Gisteren (dinsdag 22 augustus) stonden Özden Tekcandan (43) en René D (39) in Zutphen terecht omdat ze ervan werden verdacht ondernemers te hebben bedreigd en afgeperst. Voor mij begon dit verhaal vorig jaar oktober/november, nadat er in de Gelderlander een berichtje had gestaan over afpersingspraktijken in Apeldoorn waarbij een Bekende Nederlander betrokken zou zijn. Nu wonen er in Apeldoorn maar twee BN’ers: Ronnie Tober en prinses Margriet. Ronnie Tober heb ik gebeld. Die was het niet. Een paar weken later bleek dat de manager van Froukje de Both, Sidney Brandeis, er op een of andere manier bij betrokken was. Ik heb daar toen voor Nieuwe Revu een reportage over gemaakt, waar Sidney nog altijd erg boos over is: hij vindt dat ik hem zeer onjuist heb afgeschilderd. Daar zullen we ’t nu verder niet over hebben, ik zal me hier beperken tot een zo objectief mogelijke weergave van de rechtszaak en wat achtergronden. Ik ben alleen bij de zaak tegen Özden T. geweest, van kwart over negen tot half twee. De middagsessie met René D. heb ik aan mij voorbij laten gaan. Volgende week dinsdag dient de zaak tegen Sidney.

Volgens de rechter, mr. N.C. van Lookeren Campagne, is de zaak in 2005 in gang gezet door berichten die binnenkwamen bij de regionale inlichtingen eenheid over gewelddadige incassopraktijken en handel in anabole steroïden. Er is een team opgezet, dat uitvoerige opsporingsmogelijkheden kreeg. Er werden telefoons getapt en observaties gedaan. Het resulteert in een aantal aanklachten. De belangrijkste is een conflict tussen Matt Hoorn en René D, over schuldsanering. René D vindt dat hij 30.000 euro te goed heeft van Hoorn, die zich niet aan bepaalde afspraken zou hebben gehouden. D. is bevriend met sportschoolhouder Özden Tekcandan, beter bekend als Papa Mike. Ze proberen de zaak op te lossen door Hoorn onder druk te zetten. Dat begint al in juni 2005: Hoorn moet betalen. De gewraakte 30.000 plus een boete van honderd procent.

Mokkels

Het conflict komt ter ore van enkele andere ‘vijanden’ van Hoorn. Stefan Feenstra is de man achter de website mokkels.nl. Hoorn had zich daar ingekocht, de site op naam van een van zijn bedrijven laten zetten en zou flink investeren. Artiestenmanager Sidney Brandeis zou daarbij een prominente rol spelen. De samenwerking verloopt niet naar wens en Feenstra wil de naam van de website terug. Tijdens de rechtszaak komt naar voren dat Sidney Brandeis dan een ontmoeting regelt met Matt Hoorn in het Van der Valk-motel De Witte Bergen, aan de A1 bij Eemnes. Dat is op vrijdagmiddag 16 september 2005. Onder valse voorwendselen wordt Hoorn hierheen gelokt, dat wordt een aantal keren letterlijk zo gesteld. Uit tapgesprekken blijkt dat de heren verder van plan zijn Hoorn "in de media te kielhalen".

Oren

Bij de ontmoeting zijn Matt Hoorn en zijn jurist aanwezig en Sidney Brandeis en diens kompaan Alexander Stevens ( ‘De stem van Veronica’). De afspraak is om één uur precies. Hoorn en zijn jurist worden zo neergezet dat ze de ingang van het restaurant niet kunnen zien. Sidney stuurt een sms’je naar Papa Mike en René D., die zich volgens afspraak om kwart over één bij het gezelschap voegen. Dat gaat gepaard met enige verbaal en fysiek geweld, waarbij de bril van Matt Hoorn op de grond valt en de jurist door René D. aan zijn oren wordt meegetrokken. Sidney en Alexander zijn dan al afgenokt. Papa Mike heeft foto’s bij zich van Matt Hoorn en diens vrouw. Deze heeft hij van Sidney gekregen. Uiteindelijk blijft Hoorn alleen achter met Papa Mike. Hoorn voelt zich bedreigd. Hij tekent de hem voorgehouden formulieren over mokkels.nl en zegt toe met een voorstel te zullen komen over de gewraakte 60.000 euro. In plaats daarvan gaat hij naar de politie. In november worden Papa Mike, René D. en Sidney opgepakt. De huiszoeking bij Papa Mike levert een groot aantal (‘een handelsvoorraad’) illegale pillen op.

Advocaatje

De tapgesprekken in de periode tot aan de arrestatie leveren interessante informatie op. Zo wordt van René D. genoteerd dat hij tegen iemand zegt: "Matt Hoorn is geschrokken alsof hij water zag branden" en dat hij "hem en zijn advocaatje aan de oren" heeft getrokken. Papa Mike vindt dat hij recht heeft op een vergoeding voor de geslaagde incasso en inderdaad betaalt opdrachtgever Sidney hem 500 euro.

Behalve deze affaire spelen er nog wat andere incasso’s waar Papa Mike bij betrokken is: tegen een Apeldoornse ondernemer met wie een conflict was over sponsoring van het evenement ‘De sterkste man van Gelderland’, dat georganiseerd werd door Papa Mike. Nadat hij een flinke klap tegen zijn gezicht had gekregen betaalde de ondernemer 850 euro. Volgens Papa Mike ging het hier om ‘een vaderlijke correctie’. Een Belgische ondernemer kreeg bezoek van Papa Mike omdat de Apeldoorner aanspraak meende te maken op provisie voor de inrichting van een sportschool in Heerenveen. Ook deze man kreeg een tik, maar dat was omdat hij Papa Mike had uitgevloekt. "En ik laat mij door niemand uitvloeken. Dat ik voor één zo’n klap al negen maanden vastzit, dat vind ik zielig." De betreffende ondernemer was een dag later overigens wel 5000 euro komen betalen in een wegrestaurant bij Den Bosch. Zijn vrouw en kinderen voelden zich ernstig bedreigd.

Vals geld

Bij de huiszoeking was een tas met valse briefjes van duizend gulden aangetroffen. Aanvankelijk nam de recherche dit hoog op, maar uiteindelijk nam men genoegen met de verklaring van Papa Mike dat hij dit wilde gebruiken als behang voor de babykamer van zijn zoontje. Zijn vrouw is inderdaad in maart 2006 bevallen, papa kreeg enkele dagen verlof om bij de geboorte aanwezig te zijn. Moeder had het kind meegenomen naar de zitting, maar veel meer dan een glimp kregen vader en zoon niet van elkaar te zien.

Bij de huiszoeking werden zo’n 1800 pillen aangetroffen, maar die waren volgens Papa Mike allemaal voor eigen gebruik: in Turkije zijn ze goedkoper dan in Nederland, daarom nam hij altijd een voorraadje mee. Het ging om afslankmiddelen en medicijnen tegen astma. Hij bezwoer dat hij nooit pillen had verstrekt aan zijn sportschoolcliënten, de enige aan wie hij wel eens wat had gegeven was een meisje waarvan hij de naam niet wilde noemen, maar dat drie keer wereldkampioen was geworden in Los Angeles. Volgens insiders zou het gaan om Juliette Bergman.

Rode draad

Tijdens de zitting toonde Papa Mike zich allesbehalve berouwvol. Als er uit de tapverslagen zinnen werden geciteerd die hem niet aanstonden ("Ik kom je nog wel tegen" en "Hij zal het wel zien, dan maar een paar maanden vast") was het steevast: "Wat is de betrouwbaarheid van een tapverslag?"

De officier van justitie zag ‘een rode draad’: bemiddelaar bij schulden van anderen, voor een provisie van 10 à 15 procent, mensen ‘corrigeren’ door ze met de vlakke hand in het gezicht te slaan. Met een spraakwaterval aan woorden intimideerde en bedreigde hij de slachtoffers, die hij ‘onder vier ogen’ wilde spreken. "Eerst worden er vermeende schulden gecreëerd, daarna wordt verdachte ingeschakeld. Aan politie, deurwaarders en advocaten heeft hij geen boodschap, afpersing is zijn beroep." Over de rol van Papa Mike in de zaak-Hoorn zegt de officier: "Hij heeft de opdracht aangenomen van Sidney Brandeis en René D., Sidney heeft de afspraak geregeld, het was een opgezette val. Van Sidney heeft hij 500 euro gekregen voor zijn bemiddeling." De officier concludeert dat de verdachte het foutieve van zijn handelen niet inziet. "Terwijl hij juist een voorbeeldfunctie heeft. Als je een sportschool hebt, moet je je niet inlaten met incasso’s." Hij eist een gevangenisstraf van vijf jaar.

De advocaat van Papa Mike wijst erop dat het niet verboden is gesprekken te voeren over zakelijke conflicten. "Het is ook niet verboden te spreken met vijanden van Matt Hoorn. En wat is er mis met die foto’s? Het is niet verboden foto’s van Matt Hoorn en zijn vrouw te hebben."

Op de fles

’s Middags staat René D. terecht. Ik was daar niet bij, maar verslaggeefster Tanja Kits van de Gelderlander wel. Uit haar verslag citeer ik:

"Schuddend met zijn hoofd zat horecaman René D. (39) gisteren voor de rechtbank in Zutphen. Hij stond terecht wegens betrokkenheid bij twee afpersingszaken. ‘Ik noem het geen afpersing, want het was mijn eigen geld. Ik was opgelicht. Maar nu zit ik hier en de oplichter loopt nog vrij rond’. Hij is alles kwijt geraakt na zijn arrestatie: zijn zeven zaken gingen op de fles en zijn huis moest worden verkocht."

René D. krijgt een eis van 30 maanden. De rechtbank oordeelt dat hij lang genoeg heeft vastgezeten en besluit hem meteen vrij te laten.

De zaak Biemans

Tot zover het proces. Dat al met al toch een merkwaardige indruk achterlaat. Het lijkt erop dat hier met een olifantengeweer op een mug is geschoten. Er is maandenlang getapt en geobserveerd, het dossier telt vele duizenden pagina’s, terwijl het in feite om kleinschalige afpersing gaat. Waarschijnlijk speelt er iets heel anders, maar daarover wordt tijdens de zitting met geen woord gerept. De naam van Papa Mike komt namelijk ook voor in een heel ander dossier: dat van de moord op zakenman Ran Biemans. De Bredase sportschoolhouder Wilko Ites geldt daarvoor als verdachte: hij had een verhouding met Els, de vrouw van Biemans.

In juni 1998 wordt Biemans met gruwelijk geweld afgeslacht in de slaapkamer, terwijl Els naast hem ligt te slapen. Zij heeft niets gemerkt, omdat ze oordopjes in had. De Telegraaf schrijft over Wilko Ites: "De Brabander lijkt er alle belang bij te hebben gehad om de steenrijke echtgenoot van zijn toenmalige vriendin naar de andere wereld te helpen. Bovendien zijn er belastende verklaringen dat hij zakenrelatie Mike Tekcandan uit Apeldoorn voor de slachtpartij had ingehuurd."

Er volgt een langdurig getouwtrek over het dna van Papa Mike, uiteindelijk werkt deze mee. Er blijkt geen match met de aangetroffen sporen in huize Biemans. Het heeft er alle schijn van dat justitie alles uit de kast heeft getrokken om Papa Mike te ontmaskeren als een belangrijke schakel in de onderwereld, maar dat dat niet is gelukt. Als er al iets is gevonden, staat het in elk geval niet in het Apeldoornse afpersingsdossier.

VERSLAG ZITTING DINSDAG 29 AUGUSTUS: SIDNEY

Op dinsdag 29 augustus staat Sidney Brandeis (38) in Zutphen terecht. Hem wordt alleen verweten dat hij Matt Hoorn op 16 september tijdens de ontmoeting in De Witte Bergen een formulier heeft laten ondertekenen waarmee deze afstand deed van de website www.mokkels.nl Deze was ooit opgezet door Stefan Feenstra, maar om juridische redenen was deze geregistreerd op een bedrijf van Hoorn. Feenstra was ontevreden over de samenwerking met Hoorn en wilde zijn site terug. Omdat hij zelf in Groningen woont, had hij Sidney gevraagd de papieren mee te nemen. Cruciale vraag was: wanneer tekende Matt Hoorn de papieren, waren Papa Mike en René D. toen al bij het gesprek aanwezig? De verklaringen lopen uiteen. Volgens Matt Hoorn en zijn jurist was het toen de beide heren aanwezig waren en ze Matt Hoorn een foto van hem en zijn vrouw hadden laten zien, volgens anderen was het tekenen al achter de rug toen Papa Mike en René D. erbij kwamen, of was het gebeurd toen ze er net aan kwamen lopen.

Duidelijk is dat de bijeenkomst is belegd onder valse voorwendselen: er zou gepraat worden over de relatie van Sidney met zijn toenmalige vriendin, de ware aard van de ontmoeting moest even geheim blijven, anders waren ze bang dat Hoorn niet zou komen opdagen. De ware aard was, volgens Sidney, dat een aantal mensen die zich door Hoorn gedupeerd voelden en een gesprek met hem wilden met als boodschap: "We hebben je door, alles wat je zegt is gelogen," dat ze nooit meer iets met hem te maken wilden hebben en dat hij hen met rust moest laten.

Van één uur tot kwart over één zouden Sidney en Alexander Stevens hun ‘confrontatie’ doen, daarna was het de beurt aan Papa Mike en René D. Volgens Sidney had Matt Hoorn de papieren ‘lachend getekend’. President van de rechtbank is mr. N.C. van Lookeren Campagne. Hij vraagt Sidney: "Heeft u op enige manier druk op hem uitgeoefend om de papieren te tekenen?"

Sidney: Nee.

Rechter: De verklaringen die Papa Mike hierover zijn afgelegd, zijn niet consistent. Op maandag 12 september is er volgens hem afgesproken dat hij ervoor zou zorgen dat de formulieren zouden worden getekend. Er is een tapgesprek van 16 september, voorafgaand aan de ontmoeting in De Witte Bergen, waarin u verklaart: "Er is een belangrijk ding voor ons, die domeinnaam, die moet hij ondertekenen."

Sidney: Als hij niet had ondertekend, waren wij ook lachend naar buiten gegaan. Ik heb alleen gezegd: ik heb een kwartier nodig, daarna mogen jullie binnenkomen.

Rechter: In een verklaring op 17 juli zegt Papa Mike dat er van te voren niets is afgesproken en dat Matt Hoorn vrijwillig heeft getekend. Ik constateer dat dit tegenstrijdig is met zijn eerdere verklaringen. Hij geeft wel toe dat hij foto’s heeft laten zien, maar dat was alleen om te laten zien dat hij zich had verdiept in de achtergronden van Matt Hoorn. René D. verklaart dat de papieren zijn getekend op een moment dat hij en Papa Mike wél aanwezig waren.

Sidney: Matt Hoorn vloog mij aan, hij werd agressief. Ik had alleen gezegd: Stefan wil zijn site terug. Het ging niet om geld.

Rechter: U hebt 500 euro aan Papa Mike betaald. U hebt in eerste instantie verklaard dat het te maken had met een bedrag van 1500 euro dat hij nog te goed had van René D.

Sidney: Ja, maar dat klopte niet. Ik voelde me onder druk gezet, ik had allerlei verhalen gehoord, ik wist niet wat er aan de hand was.

Rechter: Er is een e-mail van 19 september over Papa Mike waarin staat: "Hij regelde het toch maar mooi dat Matt Hoorn dat formulier heeft getekend" en "We zijn blij met jullie hulp, we hebben hem op een presenteerblaadje aangeboden gekregen."

Sidney: Ik heb hem helemaal niet nodig gehad om Matt Hoorn te laten tekenen.

Rechter: Was u erbij toen die foto’s werden getoond?

Sidney: Dat verbaasde mij ook, het was niet de insteek die foto’s aan hem te sturen.

Officier van Justitie mevrouw mr. L. Feraaune (tekening rechts) confronteert Sidney met de opmerking dat Matt Hoorn tegen hem heeft gezegd dat hij werd afgeperst door Papa Mike en René D. Dat was vóór de bespreking van 16 september bij De Witte Bergen. Met andere woorden: Sidney kon weten dat hij in zee ging met iemand die aan het afpersen was.

Sidney: Als iemand zóveel tegen je gelogen heeft, alles wat die man zegt is gelogen, als hij dan zegt: ik word afgeperst, dan geloof je dat ook niet.

Sidney zat elf dagen vast, van 29 november tot 9 december. Na zijn vrijlating is naar zijn zeggen ‘dag en nacht belasterd en bedreigd.’ Matt Hoorn is volgens hem ‘als een idioot tekeergegaan, heeft met alle media gebeld, hij is er alleen maar op uit om mij kapot te maken."

Rechter: Heeft u daar een verklaring voor?

Sidney: Het is een psychopaat die niet weet wat vriendschap is en gaat natrappen.

Rechter: Waarom zo rancuneus?

Sidney: Dat zit in zijn aard.

De Officier van Justitie wil de zaak ‘niet zwaarder maken dan hij is.’ Verdachte is volgens haar ‘bij toeval in de kwestie betrokken geraakt. Hij is zélf met Papa Mike gaan bellen. Ik begrijp dat hij een geschil heeft met Matt Hoorn, dat hij boos is op Matt Hoorn en als hij op die manier zou zijn benadeeld, terecht boos, maar hij had niet op deze manier gebruik mogen maken van Papa Mike." Haar eis: de tien dagen voorarrest acht ze voldoende gevangenisstraf, verder wil ze een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden met een proeftijd van twee jaar, en een werkstraf van 180 uur of 90 dagen hechtenis.

De advocaat van Sidney, mr. I. Baardman, gaat vooral in op de juridische kant van ‘afpersing’: kun je een handtekening afpersen?

In zijn slotwoord klaagt Sidney: "Ik word bij van alles en nog wat betrokken, ik heb te goeder trouw gehandeld." Dat Papa Mike niet deugde, kon hij niet weten: hij had op internet informatie over hem opgezocht en daar was niets belastends bij, de man is zelfs bondscoach. En verder haalde hij nog eens flink uit naar Matt Hoorn, totdat het zelfs zijn advocaat wat te gortig werd en hem met een hoofdgebaar seinde er een eind aan te breien.

De uitspraak is op 12 september.

Tekeningen: Anna Korterink