Misdaad-journalist Hendrik Jan Korterink  
logo2
logo3
 
 

Volkert en de moord in Nunspeet

vdwerken

Op zondagmiddag 22 december 1996 wordt milieu-coördinator Chris van de Werken (43) uit Nunspeet tijdens een wandeling in het bos geliquideerd, met twee kogels in zijn rug. De zaak gaat de boeken in als 'de moord zonder motief'. Na de aanslag op Pim Fortuyn lijkt het zeer waarschijnlijk dat Volkert van der G. ook de moord op Van de Werken heeft gepleegd en dat hij jarenlang een perfect dubbelleven heeft geleid: overdag activist op papier, in zijn vrije tijd pleger van geweldsmisdrijven.

'Toen ik maandagnacht hoorde dat de verdachte een inwoner Harderwijk zou kunnen zijn, de naam Van der G. werd genoemd en het Milieu-Offensief, heb ik nog eerst gedacht: dan moet het een collega van Van der G. zijn geweest. Pas in de loop van de volgende dag werd mij duidelijk: hij is het zélf. Daar had ik hem dus totaal niet toe in staat geacht.' Burgemeester J.G. de Groot van Harderwijk maakte de werkwijze van Volkert van der G. (32) van nabij mee, toen zes gemeenten op de Veluwe samen werkten aan het Ammoniak Reductie Plan, waarbij de boeren en de milieubeweging tot een compromis moesten zien te komen.

Vrije Boeren

De twee uitersten werden gevormd door de Vrije Boeren aan de ene kant en de Vereniging Milieu-Offensief van Volkert van der G. aan de andere kant. 'Voor de boeren stond er veel op het spel: ze konden al geruime tijd niet meer uitbreiden, er konden pas vergunningen worden afgegeven als het Ammoniakplan was goedgekeurd.' Bij de eerste vergadering, op het gemeentehuis in Harderwijk, ging het hard tegen hard. Gerard de Zwaan uit Nunspeet was er als voorzitter van een landbouworganisatie. 'Ik had al vaker met Van der G. te maken gehad, maar alleen telefonisch of schriftelijk. Ik heb hem gevraagd: bent u Van der G.? Toen hij ja zei, heb ik gezegd: dan krijg je van mij geen hand, viezerd.' Burgemeester De Groot herinnert zich dat de partijen elkaar daarna bijna over de tafel trokken. Er werden teksten geroepen in de trant van: 'Als ik u voor mij auto krijg, rijd ik door.' De burgemeester verwees zelfs naar de moordaanslag op premier Rabin (november 1995) die op dat moment actueel was: dat men in Nederland toch niet op deze manier met elkaar om dient te gaan.

Woede

Toen het in 1996 tot een afronding kwam, stemde Volkert tot verbijstering en woede van alle aanwezigen toch nog tegen, maar in december werd duidelijk dat het plan desondanks zou worden goedgekeurd. Achteraf lijkt het erop dat hij milieu-ambtenaar Van de Werken als symbool heeft gezien. Gerard de Zwaan: 'Ik herinner mij nog heel goed dat er op een van de vergaderingen een discussie was tussen Volkert en Chris van de Werken. Van de Werken gaf aan dat hij het met een bepaalde opvatting van de boeren eens was, waarop Volkert zei: "Dat begrijp ik." Alsof hij aan wilde geven: natúúrlijk ben jij het met die boeren eens. Toen Van de Werken werd vermoord heb ik meteen aan Volkert gedacht, maar ik heb dat niet tegen de politie gezegd. Iedereen wist van onze aanvaringen tijdens de vergaderingen, ze hadden me zien aankomen.'

Rigide

Het is duidelijk dat Volkert de milieu-ambtenaar als een tegenstander zag, maar voorzover bekend hebben beide mannen nooit echt ruzie gehad. Burgemeester De Groot: 'Van de Werken stond met beide benen in de Veluwse samenleving, hij vond de standpunten van Van der G. te rigide. Tijdens vergaderingen zei hij wel eens: "Doe nou ook eens een stapje verder," dat soort opmerkingen, maar niet in scherpe bewoordingen. Van der G. was een emotieloze man die zich totaal niet kon verplaatsen in de situatie van de veelal jonge boeren die met de rug tegen de muur stonden. Ik heb grenzeloze bewondering voor die boeren gehad, dat ze zich in konden houden. Van der G. kon dat volkomen onbewogen zeggen: 'Er is wetgeving, ik maak gebruik van mijn democratische rechten, waar heb je 't over?'

Barak Droevendaal

Kalvermester Jan van Dooijewaard uit Hierden werd het op een gegeven moment te veel. Hij reed samen met een kameraad naar Wageningen om Volkert op te zoeken, die toen nog in een barak aan de Droevendaalsesteeg woonde. 'Allemaal tuig van de richel,' zegt Van Dooijewaard, 'er waren hakenkruizen geschilderd, het was één grote bende, ik snap niet dat de gemeente zoiets toelaat.' Maar Volkert kregen ze niet te zien. 'Als hij aan de deur was gekomen, was hij voor mij geweest,' zegt Van Dooijewaard.

volkertdroevendaal

Emotieloos en niet bereid tot compromissen, zo wordt Volkert gekarakteriseerd door mensen die met hem te maken kregen. Gerrit- Jan Veldhoen, wethouder van milieuzaken in Oldebroek, nodigde hem uit op het gemeentehuis. 'Er was één ambtenaar fulltime bezig met die procedures, hij kostte ons enorm veel capaciteit. Ik wilde met hem van gedachten wisselen over zijn motieven, zodat we er rekening mee konden houden, maar dat leverde weinig op. Het kwam voor dat door de bezwaren tegen een nieuwe vergunning er teruggevallen moest worden op de veel slechtere oude vergunning, maar dan zei hij: "Die oude moet er ook niet zijn."'

Wanhoop

Een eendenhouder in Harderwijk werd tot wanhoop gedreven tijdens de langdurigste procedure uit de geschiedenis van de VMO. 'Ik heb vaak op het punt gestaan het bijltje erbij neer te gooien, het heeft mij enkele tonnen gekost, ik heb er nu nog altijd last van,' zegt de man, die anoniem wil blijven. 'Na jaren procederen was ik financieel aan het eind van mijn Latijn, maar toen leek alles rond. Tijdens het laatste gesprek zei Volkert ineens: "En nu moet je 't nog even met de buurman in orde maken." Dat was een camping en volgens Volkert moest dat worden aangemerkt als een bos en daar was ook nog een vergunning voor nodig. Ik heb alle mogelijke instanties ingeschakeld, onderzoeken gedaan en de conclusie was: een camping is geen bos. Ik belde hem op, het enige wat hij zei was: "Daar heb ik geen kloten mee te maken, volgens mij is het wel een bos."

Verdachte

Toen Van der Werken op 22 december 1996 werd vermoord, was Volkert een van de verdachten. Hij is destijds ook door de recherche gehoord, maar niet intensief: hij leek geen motief te hebben, hij had geen strafblad en gold als een man die de strijd slechts op papier uitvocht. De Veluwse boeren en bestuurders konden zijn bloed wel drinken, maar ze hadden ook wat boter op hun hoofd: met de milieuvergunningen was het een rommeltje en Volkert maakte daar gebruik van. 'Misbruik,' zegt Gerard de Zwaan, 'hij wachtte meestal tot het laatste moment voor hij met zijn bezwaarschrift kwam, dat was pesten en treiteren.' Uit die handelwijze spreekt een diepgewortelde haat tegen de boeren, maar iedereen ging ervan uit dat hij die alleen tot uiting bracht in woorden en procedures. Een van de mensen die veel met hem samenwerkte, is Ton van Hoof uit Wageningen, van milieu-adviesbureau Het Groene Schild. 'Milieu-Offensief was een van onze opdrachtgevers, wij verzorgden voor hen juridische procedures bij de Raad van State. Binnen de organisatie is iedereen even verbijsterd. Hij was goed in zijn werk, nauwgezet, hij had veel succes, de organisatie won het grootste deel van de procedures.'

Groene Schild

Van Hoof doet alsof er een puur zakelijk contact was tussen Milieu-Offensief en Het Groene Schild, maar volgens de boeren die met hen te maken hebben gehad speelden ze onder één hoedje. Milieu-Offensief mocht als vereniging geen winst maken, maar als er overeenkomsten werden getekend, gebeurde dat door Het Groene Schild, dat vervolgens wél een gepeperde rekening stuurde. Volgens Steven van Westreenen, die een groot aantal boeren bijstond als milieu-adviseur, zaten Van Hoof en het Milieu-Offensief in het begin ook in dezelfde barak in Wageningen. 'Als ik Volkert belde kreeg ik Van Hoof aan de telefoon.' Van Hoof hiermee geconfronteerd zegt: 'Tja, nou ja, daar weet ik niets van.'

Ongevoelig

De Vereniging Milieu-Offensief is opgericht in 1992. Als bestuurders zijn er drie namen ingeschreven: Sjoerd van de Wouw als voorzitter, Volkert van der G. als secretaris/penningmeester en John Stoker als lid. De laatste lijkt geen rol van betekenis te spelen, geen van de boeren of bestuurders heeft hem ook gezien. Van Westreenen: 'Van de Wouw kon je met argumenten nog wel bereiken, die was redelijker, maar hij kon nooit iets zelf beslissen, er moest altijd eerst met Volkert overlegd worden. Die hield zich meer op de achtergrond, maar hij had een ongelooflijke impact, dat is mij toen vaak opgevallen. Volkert toonde nooit emotie. Kleine boeren die hun bedrijf kapot zagen gaan, daar was hij totaal ongevoelig voor.'

Chantage

Een van de strijdmiddelen van Milieu-Offensief was: boeren konden de bezwaarschriften afkopen door mestrechten elders in de provincie aan te kopen. Tientallen boeren betaalden op die manier bedragen tussen de 30.000 en de 100.000 gulden, voor iets waar ze niets aan hadden. Tweede-Kamerlid Dick Stellingwerf van de Christen-Unie stelde er vragen over. 'Het was een vorm van chantage. Het ging om boeren die in een onmogelijke positie waren gebracht en geen drie of vier jaar konden wachten op een vergunning. Het was ook een vorm van rechtsongelijkheid: de rijke boeren konden zo wél doorgaan, de kleinere niet. Er is een rapport opgesteld waarvan de conclusie was dat er geen illegale dingen gebeurden en dat de gemeenten zelf slordig waren met de procedures. Milieu-Offensief is toen wel gestopt met deze werkwijze.'

Dubelleven

Het lijkt erop dat Volkert van der G. een dubbelleven heeft geleid waarvan niet alleen zijn collega's maar zelfs zijn naaste verwanten niet wisten. Zijn partner zou even verbijsterd zijn geweest als alle anderen. Hij heeft zijn gewelddadige kant voor iedereen perfect verborgen gehouden. Ton van Hoof: 'Hij was veganist. Dat zijn mensen die geen dierlijke producten gebruiken, dus ook geen melk, eieren en honing. Dat is een pacifistische stroming, die geen geweld tegen dieren gebruikt, maar zeker niet tegen mensen.' In het dagelijks leven was Volkert vier dagen in de week actief voor Milieu-Offensief en hij was deeltijdstudent Milieukunde aan het Saxion College in Deventer. Hij woonde twaalf jaar lang in Wageningen. Een medestudent uit die tijd herinnert zich discussies met Volkert. 'Bladluis mocht je niet bestrijden, maar hij was wel vóór abortus. Dat heb ik nooit kunnen rijmen.'

Teruggetrokken

De moeder van Volkert woont nog steeds in het Zeeuwse Westkapelle, waar ze in haar eentje een zeer teruggetrokken leven leidt. De familie Van der G. komt oorspronkelijk uit Noord-Holland. Ze verhuisden naar het zuiden toen vader Van der G. docent werd in Roosendaal. Hij overleed toen Volkert 17 jaar was. Volkert heeft één broer, Roeland, die twee jaar ouder is dan hij. Hij is ingenieur. De familie verloor de greep op Volkert al toen de roodharige jongen in de puberteit kwam. Zo werkte hij op zijn vijftiende als vrijwilliger bij de Stichting Vogelopvang op Walcheren, waar hij zich ontpopte als een notoire dwarsligger. Hij saboteerde de boel door insecten vrij te laten, mieren op papiertjes naar buiten te dragen en muizen vrij te laten, zodat de vogels geen voedsel meer hadden.

Radicaler

Bij zijn familie begon de verwijdering toen Volkert vegetariër werd en daarin steeds radicaler werd. In 1983 haalde hij aan de Stedelijke Scholen Gemeenschap SSGM in Middelburg zijn atheneumdiploma en ging hij in Wageningen milieuhygiëne studeren. Hij woonde in 'het geitenwollensokkencomplex' aan de Droevendaalsesteeg: een serie barakken die iets meer dan 200 gulden huur per maand kostten. Ze waren bedoeld voor studenten, maar veel mensen die hun studie niet afmaakten, bleven er zitten. Het stond bekend als een links bolwerk. Huisgenoten uit die tijd herinnerden zich voornamelijk de enorme stank als Volkert zijn veganistische hamburgers stond te braden.

Lekker Dier

Tijdens zijn studententijd was hij steeds actiever geworden op milieugebied. Hij werd lid van de anti-vivisectiebond van de NBBV, richtte de Wageningse afdeling van Lekker Dier op en was hij betrokken bij het InterUniversitair Overleg Diergebruik. In 1992 richtte Volkert samen met zijn goede vriend Sjoerd van de Wouw de Vereniging Milieu-Offensief (VMO) en stortte hij zich daar volledig op. Hij gaf de brui aan zijn studie. De inkomsten van VMO bestonden uit gewonnen procedures bij de Raad van State, die rond de 1500 gulden opleverden. In totaal werden er zo'n 2200 procedures gevoerd, die voor meer dan driekwart werden gewonnen. Verder kregen ze subsidie van verschillende overheidsinstanties en via de Stichting Doen van de Nationale Postcodeloterij. Een jaar of vijf geleden verhuisde het bedrijfje naar een nieuwe locatie aan de Dijkstraat in Wageningen, waar ze de bovenverdieping van een advocatenkantoor huurden. Van de buitenkant was aan niets te zien dat ze hier zaten en ook nu nog weten buurtbewoners niet dat VMO hier opereerde. Ook Volkert zelf viel in de Wageningse gemeenschap niet op. De laatste jaren woonde hij in een oud rijtjeshuis in de Van Uvenstraat.

volkertuvenstraat

De kamers beneden worden verhuurd aan alleenstaanden, de bovenwoningen zijn geschikt voor wat grotere gezinnen. De buren tegenover, die recht tegen de woning van Volkert aankijken, weten vier dagen na de moord op Fortuyn nog steeds niet dat hun buurman ervan wordt verdacht. Alleen de naaste buren, Richard en Chantal van Rossum, hadden contact met Volkert. Richard: 'Hij kreeg onze duivenpoep voor zijn composthoop, en wij kregen sla en andere groente uit zijn moestuin. Hij had ook een paar wietplantjes. Voor ons was het zeker geen lastige buurman, hij deed nergens moeilijk over. Het gekke is dat wij postduiven hebben en dat hij daar nooit iets van heeft gezegd. De meeste dierenbeschermers zijn nogal tegen de duivensport, omdat de duiven vaak dagenlang zitten opgesloten in vrachtwagens.'

Politiek

Als Volkert al een gewelddadig dubbelleven leidde, wist hij dat in zijn woonomgeving goed te verbergen. Op geen enkele manier viel hij uit de toon. Chantal: 'We praatten over van alles en nog wat, maar heel oppervlakkig, ik kan niet eens een voorbeeld geven van wat we bespraken. Het ging eigenlijk nergens over. Over politiek hebben we 't nooit gehad en ik kan me niet herinneren dat de naam Fortuyn ooit is gevallen.' De buren wisten ongeveer waar Volkert werkte en dat het iets met milieu te maken had, verder niet. Van enig fanatisme hebben ze nooit iets gemerkt. 'Hij ging nooit uit, hij was elke avond thuis. Hij zat te lezen of te studeren. Wij dachten eigenlijk dat hij homo was: hij had geen vriendin. Er kwam ook nooit iemand op bezoek, in de afgelopen twee jaar zijn er maar één keer mensen bij hem geweest die wij gezien hebben en dat leken ons collega's. Over zijn familie had hij het nooit en daar hebben we ook niemand van gezien.'

Erfenis

In december 2001 verhuisde Volkert naar Harderwijk. Zijn vriendin zou dankzij een erfenis daar een woning hebben gekregen. Hun relatie moet al enige tijd hebben bestaan, gezien het feit dat ze enkele maanden geleden een baby heeft gekregen, maar de buren in Wageningen kenden haar amper. Richard: 'Het was een leuke meid om te zien, met halflang blond haar. Ze woonde niet bij hem, wij hebben haar maar een paar keer gezien. We weten niet eens hoe ze heet, hij heeft haar niet aan ons voorgesteld.' Een maand geleden kwam Richard Volkert nog een keer tegen, op het politiebureau in Wageningen. 'Ik was mijn sleutels kwijtgeraakt, waarom hij er was weet ik niet. We hebben even gepraat. Het ging goed met hem, zei hij. Ik heb niks bijzonders aan hem gemerkt. Hij maakte op mij in elk geval geen overspannen indruk.'

Geheim adres

De verhuizing naar Harderwijk had te maken met het feit dat zijn vriendin daar een woning had gekregen. Zij kwam oorspronkelijk uit Wageningen en werkte bij de Dierenbescherming. Zij woonde al enige tijd in Harderwijk toen Volkert in december bij haar introk. Zij was actief in de buurt, met name voor de kinderboerderij De Dierenweide. Volkert had bij de burgerlijke stand in Harderwijk verzocht zich met een geheim adres te vestigen. In Wageningen werkte hij alleen met postbusnummers, ook voor de inschrijving bij de Kamer van Koophandel, wat erg ongebruikelijk is. Zelfs criminelen krijgen dat vaak niet voor elkaar en maken daarom gebruik van katvangers.

Aanslagen

In de komende tijd zal de politie onderzoek doen naar de betrokkenheid van Volkert bij een groot aantal misdrijven. Sinds 1989 zijn er bijna 200 gewelddadige acties gevoerd tegen pelsdierfokkerijen, slachterijen en veehouderijen. Zo brandde in 1999 pluimveeslachterij Brinky BV in Ermelo uit, na een bom op de gasleiding en gingen bij Keizersberg Diervoeders in Milheeze, producent van pelsdierenvoer, 9 vrachtwagens in vlammen op. Schade: 3 miljoen gulden. In 1998 vlogen bij transportbedrijf Storteboom in Barneveld 9 vrachtwagens en een aanhanger in brand. Deze actie werd opgeëist door een groep die zich De Rode Haan noemde. Verschillende bronnen meldden dat Volkert daar bij zou hebben gezeten, het duidelijkste bewijs zou bij de huiszoeking in Harderwijk zijn aangetroffen. Op zijn computer waren enkele gewiste bestanden terug te halen, waarop informatie stond die met deze aanslag te maken had.

Kleine cellen

Kamerlid Stellingwerf: 'Het zit allemaal in hetzelfde circuit als de acties tegen nertsenfokkers, waarbij pelsdieren werden vrijgelaten. Ik vind het onaanvaardbaar dat geen van die zaken is opgelost. Het zal wel moeilijk zijn, omdat het gaat om mensen die opereren in kleine cellen, maar daar moet nu maar eens goed onderzoek naar worden gedaan. Het zijn mensen die in hun vrije tijd heel andere dingen doen dan overdag. Er lopen heel wat dwarsverbanden tussen dat soort groeperingen, er moet ook maar eens goed gekeken worden naar de financiering van die groepen.' Dankzij hun perfecte dubbelleven valt de verdenking niet snel op activisten als Volkert, die voor de buitenwereld hun strijd alleen op papier voeren. Wie als eenling opereert, wordt alleen ontmaskerd als hij zelf een fout maakt. Bij de moord op Chris van de Werken (43) werd geen fout gemaakt. De milieu-ambtenaar uit Nunspeet was meelevend lid van de hervormde kerk en stond bekend als een keurige huisvader, met een vrouw en drie jonge kinderen. In zijn vrije tijd ging hij vaak hardlopen, op zondag werd er slechts gewandeld. De kans is groot dat de dader hem gedurende enige tijd heeft gevolgd en heeft gewacht op een geschikt moment om toe te slaan. Dat moment kwam op zondagmiddag 22 december, een stralende winterdag waarop veel mensen aan het wandelen en fietsen waren in de bossen tussen Nunspeet en Epe.

nunspeet

Van de Werken was ook van plan samen met zijn gezin te gaan, maar omdat het jongste kind een beetje ziek was, ging hij alleen. Hij reed een kilometer of vijf richting Epe en parkeerde zijn auto aan de kant van de Gortelseweg. Te voet ging hij het bos van het landgoed Welna in. Op 150 meter afstand van zijn auto werd hij neergeschoten, op het fietspad, door een blanke man die uit het bos was gekomen en daarin ook verdween. De schutter is door niemand van dichtbij gezien. Getuigen meenden wel een mountainbiker te hebben gezien, maar ook dat bleef vaag.

Liquidatie

Op het eerste gezicht had het veel weg van een liquidatie in het criminele milieu, maar op geen enkele manier was die link te leggen met Van de Werken. Bij gebrek aan beter werden als motieven genoemd: een huurmoordenaar die aan het oefenen was geweest en Van de Werken als proefkonijn had gebruikt; Van de Werken zou een junk hebben betrapt bij poging tot diefstal uit een auto; Van de Werken zou getuige zijn geweest van een criminele transactie op de parkeerplaats en daarom uit de weg zijn geruimd. Voor geen van deze theorieën werd ook maar de geringste feitelijke aanwijzing gevonden. In Nunspeet, onder collega's van Van de Werken, is altijd de gedachte blijven bestaan dat het met zijn werk als milieu-coördinator te maken had, maar de naam Volkert van der G. is daarbij nooit genoemd. Volkert kwam overigens tot voor kort regelmatig op het gemeentehuis in Nunspeet, waar hij soms hele dagen doorbracht met het bestuderen en kopiëren van stukken voor de bezwaarschriften.

Weduwe

Alleen in Nunspeet al lopen er op dit moment nog 9 procedures. Pauline, de weduwe van Van de Werken, is op een tv-optreden bij de Evangelische Omroep na nooit in de publiciteit getreden. Op de vraag of haar man Volkert kende, geeft ze ook nu geen commentaar: 'Ik doe helemaal geen mededeling aan u, u kunt naar de politie gaan, voor de rest heb ik helemaal geen behoefte iets te vertellen.' Van de Werken is met twee bijzondere kogels in de rug geschoten. Allereerst is het een opmerkelijk zwaar kaliber: 9 millimeter. De gebruikte kogels zijn in Nederland ook zeldzaam: hollow point silver tip. Sportschutters vinden ze te duur, ze kosten ongeveer 1 euro per stuk, in doosjes van 50. Via internet zijn ze in Amerika te bestellen. De kogels richten grote verwoesting aan in het lichaam, twee goed gerichte schoten zijn dodelijk. Volgens wapendeskundigen moet het een geoefende schutter zijn geweest: bij dit soort vrij zware wapens volgt er een behoorlijke terugslag, waardoor het tweede schot moeilijker te richten is.

Vijanden

Als Van der G. niet zou zijn aangehouden voor de moord op Fortuyn, zou de verdenking niet snel op hem zijn gevallen. Fortuyn had vijanden in vele kringen. Mogelijk zijn de uitlatingen die hij op 6 januari 2002 deed in het programma van Harry Mens hem fataal geworden. Daarin haalde Fortuyn fors uit naar milieufreaks en nam hij het op voor de pelsdierenfokkers. Op dat moment zullen de voorbereidingen voor de aanslag zijn begonnen. Volkert wist precies welke wegen hij moest bewandelen om plattegronden van woonhuizen in handen te krijgen, ook van andere kandidaten op de lijst van Fortuyn. Er zijn signalen dat een aantal van die mensen in de periode voor de aanslag zijn gevolgd en op de dag van de moord zou Volkert in het gezelschap van twee mogelijke helpers zijn geweest. Of de anderen geweten hebben dat Volkert een moord beraamde, is zeer de vraag. De aanwezigheid van de plattegronden wijst erop dat het wellicht de bedoeling was actie te voeren tegen de woningen. Zelfs de meest extreme dierenactivisten zorgen er altijd voor dat er geen slachtoffers vallen, er wordt alleen schade aangericht aan gebouwen en goederen.

Zwaar kaliber

De uitslag van het ballistisch onderzoek is op dit moment nog niet bekend, maar Volkert zal niet zo dom zijn geweest bij Fortuyn hetzelfde wapen te gebruiken als bij Van de Werken. Al zijn er wel overeenkomsten: ook Fortuyn werd in de rug geschoten met kogels van een zwaar kaliber. Volgens wapenexperts is er geschoten met een wapen dat in de onderwereld zelden wordt gebruikt en moeilijk verkrijgbaar is. Ook de gebruikte patronen zouden zeldzaam zijn. Een andere overeenkomst is dat beide aanslagen plaatsvonden op een vrij drukke locatie, waar de kans op ontsnapping niettemin vrij groot was. Volkert had er waarschijnlijk niet op gerekend dat er iemand meteen de achtervolging in zou zetten. Fortuyn's chauffeur Hans Smolders uit Tilburg zette net de passagiersstoel van de Daimler naar achteren toen de schoten vielen. Smolders rende onmiddellijk achter de schutter aan, maar zorgde ervoor dat er steeds een obstakel tussen hen zat. Volkert heeft twee keer op zijn achtervolger gericht, maar niet geschoten: Smolders kon op tijd wegduiken. Smolders had dankzij zijn sportverleden als ijshockeyer van de Tilburg Trappers nog een goede conditie en verloor de schutter niet uit het oog. Hij bleef doorrennen tot een politieauto hem en de dader tegemoet kwam. Toen is hij achter een auto gedoken en keek hij toe hoe de politie Volkert arresteerde.

Vluchtauto

Volkert moet zich hebben gerealiseerd dat hij niet alleen de milieubeweging, maar ook de dieren een slechte dienst zou bewijzen als hij gepakt zou worden. Het lijkt erop dat hij zich heeft verkeken op de kans om ongestraft weg te komen. Hij had wel de koelbloedigheid van een huurmoordenaar, maar beschikte niet over de mogelijkheden voor een professionele liquidatie, waarbij tenminste één en meestal twee vluchtauto's klaarstaan. De mensen die in de afgelopen jaren met Volkert te maken hebben gehad, verwachten niet dat hij een bekentenis zal afleggen over de moord op Van de Werken. Landbouwvoorzitter Gerard de Zwaan: 'Hij had ze achter zijn ellebogen. Tijdens de vergaderingen zei hij ook bijna nooit iets, als hij werd aangevallen sloeg hij zijn ogen neer. Voor de weduwe is te hopen dat de zaak wordt opgelost, maar hij heeft er geen enkel belang bij om toe te geven.' Burgemeester De Groot van Harderwijk had nog geen seconde aan Van der G. gedacht als moordenaar van Van der Werken, 'maar zo had ik hem ook niet in staat geacht tot de moord op Fortuyn, dat heb ik ook verkeerd ingeschat.'

Aanvulling: het ballistisch onderzoek heeft uitgewezen dat Fortuyn en Van de Werken niet met hetzelfde wapen zijn vermoord.

 

Hij heeft het gedaan, het is gewoon te toevallig allemaal.

Geplaatst door: Wo | 29 maart 2006 om 19:20

Wat ik mij afvraag na lezing van het bovenstaande is, waarom Van Der Werken op 22 december 1996 alleen ging wandelen. Uit het verhaal begrijp ik, dat hij een gelovige familieman was, die zich aan de zondagsrust hield. Als dit inderdaad het geval is, snap ik de lol en de logica hier niet van, tenzij hij ging hardlopen. Echter dat zou ingaan tegen de zondagsrust, dus dat zal niet het geval zijn geweest. De wandeling was kennelijk een zondagse familieactiviteit en geen verplichting. Dus waarom in je auto stappen om kilometers verderop een zinloze wandeling in je eentje te maken, terwijl je gezin wegens een ziek kind thuis is gebleven. Ook vind ik de radiostilte en ogenschijnlijke berusting van de familie van Van der Werken een beetje vreemd. Je zou toch verwachten dat de weduwe en familie van Van der Werken hemel en aarde zouden bewegen om de moord opgelost te krijgen. Waarom wil de weduwe niet met een journalist praten? Van het politieonderzoek heeft ze toch niets meer te verwachten, toch? Ik wil niets suggeren, maar ik word altijd achterdochtig als er sprake is van strenge religieusheid en een dergelijk "onbegrijpelijk en onverklaarbaar" misdrijf.

Geplaatst door: Edwin | 29 maart 2006 om 19:24

Hoi, ik heb bijv. Peter R. de V. al een paar keer gevraagd om in deze zaak te duiken. Maar dat gebeurt dus niet. Reden is onbekend.
Ik weet niet waar jij woont,maar op de Veluwe verdwijjnt heel veel in een bodemloze put van het geloof.
Dat iemand (religieus of niet) gaat wandelen kan op zondag. Maar volgens mij wandelen gelovigen op zondag wel meer. De radiostilte vanmevr. van de werken is ook niet vreemd, ze wil niet herinnerd worden aan het gebeuren. Maar ik vind het vreemd dat deze zaak niet is opgelost. Heel vreemd.

Geplaatst door: Rein Tuininga | 25 april 2006 om 23:13

Volkert van de G. lijkt, vind ik, wel wat op Lee Harvey Oswald. Qua gedrag dan he.

Geplaatst door: sigma | 20 mei 2006 om 17:10

De overheid is verantwoordelijk voor de dood van pim fortuyn dat weten we,

''Toen Van der Werken op 22 december 1996 werd vermoord, was Volkert een van de verdachten. Hij is destijds ook door de recherche gehoord, maar niet intensief: hij leek geen motief te hebben''

Of had hij geen motief nodig? de overheid heeft hem opgeleid tot echte moordmachine van de overheid, deze man had nog nooit met een revolver geschoten, de terugslag is te groot als u geen ervaring hebt met pistolen, de overheid heeft volkert leren schieten met pistolen, toen pim fortuyn naar buiten kwam is hij opgewacht door volkert en een extra schutter, en daarna is pim fortuyn door beide neergeschoten en werdt volkert opgepakt, weer een perfecte doofpot.

Geplaatst door: Ooggetuigen | 2 juli 2006 om 16:41

"Hij heeft het gedaan, het is gewoon te toevallig allemaal."

Hoera voor het volksgericht. Denk verdomme eens na voordat je iets zegt.

Geplaatst door: peter r. de fries | 7 juli 2006 om 13:29

Ik vondt die moord toen zo verschrikkelijk en dacht nog wie doet zo iets, maar als ik dit allemaal lees, kan daar toch een motief in schuilen en ik hoop dat dit verder wordt onderzocht, de weduwe en de 3 kinderen hebben hier niet hun man,vader door terug, maar wel de gerechtigheid
groeten sjaco

Geplaatst door: S.aalbersberg | 7 juli 2006 om 15:23

"Volkert van de G. lijkt, vind ik, wel wat op Lee Harvey Oswald. Qua gedrag dan he"

Als dat zo is dan zou ook Volkert door hogere machten zijn gemanipuleerd, of is dat complottheorie?

Lee Harvey leek wel bereid om te praten tenminste, maar kreeg de kans niet. Als Volkert alleen werkte, waarom houdt hij dan zo stijf zijn kaken op elkaar?

En in welk verband, als er al een verband zou kunnen zijn, moet men dan de moord op Seveke zien?

Dit verhaal was je trouwens vroeg bij HJ!

Geplaatst door: De Zwaan | 7 juli 2006 om 16:25

het blijft een duistere zaak dat groenlinks en vooral ook het FNV (een zaak die de meeste leden niet weten) tot in 2003 links subersieve groeperingen financieel steunden.
waaronder Milieu Offensief, Lekker Dier, Eurodusnie en soortgelijke organisaties. Is uit de jaarverslagen af te leiden......
Kwam de kogel dan toch van links.
Die kwam van links. Loeihard

Geplaatst door: kreuzritter | 9 juli 2006 om 15:23

Als Volkert een schijnbaar dubbelleven heeft geleid zonder dat dat door anderen was ontdekt,zou dit misschien ook mogelijk kunnen zijn voor van de Werken...?

Geplaatst door: Karin | 27 oktober 2006 om 12:51

Als dit geen doofpot is,weet ik het niet meer, maar jullie wel blijkbaar.
lee Harvey Oswald noemen, bedenk dat Jack Ruby de moordenaar van Lee harvey zei dat ie zijn bek hield vanwege hogere machten.
Niet naïef zijn er gebeurt echt meer dan de tv en krant u bied...niet allemaal klakeloos aannemen en twijfelaars niet gelijk als ct'er etiketteren.
Kijk eens rond op zapruder.inc of dknwz.nl

Geplaatst door: symbiose | 25 november 2006 om 3:00

waarom spreekt men over volkert van de g
kunnen ze niet gewoon VAN DE GRAAF zeggen
bij pim zeggen ze toch ook niet pim F ??????

Geplaatst door: bull | 16 december 2006 om 16:37

Volkert wist dat hij veroordeeld ging worden voor deze moord. De overheid heeft hem toen de vraag gesteld: 'wil je als gewoon moordenaar, of als de man die de nieuwe hitler afstopte de geschiedenis ingaan'

toen hij pim, die wat durfde te zeggen over het geweld van de islamofacisten, had neergepaft, claimde hij de moord niet. Hij vertelde er niets over. Mohammed B, die theo, die wat durfde te zeggen over het geweld van de islamofacisten, neerschoot, begon uitgebreid te babbelen waarom ie het deed.

waarom iemand vermoorden, en dan zwijgen over je motieven? je bent toch een held? dat wil je dan toch aan iedereen vertellen? of was het misschien niet volkert zijn idee, maar het idee van FEMKE HALSEMA? die heeft wel meer 'revolutionaire', potentiele terroristen in dienst, en ze kan ook zo goed theedrinken met moslimfacisten.

de linkse kerk neemt de strijdmethodes van hun moslimvrienden over. Intimidatie, zwartmaken, moorden, niets is te gek, om iedereen die iets durft te zeggen over het geweld van de islam kapot te maken.

islam=facisme.
moslimvrienden zijn landveraders.

wat is een gewelddadig geloof? een geloof waarvan de profeet een moordenaar was (check!), waarvan de handleiding oproept tot geweld (check!), en waarvan tenminste sommige volgelingen de fatwas ook uitvoeren, en overgaan tot moord (check!)

volkert kreeg orders van de overheid. Om te zwijgen. Daarom zwijgt hij. Hij wist dat hij toch al als moordenaar plat ging. Dan liever als 'held'.

of niet, volkertje? moordenaar? terrorist? moslim-facisten-vriendje? ik hoop dat ze elke dag in je eten spugen. Lees de koran eens, volkertje, dan weet je wat je vermoord hebt: iemand die streed, tegen het islamofacisme.

volkert, sukkel, die slow.

Geplaatst door: Brullio | 17 april 2007 om 8:01

Ja mensen, allemaal lekker klagen over deze hele gang van zaken. Enkele boeren hebben door toedoen van Volkert van de Graaf en Sjoerd van der Wouw zelfmoord gepleegd. Desalniettemin blijven we allemaal via via dit soort activiteiten financieren door mee te blijven doen aan de postcode loterij. Trouwens, de rechter die Volkert van de Graaf heeft veroordeeld is tevens de oprichter geweest van de postcode loterij?? Nee, toeval bestaat niet!!!!

Geplaatst door: Jacques | 27 april 2007 om 17:07

Overheid of niet, daar zul je nooit achterkomen en ik geloof niet zo gemakkelijk in die verhalen.

Blijft wel het feit dat Volkert zeer geobsedeerd was door Milieu/dieren kwesties.
Een persoon die vanaf zijn 15e alleen maar bezig was met dit issue. Om nog maar te zwijgen hoeveel geld die vereniging of stichting heeft kunnen opstrijken van overheid (ONGELOOFLIJk, zon 250.000 euri en dan zonder subsidies). Alleen op zijn kamer, weinig personen langs, nachten door papieren spitten.

Het motief is er wel dergelijk. Stille man, deze gaat niet meer praten zoveel is wel zeker.

Geplaatst door: Mark | 15 december 2007 om 18:27