De rippartij in de kelderbox: Mano ‘leefde met het pistool’

Ik moet bekennen dat ik er niet meteen op aansloeg, toen ik las dat de 23-jarige Belg Tijan S. veroordeeld is tot twaalf jaar voor doodslag omdat hij de kogel heeft afgevuurd die leidde tot de dood van Rotterdammer Ingomar Yildirim (24). Bij wat nader inzien blijkt het te gaan om een zaak die ik eerder ook al bijna over het hoofd had gezien en waar ik toen een berichtje over heb gemaakt onder de kop: “De ‘vergeten moord’ van 3 mei Rotterdam (‘Mano’).” 

Op woensdagmiddag 3 mei 2017  was deze Ingomar (‘Mano’) bij het Ikazia Ziekenhuis in Rotterdam-Zuid gedumpt door mannen die daarna hard wegreden. Het duurde een minuut of acht voor er een brancard kwam. Mano was zwaargewond geraakt bij een schietpartij op de Dynamostraat en overleed in het ziekenhuis. De inzittenden van de auto werden na korte tijd aangehouden.

Er waren vier verdachten: Rotterdammer Alfa D. (34), toen woonachtig in Venlo; Omar P. (21) en Clayton D. (23) uit Rotterdam en de Belg Tijan S. In het vorige bericht stond al dat Mano geen lieverdje was. Hij zat al vanaf jonge leeftijd in de jeugdgevangenis. Toen hij twaalf was, werkte hij meer aan de NCRV-documentaire ‘De besloten groep’ over jeugdinstelling De Horizon. Ook na zijn verblijf in een jeugdgevangenis zou hij geregeld betrokken zijn geweest bij schietpartijen in Rotterdam. “Wie met het zwaard leeft, zal door het zwaard sterven,” zeiden ze vroeger. Mensen uit zijn omgeving verbaast het niet echt dat Mano niet oud geworden is.

Ook bij deze schietpartij was hij geen onschuldig slachtoffer. Hij had met drie mannen in een kelderbox afgesproken om hen een wapen te verkopen. Hij probeerde er vervolgens vandoor te gaan met het geld zonder het wapen te overhandigen. Dat viel niet in goede aarde. Nadat hij dodelijk gewond was geraakt, legden vrienden hem op de achterbank van hun auto en gooiden ze hem op de stoep bij het ziekenhuis.

Tijdens een eerdere zitting had Yehudi Moszkowicz, de advocaat van Omar, al betoogd dat Mano zelf de aanstichter was van de fatale schietpartij en als eerste een wapen had getrokken. Op camerabeelden was te zien dat de verdachten zich vóór de schietpartij ophielden in de kelder en het was te zien dat Mano hen het wapen liet zien dat ze wilden kopen.

Er was nogal tumult bij die zitting: Alfa D. werd toen wel vrijgelaten, Omar niet. Die was woest en ging na de voor hem negatieve beslissing vreselijk tekeer in de rechtszaal en riep dat Alfa een heroïnejunk was. De moeder van Mano – en andere nabestaanden – zaten op de publieke tribune en reageerden emotioneel.

Als gezegd: Belg Tijan werd als schutter veroordeeld tot 12 jaar, Clayton D. tot vijf jaar en Omar P. (22) en Alfa D. (35) werden beiden vrijgesproken.

In de tweedelige documentaire De Besloten Groep komt onder anderen de moeder van Mano aan het woord. Het verloren leven van een verloren zoon, mag je dat zo zeggen? 

 

 

2 Reacties

  1. Sjaak
    20 juli 2018 - 13:53

    Goed gelukt wel, die hulpverlening….

    Reply
  2. Daan
    21 juli 2018 - 12:22

    Die hulpverlening kan helpen. Hoeft niet perse. Sommige kinderen zijn gewoon al verpest door de verkeerde mensen/familie om zich heen. De moeder van Mano bleef maar zeggen dat hij niet in die groep moest, maar thuis moest zijn. Dat is voor hem toch conflicterend. Want zijn moeder had hem al helemaal niets te bieden. Ze moest om te beginnen beter meewerken met zijn traject en meer betrokken zijn. Daar ontbrak het ook aan. Hij was door deze mensen kansloos.

    Reply

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.