(uit Nieuwe Revu, april 2006, hier geplaatst n.a.v. het Dagboek van 18 oktober 2006)

Hoe betrouwbaar is Mike V., de kroongetuige in de zaak tegen topcrimineel Mink K.? Mike beweert dat Mink K. in 1993 drugshandelaar Jaap van der Heijden heeft opgeblazen met een explosief in een tasje aan de voordeur. Vreemd genoeg beweerde hij kort daarvoor nog dat hij dat tasje daar zélf had gehangen. En hij speelt ook de hoofdrol bij een andere aanslag met ‘een tasje aan de voordeur’: in 2004, in Alphen aan de Rijn.

Op zondag 19 december 2004 wordt er een explosief naar binnen gegooid in de motorzaak van Ad en Mieke Maasen in Alphen aan de Rijn. Het Leidsch Dagblad schrijft dat er grote schade is aangericht. "Omwonenden hebben laten weten dat Maasen Motors al vaker last heeft gehad met bedreigingen en overlast door derden. De politie heeft de zaak in onderzoek."

Er wordt niets meer over vernomen, totdat er een kroongetuige opduikt in een zaak die nog wél altijd tot de verbeelding spreekt: de moord op drugshandelaar Jaap van der Heijden, op zaterdag 10 april 1993. Er zijn frappante overeenkomsten. Bij de motorzaak in Alphen aan de Rijn is in juli 2004, een half jaar voor de echte ontploffing, een handgranaat in een plastic tasje aan de deurknop van de motorwinkel gehangen. Als waarschuwing? Jaap van der Heijden is opgeblazen met een explosief dat ook in een plastic tasje zat dat aan de deurknop hing. En in beide zaken speelt een zekere Mike V. een belangrijke rol. De ontploffing in Alphen aan de Rijn heeft waarschijnlijk alles te maken met zijn oplichtingspraktijken. En deze Mike V. is de kroongetuige in de zaak tegen Mink K., de man die verdacht wordt van de aanslag op Jaap van der Heijden.

"Het is een aardige jongen die er goed uitziet, maar hij weet altijd iedereen te bedonderen. Hij praat goed en verzint veel. Als ik hem spreek, weet ik nooit of hij de waarheid spreekt of niet. Ik denk wel eens dat hij twee schroefjes los heeft bovenin." Zegt zijn bloedeigen moeder over Mike V., een 35-jarige Nijmegenaar die de laatste tijd furore maakt als kroongetuige in de zaak tegen wapenhandelaar Mink K. Mike beweert dat Mink de man is achter de moordaanslag op Van der Heijden en geeft daar allerlei details bij. "Mink overhandigde een boodschappentas met daarin een kartonnen doosje. In dit doosje zat een bom. Dit was een klein pakketje met een soort rose stof. Om de bom te activeren moest er een knopje omgedraaid worden. Mink K. leverde daarbij een afstandbediening met daarop een lampje en twee knopjes."

Mike beweert dat hij zelf diverse keren aanwezig is bij de gesprekken tussen Mink K. en een tussenpersoon, Rusky R., die het plan moet uitvoeren en daarvoor 250.000 gulden krijgt. Mike, in een verklaring: "Rusky kwam ’s avonds terug en vertelde dat het tasje aan de deur was gehangen. Hij vertelde niet wie dit heeft gedaan, ik ga er echter vanuit dat hij dit zelf heeft gedaan. Hij vertelde dat hij aan de overkant van de straat bij een zijstraatje heeft staan wachten. Voordat hij op de knop moest drukken heeft hij een telefoontje gekregen dat Jaap eraan kwam."

Deze verklaring legt Mike V. af op 11 november 2004. Hij is dan net tot kroongetuige gebombardeerd in de zaak tegen Mink K. Maar hoe betrouwbaar is Mike V.? Een paar maanden voordat hij kroongetuige was geworden, vertelde hij tegen een medegedetineerde dat hij zélf de bom bij Van der Heijden had geplaatst. De mede-gedetineerde: "Hij heeft mij wel eens een andere keer verteld dat hij een bom aan de deur van een crimineel had gehangen, 10 jaar geleden. Hij zei dat hij daarvoor was vrijgesproken, omdat ze dat niet konden bewijzen." Dat kan alleen op de bom in Alkmaar slaan. Er is niemand die gelooft dat Mike V. daar inderdaad iets mee van doen heeft, maar zodra hij vertelt dat Mink K. de opdrachtgever is, neemt justitie hem wél serieus. Terwijl Mink K. de man amper kent. Als Mink in 2000 in de EBI in Vught zit, krijgt hij een paar keer een briefje van Mike, die hem jaren geleden een aantal keren had ontmoet bij een gezamenlijke kennis. Mink herinnert zich dat niet, hij schrijft in een briefje aan een kennis of die hem uit de droom kan helpen wie die Mike V.is. "Om nu na acht maanden aan hem te gaan vragen, wie ben je eigenlijk, klinkt een beetje belachelijk en ik wil niemand beledigen."

Mike V. heeft zijn moeder verteld dat de politie hem in het buitenland gaat onderbrengen en dat hij daar geld voor krijgt. Dat klinkt als een getuigenbeschermingsprogramma. Hij heeft alle reden om met justitie mee te werken: zodra hij een voet buiten de gevangenispoort zet, zit hij zwaar in de problemen. Tijdens zijn detentie heeft hij een mede-gedetineerde opgelicht door diens peperdure BMW te verpatsen. Van de 50.000 euro die het opleverde, betaalde Mike zijn advocaat (15.000 euro) en wat andere schulden. Bij een andere zware jongen, de in het milieu zeer bekende autohandelaar Piet S., heeft hij een schuld van 77.000 euro. Deze Piet zegt in een verklaring: "Mike zei ook een keer dat ik mijn geld bij de motorzaak van Mieke in Alphen aan den Rijn kon halen. Ik stuurde daar mensen naartoe, maar de zaak bleek dicht te zijn." Piet S. was niet de enige tegen wie Mike deze uitvlucht verzon, hij stuurde meer mensen naar Mieke. Het motief voor de aanslag op de motorzaak moet waarschijnlijk ergens in deze hoek worden gezocht. Piet S. was na zijn vrijlating niet actief achter het geld van Mike aangegaan. "Mike had mij al zoveel leugens verteld, ik dacht: "Het komt wel als hij buiten is." Volgens mij is er niemand zo gek als Mike."

Justitie is er om verschillende redenen erg op gebrand Mink K. te veroordelen voor de moordaanslag op Jaap van der Heijden. De meeste andere verdachten zijn al geliquideerd, het is een prestigekwestie geworden in zo’n geruchtmakende zaak, waar zoveel onderzoek in is gedaan, toch nog iemand te veroordelen. En al lijkt Mike V. een bar onbetrouwbare getuige, dat wil nog niet zeggen dat Mink er inderdaad niets mee te maken heeft. Saillant detail is dat Mink ten tijde van de aanslag zwaar in de gaten werd gehouden door rechercheteams die zich met de georganiseerde misdaad bezighielden. Er was een permanente observatiepost voor zijn woning, zijn auto’s waren voorzien van peilzenders en zijn telefoons werden getapt. Tijdens een pro formazitting in maart 2006 sprak de advocate van Mink, mr Adèle van der Plas, haar verbazing erover uit dat uitgerekend de tap- en observatieverslagen van die cruciale dag van de aanslag in Alkmaar in alle dossiers ontbreken. Was het misschien zo dat de stukken ontlastend waren voor haar cliënt en dat ze daarom zijn ‘zoekgeraakt’, vroeg ze zich af.

Advocaten die het opnemen voor topcriminelen, krijgen tegenwoordig te maken met een nieuwe strategie van justitie. Van der Plas: "Ik lees in de stukken dat ik 100.000 euro zou hebben ontvangen van de heer W. Endstra en dat ik maandelijks nog een bedrag van hem zou krijgen. Dat is pure laster. Ik heb de heer Endstra ook nooit ontmoet."

Nieuwe Revu had hierover ook contact met Mink K. zelf, die belde vanuit het huis van bewaring in Scheveningen. "Justitie is bezig met een vuile oorlog waarbij ze voor de beeldvorming een aantal figuren willen vervolgen of vasthouden. Ze denken: lukt het niet om die klanten weg te zetten, dan gaan we maar beginnen met die advocaten. Ik steek mijn hand in het vuur voor Adèle van der Plas en haar kantoorgenoot Pieter Bakker Schut, ik ken weinig mensen die zo zuiver in de leer zijn als zij, ik neem dit heel ernstig. Ik geef de autoriteiten nog even wat ruimte om het te corrigeren, maar als zij door willen gaan met het beschadigen van Adèle en Pieter en met modder blijven gooien kan ik dat hele zootje heel snel ontmantelen, dan kunnen ze allemaal naar huis."

Zelf kan Mink voorlopig nog niet naar huis: pas na de zomer, als de getuigen gehoord zijn, gaat het proces verder.