Moord Zwolle: ‘Bloedgabbers’ over de rooie

In De Stentor vandaag een achtergrondverhaal over de moord in Zwolle-Zuid, op 7 februari van dit jaar. Mark de G. krijgt bezoek van Deniz Guldogdu (38). In Zwolle noemen ze dat ‘boezemvrienden’, in Amsterdam zouden het ‘bloedgabbers’ zijn. Allebei alfa-mannetjes, die weleens bonje hadden, maar dat een van hen in staat zou zijn een ander mens – wie dan ook – om het leven te brengen, daar kon en kan eigenlijk niemand zich iets bij voorstellen. Wat is er gebeurd?

Er worden wat verklaringen genoemd, waardoor Mark niet lekker in zijn vel zijn. Met zijn eenmansbedrijf gaat het niet zo goed, “en zijn relatie met de ‘liefde van zijn leven’ – de vrouw met wie hij al eens eerder jaren samen was – stopt. Zij keert samen met hun zoon terug naar haar eigen huis, dat ze nooit heeft verkocht.”

Over Deniz is veel minder bekend. Wat wel vaststaat: op woensdagavond 7 februari komt Deniz bij Mark op bezoek. Volgens de verklaring van Mark had Deniz een pistool bij zich dat hij die avond in zijn huis had gevonden. Hij zou dat op zichzelf hebben gericht, toen Mark het wilde afpakken, ging het af. Deniz zou zichzelf dus per ongeluk door het hoofd hebben geschoten. In plaats van naar de politie te gaan, verborg hij het lichaam in de kruipruimte, nadat hij het in stukken had gesneden en delen had verbrand. Op vrijdagavond 16 februari belt Mark  een ex-vriendin en vertelt hij wat er is gebeurd.

Het beroerde is dat we nooit zullen weten wat er echt is gebeurd. Het verhaal over een pistool dat per ongeluk afging, kennen we. Het is een bekende truc en Mark heeft er lang over na kunnen denken. Niemand gaat dat geloven, zeker de rechter niet, maar hij zal in elk geval worden veroordeeld voor het wegwerken van het lijk. Moord, doodslag, dood door schuld: het kan zomaar dat daar geen bewijs voor is.

Voor de nabestaanden is dit het meest onverteerbaar: nooit weten wat er echt is gebeurd. 

 

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.