The French Connection: opa meldt zich

Een paar dagen geleden strompelde er een hoogbejaarde het politiebureau van Nîmes (Zuid-Frankrijk) binnen.
“Ik ben Jean Guy”, zei hij.
“Leuk dat u zich even voorstelt”, antwoordde de dienstdoende agent.
“U zoekt me al 12 jaar”, vervolgde de oude man.
“Hoe zei u dat u heette?”
“Jean Guy”.
Zo ongeveer moet het gegaan zijn.
De agent aan de balie had geen idee dat hij tegenover een ‘tenor du trafic international de drogue’  stond. Zo noemen we in Frankrijk een grote drugsbaas.
Pas toen de agent in de computer had gekoekeloerd, begreep hij dat de schrale ‘pappy’ (Frans voor opa) al 12 jaar als voortvluchtig in de boeken stond. En dat hij zichzelf kwam aangeven.
De heer Guy (nu 80) mag (of eigenlijk mocht) inderdaad tot het topsegment van de drugsbusiness in Frankrijk gerekend worden. Hij was een van de kopstukken in de beroemde smokkelroute Marseille-VS in de jaren zeventig. Er ging toen naar schatting 40 à 44 ton heroïne van de Middellandse Zee naar de overkant van de Atlantische Oceaan. Dankzij de film The French Connection weten we er allemaal wat van. Officieel verdiende Guy in die jaren zijn inkomen met een overhemdenfabriekje in Bangui (Centraal Afrikaanse Republiek).
In 1987 werd Guy, geboren in de Elzas, in Zwitserland opgepakt en tot 14 jaar veroordeeld. Hij leidde er een heroïne-lab. Hij werd naar Frankrijk uitgewezen waar zijn straf verhoogd werd. In het spinhuis legde hij zich op de schilderkunst toe. Op enig moment werd hij voorwaardelijk vrijgelaten waarna hij samen met andere ‘vieux loups’ (oude wolven) als André Bousquet en William Perrin van de French Connection een smokkelroute opzette tussen Colombia en de Italiaanse Comorra. Ze werden gepakt, bij Guy thuis vond justitie onder meer 300 diamanten.
Kort voor het proces in 2007 was hij wegens zelfmoordneigingen overgebracht naar een psychiatrisch ziekenhuis, 2006. Daar klom hij in pyjama over een muur en bleef 12 jaar onvindbaar. Hij werd bij verstek tot 15 jaar veroordeeld.
Aanvankelijk is er ongetwijfeld serieus naar ‘m gezocht. Volgens zijn familie (nul contact) was hij waarschijnlijk dood of weer naar Afrika vertrokken. De aandacht van justitie verflauwde.
Nu zit hij in Les Beaumettes, de zwaar overbevolkte gevangenis ter hoogte van Marseille. Zijn advocaat wil zijn voorwaardelijke vrijlating, wat moet een verzwakte en zieke 80-jarige in de bak? De rechter zocht in zijn ‘code pénal’ (wetboek van strafrecht) tevergeefs naar het begrip mededogen. Vergaten we nog bijna te vermelden dat-ie voor zijn ‘overgave’ 4 maanden onder zijn eigen naam in het ziekenhuis van Nîmes heeft gelegen.
 
 
Een liedje uit de film: The Three Degrees, met Everybody gets go to the moon
https://www.youtube.com/watch?v=o_LUGSqZrkk
 
 
 
 
  

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.