken?"

Dubbelgangster

Een medium weet veel, maar niet alles. Zo had Sarina Bruens kennelijk niet doorgekregen dat er in dezelfde polder een stad verder ook een medium woont, met toevallig dezelfde naam en toevallig ook oorspronkelijk afkomstig uit Amsterdam. En toevallig óók benaderd om als medium mee te werken aan een Talpa-programma: Sarina Vroomen uit Lelystad. Of ze wist het wel, maar ja, als je allebei Sarina heet, en medium bent, dan neem je mogelijke misverstanden op de koop toe.

Krokodillenman

Wie was er het eerst? Ruim twintig jaar geleden stond Sarina Vroomen (de Lelystadse) prominent in de bladen, als het jongste medium van Nederland. "Toen ik een jaar of vier was, was er steeds een grote man bij mij als ik op zolder aan het spelen was. Ik dacht dat iedereen zoiets had. Ik vertelde het aan mijn moeder, die zelf ook deze gave heeft, maar die vond het niet zo’n prettig idee. Ga maar niet meer op zolder spelen, zei ze. Later heb ik die man beschreven en mijn vader zei: "Dat is de krokodillenman!" Ze hadden allebei bij de commando’s gezeten. Mijn vader had die groene schipperskist op zolder van hem gekregen. Zijn geest gaf mij nuttige boodschappen mee."

Popdonder

Eind jaren zeventig werkt Sarina mee aan het dan zeer populaire radioprogramma Popdonder Plus van de Vara, met Bert Molenaar. "Ik kreeg ruzie met minister Den Uyl. Ik had voorspeld dat het land overspoeld zou worden met werklozen en dat hij ermee ging stoppen. Nou, dat was allemaal klinkklare nonsens. Maar een jaar later was hij uit de politiek."

In de jaren negentig is ze weer in het nieuws, dit keer om een minder prettige reden: ze zat 2,5 jaar in een Marokkaanse gevangenis. Als in 2006 de andere Sarina met een programma op tv verschijnt, ontstaat er dan ook enige verwarring, vooral als er op internet berichten opduiken over een medium Sarina als drugskoerierster. In de Talpa-gelederen breekt even paniek uit. Hoe zit het in elkaar?

Char Malam

In 2005 bezoekt Sarina de Pasar Malam in Utrecht. Ze wordt aangesproken door ‘iemand van het Mediapark’ die haar vraagt of ze als medium wil meewerken aan een nieuw televisieprogramma van Talpa, ‘net zoiets als Char’. Sarina: "Het leek mij een leuk idee, maar op dat moment was ik er niet aan toe. Ik heb gezegd: nu nog even niet, misschien later." Ze hoort er twee maanden niets meer van, dan wordt ze ineens door allerlei mensen gebeld: Sarina, je komt op televisie! Wat blijkt? Talpa heeft een andere Sarina gevonden, ook medium, die wél in is voor medewerking aan het programma. Het kan haast geen toeval zijn. Sarina: "Ik kreeg via de productie van het programma ook allerlei telefoontjes en e-mails binnen. Het bleek dat mijn telefoonnummer en mail-adres op zogenaamde call-sheets stonden."

Paranormaal

Het programma met Sarina Bruens wordt gemaakt door productiemaatschappij Blue Circle. Wist men daar dat er nog een Sarina was? Raul ter Linden, directeur van Blue Circle, vertelt dat er twee jaar geleden al een pilot is opgenomen voor een paranormaal programma, met Sarina uit Almere. Daarmee is men bij verschillende zenders langs geweest, maar er was niet direct belangstelling voor. Toen Talpa begon, stonden alle productiemaatschappijen uiteraard op scherp en er zouden verschillende producenten bezig zijn geweest met ‘iets paranormaals’. Het is goed denkbaar dat er in dat kader iemand is geweest die Sarina uit Lelystad heeft benaderd, "maar dat is niet iemand van ons geweest. Wij hebben nooit met iemand anders gewerkt dan met Sarina uit Almere. En wij hadden het voordeel dat we al een kant en klare pilot hadden liggen."

Helderziende

Het smokkelverhaal van de andere Sarina wordt smakelijk opgedist in het boek ‘Misdaad loont niet’ van Bert en Koen Voskuil. Eef Hoos, ooit directeur van het gewelddadige Haagse incassobureau Toetanchamon, later oprichter van de stichting Themis die het opneemt voor gedetineerden, vertelt daarin dat haar visitekaartje Sarina de das omdeed. Ze was gepakt met hasj, ontkende, maar de rechter had een vertaling van de tekst op haar kaartje gekregen en zei: "Ik lees hier dat u waarzegster en helderziende bent. Dan wéét je wat er in je auto zit." En hij veroordeelde haar tot twee jaar gevangenisstraf. Daar kon Eef Hoos wel om lachen. Sarina niet.

"Zo is het helemaal niet gegaan," zegt Sarina, "ik ken dat verhaal niet. Ik heb ook niet ontkend dat ik wist dat er drugs in de auto zat, ik had er verder niets mee te maken, maar ik ben wel stom geweest en daar kom ik rond voor uit, dat mag iedereen weten."

Trip

Het gebeurde allemaal in 1994, toen haar 16-jarige dochter op een slechte dag met vrienden vertrok voor een trip naar Marokko. Sarina: "Ik was het daar helemaal niet mee eens, ik kende die mensen niet en ik wilde beslist eerst een afspraak met hen maken, maar mijn dochter had net haar verkering uit, we hadden ruzie gehad, ze ging weg en belde pas toen ze al in Spanje zat. Ik had er meteen een heel slecht voorgevoel bij, maar iedereen zei: dat is logisch, dat is je moedergevoel. Ik dacht: nou, dat zal het dan wel zijn."

Schijnhuwelijk

Twee dagen later belt dochterlief huilend op: "Ik wil niet meer met die jongen mee, hij is zo raar en altijd stoned." Vijf dagen later komt er bericht dat ze in Montpellier in de gevangenis zit: het reisgezelschap is gepakt met 100 kilo hasj. Sarina weet iemand van de organisatie te bereiken, die beweert dat de dochter overal van afwist en dat ze een lange gevangenisstraf tegemoet kan zien. Er is maar één mogelijkheid haar dochter eerder terug te krijgen en die kost geld. Sarina: "En dat had ik niet. Ik was net gescheiden, mijn man had me laten zitten met schulden, ik was wanhopig. Het enige wat ik kon doen was een schijnhuwelijk aangaan met een Marokkaan. Ik moest daarvoor naar Marokko. Ik zou met het vliegtuig teruggaan, een vriendin van mijn dochter zou meegaan. Zij zou samen met een vriend in een camper terugrijden. Daar zou hasj in verstopt worden. Eenmaal in Marokko dacht ik: wat ben ik aan het doen? Dit wil ik helemaal niet. Ik probeer altijd positieve dingen te doen voor mensen, nu zou ik meewerken aan een schijnhuwelijk. Ik besloot me terug te trekken. Ik ben toen niet met het vliegtuig teruggegaan, maar met de camper met hasj. Ik voelde me verantwoordelijk voor die vriendin. In Tanger werden we gepakt. De chauffeur, een Nederlandse man, bleek de boel te hebben verraden."

Gemarteld

Met de smokkel zelf had ze niets te maken, maar tijdens de verhoren worden ze vreselijk gemarteld. Dat ze met stokken onder de voeten wordt geslagen, is voor Sarina een te verdragen pijn, maar als er wordt gedreigd met elektrische stroom krijgt ze het Spaanse benauwd: daar is ze als de dood voor. Als de vriendin dan ook nog voor haar ogen aan d’r haren wordt opgehangen, besluit zij alle schuld op zich te nemen. De vriendin – die overal van afwist en alles had geregeld – kan na drie weken naar huis en laat nooit meer iets van zich horen, Sarina gaat een ellendige tijd tegemoet in de Marokkaanse gevangenis. Daar gaat ze boek over schrijven. Over de martelingen, de viezigheid, de ruzies, het was meer dan gruwelijk. Op het dieptepunt, toen ze bijna ten onder dreigde te gaan, kreeg ze ’s nachts een uittreding. Jezus zelf nam haar mee naar de woestijn. Hij toverde uit het dorre zand een prachtige roos tevoorschijn. "Hij zei: ‘Dat ben jij. Ze hebben je nodig!’ Toen begon ik mijn periode daar te zien als leerzaam voor mij en voor de mensen."

Eef Hoos

Na tweeëneenhalf jaar kon Sarina terug naar Nederland. Daar kwam ze in contact met Eef Hoos. "Ik wilde iets doen voor de Nederlandse vrouwen in Marokkaanse gevangenissen. Nederland doet het minst voor gedetineerden. Spanjaarden, Fransen, uit bijna alle Europese landen krijgen de mensen veel meer steun dan uit Nederland. Maar Eef Hoos kon niet veel voor mij doen, zei hij." Zelf zet ze zich wel actief in voor drugs- en alcoholverslaafden en zwerfkinderen.

Sarina heeft haar naamgenote inmiddels wel aan het werk gezien als medium, maar daar wil ze geen commentaar op geven. Sarina: "Ik zeg altijd: een medium weet ook niet alles. Een mens is net een boek, een medium kan er maar een aantal bladzijden van lezen."