‘Hostiliseren’ en Lachen in de Bunker

Het was me gisteren het dagje wel. Ik had ‘s avonds nog wat huiselijke verplichtingen (heb je soms), ik had gehoopt dat de zitting in de Bunker tegen een uur of vier afgelopen zou zijn. Dat viel tegen, het dreigde helemaal uit te gaan lopen toen officier van justitie Sabine Tammes om kwart over vijf aankondigde dat ze nog wel een uurtje nodig had.

Dat vond de rechter te gortig, maar inmiddels was het wel kwart voor zes voor ik bij de Bunker kon vertrekken. Gelukkig vielen de Pinksterfiles mee. Kon nog net even een verslagje maken (zie hier). In de loop van de dag wat meer, nu nog even een paar details.

Astrid gebruikte gistermorgen het woord hostiliseren, om de vroegere situatie binnen het gezin Holleeder te beschrijven. De gewelddadige drankzuchtige vader, de bange kinderen die zich aan elkaar vastklampten en alleen elkaar vertrouwden. Wat het voor haar zo moeilijk en emotioneel maakt om broer Wim te verraden, zoals ze dat zelf ziet.

Ik zat tussen twee NOS-collega’s in. Wat had ze nu precies gezegd? Het leek op hospitaliseren, maar dat was het niet. En het woord hostiliseren bestaat niet. De collega had er in zijn bericht ‘hostiliceren’ van gemaakt. We waren het erover eens dat het van hostile (vijandigheid) moet komen. Voor het gewone volk is het misschien beter voortaan voor zulke situaties het woord ‘Holleederiseren’ te gebruiken, dan weet iedereen meteen wat je bedoelt.

De beste grap kwam, als gewoonlijk, van rechter Frank Wieland. Het gaat over een gesprek waarbij Astrid en Willem ergens buiten lopen, bij een kerkje. Astrid zegt dan: “Die strijd is al helemaal gevoerd, een rechter doet ook maar waar hij zin in heeft, die leest niet het hele dossier.” Holleeder: “Die rechters, dat is tegenwoordig ook schorum, die zijn smerig.” Astrid wordt gevraagd hierop te reageren. Ze zegt: “Dit is hoe wij tegen de rechterlijke macht aankijken.”

Officier van justitie Tammes: “Er spreekt wel een bepaalde visie uit.”

Wieland, gortdroog: “Ik denk dat het over officieren gaat… Legt u eens uit, mevrouw?”

Waarna Astrid uitlegt dat ze wel een beetje moet meelullen met haar broer. “En het is toch zo dat jullie niet alles meer hoeven lezen tegenwoordig? Er worden er toch steeds meer wegbezuinigd?”

De één na beste grap kwam van advocaat Sander Janssen. Het gaat heel lang over een bepaalde naam die Holleeder tijdens zo’n gesprek zou hebben genoemd, over iemand die op ‘de rode motor’ zou hebben gereden . Hij kan het zich niet herinneren, de officieren blijven erop aandringen dat hij toch ergens mee komt, ze kunnen zich niet voorstellen dat hij dit niet meer weet. Het moet een korte naam zijn. Janssen: “Jebbink!” (Jebbink is de advocaat die Astrid bijstaat en naast haar in het afgeschermde hok zit)  

Bij Astrid en Willem ligt het Amsterdamse accent dicht onder de oppervlakte, het verschil met vooral Tammes is groot: die heeft een licht-bekakt accent. Maar ze doet haar best. Tegen Holleeder: “Wat wel opvalt is dat u hier ‘ja’ zegt en niet: ‘Wat zit je nou ontzettend slap te lullen.'”

Wat gisteren ook opviel was dat Holleeder heel vaak reageerde als Astrid wat zei, maar dat dit voor ons meestal niet te verstaan was. Of dat helemaal aan hem ligt, dat hij zelf bij al die kleine interrupties zijn microfoon aan moet zetten of duidelijk in de microfoon moet praten, is niet duidelijk. Zijn advocaten stimuleren hem niet om in de microfoon te praten. Dat is invoelbaar, maar de rechter zou daar beter op moeten letten. Nu is het van de schrijvende pers alleen John van den Heuvel die – vanwege zijn beveiliging – dit kan noteren, omdat hij in de zaal zit. Paul Vugts was er gisteren niet. Wel ander hoog bezoek: de officieren van justitie Koos Plooy en Cynthia de jong, van het Passageproces, en ook advocaat Nico Meijering (van Dino Soerel) was aanwezig.

Omdat het verhoor van Astrid niet afgerond kon worden, moest er een volgende zittingsdag worden vastgesteld. De rechter wilde dat volgende week graag doen, maar dan is Jebbink met vakantie. Het leek hem een goed idee te kijken of de dinsdag nog een optie was. Dan staat Peter de Vries gepland, maar kennelijk zou die dan opschuiven of even moeten wachten. Bleek toch niet te kunnen, het wordt nu in elk geval na volgende week. 

4 Reacties

  1. Loetje
    19 mei 2018 - 11:38

    Wat een toestanden allemaal er is geen touw meer aan vast te knopen en tot aan nu nog geen enkel hard bewijs wel een hoop stemmingmakerij en luchtfietserij , en van horen zeggen zal mij eens benieuwen hoe dit eindigt, ik denk wel dat Willem levenslang krijgt,, gaat in hoger beroep dan cassatie dus die is voorlopig nog wel even onder de pannen.
    Maar het blijft een ondoordringbaar bos in ieder geval maar een rechter kan alleen maar veroordelen op keihard en overtuigend bewijs lijkt mij.

    Reply
  2. dikke Lien
    19 mei 2018 - 13:19

    Wat ik ook wel humor vond. WH praat onder de getuigenis Astrid tegen zijn advocaat waarop de rechter hen vraagt te fluisteren tegen zijn advocaat waarop WH zegt. “ik mag niet fluisteren van het OM.”

    Reply
  3. Anoniem
    19 mei 2018 - 23:46

    Ik zou nog steeds wel willen weten, aangezien in het boek Judas overduidelijk het punt wordt gemaakt, dat Astrid totaal niet meegeprofiteerd heeft, Behalve een reep chocola in jongere jaren.
    Hoe belandt Astrid, rechtenstudie vervolgen aan Cambridge, in Engeland? Als meisje uit de Jordaan en armoede? Staat niks over in het boek.
    Wie heeft dat betaald?
    Dat is toch overduidelijk Cor, vanwege relatie met Sonja en broer Willem vanwege samen \’stoute\’ dingen doen.
    Ze heeft geprofiteerd.
    En is ook dankzij en niet alleen ondanks, zo ver gekomen.Tuurlijk hebben ze een verrotte jeugd gehad. Net zoals zovelen. Maar waar is het bewijs, dat hij Cor gedaan heeft?

    Reply

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.