Het zwijgen van Amersfoort (en Ommen)

In mijn bericht over het misbruik in Amersfoort, door PHW uit Hoevelaken, schreef ik dat ik mij moeilijk kon voorstellen dat op de redactie van het Nederlands Dagblad hiervan niets bekend was.

Immers, de vrouw van betrokkene was prominent medewerkster van de krant, Hoofdredacteur Sjirk Kuiper laat weten dat zijn voorgangers, Peter Bergwerff en Jurn de Vries, zich pas deze week realiseerden dat het misbruikverhaal over betrokkene ging en dat ze destijds geen enkel signaal over strafbare feiten of pedoseksuele gerichtheid van de man hebben gekregen.

Er is geen enkele reden daaraan te twijfelen, maar de vragen blijven. Bijvoorbeeld waarom de vrouw van PH het kennelijk niet nodig heeft gevonden de redactie van de krant – althans iemand daar – op de hoogte te stellen.  Gezien de onderwerpen die zij in de krant besprak – en de activiteiten van haar man in al die jaren daarna in gereformeerde kring – lijkt het mij nogal discutabel dat dit helemaal niet aan de orde is geweest.

Het had mij wijzer geleken als beiden zich wat terughoudender hadden opgesteld. Ik heb wat van die filmpjes bekeken waarop hij voorlichting geeft aan jeugd. Mijns inziens had dat niet zo gemoeten. Ik denk dat iedereen die op deze manier met hem is geconfronteerd daar achteraf weinig positief op terugkijkt. En dat was te voorzien.

(Correctie: eerder schreef ik dat ik me niet kon voorstellen dat de vorige hoofdredacteur en oprichter van de krant, Pieter Jongeling, hier niets van zou hebben vernomen. Ik meende in een bericht van toen een commentaar van zijn hand te hebben gezien, over het drama met de brand, in 1986. Dat kan niet kloppen: Jongeling was in 1985 al overleden. Ik was op het verkeerde been gezet door het bericht op Delpher. Excuus)

Sjirk Kuiper schrijft dat ‘de speculaties’ geheel voor mijn rekening zijn. Klopt. Dat heb je met speculaties. Wat ik in de krant even miste was dat er met geen woord werd gerept over de rol van de krant. Als lezer had ik wel willen weten dat men op de redactie toen van niets heeft geweten, waardoor er nog tientallen jaren lang heel wat slachtoffers met uiterst gemengde gevoelens bepaalde berichten in die krant moeten hebben gelezen.

Vandaag heeft het Nederlands Dagblad een stuk waarin de hoofdredacteur ingaat op de achtergronden van deze zaak en de rol van de krant. Is ook te lezen via Blendle (zie hier)

Er kwam, naar aanleiding van de berichten over Amersfoort, een reactie binnen van iemand over iets dat zich in Ommen heeft afgespeeld.

“Het ND weet ook van de misbruikverhalen in gereformeerd vrijgemaakt Ommen. Ik heb het over de gereformeerde basisschool Guido de Bres. Maar vooral de ontkenners van het misbruik werden geloofd door de ND-journalist. Zij hadden hún mooi klinkende verhaal wel klaarliggen. Het schoolbestuur wilde niet eens alle oud-leerlingen inlichten over verhalen over seksueel misbruik. Terwijl ouders daarom hadden gevraagd. Tegenwerken en halve waarheden behoorden tot het programma van het schoolbestuur en de algemeen directeur.

De algemeen directeur was destijds als deskundige betrokken bij de zedenzaak op de gereformeerde middelbare school in Amersfoort, 1996. Het is: ons kent ons. Ouders die openheid wilden in Ommen werden belachelijk gemaakt en stevig tegengewerkt. Open communicatie bestond niet. Laat staan respect.

In de kerk daar (“Het Baken”) werd God zelfs gedankt dat er niets van seksueel misbruik was gebleken na een flut-onderzoek van slechts drie weken. Mensen liepen toen boos en huilend weg uit de kerkdienst (notabene was het Heilig Avondmaal) en voor de rest leeft men rustig verder. Dat wegkijken en ontkennen en poppenkast spelen lijkt in de gereformeerde genen te zitten.

O ja, Arie Slob weet er ook van, (terwijl hij als politicus alles moest lezen over wat slachtoffers in de Rooms-Katholieke kerk is aangedaan), zoals CU’ers (Christen-Unie) op provinciaal niveau in Zwolle veel weten over misbruikverhalen van de school in Ommen. De dominee weet er alles van. Die heeft meegeholpen met bedreigen van mensen die volledige openheid wilden. Was hij ook niet die dominee in Assen, toen daar de gereformeerde basisschool dicht moest, omdat er een pedoseksuele meester was?

Zelfs weggestuurd personeel van de school in Ommen heeft toegegeven op de hoogte te zijn van seksueel misbruik in het verleden van die school. Kerkmensen hebben verteld persoonlijk slachtoffers te kennen, maar verder komt het niet. De angstcultuur is enorm! Slachtoffers werden en worden behandeld als oud vuil. Ze bestaan zogenaamd niet.

De echte stinkende beren en hun eveneens stinkende vriendjes hebben nog steeds een goeie positie in die kerk en in het gereformeerde wereldje. Die houden objectieve waarheidsvinding tot op de dag van vandaag tegen door te dreigen met een rechtszaak wegens smaad. Misschien dat ze op hun sterfbed tot bekering komen. Er zal verantwoording afgelegd moeten worden aan God. Helaas is meestal het eigen ego en angst voor imago-schade een onoplosbaar probleem. Mijn visie: De echte VIPS zijn de slachtoffers, niet de daders en de verzwijgers!”

Aldus de reactie.

Openheid of niet, wat is wijsheid? Sjirk Kuiper, in het ND: