Tinka, de mooie blonde dood

In mei 2004 wordt Tinka van Rooij (27) uit Breda op een beestachtige manier vermoord. Het lijkt op een afrekening in het wiet-milieu, maar in werkelijkheid is de dader, Arno N., een behoorlijk gestoord figuur, die heimelijk smoorverliefd was op de mooie Tinka. Al twee keer eerder ging hij helemaal door het lint toen een vriendin de relatie verbrak. Toch slaagde hij erin tbs te ontlopen: hij weigerde mee te werken aan een psychiatrisch onderzoek. De vader van Tinka schreef er een boek over.

Op donderdag 27 mei 2004, de week voor Pinksteren, zitten Cees en Ria van Rooij op de camping in Zuid-Frankrijk. Ze willen bellen met dochter Tinka. Ze hebben een nieuwtje: Wilko I. is aangehouden op verdenking van betrokkenheid bij de moord op Ran Biemans. Het is een geruchtmakende affaire: Biemans was vermoord terwijl zijn vrouw Els naast hem in bed lag, maar zij had niks gemerkt. Wilko had een relatie met deze Els. Dat was allemaal erg verdacht. En Tinka kende Wilko: ze had bij hem in de sportschool in Zevenbergen gewerkt.

De familie Van Rooij belt sowieso vaak met elkaar, maar dit is toch wel een onderwerp waar ze ’t even over moeten hebben. Gek genoeg neemt Tinka niet op. Dat gebeurt niet vaak: ze is eigenlijk altijd bereikbaar, zeker voor haar ouders en familie. Het is het eerste signaal dat er iets niet helemaal in orde is, al is er vooralsnog geen enkele reden tot echte ongerustheid.

De volgende dag bellen Cees en Ria met hun andere dochter, Mariëlle. Zij heeft ook geprobeerd Tinka te bereiken, dat is ook niet gelukt. Mariëlle heeft een sleutel van Tinka’s woning, aan ’t Blok in Breda. Ze gaat er even kijken. Op het eerste gezicht is er niks bijzonders, alles maakt de indruk dat Tinka vrij plotseling is weggegaan met de bedoeling terug te komen.

De familie begint ongerust te worden. Cees en Ria reizen terug, op Eerste Pinksterdag zijn ze in Breda. Ze doen aangifte van vermissing van Tinka en haast tot hun verwondering neemt de politie het hoogst serieus op: er wordt meteen een rechercheteam gevormd.

Cees en Ria zijn amper thuis, als Arno N.(33) aan de deur komt. Het is dan zondagavond, tien over half elf. Ze kennen Arno. Hij komt uit een keurige familie in Made. Ze weten dat Tinka voor hem werkt, in zijn wietkwekerijtje. Echt blij zijn ze daar niet mee, maar ze snappen het wel. Tinka was in 1999 uit huis gegaan, om op zichzelf te gaan wonen. Ze kon het flatje van haar zus overnemen. Ze had eerst een tijdje bij haar vader gewerkt als acquisitrice, daarna als verkoopster in een winkel en vervolgens was ze een eigen bedrijfje begonnen: ‘de nagelstyliste bij u thuis’. Dat liep best aardig, maar de economie zakte wat in en Tinka had behoefte aan een vast inkomen: ze had al bijna drie jaar een relatie met een jongen, ze denken erover een huis te kopen. Ze gaat werken bij een tankstation in Breda. Juist in die periode loopt de relatie stuk.

Het tankstation is een verzamelplaats voor uitgaande jongeren. Zo komt Tinka in contact met ‘het groepje Oosterhout’: stapvrienden en –vriendinnen die met elkaar optrekken als ze in Breda de cafés afschuimen. In dat gezelschap komt ze Arno N. uit Made tegen. Hij is een buitenbeentje en vanaf het eerste moment dat hij haar ziet is hij smoorverliefd op Tinka. Maar hij heeft geen schijn van kans, Tinka laat hem dat duidelijk merken en Arno lijkt genoegen te nemen met een soort broer-zus relatie. Wel probeert hij haar op alle mogelijke manieren aan zich te binden. Hij geeft haar vaak cadeautjes en hij biedt haar een aantrekkelijk bijbaantje aan: wietplantjes verzorgen. Vader Cees van Rooij: "Hij kwam ook wel eens bij ons. We wisten dat Tinka met hem omging, dat zij hem hielp, we vonden het prettig kennis met hem te maken. Hij was heel attent en voorkomend, hij deed alles voor Tinka."

Tinka zelf vond het iets te veel van het goede: Arno stalkte haar nog net niet, maar het zat er dicht tegenaan. Hij wilde altijd weten waar ze was en met wie ze uitging. Eén keer gingen ze samen naar een discotheek in Rotterdam, Tinka had er meteen genoeg van: Arno hield haar de hele tijd in de gaten en wilde niet dat ze contact had met andere jongens.

Het is de periode waaraan Tinka de reputatie ‘feestbeest’ dankt: van de tamelijk schuchtere Bredase is niet veel meer over en ze omringt zich graag met mooie snelle jongens. Zelfs Regilio Tuur komt – tot schrik van haar ouders- even in het vizier.

Aan deze tamelijk wilde periode komt vrij plotseling een einde als Tinka in 2004 verliefd wordt op Jeroen, een militair die naar Irak was uitgezonden. Ze is vast van plan met hem te trouwen en een serieus bestaan op te bouwen. Ze wil ook kappen met het werk in de wietkwekerij en dat zegt ze tegen Arno. Hij zegt later, in een verklaring, dat ze zwijggeld heeft geëist, maar daar gelooft Cees van Rooij niks van: "Dat blijkt verder nergens uit. Toen hij hoorde dat Tinka met iemand anders wilde trouwen en bij hem weg zou gaan, moet er iets in hem geknapt zijn. Dat was niet de eerste keer: hij was al twee keer eerder door het lint gegaan toen een relatie werd verbroken. Maar dat wisten wij toen nog niet."

Als Arno zich op Pinksterzondag ’s avonds bij de familie meldt, is er nog geen argwaan. Eigenlijk denken ze allemaal dat Wilko I. er wel iets mee te maken zal hebben. Dat denkt Arno ook: hij vindt Wilko héél verdacht. In de weken die volgen, speelt Arno een merkwaardig spelletje. Zo blijkt dat hij met de telefoon van Tinka is gaan rondrijden en in de buurt van vrienden van Tinka is gaan bellen, om de verdenking op hen te laden. Ook probeert hij een ex-vriendje van Tinka verdacht te maken. Het neemt niet weg dat de politie Arno stiekem in de smiezen houdt. Er is vooral één ding dat hem zelf verdacht maakt. Waarom heeft hij, toen Tinka niet te bereiken was, geen contact opgenomen met haar ouders? Het is voor de politie reden hem te observeren en zijn telefoon te tappen.

Op 9 juni wordt het lichaam van Tinka gevonden, in de Nieuwe Merwede bij Werkendam. Haar lijk was verpakt in plastic, verzwaard met kettingen. De ‘fout’ die de moordenaars maakten was dat ze het luchtdicht hadden gemaakt: het ontbindingsproces veroorzaakte een luchtbel, waardoor het lugubere pakket naar de oppervlakte kwam. Cees van Rooij: "Het voelde al slecht aan. Je hoopt dat ze ergens werd vastgehouden. Ik was het meest bevreesd voor een seksueel misdrijf. Dat was het eerste dat ik heb gevraagd: had ze haar kleren nog aan." Ook haar moeder, Ria, had daar rekening mee gehouden. "Tinka nam vaak binnenweggetjes. Haar auto was ook verdwenen. Hoe vaak ik niet al die routes heb gereden, in de hoop haar auto ergens te zien..."

Op dat moment is er nog geen verdachte in beeld, wel is het opvallend dat Arno nooit meer langs komt of belt. Van Rooij: "Achteraf kan ik dat wel verklaren. Hij was niet bij ons uit medeleven, maar om te horen of wij al iets wisten."

Eind juni komt de zaak in een stroomversnelling. Arno is van plan naar het EK voetbal in Frankrijk te gaan. De politie had hem liever nog wat langer gevolgd, maar ze willen het risico niet lopen dat hij in Frankrijk moet worden aangehouden en er een moeizame uitleveringsprocedure komt. Vader en moeder worden uitgenodigd op het politiebureau. De rechercheur vraagt: "Wie denk je dat we opgepakt hebben?" Tot zijn verrassing zegt Van Rooij: "Arno N." Dat is vooral intuïtie. Van Rooij: "Ik vond het vreemd dat hij ons niet condoleerde op de begrafenis."

Er worden nog drie personen opgepakt: Angelo de B., een crimineel vriendje van Arno, en de vriendin van Angelo en haar broer. De vriendin heet Betty, de broer heet Jack. Ze wonen in Oosterhout. Eigenlijk zijn zij er alleen uit praktische overwegingen bij betrokken: Jack heeft een bootje en daarmee kun je prima een lijk verplaatsen en in een diepe put in de Biesbosch dumpen. De voorbesprekingen vinden plaats in de woning van Betty: zij weet wat de mannen van plan zijn, justitie verwijt haar dat ze niet heeft ingegrepen.

Uiteindelijk wordt zij vrijgesproken, tot woede van Tinka’s ouders. Maar ze zat wel in een lastig parket: ze kende Tinka niet, en als ze naar de politie was gegaan om te vertellen dat haar vriend en wat andere heren van plan waren een meisje te vermoorden, hadden de mannen ongetwijfeld alles ontkend en had zij een heel groot probleem gehad. Hoe dan ook, Jack B. slaat een week na zijn arrestatie door en dan zit er voor Arno en Angelo ook niet veel anders op dan bekennen.

Kort vóór het proces krijgen de ouders van Tinka de gruwelijke details te horen, van de officier van justitie. Arno had Tinka met een smoes naar een garage aan de Achterdijk in Zevenbergschen Hoek gelokt. Met een smoes werd Tinka naar een garage gelokt. Ze wist niet dat Arno daar een wiethokje had samen met Angelo. Tinka was daar nog nooit geweest. Wellicht had Arno gezegd dat hij een nieuw wiethokje had gevonden. Zodra ze binnen was, zette Arno een stroomstootwapen op haar gezicht. Tinka zakte in elkaar. In doodsnood kroop ze naar een hoekje: "We kunnen er toch over praten?" smeekte ze. Maar Arno zei dat ze al zoveel hadden gepraat, "je weet wel hoe laat het is." Hij pakte de klaarliggende klauwhamer en sloeg Tinka op haar hoofd. Ze gilde. Hij sloeg nog een keer. Hij verklaarde later dat hij zag hoe haar oogwit wegdraaide en hij hoorde Tinka ’nog even rochelen’. Zonder te controleren of ze dood was rolde hij haar in een zeil dat hij eerder samen met Angelo had gekocht en omwikkelde het geheel met tape. Daarna gingen ze ermee naar de boot van Jack B. en dumpten ze het pakket in de Biesbosch.

Tijdens het proces komen bizarre motieven van de andere verdachten naar buiten. Zo zou Angelo hebben meegewerkt in ruil voor een wederdienst: hij wilde zelf een paar familieleden om zeep helpen en daar zou Arno hem bij assisteren. Voor Angelo speelde ook mee dat hij de plek van Tinka in zou nemen. Arno maakte zich maar om één ding zorgen: tbs. In 1991 had de rechtbank in Breda hem voorlopige tbs opgelegd: zonder dwangverpleging. Hij doet er alles aan om tbs te voorkomen en daar slaagt hij wonderbaarlijk in. Hij weigert mee te werken aan een psychiatrisch onderzoek en de rechtbank legt hem alleen een gevangenisstraf op van 18 jaar. Arno is er dolblij mee, de nabestaanden van Tinka doodongelukkig: "Die jongen is totaal verknipt. Als hij wordt tegengesproken, verandert hij in een beest."

Dat bleek voor het eerst in 1991, toen hij enkele uren nadat zijn toenmalige vriendin – de dochter van een politieagent – de relatie had verbroken, haar met een honkbalknuppel ernstig mishandelde. Ze is nooit meer de oude geworden. In 1999 herhaalt de geschiedenis zich met Tina, een andere ex-vriendin van Arno(zie kader), maar dat weet bijna niemand: Tina vertelt haar verhaal pas als ze als getuige wordt gehoord nadat Arno is aangehouden. Als ze hoort wat Tinka is overkomen, zegt ze letterlijk: "Dat had ik kunnen zijn."

In de zomer van 2005, op de camping in Zuid-Frankrijk, in drie weken tijd, schreef vader Cees van Rooij veel van zijn frustraties van zich af. ‘Vermist en vermoord: Tinka van Rooij’. Jaap Jongbloed, van Tros Vermist, bewerkte het tot een boek en geeft het uit. Op de cover staat de foto die Tinka’s moeder maakte toen ze in de zomer van 2002 op het strand in Hoek van Holland waren.

Op zaterdag 3 juni is er een speciale uitzending van Vermist Extra aan gewijd. Het helpt allemaal een beetje mee bij het verwerken van het verdriet, maar de echte pijn gaat nooit over. Cees van Rooij: "En waar ik ook met mijn verstand nog altijd niet goed bij kan, is dat er zoveel mensen iets hebben geweten en al die maanden dat er gezocht werd, niets hebben gezegd. De man die Tinka’s auto uit elkaar heeft gehaald en in onderdelen verkocht, de mensen die Tinka hebben gezien toen ze naar die garage in Zevenbergschen Hoek werd gelokt, waar ze werd vermoord. Ze kijken toch ook naar de televisie, ze zien toch ook wel eens een krant? Maar als je ’t hun vraagt is het: ‘Wij wisten het niet.’"

Tina (niet te verwarren met Tinka) was 15 jaar toen ze Arno ontmoette, in de zomervakantie van 1997. Een actieve blonde knul met een vlotte babbel. Ze zagen elkaar regelmatig en er ontstond een hechte vriendschap, die heel geleidelijk overging in een relatie. Twee jaar later trok Tina bij Arno in.

A1 snel ontstonden de conflicten. Het ging altijd over kleinigheden en stelde aanvankelijk niet veel voor. Maar toen Tina tegengas ging geven, werden de ruzies venijniger. Ze begonnen steeds hoger op te lopen en er kwam af en toe ook fysiek geweld aan te pas. In het begin niet meer dan een beetje geduw en getrek.

In de hitte van de strijd draaide één van zijn ogen dikwijls op een eigenaardige manier naar binnen. Arno hield dan het topje van zijn duim tegen zijn mond en maakte een vreemd, beestachtig geluid.

Wanneer Arno zo'n gezicht trok en die angstaanjagende tonen voortbracht wist Tina dat het mis was. Eén keer duwde hij haar tegen de muur, een andere keer smeet hij haar zo hard tegen een stoel dat die kapot ging. En het kwam voor dat ze met haar hoofd tegen de muur belandde of op de vensterbank.

Het agressieve gedrag van Arno werd alsmaar erger. Hij trok regelmatig aan haar haren. Zij vond dan de volgende dag hele plukken terug op de keukenvloer. Naarmate het geweld toenam, werd het seksuele contact minder. Dat frustreerde Arno enorm.

Rond oudjaar 2000 kwam de explosie. Die dag en nacht zou Tina nooit vergeten. Ze dacht dat ze dood zou gaan.

Arno had haar weer eens bij haar hoofd en keel gegrepen. Hij sloeg haar in de richting van de slaapkamer. Op een gegeven moment klemde hij Tina tegen de muur en stompte in haar maag en onderlichaam. Toen liet hij haar even los. Zijn oog begon te draaien, zijn duim ging naar zijn mond hij begon angstaanjagend te kreunen.

Tina greep haar kans en probeerde te vluchten richting de keuken. Maar het was tevergeefs. Arno greep haar bij de haren en trok haar de slaapkamer in. Hij gooide haar op het matras en pakte haar met volle kracht bij de keel. Hij kneep zo hard dat ze bijna geen lucht meer kreeg. Tina probeerde zich wanhopig te bevrijden. Ze trapte met haar benen in de lucht en slingerde haar lichaam van links naar rechts om te voorkomen dat hij haar nek zou breken of haar zou laten stikken.

Tina zag de dood voor ogen. En toen leek Arno tot bezinning te komen. Het was alsof hij schrok van wat hij aan het doen was. Tina maakte razendsnel van de gelegenheid gebruik en gleed onder hem uit. De slaapkamer uitvluchten durfde ze niet. Verstijfd van angst wachtte ze op wat komen zou.

Tot haar verbazing pakte Arno de telefoon en belde Angelo de B. Hij vroeg hem om meteen te komen, omdat hij anders bang was dat hij Tina wat zou aan doen.

Angelo kwam en dat werd Tina's redding. Achteraf noemt Tina deze dag haar Independence Day.

Ik maakte eerder een reportage over de moord op Tinka. Die is inmiddels achterhaald, vandaar dat ik die weghaal. Hier nog wel enkele reacties die op dat verhaal binnenkwamen (tot en met 9 juni). Eventuele nieuwe reacties hebben een datum na 27 juni (plaatsingsdatum van dit artikel)

ik wil toch wel reageren. Ik ken zowel Tinka en Mareille. En ja Tinka was bezig met verkeerde mensen op te gaan, maar de gene die Tink kende weet dat het een lieve meid was. Nu bijna 2 jaar later, ik mag leiden dat Arno mag hangen in zijn cel.Mareille en ouders van Tinka nog heel heel veel sterke , ik zal Tink altijd blijven herinneren als een topmeid.

Anretha

Geplaatst door: anretha mertens | 9 mei 2006 om 17:48

sinds wanneer is wiet iets vd onderwereld van brabant!!!!
laffe zielige anonieme dude...
Als je Tinka echt kende weet je wel beter!!
Jij kende Tinka dus duidelijk niet!!!
En Arno Norbart, de dood is nog te goed voor zo'n beest!

Geplaatst door: Marielle | 21 mei 2006 om 13:52

Walgelijk wat sommige mensen durven te plaatsen na zo'n afschuwelijke gebeurtenis. Vanaf de vermissing van Tinka, tot de afschuwelijke ontknoping, hebben we ontzettend meegeleefd. Ik wens de nabestaanden vooral de rust en kracht dit verschrikkelijke verlies te kunnen dragen. Die rotte opmerking over dat geld zal vast wel bij de dader vandaan komen, mischien een actie van hem om zichzelf wat vrij te kunnen pleiten. Moge ze wegrotten in hun cel, sorry dat ik het zeg

Geplaatst door: margareth | 22 mei 2006 om 17:27

Ik wil toch reageren weer. Het is deze dagen nu bijna 2 dagen geleden. En ik moet zeggen iederee keer weer moet ik toch aan Tink denken en wat haar is aangedaan. Ik zelf benruim 2,5 jaar lang zwaar gestalkt door een kerel waarvan de politie gewoon zei het is hem niet aan te zien dat ie agressief is. Door zijn toedoen ben ik nu volledig afgekeurd en heb ook de dood ingekeken. Dus ik weet en snap heel goed wat Tinka heeft doorgemaakt. Tinka, ik had zo graag gehad dat je dit niet was overgekomen, je hebt zoveel mensen achtergelaten die om je gaven. Ik zal je nooit vergeten, en zeker deze dagen niet meid. Tinka voor mij blijf je gewoon een superlieve meid, en marielle en familie , heel heel heel veel sterkte deze dagen, want ook ik denk eraan deze dagen. En dat zal altijd zo blijven. Mensen weten schijnbaar wat niet wat het is en wat er gebeurd is. En zeker ze kennen Tinka niet en oordelen maar weer eens wat de kranten en deze journalist zegt. Maar mensen die Tinka kenden weten beter. En Arno ik mag lijden dat je nooit nooit meer vrijkomt, want het was niet de 1e keer dat je dit soort acties deed. Jij mag nooit meer vrijkomen.

Anretha

Geplaatst door: anretha | 25 mei 2006 om 9:25

Ik heb het boek over Tinka gelezen, tranen liepen over mijn wangen. Hoe haar zus het tegen haar ouders moest gaan vertellen, hoe haar vader vraagt om het te proberen te begrijpen, hartverscheurend! En zoiets gebeurt dan in een "vriendenkring"" Dat wat Tinka is overkomen kan dus iedereen gebeuren, je hoeft blijkbaar niet alleen iets te verwachten uit vijandelijke hoek. Wat ook erg naar voren komt uit het boek is dat er vesrchrikkelijk veel van Tinka werd en word gehouden. Zij heeft op mogen groeien in een heel hecht gezin, met ouders en een zus waar ze nog dagelijks contact mee had. De dood van Tinka heeft me erg aangegrepen, en het doet me pijn dat mensen die niet eens weten waar ze het over hebben reacties achterlaten die kant noch wal raken. Als laatste wil ik de nabestaanden rust en kracht toewensen zodat hun leven de moeite waard zal zijn te vechten voor zichzelf, ik weet zeker dat als je samen zo'n band hebt gehad, tinka zeker een oogje in het zeil zal houden. Margareth

Geplaatst door: margareth | 8 juni 2006 om 8:04

Dank Enretha en Margareth voor jullie lieve woorden. Elke steun kunnen wij gebruiken om de moord op ons Tinkeltje en de gevolgen ervan enigszins te kunnen dragen.

Geplaatst door: cees van rooij | 9 juni 2006 om 11:34

Ik vind het zo erg wat er met dat meisje is gebeurt ik heb haar verhaal vaak gelezen en vind het zonde dat zo mooie meid op zo manier en op zo jonge leeftijd om het leven is gebacht....NIET TE GELOVEN ...OUDERS EN VRIENDEN STERKTE ER MEE....

Geplaatst door: den haag | 21 juli 2006 om 10:39

beetje vreemd mijnheer de reportor dat je nu ineens je verhaal veranderd. eerst veroordeel je tinka zonder dat je haar kende, en nu na het lezen vanhet boek bijgedraaid?

schandalig dat jij je beroep mag uitoefenen

Anretha

Beste Anretha,

ik begrijp dat jij vindt dat een verslaggever beter niet van mening kan veranderen. Ik heb zelf juist nogal een hekel aan mensen die één keer een standpunt hebben ingenomen en daar geen enkele nuance meer in willen aanbrengen, omdat ze dat blijkbaar als gezichtsverlies zien. Ik vind het met mijn Tinka-verhalen overigens nog wel meevallen. In de eerste reportage stonden wat dingen uit het dossier die minder prettig waren voor de familie en waarvan ik bij nader inzien wel wil toegeven dat ik die beter niet had kunnen plaatsen. Niet omdat het niet gezegd is, maar het gaat om uitlatingen van verdachten die in hun boosheid dingen roepen die bij nader inzien niet of niet helemaal kloppen. Ik ben overigens nog bezig met een nieuw artikel over wat achtergronden -vooral van de daders en hun relatie met Tinka - die niet in het boek staan.

Hendrik Jan

Geplaatst door: anretha mertens | 26 september 2006 om 19:45

nou ben benieuwd dan, want ik kende tinka heel goed. en klotp dat er in het boek dingen Niet in staan, maar daar laat ik me niet over uit. ik heb het heel moeilijk met wat tink is overkomen, dit was bijna mij overkomen dat ikook door een crime passionel ben omgebracht en toen dit tink overkwam kwam bij mij alles boven. kijk ik weet dat arno heel bekend was daar in de biesbosch en ik durf best te zeggen als ie gewild had was tinka nooit gevonden hij was daar nl stroper en kende de biesboschop zijn duimpje. maar oke ik blijf geregeld komenop je site, want tinka was me dierbaar ondanks dat het ctc verwaterd was. maar ik ken zowel tinka als marielle. en de familie heeft genoeg geleden. er zijn zelfs mensen die beweren dat cees nu veel geld verdiend aan het boek, slaat nergens op wat jaap jongbloe dheeft het uitgegeven enz enz, ik word er doodmoe van.

anretha

Geplaatst door: anretha | 30 september 2006 om 9:34

Hallo

Ik heb toevallig samen met Arno in de marwei in leeuwarden gezeten.
Heb het hele dosier van de zaak gelezen.
Het verhaal van Arno aangehoord.
Ik kan het ook niet begrijpen dat hij dat gedaan heeft.
Maar er is veel meer gebeurd,Hij heeft het niet zomaar gedaan.
Angelo de been is ook gewoon een schijnheilige lul met het boek wat hij nu heeft geschreven.
Hij wilde gewoon tinka haar plaats in nemen in het "weed wereldje" samen met zijn vrouwtje.
Maar een ding is zeker het boek wat jaap jongbloed heeft uitgebracht klopt van geen kant.

Geplaatst door: heerema | 11 oktober 2006 om 15:00

nee arno was veliefd op tinka, daarom dat het in mijn ogen geen afrekening was omdat tink uit de wiet wilde maar pure crime passional. Tinka was een topmeid, ondanks de wietteelt. en ik ken kende tinka voordat ze de wiet inging, en het meeste klopte wel ken genoeg mensen die die arno kende, en arno had tinka zo kennen opbergen dat ze nooit gevonden had, maar wat ik nog veel erger vind is dat angelo zich nu tracht schoon te praten dmv zijn dagboek. Krijg tinka en haar familie dan nooit rust, iedere keer als ik wat hoor op tv, komt ook bij mij alles terug. ik was op de crematie, en heb alles van nabij meegemaakt, verder nog het feit dat ik spiritueel ben ingesteld en vaak ctc heb met doden die me na stonden, heb tinka de nacht naar haar crematie gezien, en ik ben nog nooit zo bang geweest, ik heb gezien hoe ze er bij lag toen ze haar vonden. Heb die nacht de lampen aangehouden zo bang dat ik was. en het vreemde van alles ik begon met dolfijnen te verzamelen en wat blijkt later Tinka zit in een dolfijn nu.
Ik hoop dat dit stopt voor zowel Tinka en haar ouders en mareille. Het grijpt me weer zo aan dat ik dit nu ook weer huilend tikt. Mede het feit dat dit bijna mij over wasgekomen een ex heeft mij ook tracht te vermoorden.
Fam. van Rooij hou jullie taai, dit verhaal mag nooit vergeten worden en Arno mag nooit meer vrijkomen, nooit meer. Ik hoop dat jullie ooit rust zullen krijgen en dat Tinka ook haar rust krijgt. Lieve familie, ik kijk geregeld hier op de site, en ook het boek is me dierbaar.

Geplaatst door: anretha mertens | 14 oktober 2006 om 16:30

"meneer" Heerema,
Als u het dossier helemaal heeft gelezen dan weet u drommels goed dat de inhoud van mijn boek daar helemaal op is gebaseerd.De opmerking dat van de inhoud helemaal niets zou kloppen is dus lariekoek. Je zult je wel in hebben laten pakken door het beest Arno. Samen gezellig op een celleke!!!Weet waar je over praat als je opmerkingen maakt. Nu komt het banaal over....

Geplaatst door: Vader van Tinka | 25 oktober 2006 om 14:54

idd Cees , jehebt ehelmaal gelijk,, ik vraag me af wanneer jullie en Tinka rust krijgen!!!! Iedere keer als ik maar wat verneem op tv, komt alles weer te boven en dat zal bij jullie ook wel zijn. Het is van de zotte dat die Angelo nu ook ineens naar boven komt met een verhaal. Die gozer mag samen met Arno hangen. Enhet ergste vind ik dat er publiciteit erom heen word gemaakt over Angelo. Godverdomme stopt het dan nooit, moeten we dan iedere maand, weer op het nieuws dingen vernemen over hoe en wat. Degene die Tinka hebben gekend, weten dat Tink een toffe meid was, en dat blijf ik ook zeggen ondanks wat er allemaal gebeurd is. Ik hoop Cees, Ria Mareille dat jullie rust krijgen en dat deze ellende eindelijk ophoud en dat jullie normaal kunnen rouwen, sterkte de komende tijden, weet dat Tinka bijna jarig zou zijn, ik steek ook eenkaarsje aan 24-12. Sterkte en geloof ik kom geregeld hier kijken, want ik laat Tinka niet door het slijk halen.

Anretha

Geplaatst door: anretha mertens | 26 oktober 2006 om 8:56

lieve ouders van tinka

heb net het boek uit gelezen met tranen over mijn wangen ....jeeeetje ben er gewoon niet goed van!! wat heeft dat arme meisje en jullie moeten doorstaan en wat is jullie aangedaan!!
ik leef met jullie mee en hoop dat jullie de kracht ooit vinden om door te gaan met leven

liefs een moeder

Geplaatst door: sandra uit zeeland | 26 oktober 2006 om 10:33

hoi

ik begrijp de reacties wel. Het is natuurlijk verschrikkelijk wat er is gebeurt ik heb het boek gelezen en ik denk dat zoiets ook mij zou kunnen overkomen omdat ik snel iemand vertrouw. Aan de andere kant begrijp ik ook de reacties wel dat je niet zomaar in dit wereldje terrecht komt. ik denk dat we het nooit zullen weten. Ik wens de familie alleen onzettend veel kracht toe.

Geplaatst door: Babs | 8 november 2006 om 17:05

Ook ik heb gisteren het boek over Tinka gelezen.
Ik heb vreselijk gehuild!
Wat een schoften,wat een beesten leven er toch op deze wereld.
Niemand heeft het recht om het leven van iemand te beeindigen.
Ik vind het zo vreselijk voor jullie,echt.
En ofdat al geen hel is krijgen jullie ook nog eens van die gemene gevoelloze opmerkingen van mensen te horen over Tinka.
Wat ik ook heel erg vind is dat het ook allemaal nog eens uitgebreid gepland is.
Tot in de puntjes toe,net een film!
Het was nieteens in een moment van verstandsverbijstering gebeurd maar echt gepland!.
Niemand is echt meer veilig in deze gekke wereld.
Ik vind het boek een mooi eerbetoon aan Tinka.
Ik voelde ook echt de liefde en warmte van jullie naar de kinderen toe.
Ik hoop ook oprecht dat jullie ondanks deze hel toch nog af en toe kunnen lachen en plezier kunnen maken,het leven is zo kostbaar en ik denk dat alle mensen die in de hemel zitten ook willen dat hun na-bestaanden verder gaan met,leven.

Heel veel liefs van een moeder.

Geplaatst door: een moeder | 22 januari 2007 om 9:18

Geloof dat het augustus 2004 was dat die Arno in de koepel van Breda terecht kwam. Hij zag er uit als een gewone jongen, een lange slungel, beetje schlemiel. Hij mocht bij ons in de winkel werken (gevangeniswinkel waar boodschappen werden klaar gemaakt). Het bleek om een schizo te gaan, een wezenloze blik, gevoelloos en liegen dat het gedrukt staat. Ik lees dit alles nu pas anders had ik wel eens eerder geschreven. 10 dagen later ging hij in beperkingen omdat er een doorbraak was in de zaak. Die Jack had bekend bleek en Arno werd vloekend en tierend afgevoerd en ging dus in beperkingen. Geen contact meer met niemand. Onbegrijpelijk dat deze psycho geen tbs heeft gehad, dat is niet te bevatten. 18 jaar is niks voor zo'n mafketel, 12 jaar zitten waarvan de laatste 1,5 jaar alweer buiten. Dus zeg maar 10 jaar dus nog 7 jaar te gaan nu. Maak je borst maar nat met zo'n gek....nog even en dan zie je hem weer buiten lopen.

Geplaatst door: Johan de S. | 4 april 2007 om 22:26

HOT NEWS !!!!!!

Toch weer strafzaak Betty B.

(Uit: BN/De Stem - door Jan Reijnders)

Woensdag 4 april 2007 - DEN HAAG - De strafzaak tegen Betty B. wordt heropend. Dat heeft de Hoge Raad beslist. Betty B. werd eerder vrijgesproken van het medeplegen van de moord op Tinka van Rooij. De Hoge Raad geeft het gerechtshof in Arnhem opdracht de zaak opnieuw te behandelen.

De 42-jarige Betty B. uit Oosterhout is zowel door de rechtbank in Breda, na een strafeis van negen jaar, als door het Hof in Den Bosch vrijgesproken.

In de periode van het hoger beroep legde Angelo de B., zelf tot vijftien jaar veroordeeld in de moordzaak, zeer belastende verklaringen af over het aandeel van Betty B. in de voorbereiding op de moord op de 27-jarige Tinka.

Het Hof vond niet goed dat die verklaring van Angelo, de ex-partner van Betty, voor het bewijs werd gebruikt. De politie nam tijdens het proces een verhoor af, zonder Betty's advocaat erbij. Dat was fout oordeelde het Hof.

De Hoge Raad vindt dat een vormfout door de rechter moet worden hersteld en niet zonder meer tot vrijspraak moet leiden.

Einde citaat.

Proficiat Cees en Ria van Rooij en eigenijk ook proficiat aan Angelo. Dat laatste klinkt wat vreemd maar insiders weten hoe Brave Betty Angelo van 'meeplichtig' naar 'medeplegen' heeft geholpen (scheelt een jaartje of 8)en zij zichzelf door Angelo te manipuleren, naar een vrijspraak had gemanouvreerd. Volgens driekwart van Nederland onbegrijpelijk en nu dus (waarschijnlijk) terecht gecorrigeerd.

Geplaatst door: Hans | 5 april 2007 om 10:22

Ik volg het nu een tijdje, ten eerste wil ik de ouders van Tinka nog even een hart onder riem toe steken en sterkte wensen in alle jaren die nog moeten komen, want het verdriet blijft, wie wat of hoe iemand schuldig is of niet! Maar ik ben er van overtuigd, na alles wat ik gelezen heb, dat Tinka idd. naief is geweest en ik ben bang dat ze teveel wist van sommige dingen, waarin of waarmee Arno betrokken was. Dus Arno had haar nooit of te nimmer laten gaan...want ook die Wilco (sportschoolhouder) vertrouw ik niet, ik kan mis zitten, maar het is wel heel toevallig toch dat deze op dezelfde dag wordt opgepakt, toen Tinka ineens spoorloos was. En dat er ook geruchten waren, dat Arno ook voor hem klusjes zou hebben gedaan?
Ik vertrouw het zaakje gewoon niet en ben bang, dat het niet alleen een crime passionel was, maar dat Tinka zeeeer zeker onschuldig was in alle opzichten...ze wist gewoon te veel van die Arno...maar goed, dat neemt het verdriet niet weg, wat ook de waarheid achter het verhaal zou zijn...het is een dochter en een zus en een vriendin en niet een pion in een raar drugswereldje.
En ja, soms kunnen mensen hun ware aard heel goed verbergen en Arno is ook zo iemand en dan kun en mag je de tegenpartij niet zwart gaan lopen maken, weten jullie allemaal wel, hoeveel jonge meisjes hier in NL slachtoffer worden van zulke types als die Arno??? Trouwens niet eens alleen jonge meisjes...het enige wat je als moeder kunt doen, is proberen je kinderen te waarschuwen, maar deze "wolven in schaapskleren", zijn zo goed in hun gemanipuleer, je trapt er vaak met beide voeten in en ziet de ware aard pas, als het te laat is...mensen houd Tinka aub in ere, want zij was een van de vele meisjes, die voor de charmes van deze wolven viel...het is haar fataal geworden, maar laat ons hier iets van leren...inplaats van elkaar gaan lopen te verwijten!!! Beste ouders en zus nogmaals heel veel sterke van een moeder gewenst.

Geplaatst door: anoniempje | 30 mei 2007 om 17:21

beste cees en ria ik wens jullie heel veel sterkte kracht en wijsheid. helaas lopen er op deze wereld veel smeerlappen rond enof het rechtsysteem hier in nederland wel helemaal goed zit heb ik mijn twijfels over ,wat je er ook voor moet doem zorg dat iedereen die aan deze gruweldaadmeegedaan heeft of er ook maar van afwist word opgesloten ,ik weet zeker dat er nog mensen gehoort moeten worden die hier heel nauw bij betrokken waren maar niet opgevallen zijn vecht en ga ervoor want als deze mensen zoals betty los laten lopen zijn we net zo erg heel veel sterkte.

Geplaatst door: niet belangrijk | 8 juli 2007 om 21:29

ik heb gister het boek gelezen.Ik wil als eerst cees en ria,de zus en zwager veel sterkte wensen.Je kan je eigen niet voor stellen wat voor pijn deze mensen hebben.Ik ben zelf nog maar 20 en heb ook in die circuit's gezeten,nu weet ik zeker dat dat echt verleden tijd is.Wat er ook voor walgelijke mensen op de wereld rondlopen en nog wel zo dichtbij.toen ik het boek aan het lezen was kreeg ik zo'n raar gevoel heel onbeschrijvelijk vooral toen ze contact zochten met het hiernamaals en dat ze contact kregen met tinka.Klinkt mischien stom om het zo te zeggen maar ik vond dat best mooi om te lezen.Ik wil nu vaak een kaarsje aan steken voor Tinka.Ik kende haar niet persoonlijk eigenlijk helemaal niet,maar ik wil toch mijn betuiging tonen voor zo'n dappere jonge vrouw.Dit had nooit mogen gebeuren!!!Heel veel sterkte verder.liefs G

Geplaatst door: G.uit woudrichem | 12 juli 2007 om 16:03

Ik heb het boek gelezen, te erg wat er is gebeurd, wil ook de familie laten weten dat ik met ze meeleef!.. Ik hoop dat jullie toch de mooie kant van het leven kunnen zien!

Geplaatst door: | 4 december 2007 om 16:44

Ik heb het boek gelezen, te erg wat er is gebeurd, wil ook de familie laten weten dat ik met ze meeleef!.. Ik hoop dat jullie toch de mooie kant van het leven kunnen zien!

Geplaatst door: | 4 december 2007 om 16:44